Arthotel tegen wil en dank

Door François Nang Lae
Geplaatst in Column
Tags: , , ,
31 maart 2017

In Thaise hotel- of guesthousekamers is altijd minstens één ding kapot. Zelfs het spiksplinternieuwe guesthouse in Mae Salong, waar we vorig jaar een paar dagen verbleven, kon niet aan die wetmatigheid ontsnappen.

Het ging daar slechts om het spiksplinternieuwe spijkertje dat in de spiksplinternieuwe muur geslagen was om de spiksplinternieuwe decoratieve bamboemat op te hangen. Dat was met matje en al omlaag gekomen en had daarbij een flink stuk van het spiksplinternieuwe stucwerk meegenomen.

Op nummer één van de kapottedingenlijst staat de lamp. De kans op een kamer zonder kapotte lamp is vrijwel nihil. Het Riverside guesthouse in Lampang is voor zo ver ik het me kan herinneren het enige waar alle verlichting in de kamer het deed. Sowieso is het daar allemaal goed onderhouden; alleen de laagste stand van de ventilator deed het niet en op stand 2 waaide je bijna je bed uit.

Erg goed, qua niet goed werken dan, scoort ook het sanitair. Soms zijn de duurste kranen en douchekoppen geïnstalleerd, maar hebben die nooit meer een antikalkmiddel gezien, waardoor er prostaatprobleemstraaltjes uitkomen, als je überhaupt al genoeg kracht hebt om ze open te draaien. Gisteren in Phimai hingen de voedingsdraadjes boven uit het boilertje in de douche, veilig met een plakbandje aan elkaar geknoopt. Opletten hoe je de douchekop richt dus.

Hier in Ta Ko staat de luxe wastafelkraan vrijwel los op de al even luxe metallic-look wastafel. Het is allemaal nieuw genoeg om soepel te werken, maar voor het bedienen van de eengreepskraan heb je toch twee handen nodig omdat anders de hele kraan meedraait en je het gevoel hebt dat je de hele boel eruit trekt.

Verder lijkt het erop dat het budget plotseling op was, want naast de luxe wastafelcombinatie en het luxe wand- en vloertegelwerk hangen een goedkoop handdoekenrekje en een nu al nog maar half werkende plastic douchekopglijstang die al ernstige sporen van slijtage vertonen.

Het vervelendste mankement hier is echter het niet werkende kontenspoelertje. Sinds ik er in geslaagd ben dat effectief te gebruiken zonder daarbij ook mijn rug tot tussen mijn schouders te doorweken (of erger, maar die details zal ik u besparen), is het tot mijn Grote Thaise Genoegens gaan behoren. Ik zal niet beweren dat het de reden is geweest om tot een verhuizing naar Thailand te besluiten, maar het behoort zonder meer tot de voordelen. We zouden zoiets thuis natuurlijk ook wel kunnen installeren, maar de Maashese watertemperatuur nodigt toch veel minder uit om tussen je billen te spuiten.

Als het gaat om kapotte dingen was het hotel in Phrae het absolute hoogtepunt. De hal en inschrijfbalie zagen er nog enigszins gelikt uit, maar zodra we de hal achter ons hadden gelaten stonden we midden in het verval. Los zittende stopcontacten, gescheurd stucwerk, afgeknipte stroomkabels, afvoerwater uit de wastafel dat spettert tegen je been, barsten in diezelfde wastafel. Ik heb er maar een fotoreportage (tinyurl.com/phraehotel) van gemaakt. Daarmee is dat hotel in Phrae toch een soort arthotel geworden.

Het duurste hotel van deze vakantie was er een in de buurt van het vliegveld. Ook qua kapotheid moet een luxer hotel zich uiteraard onderscheiden, en dat deed het dan ook. De luxe schuifdeur van de luxe badkamer zat vermoedelijk naast de rails en liet zich dermate moeilijk sluiten dat we dat maar niet aangedurfd hebben. Het idee om geheel ontkleed opgesloten te zitten en door de technische dienst bevrijd te moeten worden sprak ons niet echt aan, te meer daar de Thai vaak een heel team op een probleem afsturen. (Illustrerende foto’s op aanvraag en tegen forse betaling :-)).

Ook luxe in dit hotel was een heuse waterkoker. Die was zelfs niet kapot, maar had niettemin een mankement dat zich ook vaak bij waterkokers in Nederlandse hotels voordoet: een te kort snoer. Om koffie te kunnen zetten moest ik op mijn buik onder het bureautje schuiven. Met het apparaat op de grond, strak tegen de muur haalde de stekker nét het stopcontact. Koffie waar je zo veel moeite voor moet doen, die smaakt natuurlijk wel extra lekker.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

8 reacties op “Arthotel tegen wil en dank”

  1. Gringo zegt op

    Zeker, dit soort mankementen zie je regelmatig in hotels en restaurants, maar ik vind, dat jij er op een originele wijze naar hebt gekeken.Een mooi verhaal en nog mooiere fotocollage, mijn compliment!

    De foto, die apart getoond wordt, is een puur kunstwerk. Kun je zo uitvergroten, inlijsten en aan de muur hangen, prachtig! Ik vind het zelfs een mooi motief voor een unieke tatoe, op de rug bijvoorbeeld.

    • FrancoisThamChiangDao zegt op

      Na 2 jaar zie ik alsnog je reactie. Dank je wel. Als je de foto hebben wil kan ik je hem in hoge resolutie mailen. Hij is helaas niet haarscherp. Het licht was nogal beroerd.

  2. John zegt op

    Mooi verhaal! En zo herkenbaar!!
    Waar ik altijd het eerste naar kijk als ik mijn hotelkamer binnenkom is de
    badkamer en vooral de kit voegen ( indien aanwezig ) tussen bad en muur en in de douche gedeelte.
    Na dik 25 jaar als aannemer werkzaam te zijn geweest in Holland en Nieuw Zeeland
    sta ik er weer iedere keer van te kijken hoe die kitranden eruit zien
    Laag op laag op laag , vaak lijkt het wel kauwgom of stopverf, ongelooflijk !!
    Denk elke keer bij me zelf , als ik zo badkamers had opgeleverd in mijn werkzame
    periode hadden een hoop klanten mij nooit betaald.
    Ik kan er niets aan doen maar daar let ik dus op als ik een badkamer binnenstap.

  3. David zegt op

    Mooie weergave van de zaken zoals ze inderdaad zijn!

    Erger me vaak aan die zaken. Maar met een beetje humor is dat wel te pruimen.
    Tenzij je bij het verlaten van de kamer verantwoordelijk wordt gesteld voor de vooraf bestaande schade…
    Check de kamer gewoonlijk met de roomboy, en blijven glimlachen is de boodschap.

    Maar het vervelendste zijn toch de tv’s… moet het niet uitleggen voor zeker?
    ;~)

  4. Sander zegt op

    Dit komt omdat er geen post onderhoud op de begroting staat, dus is de gedachte we zien wel als er iets is en kijken dan wel of daar geld voor is.
    En natuurlijk zo goedkoop mogelijk

  5. Hendrik Keestra zegt op

    In mijn bagage zit standaard een (lang) verlengsnoer waaraan een stekkerdoos met vier ingangen. Ik heb er elke keer -waar ik ook ben- ontzettend veel plezier van…

  6. jowe zegt op

    En dan als decoratie nog overal de barcode/ merk-stickers op.
    Sommige stoel tafel poten nog in de plastic folie.

    Een verzamelplaats voor bacterien, vooral in de badkamer.

    M.vr.gr.

  7. janbeute zegt op

    Deze problemen vind je niet alleen in hotels ed .
    Kom maar eens bij Thais in huis kijken , zelfs bij splinternieuwe woningen .
    Overal vind je , en zie je het zelfde klungelwerk , uitgevoerd door ongemotiveerde en onderbetaalde bouwvakkers , elektriciens en zeker niet te vergeten , de loodgieters .


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website