Het Thaise familie altaar
In een eenvoudig huis in Nakhon Ratchasima, verlicht door het zachte avondlicht, ontvouwt zich een ritueel dat generaties verbindt. Een grootmoeder bidt voor haar kleinkind, dat op het punt staat naar Bangkok te vertrekken. Terwijl de wierook kringelt en het altaar bloeit, voel je hoe traditie, familie en afscheid samensmelten tot een ontroerend moment van overgave en hoop.
Het Geheim van de Fluisterende Vijver
Diep in het noordoosten van Thailand, tussen rijstvelden en mangobomen, ontdekt een nieuwsgierige jongen een verborgen vijver waar het water fluistert. Wat begint als een onschuldig avontuur, verandert in een ontmoeting met iets ouds, mysterieus en heilig. Een verhaal over lef, verwondering en de stille kracht van natuur en traditie.
Het leven op de drijvende markt
Een drijvende markt in Thailand is een prachtige plek vol leven, geuren en kleuren! Hier is een kort, bijna fictief verhaal dat je meeneemt naar de levendigheid van zo’n mar
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 30
Enige stagnatie toch met het paspoort voor Piet. Na de Thaise dame achter de balie overduidelijk het schema van terugsturen van het nieuwe paspoort naar Piet zijn huisadres toegelicht te hebben, met het op dat moment ongeldig maken van het oude paspoort zou alles goed moeten gaan.
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 29
Het was voor Piet weer een verademing paar dagen tussen multiculti Bangkok met denkwijze veelal in deze eeuw. Piet begreep het ook wel dat de verschillen in leefwijze ook bij de Thailander nogal eens botsen, Thailand dat vele malen groter is als Nederland en die hebben daar al regelmatig problemen mee. Het was gezellig de restaurants met van alles en nog wat van vele landen en de Thaise straat gezelligheid met de kraampjes dan, …
Het immigratiebureau
Wat ooit begon met een groene deur in Den Haag en een ambtenaar met zonnebril, groeide uit tot een goed georganiseerd immigratiekantoor om de hoek. In deze persoonlijke terugblik lees je hoe de Thaise immigratie zich in twintig jaar ontwikkelde van bureaucratische chaos tot een klantvriendelijke dienst al blijft het soms een toneelstuk met bijrollen die je je nog lang zult herinneren.
De enge man
In een Thais villadorpje waar buitenlanders hun plek zoeken onder de zon, duikt ineens een man op die je liever niet als buur hebt. Grofgebekt, intimiderend en met een fake pistool op zak. Maar dan gaat het mis. Heel mis. En ineens is hij weg. Verdwenen. Wat volgt is een verhaal over angst, opluchting en de stille zoektocht naar een nieuw dorpsmonster.
De overzeese pensionado
Ze hebben hun stropdas verruild voor slippers, maar hun oude routines zijn springlevend. De overzeese pensionado leeft onder de Thaise zon volgens een strak ritueel van koffie, wandelingen en informele vergaderingen met soortgenoten. Geen werkdruk meer, maar wel dagelijks overleg. En altijd: de zoektocht naar een bubbel waar men verstaan wordt. Want ook in de tropen blijf je wie je was.
In de beginjaren van een nieuw Moo Baan aan de rand van Korat stond één plek symbool voor het alledaagse leven in Thailand: een samengeraapt gebouwtje met een elektronicaman, een kokende tante en een spraakwaterval met scheermes. Een portret van een verdwijnend stukje dorpsleven, waar improvisatie de norm was en een scheerbeurt meer zei dan duizend woorden.
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 28
Er borrelt het een en ander onder Piet zijn ‘dakpan’ aangaande de schuur van opa.
Nou ja schuur, het is eigenlijk een dak op vele palen waarvan een korte kant en een lange kant een beetje provisoiresis dicht getimmerd.
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 27
Piet verbaast zich eigenlijk bij veel Thailanders over het zwart-wit denken over beleidsmatige denkwijze van de hoge heren van het dorp.
Oftewel veel van de beleidsmakers wat men ook wel eens de politiek wenst te noemen doen niet wat hun willen.
‘De oude man’
Ben, een oude zeeman met Noormannenbloed, woont zijn laatste jaren in Thailand. Zijn leven vol reizen, liefde en verlies heeft hem gevormd tot wie hij is. Nu nadert hij de tachtig en kijkt hij met nuchtere wijsheid terug op een bewogen bestaan.
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 26
Deel zesentwintig Het valt Piet op dat het op zijn nieuwe locatie vergeven is van het gedierte. Was het in zijn vorige huisje in de Moo Baan als bewoner aan de rand van die kleine gemeenschap al wat drukker in de tuin, maar hier struikel je bijna over het gedierte. Echt gevaarlijke slangen had Piet nog niet gezien op de oude stek op wat groen spul na die graag in bomen leefde en …
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 25
De verbouwing loopt gestaagd verder, de ingehuurde krachten en familieleden spenderen op hun weinig vrije tijd wat uurtjes aan het metselwerk tot een metertje hoog.Piet had wel de eerste twintig centimeter hoog met gestort beton met de buitenmuren verlangt.Met wat ‘spul’ erdoor zodat het min of meer waterbestendig is.Niet om overstromingen tegen te houden, want dat doe je niet met twintig centimeter, de regio van Piet en Noy hun optrekje was trouwens op hoge grond.Nee, …
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 24
Een van de dorpsgenoten heeft het tijdelijke leven voor het eeuwige leven verruilt volgens Piet, hoewel veel dorpelingen dat soms anders zien.
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 23
Of Piet wel dacht of die ze allemaal op een rijtje had om Noy voor te stellen om de inboedel te bekostigen. De vroegtijdige overdracht van grond door de familie om zijn geluk te vergroten en vooral zijn financieel welzijn met een investering in een leuk huisje was mooi.
Een groene grasmat lijkt misschien ideaal, maar in Thailand blijkt het vaak een hoofdpijndossier. Hitte, regen en hardnekkig onkruid maken echt gras tot een onhoudbare last. Wat begon als een tuin met recreatiegras eindigde in een slimme, onderhoudsarme keuze waar ik tot op de dag van vandaag geen spijt van heb.
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 22
Piet en Noy zijn daadwerkelijk begonnen met hun project.
Tijdens het afbouwen in het huurhuis zijn er toch wel weer wat ‘kleine’ veranderingen op tafel gekomen die uiteraard grotendeels zijn aangedragen door Noy.
Fabeltjeskrant of toch niet? – deel 21
Piet heeft mij gevraagd om maar weer eens een stukje van zijn leven op de digitale snelweg te plempen. Na een redelijke stilte voor jullie is er toch wel weer voldoende water door de Mekong gestroomd om het een en ander van Piet en Noy te vermelden was zijn gedachte.
Charcoal
Overal in Thailand zie je stapels houtskool liggen, van kleine winkeltjes tot marktkraampjes. Het maken en verkopen ervan is een bloeiende handel, diep verweven met de Thaise cultuur en economie. Van snoeien tot zwetende houtskoolmakers en concurrerende vuilnisbakkensnuffelaars—alles draait om overleven en slim ondernemen. En dat levert soms een flinke rookwolk op… Biertje erbij?
De winkeltjes
Van bescheiden kraampjes langs een tweebaansweg tot moderne winkels langs een drukke vierbaansroute: dit verhaal neemt je mee in de ontwikkeling van de lokale handel in Takhli. Ontdek hoe familie, ambitie en doorzettingsvermogen samenkwamen in een kleurrijk decor van markten, koffiebars en pc-shops, en hoe deze evolutie het dagelijks leven en de gemeenschap vormgaf.
Spookrijden op een fiets
Vroeger was fietsen een dagelijkse activiteit, samen met een man uit het VK op de mountainbike door de regio. Het oude fietsje, ooit gekregen bij de aanschaf van een auto, heeft jarenlang trouwe dienst bewezen. Nu, na vijftien jaar, staat het als decoratie bij de poort – een vrolijke herinnering aan sportieve avonturen uit het verleden.