De overzeese pensionado

De buitenlandse bewoners spreken wij dan over.
Zijn het allemaal wel van die zalige en overgelukkige mannen onder de parasol.
Gelijk hun werkzame leven stappen ze op de fiets of brommer en natuurlijk sommige wandelen, maar wat minder met de auto.
Hoofdzakelijk om dat je niet heel de dag op vergadering onder de parasol op koffie kan leven bij drieëndertig en een halve graad en er dus wel eens wat alcohol wordt genuttigd.
Maar ook om dat er ’thuis’ anders tegen aan wordt gekeken, dat die auto heel de dag in de zon staat, dat is slecht voor de lak en partner wil ook wel eens even weg.
Afijn onder hun vaste luie stoel onder de parasol met hun vaste bediening [vingertje even omhoog] is het lekker vertoeven.
Er zijn zelfs klanten die helemaal niets meer hoeven te vragen en op gezette tijden hun natje en droogje krijgen voorgeschoteld onder hun parasol tijdens de dag.
Thuis ligt dat vaak wat gevoeliger.

Aangezien ze ook niet helemaal willen dichtgroeien en eenieder zijn territorium graag verdedigd moet je natuurlijk ook wel wat beweging doen op de sandaaltjes of soms op de bloten kakken.
Meestal is het een combi natuurlijk, want in de vloedlijn lopen is het geen doen met sandalen en op het zand loop je weer blaren op na het middaguur zonder die dingen.
En een volwassen vent op leeftijd huppelend met een BMI [ De Body Mass Index ] van bovengemiddeld in het warme zand ligt iedereen van in een deuk.
Het leven langs de Thaise kust is niet makkelijk, mochten sommige buitenlandse inlanders dat soms denken.
Tijdens het slenteren langs de kustlijn, wat men ook wel gymnastiek wenst te noemen, kan men natuurlijk de vakantieganger in het algemeen, maar vrouwen in het bijzonder een waarderingcijfer geven.
Een leuk tijdverdrijf en je blijft er jong bij of althans je krijgt dat idee.

Ook belangrijk is natuurlijk dat je tijdens het slenteren je ‘vriendenkring’ op peil kan houden en over en weer wat info uit kan wisselen van broodnodige aard.
Langs de kust, zon, zee en zand lijn werkt dat als een leeggelopen oliedrum op het water.
Het uitwisselen van info in een multiculti stad waar meer buitenlanders zijn als lokale bewoners of toch op zijn minst vijftig/vijftig is natuurlijk een ‘must’ om niet gelijk in een hoop vol ‘ongenoegen’ te stappen.
Kortom, dagelijks even als ‘break’ tijdens het vertoeven onder de parasol met de vergadering is het een noodzaak om bij te blijven van lopende zaken, maar ook snel opkomende ‘situaties’ hoofd te bieden.
Eigenlijk is er voor vele managers en kantoorklerken en de omhoog gekropen praktische werknemer niet zo veel veranderd, alleen de locatie natuurlijk, vroeger toen men je nog soms met u aanspraak had vele dit ritme eigenlijk al.

In de binnenlanden werkt dat meestal via shoppingmalls wat vaak toch ook clusters zijn en je nog op andere mogelijkheden aangewezen bent, hoewel eenieder ook graag even zijn mening op blog kwijt wenst te raken hoe het wel zou moeten.

Om toch nog eens de pensionado te zijn pakken ze nog wel eens een familie-uitje met de Thaise partner, en om vooral de toeristen zoet te houden, zijn die er zat.
Tempels, pretparken, natuurparken en wat al niet meer, maar even rijden met de auto en er is veel te zien en te doen, ook binnen de stadsgrenzen.
Het wekelijkse rondje in de grote winkel centra volledig op de airco is natuurlijk ook in Thailand best een uitje, zonder de koffietafel, met is het meestal weer vergadering.
Natuurlijk zijn er nog vele andere zaken op te noemen, van dagelijks tot jaarlijks, maar daar hebben de buitenlanders in het algemeen allemaal last van of voor hun gezamenlijk plezier.
Een groot voordeel hebben de zon, zee en zand mannen, de vele locaties bieden altijd wel een bubbel aan van gelijkgestemde in dezelfde taal waar men hun genoegen of veelal meer hun ongenoegen kwijt kan.

De ware Thailandbewoner oftewel de lieden die in de Isaan wonen of andere gedeeltes als de zon, zee en zand mannen hebben het vele malen moeilijker.
Meestal leven ze in een bubbel voor de buitenstander genoemd, het huis, door buitenlandse bewoner meestal aangeduid als MIJN huis.
Een discutabele opmerking, maar dit terzijde.
De buitenlander in de periferie [Isaan] heeft meestal hobby’s overdag die, tijdens werkzame leven, in de avond of weekeind nooit bij hem opgekomen waren verheven tot dagvulling.
Vele verdenk ik er ook nog wel eens van dat men van mening is na vaak vele jaren in Thailand te wonen dat men het Nederlandstalige gebied politiek gezien tot opperste perfectie heeft verheven.
Dit alles trouwens van en uit de Bijbel der bijbels Google himself, dit is trouwens een eigenschap van vele uit de eerste wereld.
Een jarenlange afwezigheid wil ook nog wel eens helpen.
Misschien dat daar het pijnpuntje ligt.

Maar ook hier in Thailand, zon, zee en zand of perifere moet je de ‘vijandige levensomstandigheden’ met een vaak stevige glimlach door de lokale bevolking goed kunnen pareren.
Vele jaren leerstof vaak die de meeste niet hebben gehad, en men is lokaal niet scheutig met info, de lokale bevolking leert slecht maar onthoud des te beter.
Ja, erger nog je partner wil zich nog wel eens ‘neutraal’ opstellen in vervelende afwijkende gedachte gangetjes.
Een doodzonde natuurlijk, een paar dagen ‘op de bank slapen’ is nog een vriendelijke terechtwijzing, de logeerkamer, mag ook natuurlijk.
Wie O wie is altijd de grote vraag.

Leefbubbels all-over the place bij de ware Thailandbewoner, kortdurende koffie breaks met uiteraard als het even kan, lieden van dezelfde nationaliteit.
Gemengde Europese vergaderingen kan ook af en toe.
Na diverse tiental jaren is mij zelfs opgevallen door ‘betrouwbare’ info dat halve leugens list en bedrog daar niet vreemd is.

Als jonger mens zijnde vroeger had ik vaak leut met Grieken, Turken en Marokkanen op de werkvloer en daar buiten met vele nationaliteiten, in Nederland en op vakantie.
Heb Griekenland nog wel eens serieus overwogen, na een vriendelijke uitnodiging.
Was het gras daar nu groener?
Ik zal het nooit weten.

PS

AI-overzicht
De term “overzeese pensionado” verwijst naar een gepensioneerde persoon die buiten zijn of haar eigen land woont, vaak in een warm klimaat, om van het pensioen te genieten.
Het kan ook een informele term zijn voor een gepensioneerde die een deel van het jaar in een ander land doorbrengt, bijvoorbeeld als overwinteraar.

Over deze blogger

william-Korat

Men heeft mij gevraagd om wat info te vermelden over het wel en wee van mijn aanwezigheid hier. Laat ik voorop stellen dat ik mijzelf op zijn hoogst als part-time journalist zie. Schrijver mag ook, wie had dat ooit gedacht.
Ik ben op mijn 54ste jaar naar Thailand vertrokken nadat ik al een jaar of acht verliefd verloofd getrouwd was met mijn Thaise liefde.
De grijze wolken in Nederland werden te donker, de recessie, werkgever had het veel, erg veel over polen. De geest was al een tijdje uit de fles, en niet altijd de meest vriendelijkste.
Appartement uit 1928 verkocht voor een vette winst na twintig jaar wonen. En ons inmiddels al jaren gekochte Thaise huis betrokken. Wij spreken over het jaartal 2008.
Gelijk de golven van de zee in een rusteloze dag in Thailand zijn wij inmiddels al een paar jaar voorzien van mijn pensioen in rustig vaarwater terechtgekomen.
Hobby's van alles en nog wat binnen de grenzen van ons bestaan, na lezen is af en toe schrijven erbij gekomen.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Expats en pensionado17 april 2026Wonen in Yasathon
• Expats en pensionado16 april 2026Wonen in Nakhon Phanom
• Expats en pensionado12 april 2026Wonen in Nakhon Pathom
• Expats en pensionado11 april 2026Wonen in Klaeng