Ouderwetse portemonnee en het Thaise betaallandschap
Ik ben nog van de oude garde wat betreft mijn financiën. Zonder contant geld en de andere benodigdheden in mijn portemonnee voel ik me ontheemd en onzeker.
Hoewel ik tegenwoordig veel betaal met mijn pinpas via een scanapparaat, blijf ik huiverig voor QR-code betalingen, die de Thai zo omarmen. Van kleine bedragen van drieëntwintig baht en tien satang tot de echt grote bedragen, gebruik ik ze nooit, tenzij het om een maandelijkse rekening gaat die ik per post ontvang, zoals die van de PEA.
De controle op deze QR-code betalingen, zeker bij de talloze straatkraampjes waar een simpele kopie op tafel geplakt ligt, is ronduit slecht en gebaseerd op te veel vertrouwen. Het maakt het systeem te gemakkelijk te manipuleren door fraudeurs.
Oorlogssterkte voor de portemonnee
Daarom bezoek ik een paar keer per maand de ATM om mijn portemonnee op oorlogssterkte te brengen. Een handjevol bankbiljetten beschouw ik als normaal. Ook hierin ben ik heerlijk ouderwets: al mijn financiële rompslomp bewaar ik in mijn portemonnee. Niet te veel, maar ook niet te weinig. Het borstzakje of kontzakprincipe is voor de jeugd; daar passen je pinpas en rijbewijs niet eens fatsoenlijk in.
Om nog maar te zwijgen over de smartphone als contante gelddrager in de kontzak, met die briefjes van duizend baht in het zicht. Die smartphone past bij jonge dames niet eens voor minder dan de helft in zo’n kontzak. Gebrek aan interesse of moet het juist kenbaar zijn? Geen idee, de denkwijze van de Thai ontgaat me met enige regelmaat.
Een bezoek aan de ATM
Deze week was het weer tijd voor mijn vaste ATM-stop, richting de stad. Het bleek dat meer mensen mijn gedachte deelden, want de automaat gaf aan dat ik nog maar tot negenhonderd baht kon opnemen, wegens een tekort aan biljetten van duizend baht. Op naar de volgende, die overigens vijftig meter verderop staat bij een andere bank.
Bij aankomst liep er net een Thaise oudere dame met een jongere persoon richting de ATM. Ze liep gebrekkig, omdat ze een gebroken enkel had gehad die duidelijk nooit goed gezet was. Het ene been wilde netjes recht vooruit, terwijl het andere bij iedere stap naar rechts zwenkte. Deze tweestrijd van haar onderdanen zorgde ervoor dat haar kleinkind (vermoed ik) genoodzaakt was om haar enige ondersteuning te geven.
Bankpassen en pincodes in de praktijk
Om de transactie bij de ATM te starten, haalde de vrouw uit haar short – het soort dat de meeste straatverkopers dragen – een handjevol bankpassen en een briefje met de broodnodige pincodes. Geen paniek, dit doen veel Thai: een handvol bankrekeningen zodat niet iedereen hoeft te weten hoe ‘vermogend’ je bent. Schijnbaar was deze dame toch iets minder ‘vermogend’ zo in de eerste week van de maand, en leverde het pinnen toch ook enige stress op.
Na de eerste pintransactie, waarbij het kleinkind alle knopjes aanwees en de dame ze indrukte, werd er een biljet van duizend baht uit de lade gehaald. Hetzelfde verhaal herhaalde zich met bankpas nummer twee, nummer drie en nummer vier. Het kleinkind wees gedwee de juiste knopjes aan en keerde op tijd zijn hoofd af van de o zo geheime pincode op het papiertje.
Ik had tussendoor natuurlijk een vriendelijk “Diao” gekregen en een brede glimlach toen de dame zich weer naar haar motor met zijspan liet ondersteunen, strompelend. Op naar het verkooppunt of inkoopadres om haar centjes met een kleine winst te vermeerderen. Ik heb maar eens een kwartiertje in de rondte gekeken; tijdgebonden afspraken maken in Thailand is nu eenmaal niet het grootste goed.
———————————————
Dit artikel is [jp_post_view]
———————————————
Over deze blogger
-
Men heeft mij gevraagd om wat info te vermelden over het wel en wee van mijn aanwezigheid hier. Laat ik voorop stellen dat ik mijzelf op zijn hoogst als part-time journalist zie. Schrijver mag ook, wie had dat ooit gedacht.
Ik ben op mijn 54ste jaar naar Thailand vertrokken nadat ik al een jaar of acht verliefd verloofd getrouwd was met mijn Thaise liefde.
De grijze wolken in Nederland werden te donker, de recessie, werkgever had het veel, erg veel over polen. De geest was al een tijdje uit de fles, en niet altijd de meest vriendelijkste.
Appartement uit 1928 verkocht voor een vette winst na twintig jaar wonen. En ons inmiddels al jaren gekochte Thaise huis betrokken. Wij spreken over het jaartal 2008.
Gelijk de golven van de zee in een rusteloze dag in Thailand zijn wij inmiddels al een paar jaar voorzien van mijn pensioen in rustig vaarwater terechtgekomen.
Hobby's van alles en nog wat binnen de grenzen van ons bestaan, na lezen is af en toe schrijven erbij gekomen.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado25 maart 2026Wonen in Thaton
Expats en pensionado24 maart 2026Wonen in Roi Et
Expats en pensionado23 maart 2026Wonen in Khanom
Expats en pensionado22 maart 2026Wonen in Mae Sariang
En de moraal van het verhaal? Het lijkt niet helemaal af.
Trouwens, kan het ook niet zo zijn dat ze geld stuurde naar familieleden? Een duizendje naar de een, en weer wat naar een ander?
Wat kan er eigenlijk misgaan met de QR-code? Voor wie is dat nadelig? Je scant die toch om geld te betalen aan de eigenaar van die code. Ik denk niet dat je er zomaar geld mee kunt afhalen.
Ook als jij je telefoon verliest — hoe kan iemand daar dan mee pinnen? Die persoon moet de pincode van je telefoon kennen én de pincodes voor je bankrekening.
Ikzelf maak graag gebruik van pinnen bij een automaat met mijn telefoon. Dan hoef ik mijn pinpas niet te gebruiken. Ik heb ook bijna nooit contant geld bij me. Alleen voor uitzonderingen. Tegenwoordig koop ik zelfs een ijsje met mijn telefoon — werkt prima.
Nee, Sjaak, ik stond er vlak achter, het was geld eraf halen zodat ze cash had.
QR-code langs de kant van de weg als sticker of kopie kunnen uiteraard vervalst zijn.
Is wel eens een onderwerp over geweest dat fraude lees vervalsing niet echt moeilijk is, teleurgestelde betaler en officiële ontvanger en een gelukkige minder officiële ontvanger.
Als alles correct gaat, is er uiteraard niets mis mee.
Wat kan er misgaan met een QR code?
Moet je eens vragen aan die auto parkeerders een paar weken geleden ergens in een stad in Nederland waarbij ze de QR code scanden aan de zij kant van de parkeer meters.
En er later achter kwamen dat ze als nog de parkeergelden moesten betalen en hun bankrekening geplunderd was.
De QR code aan de palen was niet van de gemeente maar opgeplakt door criminelen.
Janneman.
Niets mis met ouderwets zijn Willem. Als je de portemonnee prettig vind dan geen losse alternatieven. Zelf gebruik ik ook altijd een portemonnee op zak, maar niet meer met veel contant geld zoals vroeger. Wij gebruiken wel vaak de QR code, uitgezonderd kleine bedragen onder zo 200 bath. Persoonlijk heb ik er geen negatieve ervaringen mee. Altijd even checken of het rekeningnummer in combi met de ontvanger klopt. Ik hoop weln dat papiergeld hier nog even in gebruik blijft, gelukkig hecht de Thai hier nog veel waarde aan. Ik was enige tijd geleden in China en was verbaasd hoe snel contant geld en zelfs de creditcard aan het verdwijnen was.
Ik hoop dat je de portemonnee nog lang kunt gebruiken en goed gevuld blijft.
In dit Thailand ben ik blij dat ik overal gewoon met mijn smartphone kan betalen. Pinnen en bankkaarten zijn bijna overbodig.
Overbodig vanuit jouw standpunt gezien, het zou wettelijk een verplichting moeten zijn [overal en nergens] om op diverse manieren iets te kunnen betalen waarvan ‘cash’ er een is.
Thailand lijkt eenieder een smartphone te hebben, maar in realiteit kan het nog wel eens tegenvallen.
Ik krijg het inderdaad ook regelmatig op mijn heupen als aan de kassa weer zo iemand staat te klungelen met een code die hij of zij amper beheert en of telefoon die dan weer niet werkt of er weer ergens op gedrukt werd waar het niet mocht…..ach al dat gedoe soms om 55 Baht af te rekenen. Zolang het mag en kan betaal ik nog wel op de ouderwetse manier met cash…..simpel is meestal nog het beste.
Gewoon prettig dagelijks met contant geld betalen. Voor grote uitgaven de Thaise bank card met 6-cijferige pincode gebruiken. ( Waarom is er in NL nog geen 6-cijferige pincode?)
Bij Thaise winkelkassa’s mijdt ik altijd kassa’s waar mensen staan die met smartphone een paar boodschapjes willen betalen.
My god, wat een tijdrovend gestuntel is dat. Twee keer mislukt, Derde keer ok.
Al lerend bij kassa smartphone betalingen doen.
Waarschijnlijk toeristen die in thuisland nooit met smartphone maar met bank card + pin betalen.
Klopt Willem, ‘klok’ het wel eens hoe snel betaling in verschillende methode gaat en vaak zijn het drama’s.
Hoewel ik daar meestal mijn bankkaart op de reader plaatst.
Dan heb je nog nooit achter iemand gestaan die als zijn boodschappen al in de tas zitten zijn geld moet opzoeken en dan gepast probeert te betalen. Dan is je ijs gesmolten voor je de winkel uit bent. Of iemand probeert met zijn bankaart te betalen maar moet denken wat de pinkode ook al weer was. Of de winkel accepteert zijn bankbetaling niet.
O ja ik woon hier al 14 jaar. En ondervind geen enkel probleem met mijn smartphone betalingen.
Er is wel eens vaker discussie over het bij je hebben van cash geld en daarmee de betalingen doen. Ik moet zeggen dat ik mijn BKB-pinpas weg heb gedaan toen mogelijk werd met de app geld uit de AT-kast te halen. Ik betaal, zelfs het ijsje van 12 baht bij DairyQueen, via een QR-code. Zij dei denken dat daarmee te sjoemelen valt door een ander dan de ontvanger, heeft deze mogelijkheid nog steeds niet benut. Na het scannen verschijnt naam en toenaam en bankrekeningnummer van de ontvanger, je vult zelf het bedrag in, en nadat je opdracht tot betalen geeft, dien je nogmaals een bevestiging te geven. Aan de kassa’s van de grotere winkel en overige bedrijven en instellingen, wordt via het kassa-systeem een QR-code gegenereerd. Kortom: er zit geen derde partij tussen. Dat alles maakt dat ik zo goed als bijna nooit cash bij me heb. Waarom eigenlijk nog in huidige Thaise betaallandschap? Ik raad ieder aan met de tijd mee te gaan. het heeft geen zin om ’tegen’te zijn, of om de ‘vooruitgang’ niet te willen volgen, omdat ‘ouderwets’ vertrouwd aanvoelt. De ontwikkelingen gaan snel. Voor je het weet halen die je in, en sta je onthand te kijken omdat je het niet meer snapt. per slot van rekening: wie plakt tegenwoordig nog een postzegel en gebruikt geen email? Wie doet er geen bankzaken via een bank-app, of transfereert niet van NL naar TH via internetopties? Wie belt er nog er nog naar NL, in plaats via WhatsApp, FaceTime, of Zoom? Iedereen, toch? Waarom dan die biljetten nog in een portemonnee? Wie neemt die nog aan?
Natuurlijk is het zaak om mee te gaan in de vaart der volkeren aangaande dit onderwerp beste Rijck.
Ik loop daar alleen niet mee voorop, hoewel ik bijna alle door jouw opgesomde mogelijkheden gebruik maar wel in zeer beperkte mate. Wij leven ook niet meer onder een grote steen vlak bij die grote boom.
Over inhalen gesproken men begint wereldwijd al tot het besef te komen dat ‘ínternetopties’ zoals door jou genoemd regelmatig wel eens te ver van de echte wereld staat.
Wie neemt die nog aan? Iedereen MOET die aannemen lijkt mij.
Een AI-conclusie over dit onderwerp.
Internetbetalingen en QR-codes bieden gemak en flexibiliteit, maar er zitten ook risico’s aan verbonden. Voordelen van internetbetalingen zijn de snelheid, het gemak en de mogelijkheid om vanuit huis te betalen. Voordelen van QR-codes zijn de eenvoud en het contactloos betalen. Nadelen van internetbetalingen zijn de mogelijkheid tot fraude en de vereiste van een internetverbinding. Nadelen van QR-codes zijn het risico op quishing en de noodzaak van een smartphone.
Internetbetalingen:
Voordelen:
Snel en gemakkelijk: Je kunt betalingen snel en gemakkelijk online uitvoeren, zonder fysiek contact met de verkoper.
Flexibel: Je kunt betalen vanuit huis of op elk moment, zonder afhankelijk te zijn van openingstijden of locatie.
Overzicht: Je kunt je betalingsgeschiedenis eenvoudig online inzien.
Veiligheid: Veel online betaalmethoden bieden beveiliging en bescherming tegen fraude.
Diversiteit: Online betalingen zijn divers en omvatten verschillende methoden, zoals iDEAL, creditcard en PayPal.
Nadelen:
Frauderisico: Er is altijd een risico op fraude en phishing bij online betalingen.
Internetverbinding: Je hebt een internetverbinding nodig om te kunnen betalen.
Technische problemen: Technische problemen met de website of betaalprovider kunnen betalingen blokkeren.
Persoonlijke gegevens: Je moet persoonlijke en financiële gegevens online invoeren, wat een veiligheidsrisico kan zijn.
QR-codes:
Voordelen:
Eenvoudig en contactloos: Betalen met een QR-code is eenvoudig en contactloos, zonder fysiek contact met de terminal.
Snel: Betalingen gaan snel en efficiënt, zonder wachttijden.
Flexibel: QR-codes kunnen gebruikt worden in verschillende omgevingen, zoals fysieke winkels en online webshops.
Toegankelijk: QR-codes zijn toegankelijk voor mensen met mobiele betalingen, ongeacht hun regio.
Lage kosten: QR-codes vereisen minimale investering in hardware.
Nadelen:
Quishing-risico: Er is een risico op quishing, waarbij kwaadwillenden je QR-code scannen om aan een valse website te leiden en persoonlijke informatie te stelen.
Smartphones nodig: Je hebt een smartphone nodig om QR-codes te scannen en betalingen te kunnen doen.
Technologie-afhankelijk: QR-codebetalingen zijn afhankelijk van de beschikbaarheid van de technologie en een goede internetverbinding.
Beveiligingsrisico: Er is een risico dat QR-codes malware of kwaadaardige code bevatten.
Niet door alle banken: Niet alle banken bieden QR-codebetalingen aan
En dus wat zakgeld geven aan een kind is dan ook niet meer nodig. Een bedelaar kan dan ook werken met een QR code. Hoeveel % van ons eigen geld moeten we aan de bank laten? Vergelijk dat eens met hoe het ooit was. Natuurlijk stimuleert het groot kapitaal deze manier van betalen. De rijken steeds rijker door een volgzame kudde schapen die niet beter weten. Eigenlijk is het triestig om zien hoe moeilijk het voor velen is om met geld om te gaan.
Ik ben nog van de oude stempel.
Gewoon met biljetten betalen.
Behalve voor de grote betalingen als in het ziekenhuis bijvoorbeeld.
Daar zijn er helaas een paar van onderweg.
ik ben zelfs zo ouderwets dat ik een mobieltje heb om mee te bellen.
geen internet buitenshuis alleen waarneer echt nodig wel per dag te regelen.
ik hou graag mijn uitgave duidelijk en dan is cash handiger voor mij.
Iedereen moet zelf weten hoe zijn leven in TH te bestieren, maar ik vind het niet slim om maar bij dat ouderwetse te blijven. De ontwikkelingen gaan snel. Zeker op digitaal gebied. TH gaat sneller dan menig land in de EU. Zelf word jij er niet jonger op. Als je op achterstand komt, weet je niet wat je overkomt en hoe die in te halen. Zoals bleek toen de TDAC moest worden ingevoerd. Hoeveel mensen hadden toen niet moeite om te snappen wat het inhield, laat staan dat ze wisten hoe online zoiets makkelijks als het invullen van persoonlijke gegevens af te handelen? Thailandblog besteedde er vele malen aandacht aan, en toch bleef RonnyLatYa bestookt worden met dezelfde vragen. Hij vindt dat niet erg, maar ook hij heeft het eeuwige leven niet. Er zijn er zelfs die de weg niet weten naar Immigration om een jaarverlenging in orde te krijgen en er maar een duur tussenpersoon bij halen. Terwijl een jaarverlenging elk jaar plaatsvindt. Ik bedoel maar. Maar goed, iedereen moet zelf maar weten hoe zijn leven in TH te bestieren, maar ik vind het niet slim. Maar dat zei ik al. Ik val in herhaling. Ook een teken des tijds. Gaan we allemaal aan ten onder.
Voor de modernere methodes heb je wel een thais telefoon nr nodig, gekoppeld aan je bankrekening (bv BKK). Dus voor toeristen al 2 drempels.
En tegenwoordig ook een telefoon nr op je eigen naam, ipv op naam van je vrouw / handige neef / nicht omdat dat even makkelijker was in de 7-Eleven…
Dat in combinatie met minimaal 1 uur stempels / handtekeningen zetten om je tel nr aan te passen bij een bank rekening nr (BKK), doe het dus in 1 keer goed scheelt wat inwendige verwensingen. NL banken zijn wat dat betreft Champions League…
Ook ik ben van de oude stempel.
Met contant heb je meer overzicht.
In NL “beheerde” ik de portemonnee en hield ik alles bij in Excel.
Hier heeft de vrouw de portemonnee en is er eigenlijk geen overzicht meer waar het geld allemaal heen gaat.
Maar we spenderen minder dsn in NL, dus dat zit wel goed.
Kleine bedragen gaan meestal contant. Grotere doen we wel via QR of creditcard.
Hoezo wil iemand weten waar “het geld allemaal heen gaat”? Mijn vrouw krijgt maandelijks van mij een x-bedrag op haar rekening gestort. Staat de koers goed soms voor 3 maanden tegelijk. Zij betaalt er de boodschappen van, onze restaurant bezoeken, zij maakt alle vaste kosten over, etc., en wat over is spaart zij als extra’s voor als we een weekend weg zijn, of zo. Meestal betaalt zij per QR-creditcard, want dat levert eind van de maand bij afhandeling een ‘korting van de bank’ op. Veel boodschappen doet zij online, want veel goedkoper. Afgelopen week nog koffiecapsules van DG die 1/3 goedkoper waren, en kwaliteitsvoer voor de 2 katten in de aanbieding. Die beestjes mag het aan niets ontbreken, vindt zij. Moet ik nou op een excel noteren wat waar en aan wie zij geld uitgeeft? Kom nou zeg. Ik ben toch in TH om van mijn pensioen te genieten? Ik heb wel wat anders te doen, b.v. uitkienen of dit jaar nog een weekje vakantie op Hokkaido te doen is. Ik denk van wel want mijn vrouw zorgt er wel voor dat er extra zakgeld te verteren valt.
Kortom: geef je vrouw vertrouwen en een eigen portemonnee. Als TH duurder blijkt dan NL doe je zelf iets niet goed.
Ook ik ben nog van de ‘oude stempel’. in Thailand betaal ik alles cash, inclusief de huur, energie, water, internet, etc. In NL betaal ik veel online en met mijn pinpas, maar ook nog heel veel cash voor bijvoorbeeld de kleinere boodschappen. Van apps e.d. heb ik absoluut geen verstand.
Ik betaal met QR-code als het een niet te klein bedrag is (teveel gedoe voor kleine aankopen en ook op de markt gewoon contant betalen).
Gorte bedragen met QR of met mijn Wise debit-card die in veel zaken wordt geaccepteerd (GO Wholesale kassiere zei me dat met Wise card 10% kosten in rekening zouden worden gebracht. dus daar QR code).
Contant geld, graag heb ik minstens 6.000 THB in mijn portemonnee. Ik neem 10.000 THB op bij ATM en als het zo’n 6.000 wordt haal ik weer 10.000 en minstens een keer per maand laat ik mijn bankboek updaten anders zouden er hiaten kunnen ontstaan in weergave.