“Jij moet Thailandblog beter lezen”
Af en toe krijg ik de hik van Thailandblog en ik ga u vertellen waarom. Al heel wat jaren heb ik een fijne LAT-relatie met mijn vriendin die evenals ik heel plotseling haar partner verloor. Samen zijn we diverse malen onder andere naar Thailand geweest en is zij daardoor een fervente lezer van het blog geworden.
Kronkel over ademnood: zijn of niet-zijn
Ik trof Simon aan de stamtafel, in druk gesprek gewikkeld met een oudere man die zich voorstelde als Luuk en een neurasthenische leptosoom van onbepaalde leeftijd met de naam Michel.
Songkran? Geef mijn portie maar aan Somchai
Het is volbracht, zou ik bijna zeggen. Alleen heb ik het overleefd. Songkran in Hua Hin duurt slechts één avond en de volgende dag. Maar dat is voldoende om me op de kast te krijgen. Wat een ellende, wat een domheid en wat een verspilling.
Kronkel in De Kring
Onlangs zit ik in het restaurant van De Kring met Hans genoeglijk te kouten aan de ledenaanschuiftafel en wie komt daar binnen? “Simon! Jij hier! Wat een verrassing! Schuif aan!” Simon zijgt neer op de stoel naast mij en voordat ik ernaar kan vragen verklaart hij: “De pillen waren op, dus ik moest wel hierheen. Wat schaft de pot?”
Bangkok verliest steeds meer iconen
Het doet pijn voor de wat oudere expats, Bangkok is zienderogen aan het veranderen. Het kapitaal wint het van kleine ondernemingen en de bulldozers vagen een aantal van de laatste zichtbare herinneringen weg. Jammer!
Retirement visa? Zo kan het ook in Pattaya!
Jérôme is een zelfstandig ondernemer en kan dus niet over een inkomensverklaring van zijn werkgever beschikken. Hij heeft ook geen 800.000 Baht op een Thaise bankrekening, dus wat te doen?
Heimwee
Nog enkele dagen en dan zit Thailand er weer voor een tijdje op. De winter in Nederland ben ik ontvlucht en vreemd genoeg krijg ik nu de lente aanbreekt een beetje heimwee. Hoewel ik altijd met plezier weer huiswaarts keer heb ik dit gevoel nooit eerder gehad.
Arthotel tegen wil en dank
In Thaise hotel- of guesthousekamers is altijd minstens één ding kapot. Zelfs het spiksplinternieuwe guesthouse in Mae Salong, waar we vorig jaar een paar dagen verbleven, kon niet aan die wetmatigheid ontsnappen.
De logica van een expat/pensionado
Wij hebben het op Thailandblog vaak over Thai. Een dankbaar onderwerp waar iedereen wel een mening over heeft. Voor de balans is het ook eens goed om het soms wat vreemde gedrag van een expat/pensionado onder de loep te nemen.
Politie: wegwezen!
Joseph kent In Bangkok een uitstekende kleermaker en ook een adres waar hij zijn vrijetijdsgarderobe voor Europese begrippen voor een zacht prijsje aanvul. Ditmaal koopt hij een paar broeken en niet zomaar van een of ander onbeduidend merk, niets van dat al.
‘In de boot genomen’
Good luck of chok dee, speelt in het leven van de Thai een zeer belangrijke rol. Denk daarbij bijvoorbeeld maar aan Songkran het Thais nieuwjaar waarbij drie dagen lang uitbundig met water wordt gesmeten en je van goede huize moet komen om niet doornat thuis te komen.
Paasfeest of paashaas?
Deze week werd ik bij het boodschappen doen in Pattaya verrast door een paashaas met eieren. Breekt op dit gebied de commercie ook door? En welke gedachten zullen bij de Thais opkomen als zij dit in het assortiment van de winkel zien liggen. Beschouwen zij dit meer als een “gadget” van de winkel of vinden zij de Farang op bepaalde gebieden toch wel een beetje vreemd? Een haas met eieren? Keutels past beter in hun belevingswereld van een haas, maar eieren.
Kronkel: Met Simon in de tempel
Het was al weer een poos geleden dat ik Simon had blootgesteld aan de vleselijke verleidingen in de Casnovy a Go-go bar, dus het werd tijd dat ik hem ter compensatie en penitentie meenam naar een tempel om hem kennis te laten maken met het geestelijke leven in Thailand.
Beetje erg dom
Met mijn huurscooter ga ik in Pattaya op stap maar na luttele kilometers staat een agent op mijn pad en moet ik stoppen. Draag keurig mijn helm en ben zelfs in het bezit van een motorrijbewijs dat ik in een grijs verleden ooit heb behaald. De betreffende agent vraagt naar mijn internationaal rijbewijs dat ik onmiddellijk te voorschijn tover. Jammer, het is verlopen dus ga ik onherroepelijk op de bon.
Column: O, o, o, die vooroordelen…
Hij voldeed aan alle vooroordelen. Spierwitte benen in zwarte sokken en schoenen, te ruime korte broek, dikke buik, zeventiger, en daarmee minstens twee keer zo oud als de oudste uit de rest van zijn gezelschap.
Blackjack, een doorgestoken kaart
Wachtend op de Skytrain kom ik in gesprek met een goed Engels sprekende man van naar eigen zeggen 45 jaar. Uiteraard komt alras de in Thailand bijna vanzelfsprekende vraag waar ik vandaan kom. Hij reageert heel enthousiast en laat mij weten dat zijn zus de komende maand naar Amsterdam vertrekt om daar als verpleegster aan het werk te gaan. Gezien het tekort aan medisch geschoold personeel een alleszins geloofwaardig verhaal.
Chom Rom Kon Rak Muan Mek
Piet van den Broek las in de Bangkok Post dat er in Thailand een club van wolkenliefhebbers bestaat, waarvan de leden zich vermaken met het aandachtig bestuderen van de wolken in Thailand.
Kronkel in Pattaya
De man met het doorgroefde gelaat en de te grote brillenglazen las met droevige maar ook ietwat verschrikte ogen aan de stamtafel van Ons Moeder de Telegraaf.
Hua Lamphong treinstation
Ben al een paar dagen achter elkaar naar het hoofdtreinstation van Bangkok geweest. Wat ik er steeds doe ga ik vertellen. De vertrekhal en aangrenzend deel is een heerlijk oord voor hobbyfotografen. Je treft er de meest uiteenlopende figuren aan en in de grote hal is het altijd een drukte van jewelste.
Een zeer schuldig landschap in Phnom Penh
Piet kocht een ticket voor de luxe bus naar Phnom Penh. Noodlottige beslissing! Ik had moeten begrijpen dat er niet zoiets is als een luxe bus van Pattaya naar Phnom Penh. Voor straf voor mijn domheid kwam ik na een oponthoud van vijf uren aan de grens en een schier eindeloos durende busrit door het duistere platteland van Cambodja om 01.00 uur ‘s nachts aan in hun hoofdstad.
Complimenten
Soms lijkt het er wel eens op alsof wij op dit blog enkel en alleen afgeven op Thailand of het eigen moederland. Kritisch mogen we best zijn maar laten we ook eens de goede kanten en prettige ervaringen belichten.
Het einde van een sigaar
Het was een droeve dag voor mij vorige week, toen de manager van “mijn” sigarenwinkel in Alkmaar mij mee moest delen, dat mijn favoriete sigaar niet meer te koop is. Het is een type senoritas sigaar, die ik al heel veel jaren met veel genoegen rook.