Het Ayutthaya van de ‘gewone’ man (en natuurlijk ook vrouw)
Een torenhoog probleem voor al wie inzicht in de geschiedenis van Thailand probeert te krijgen is dat de historiografie of geschiedschrijving al meer dan twee eeuwen en tot op de dag van vandaag gemonopoliseerd wordt door de Thaise elite in het algemeen en de monarchie in het bijzonder. Zij en zij alleen hebben het land gemaakt tot wat het is. Iedereen die het aandurft deze theorie in twijfel te trekken is een ketter.
Boekbespreking: The Kings of Ayutthaya
Eenieder die op een ernstige manier aan historisch onderzoek met betrekking tot Siam wil doen wordt met hetzelfde probleem geconfronteerd. Toen de Birmezen in 1767 de Siamese hoofdstad Ayutthaya verwoesten gingen ook de archieven en de belangrijkste bibliotheken van het land in vlammen op. Hierdoor is het verdomd moeilijk om de geschiedenis van Siam voor 1767 correct te reconstrueren, laat staan te interpreteren.
Een Thai in de Duitse Wehrmacht
Ik zoek al jaren een boek dat licht kan werpen op één van de meest intrigerende pagina’s van de geschiedenis van Thailand tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op de cover staat een foto van een officier van de Duitse Wehrmacht met onmiskenbare Aziatische gelaatstrekken. Dit boek bevat de memoires van Wicha Thitwat (1917-1977), een Thai die tijdens dit conflict in de rangen van de Duitse Wehrmacht had gediend.
Hendrick Indijck: De eerste Hollander in Angkor Wat
Eén van de mannen die hun leven voor de VOC in de waagschaal gooiden was Hendrik Indijck. Het is niet duidelijk wanneer hij precies werd geboren maar wél waar: volgens de meeste historici gebeurde dit omstreeks 1615 in Alkmaar. Indijck was een geletterd én avontuurlijk aangelegd man.
Relicten van het Srivija-rijk in Surat Thani
Ik hou erg van de sporen die de Khmer-beschaving in Thailand heeft achtergelaten, maar dat betekent niet dat ik de ogen sluit voor al het overige fraaie erfgoed dat in dit land is terug te vinden. In het Chaiya district van Surat Thani zijn bijvoorbeeld een aantal bijzondere relicen, te vinden die getuigenis afleggen van de invloed van het Indonesische Srivija-rijk op het zuiden van wat nu Thailand is.
McDang: Thais koken met vorstelijke allure
Af en toe schrijf ik op deze blog over literatuur en Thailand. Vandaag sta ik graag even stil bij… kookboeken. Voor sommigen helemaal geen literatuur maar sowieso een niet te negeren genre want zij vormen een belangrijke, nog steeds groeiende niche op de boekenmarkt.
Thai in de Koreaanse oorlog
Het is algemeen geweten dat de Thaise strijdkrachten tijdens de Vietnamoorlog een belangrijke rol hebben gespeeld als bondgenoot van de Verenigde Staten. Heel wat minder bekend is dat ze een decennium eerder ook actief betrokken waren bij het conflict dat de geschiedenisboeken in zou gaan als de Koreaanse oorlog.
Wat Si Chum: groot, groter, grootst…
Bij wijze van afsluiter van een hele reeks van bijdragen over al het fraais dat in en buiten het Sukhothai Historical Park terug te vinden is, sta ik graag even stil bij Wat Si Chum. Een in oorsprong tot de dertiende eeuw teruggaand tempelcomplex in de zogenaamde noordelijke zone, dat in meer dan één opzicht een buitenbeentje is in dit immense historische park.
Prasat Hin Phanom Wan: een Khmer-juweeltje in Korat
Niemand zal mij ooit kunnen genezen van mijn voorliefde voor het mysterieuze Khmer-rijk. Er blijven nog zoveel raadsels over dat we wellicht nog veel generaties nodig zullen hebben voor we alle antwoorden hebben gevonden, indien dat überhaupt al mogelijk zou zijn…
Het ‘Phalad nature trail’ – het monnikenpad naar Doi Suthep
In een vorige bijdrage aan Thailandblog stond ik even stil bij Wat Phrathat Doi Suthep, het tempelcomplex op de Doi Suthep bij Chiang Mai, één van de meest vereerde en drukstbezochte tempels in het noorden van Thailand. Er zijn een aantal manieren om deze locatie te bezoeken maar voor de meer sportief aangelegde lezers wil ik graag even verwijlen bij het zogenaamde Phalad Nature Trail, of het Monk’s Trail (Monnikenpad), een wandelroute die u naar de top van de berg en het klooster brengt.
Hollandse muurbloempjes in Zuidoost-Azië
De meeste cultureel geïnteresseerde bezoekers van Thailand zullen vroeg of laat in Bangkok bij een bezoek aan Wat Pho oog in oog komen te staan met de indrukwekkende beelden van wat in de meeste reisgidsen wordt omschreven als ‘Farang’-wachters.
Phumphuang ‘Pheung’ Duangchan, de koningin van het levenslied
Ik ken maar weinig Farang die echt gecharmeerd worden door Luk Thung, een Thais muziekstroming die in de jaren, vijftig van de vorige eeuw ontstond en tot op de dag van vandaag en dan vooral in Isaan een uiterst populair genre is dat inhoudelijk het best kan vergeleken worden met de smartlappen en het tranentrekkende levenslied van de Hollandse Polderpop. Ook al gaat het dan over grazende buffels, zwetende boeren en modderige rijstvelden.
Pai Loei….
Ik kan het aantal keren dat mijn lieftallige eega ‘Pai Loei’ naar mijn hoofd geslingerd heeft écht niet op de vingers van twee handen bijhouden. Loei is echt één van die steeds zeldzamer wordende plaatsen in Thailand waar je beseft dat je diep in het grotendeels ongerepte hart van Zuidoost-Azië bent doorgedrongen.
Wat Si Sawai: volmaakte Khmer architectuur
Telkens wanneer ik in de buurt van Sukhothai Historical Park kom, kan ik het niet nalaten om Wat Si Sawai te bezoeken, naar mijn mening één van de meest volmaakte prestaties van de Khmer architecten, inmiddels bijna duizend jaar geleden.
Een van mijn favorieten: Wat Chedi Luang
Wat Chedi Luang op de hoek van Prapokkloa en Rachadamnoen Road is, wat mij betreft, het meest interessante tempelcomplex in Chiang Mai en dat wil wat zeggen want deze stad telt iets meer dan driehonderd Boeddhistische tempels en schrijnen.
Verliefd op de Roos van het Noorden
Verliefden, écht verliefden weten dat de liefde zich niet rationeel weet te verklaren en dat de consequenties van verliefdheid onvoorspelbaar kunnen zijn.
Prasat Nong Hong: Klein maar fijn….
Ik woon nu al bijna twee jaar met mijn eega en onze Catalaanse herdershond Sam in Isaan, in de provincie Buriram. In deze periode heb ik de regio uitgebreid verkend en me telkens weer verbaasd over hoe deze provincie omgaat met haar toeristisch potentieel. Het is misschien subjectie maar ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat het culturele erfgoed en met name de historische sites stiefmoederlijk worden behandeld.
Siamees in druk
We weten allemaal dat Thai af en toe behoorlijk chauvinistisch kunnen zijn en de invloed van Farang op hun cultuur vaak vanuit een particularistische reflex proberen te minimaliseren. Toch hebben ze het een en ander aan Farang te danken. Neem nu bijvoorbeeld de drukkunst.
De Gieren van Wat Saket
Wat Saket of de Tempel van de Gouden Berg is een bijzondere tempel in het hartje van Bangkok en staat op het to do-lijstje van de meeste toeristen. En dit is niet meer dan terecht. Want dit kleurrijke kloostercomplex dat in de laatste helft van de 18e eeuw ontstond, ademt niet alleen een erg aparte sfeer uit maar beloont de doorzetters onder de pelgrims en bezoekers op smogvrije dagen, na de klim naar de top, ook nog eens met een – voor sommigen adembenemend – panorama over de metropool.
Het geloof in geesten, fantomen, spoken en andere bovennatuurlijke verschijnselen is levendiger dan ooit in Thailand. De bekommernis om ‘zij die zich aan de overkant bevinden’ gelukkig of op zijn minst tevreden te houden laat sporen na in heel de maatschappij. Spoken zijn ‘serious business ’ in Thailand en daarom wil ik graag heel even stilstaan bij een paar van de meest opvallende bewoners van het erg rijk geschakeerde en bijzonder kleurrijke Thaise geestenrijk.
Prasat Sikhoraphum: een mini Angkor wat in Surin
Ik hou van de architectuur uit de Khmer-periode, zeg maar alles wat er tussen pakweg de 9e en de 14e eeuw in Thailand werd neergepoot. En gelukkig voor mij is er, zeker waar ik woon in Isaan, nog behoorlijk wat van bewaard gebleven.
De Stadspilaar van Bangkok
In de meeste grote steden van Thailand kan men een Lak Muang of stadspilaar aantreffen. Van deze pilaren wordt aangenomen dat ze onderdak zouden bieden aan de Chao Pho Lak Muang of de beschermgeest van de stad, maar in feite duiden deze pilaren het spirituele centrum van een stad aan.