De verwachtingen in Hua Hin en omstreken waren in april hooggespannen bij de opening van het nieuwe Bangkok Hua Hin Hospital. De stad telde al een overheidsziekenhuis in het San Paolo, maar meer concurrentie zou de kwaliteit van de gezondheidszorg ten goede komen. Weliswaar waren nog niet alle specialismen ingevuld, ook verklaarbaar in het laagseizoen. Tegen het eind van het jaar waren de eerste kinderziekten verholpen.

Mijn goede vriend Ruud, woonachtig in Cha Am en ingeschreven bij het genoemde ziekenhuis, heeft wat dat betreft de hoop opgegeven. Zijn Thaise vrouw (50) kreeg eergisteren last van verlammingsverschijnselen, vermoedelijk veroorzaakt door een TIA  (kortdurende verstopping van een bloedvat in de hersenen). De zoon van Ruud belde direct het BKK-hospital in Hua Hin met het verzoek om snel een ambulance te sturen. Daar kwam men doodleuk met de mededeling dat geen enkele auto beschikbaar was, want naar Bangkok. En een arts die iets zinnigs kon zeggen over een TIA, was ook niet aanwezig en zou pas twee dagen later komen. Als Ruud bereid was zijn vrouw zelf naar het ziekenhuis te brengen, zou men kijken of vervoer naar Bangkok te regelen was.

Nu weet zelfs een kind dat bij dergelijke voorvallen snelle hulp een hoop latere ellende kan voorkomen. Dus werd het Hua Hin Hospital gebeld. Dat stuurde onmiddellijk een ambulance, haalde Ruud’s vrouw op en begon in het ziekenhuis onmiddellijk met de behandeling. Inmiddels is een hersenscan gemaakt, een hartfilm en krijgt ze intraveneus bloedverdunners. Ruud: “We waren er net op tijd bij, anders was het over en uit geweest voor mijn vrouw. Het is een schande dat je in het BKK-HH Hospital op zo’n manier wordt afgescheept, terwijl er uiteindelijk een fors prijskaartje aan komt te hangen. Het HH-Hospital is beslist niet het beste ziekenhuis in Thailand. Mannen en vrouwen liggen gemengd op zaal en familieleden slapen overal op de grond. Maar de verzorging is in ieder geval zoals het hoort.”

Ik hoor wel vaker klachten over het nieuwe BKK-Hua Hin. Een goede vriend kreeg ‘s nachts een ongeluk met zijn motor en moest in het ziekenhuis eerst een garantie afgeven van minimaal 50.000 THB voordat iemand maar zelfs bereid was naar zijn verwondingen te kijken. Uiteindelijk werd hij geholpen, maar later in eigen land bleek dat de artsen hem volkomen verkeerd hadden behandeld.

Naar aanleiding van deze affaire schreef ik directeur Michael Moreton een mail. Deze beantwoordde hij niet. Toen ik hem op straat zag lopen, hield ik hem staande. Hij kende de gang van zaken en had daar ook grote moeite mee. Onlangs was nog een voetballer  met verwondingen binnengebracht. Logisch dat hij niets bij zich had. Hij had het probleem aangekaart bij de centrale directie van de BKK-hospitals, maar daar bestond weinig begrip voor mensen die zonder 50.000 THB of een creditcard een ongeluk krijgen.

Ruud is niet van plan om het erbij te laten zitten. Hij heeft voldoende vooraanstaande vrienden en bekenden in Hua Hin om in Bangkok flink de trom te roeren. Tot dat moment: mijdt het BKK-Hua Hin Hospital als het om leven en dood gaat.

De Thaise positie is het gevolg van een jarenlange campagne van de Thaise overheid die van het land de `medische hub` van Zuidoost-Azie wil maken.

De concurrentie is echter groot en ook landen als Singapore, India, Maleisië, de Filippijnen en Zuid-Korea proberen buitenlandse patiënten te lokken. Er wordt dan ook flink door deze landen geïnvesteerd in de medische sector opdat deze voldoet aan de internationale standaarden. Thailand hoeft echter weinig te vrezen van al die concurrentie, aldus Ramanpal Thakral van het Bangkok Hospital.

Volgens Thakral steekt Thailand namelijk gunstig af tegen Singapore (waar zowel verblijf als ingreep duurder zijn) en India (dat weliswaar godkoper is, maar waar de infrastructuur en de omgeving buiten het ziekenhuis te wensen overlaten). Hoewel exacte cijfers ontbreken, frequenteren veel Nederlanders de Thaise ziekenhuizen – het Bangkok Hospital behandelde vorig jaar zo`n 1.300 Nederlanders.

De meeste Nederlanders komen voor cosmetische ingrepen en tandheelkunde. Andere populaire behandelingen zijn knie- en heupoperaties, oogcorrecties, hartchirurgie en oncologie.

Bron: Medisch Contact (9-9-2011)

Zo twijfelde ik even of ik wel in de taxi zou stappen die mij thuis in Bangkok kwam afhalen voor de rit naar het Bangkok Hospital. Niet alleen het dashboard was bezaaid en beplakt met honderden Boeddhabeeldjes en afbeeldingen van Ganesh en vooraanstaande, maar inmiddels overleden monniken, ook de hoedenplank was rijkelijk gestoffeerd met beelden en beeldjes. Vooral degene die voorzien waren van een veelkoppige naga (mystieke slang) boezemden me angst in. Een noodstop zou ze veranderen in gevaarlijke en puntige projectielen.

Aan de achteruitkijkspiegel hingen de nodige amuletten. De grootste was dermate zwaar dat de chauffeur deze bij scherpe bochten en verkeersdrempels op zijn plaats moest houden, uit angst de amulet hard tegen het hoofd te krijgen. Onder het rijden getroffen door een zwaaiende Boeddha, dat zag ook hij niet zitten. Gelukkig was de chauffeur van meer dan middelmatig postuur, zodat hij net over het heilige veld heen kon kijken. Bij het ziekenhuis vertrok hij zonder passagier; blijkbaar durfde niemand de rit aan.

Wie de bekende ziekenhuizen Bangkok Hospital en Bumrungrad bezoekt, krijgt het volgende beeld voorgeschoteld: de moslimman in een shirt met korte mouwen en een Bermuda. Vrouwlief is van top tot teen in het zwart, de haren bedekt met een sluier en het gezicht voorzien van een ijzeren masker. Een ronduit griezelige uitmonstering, die doet denken aan de film ‘The Silence of the Lambs’. Zijn moslimvrouwen dermate bijtgraag dat een dergelijk harnas noodzakelijk is?

Desgevraagd verklaarde mijn arts een ongelooflijke hekel te hebben aan dit soort patiënten, maar als Thai uit te gaan van het adagium ‘leven en laten leven’. Medisch onderzoek van de vrouwen werd er echter niet gemakkelijker op, zo zei hij. De Arabieren en inwoners van omringende moslimlanden komen de laatste jaren in toenemende aantallen voor medische problemen naar Thailand nu reizen richting de VS in veel gevallen onmogelijk of moeilijk is.

Op de terugweg naar huis drong zich de volgende vrolijke gedachten bij mij op: de Arabische man doet alle mogelijke moeite om zijn vrouw aan het zicht te onttrekken. Maar als zij terugvliegt en op de luchthaven de nieuwe lichaamscanner passeert, ziet de dienstdoende beambte loepzuiver de contouren van haar naakte lichaam….

Wij spraken met de gerenommeerde specialist Dr. Somchai over dit prestigieuze project, dat 40 miljoen Baht heeft gekost. Welk nut en welke voordelen heeft een totale lichaamstherapie bij een temperatuur van -110° Celsius?

Als je voor het eerst in de blauw verlichte behandelingsruimte van dit Icelab komt, is het net of je in de hier in Pattaya bekende Icebar bent, waar in een vrieskou wodka-variaties met een heel hoog alcohol-percentage worden geserveerd. Maar het verschil wordt snel duidelijk. Het Icelab van het Bangkok Pattaya Hospitaal beoogt vermindering van allerlei pijntjes en ontstekingen, alsmede bestrijding van slaapstoornissen, artrose, reuma, spierpijn en artritis.

Uitgerust met oorwarmers, mondkapje, lichte handschoenen en speciaal schoeisel betreden de patiënten, slechts gekleed in een T-shirt en boxershort, de vrieskoude behandelingskamer. “Het vergt toch wel enige moed om een ruimte in te gaan waar de temperatuur -110° Celsius bedraagt. Mijn uiteindelijke doel is, dat ik na circa 20 sessies beter kan slapen en dat mijn voeten minder pijn doen” zei één van de eerste proefpatiënten.

“Men kan de behandeling in het Icelab enigszins vergelijken met het in Noord-Europa populaire ijszwemmen”, licht Dr. Somchai, het hoofd van deze speciale afdeling toe, “Het effect van de behandeling komt ook een beetje overeen met een bezoek aan een sauna. De koudeschok stimuleert het onderhuidse zenuwenstelsel, daarop volgt een reactie vanuit de hersenen waarbij energie en endorfine vrijkomt hetgeen positief uitwerkt voor lichaam en geest. Het verschil zit hem in de temperatuur. Men zou heel goed een bezoek aan een sauna met een bezoek aan het Icelab kunnen combineren.“

De toegang tot de met hout betimmerde ruimte waar de temperatuur -110° Celsius bedraagt gaat geleidelijk. Men komt eerst in een ruimte van -10° C, daarna in een ruimte waar de temperatuur -60° C. bedraagt en dan in de uiteindelijke behandelingsruimte. “Men moet voortdurend in deze kamer rondlopen en de armen bewegen. Het verblijf in deze ruimte is kort. Ik heb mijn sessies binnen een week verhoogd van 2 tot 3 minuten. Dat is ook de door de dokter aanbevolen tijd. Daarna gaat men ook via 60 en 10 graden onder nul weer terug. Ja, het voelt uiteraard heel koud aan, maar ik voel mij topfit” zei de eerdergenoemde proefpatiënt, “ook als zware roker krijgt ik het gevoel weer volop en vrij te kunnen ademen.”

Dokter Somchai beschouwt deze innovatieve behandelingsmethode als een soort medische Spa-behandeling, die als “Cryo-therapie” in Europa en in de Verenigde Staten steeds meer belangstelling trekt. “Interessant voor sportbeoefenaars, maar ook mensen met stress en personen, die het roken en drinken van alcohol willen tegengaan, slaapstoornissen hebben, worden door deze vriesbehandeling geholpen. Het positieve effect is door jarenlange ervaringen in Europa allang aangetoond,” volgens Dokter Somchai, die zichtbaar trots is op dit project. Hij vervolgt met: “de behandeling geeft een mentale stimulans, die de stress vermindert en zelfs een “burn-out” kan voorkomen”.

Het bezoek aan het Icelab is absoluut ongevaarlijk, vooropgesteld, dat de bezoekers geen medische beperkingen met zich meebrengen. Voor mensen onder de 40 jaar is de behandeling volkomen onschadelijk, voor oudere personen wordt een voorafgaand onderzoek door een huisarts aanbevolen.

“Mijn lichaam heeft de hele procedure goed doorstaan. Het enige, dat enigszins onaangenaam was, was een lichte prikkeling in de armen, zoals bij acapunctuur. Maar het is goed uit te houden als men de armen goed beweegt” aldus de proefpatiënt.

De bloeddruk van de bezoeker wordt voor en na de behandeling gecontroleerd. Bij sommigen kan de bloeddruk gedurende een korte periode enigszins hoger worden, maar na een korte rustperiode zal die bloeddruk zich weer herstellen.

Zonder twijfel een interessant project. Wie Pattaya bezoekt en lichaam en geest wil laten harmoniëren wordt een bezoek aan het Icelab van harte aanbevolen.

Binnen en buiten het gebouw verzamelden zich veel invloedrijke figuren, zoals de burgemeester van Hua Hin, de gouverneur van de provincie Prachuap Khiri Khan, hoge militairen, artsen, verplegend personeel en vertegenwoordigers van toeleverende bedrijven. Een gezellige boel, dus met veel fotografen en cameramensen om deze verzameling van ‘ons soort mensen’ vast te leggen. Het leek soms wel een familiereünie, zij het een met veel ge-wai.

Opmerkelijk is het gebruik om bij een opening de meest exquise bloemstukken mee te brengen. Een duidelijke vorm van kapitaalvernietiging. De bloemen zijn in dit klimaat snel naar de filistijnen. De kosten hadden beter kunnen worden besteed aan een goed doel.

Uiteraard werden de feestelijkheden opgeluisterd met authentieke Thaise dansen, maar ook met een indrukwekkende voorstelling van Thaise knapen die een Chinese vechtsport beoefenen. De opening werd, hoe kan het ook anders, afgesloten met een buffet.  Hua Hin beschikt met de opening van dit ziekenhuis over een uitstekend geoutilleerde instelling, waar de meeste patiënten goed behandeld kunnen worden. Ingewikkelde gevallen gaan met spoed naar het ziekenhuis in Bangkok.

Dr. Michael Moreton

Hua Hin is in de ogen van Bangkok Hospital altijd een witte vlek geweest. Met de opening van het nieuwe ziekenhuis aan Petchkasem Road in de koninklijke badplaats is de witte vlek  na 6 april voorgoed verdwenen.

Hua Hin krijgt een volwaardig ziekenhuis, zij het dat sommige specialisten niet continu beschikbaar zijn. Patiënten met ingewikkelde medische problemen worden snel naar het moederziekenhuis in Bangkok vervoerd. Dat verklaarde dr. Michael Moreton, internationaal medisch coördinator van de ziekenhuis-groep op de maandelijkse bijeenkomst van de Nederlandse Vereniging Hua Hin en Cha Am.

Bangkok Hospital telt in totaal 19 ziekenhuizen, waarvan 2 in Cambodja. Maar het ziekenhuis in Hua Hin is het eerste in de groep dat volgens planning is opgeleverd. Allereerst werd onlangs de Eerste Hulp operationeel, gevolgd door de kliniek. Vanaf nu kunnen ook patiënten terecht in de kamers, terwijl vanaf 6 april ook de operatiekamers in werking zijn. Moeilijke gevallen gaan linea recta met de eigen ambulances naar Bangkok. De eerste drie maanden van dit jaar ging het om gemiddeld 8 patiënten per week, op 500 tot 600 patiënten die zich in die periode bij de Eerste Hulp meldden.

Dr. Moreton (73, van huis uit gynaecoloog) is overigens van mening dat een ziekenhuis meer ‘huisartsen’ moet tellen. Patiënten voelen zich doorgaans beter op hun gemak bij de eigen ‘familie-dokter’. Vanaf begin april in het Bangkok Hospital in Hua Hin volledig in gebruik, met eigen internisten, gynaecologen, cardiologen en kinderartsen. Op die laatste categorie had het ziekenhuis niet gerekend, gezien de gemiddelde relatief hoge leeftijd van de (buitenlandse) inwoners van Hua Hin. In de maanden december en januari blijken echter veel kinderen op bezoek te komen bij ouders en grootouders. Specialisten als dermatologen, reumatologen en orthopeden houden in Hua Hin daarnaast regelmatig spreekuur.

Het ziekenhuis beschikt over de modernste apparatuur, waaronder een mri-scan. Foto’s worden desgewenst digitaal naar Bangkok gestuurd en daar in alle rust bekeken. In voorkomende gevallen gaat de patiënt naar het ziekenhuis in Bangkok, vervoerd met hypermoderne ambulances, een soort mobiele intensive care units.

Dr. Moreton benadrukt de hoge mate van hygiëne in het ziekenhuis, ter voorkoming van eventuele kruisinfecties. Mede om die reden heeft elke patiënt een eigen kamer.

Mogelijk probleem is de communicatie tussen buitenlandse patiënten, artsen en verpleegkundigen, in het weekeinde goed voor de helft van het aantal bezoekers. Op doordeweekse dagen ligt hun aantal op 62 procent. Scandinaviërs vormen met 40 procent van de buitenlandse gasten de hoofdmoot, gevolgd door Nederlanders en Duitsers. In voorkomende gevallen zijn in Bangkok online tolken beschikbaar. Alle artsen hebben hun opleiding deels in het buitenland gevolgd en spreken goed Engels. Bij het verplegend personeel is dat in mindere mate het geval, ook al omdat de Thaise overheid niet toestaat om op dit punt te selecteren.

Wat gaat 2010 ons brengen? Dat weet natuurlijk niemand maar we kunnen er best eens wat positiever over nadenken.

Hoor teveel klaaggezang om me heen in ‘the land of smile’ en vooral in ‘the extreme city’ Pattaya. Ik vind dit absoluut onterecht vooral als ik s’morgens naar BVN kijk en de Telegraaf lees en moet dan ook concluderen dat Thailand een van de beste landen ter wereld is om te leven. Met Pattaya als een supercity voor expats en vooral voor pensionados, want noem het maar, alles is hier.

Bangkok-Hospital-Pattaya

Gezondheidzorg Pattya
Maar vooral belangrijk voor mij is de uitstekende en betaalbare gezondheidszorg in Pattya. Ik heb in diverse ziekenhuizen gelegen in de wereld en als ik dit vergelijk met de ziekenhuizen alhier voel ik mij een prins met een VIP behandeling. De super luxe privékamers voor ongeveer 100 euro in het Bangkok Hospital Pattaya zijn vergelijkbaar met 5 sterren hotels met dokters met een optimale zorg.

Toen ik vorig jaar een beginnende hersenbloeding kreeg omstreeks middernacht, lag ik in no-time aan het infuus met een medisch team om me heen. Toen ik om 03.00 uur in de MRI scan wilde werd hieraan onmiddellijk voldaan en werd er een dokter met spoed opgetrommeld. Als mij dit in Nederland was overkomen had ik dit misschien niet na verteld onder deze omstandigheden.

Medische check-up
Heb dramatische ervaringen in Nederland met drie foute operaties en verkeerde diagnoses met de grootste stommiteiten. Na vele procedures heb ik er nog wat aan overgehouden. Ik adviseer ook iedereen een jaarlijkse

MRI-Thailand

medische check-up in Thailand te doen want dit heeft mijn leven gered. Zeven jaar geleden was ik op sterven na dood, een lopend wrak en schrok me een hoedje na het eerste rapport. Met de nodige medicijnen heb ik nu een bevredigend rapport met uitsluiting van mijn lever die naar de filistijnen is. De eerste reactie van de internist was; zal ik een nieuwe lever voor je zoeken, of het niks is.

Mijn zus heeft heel lang op de wachtlijst gestaan en deze levertransplantatie heeft nog steeds de nodige gevolgen voor haar gezondheid en moet dan vaak lachen als mensen naar huis gaan voor een operatie in Nederland. De ziekenhuizen zijn van een zeer hoog nivo, met Bumingrad in Bangkok als de top in Azië met een eervolle 3e plaats op de wereldranglijst, zo las ik vorig jaar.

Kikkerland
Nederland een optie voor mij? Doe me een lol zeg want als ik die vreselijke temperaturen zie dan word ik gelijk depressief, wanneer ik terug zou moeten naar dat kikkerland zonder kabinet, waar men het nooit met elkaar eens is. Maar er is hoop in bange dagen dat onze Geert eens flink tekeer gaat in de porseleinkast.

Wees verdraagzaam
Wat zal ons 2010 brengen? Misschien niet zoveel beter als in 2009 maar slechter kan het bijna niet en laten we 2009 maar snel vergeten. Een mens is niet snel tevreden en er is altijd wel wat te klagen maar dat is een Hollander eigen. Ik wordt wel vaak moe van die onredelijke kritiek vooral van mensen die hier niets presteren en altijd en overal kritiek op hebben. Ik zeg altijd; wie zich zelf goed kent, mag een ander niet veroordelen. Laten we eens wat aardiger en verdraagzamer zijn voor elkaar. Het is aardig om belangrijk te zijn, maar veel aardiger om belangrijk te worden gevonden.

Kijk toch niet alleen maar naar het verleden, maar wat meer in de toekomst, want daar moet je de rest van je leven mee doen, en het leven kan zo mooi zijn maar je moet het wel willen zien. Maar dat lukt moeilijk als je niet uit die neerwaartse negatieve spiraal komt.

Echte vrienden
Hoorde laatst iemand vertellen toen hij rijk was hoeveel vrienden hij had en die er nu niet meer zijn maar dat is een stukje realiteit wat je moet incalculeren. Succes is nu eenmaal een grote taart waarvan iedereen mee wil eten en als hij op is zie je helaas bijna niemand meer. Die paar die dan overblijven noem je dan maar je vrienden en dan nog vaak tussen aanhalingstekens zo is ook mijn ervaring maar de harde realiteit van het leven. Het geluk vermenigvuldigd zich als je dat met anderen kunt delen maar helaas kennen weinig mensen deze belangrijke factor.

muay thai

Weeskinderen
En vooral als ik zie hoe gelukkig ik de 23 weeskinderen heb gezien van het Merceycentre vorige week op het strand van Jomtien dat werd gesponsord door het Tuliphuis. Ik heb dat diverse keren gedaan en deze kinderen geef je een fantastisch gevoel, voor nauwelijks 100 euro. Wie volgt neem contact op met de Pattaya Expat Club waarvan ik Charitychairman ben of rechtreeks met Pastor Fred tel; 08-66885867. Wie goed doet, goed ontmoet en keep it cool in Pattaya, the city who has it all.

Wereldtitelgevechten Kumite, 9 maart in Pattaya.
Op dinsdag 9 maart vanaf 10.00 tot 18.00 uur vindt voor de tweede keer het wereld titelgevecht plaats in het Ambassador hotel in Pattaya. Kumite is de meest gevreesde vechtsport waar nagenoeg alles is toegestaan en waar elk toernooi vele gewonden vallen. De Mcinnes organisatie van Robert (Sifu) Macinnes, heeft maar liefst 70 topvechters kunnen strikken uit 20 verschillende landen. Waaronder ook de Muay Thai legende Sokmongkon uit Thailand. Ik wens iedereen veel spectaculair kijkplezier.

.

Wachtlijsten, slechte service, hoge prijzen en tot overmaat van ramp soms ‘medische missers’.Thailand is het Beloofde Land voor wie niet wìl of kàn wachten. En voor prijzen waarvoor een Nederlandse specialist niet eens zijn bed uit komt. De ‘Scheppers naast Boeddha’ heten u welkom.

Ton Hazebroek uit Rotterdam (52) had al 35 jaar last van hartritmestoornis. Regelmatig sloeg zijn hart op hol. Hoewel

bumrungrad-hospital

angstaanjagend wilden Nederlandse specialisten hem niet helpen, terwijl zijn zorgverzekering zich aansloot bij de medische conclusie dat het hier niet ging om een levensbedreigende aandoening. Via internet zocht hij contact met een bekende cardioloog in het Thaise Bangkok Hospital. Op donderdag komt hij aan, op vrijdag vindt het eerste consult plaats en op zaterdag volgt de vier uur durende operatie (via de lies). Na één nacht in het ziekenhuis drinkt hij sloten koffie en steekt herhaaldelijk Sukhumvit Road over, in het hartje van Bangkok. Dat is normaal de beste aanleiding om hartkloppingen te krijgen. Ton voelt zich als herboren. En de 4.000 euro die hij voor de behandeling uit eigen zak moet betalen?  “Ach, daar kom ik wel overheen”, zegt hij monter.

Thailand is een paradijs voor Nederlanders op zoek naar een medische behandeling. Dat varieert van oog- en facelift via borstvergroting/verkleining tot liposuctie (vet verwijderen), hartoperaties, nieuwe heupen en behandeling van tumoren. En dat alles door in de VS opgeleide, Engelssprekende ‘Scheppers naast Boeddha’. Dit in ziekenhuizen die de vergelijking met vijfsterren hotels glansrijk kunnen doorstaan. Inclusief Starbucks, Au Bon Pain, winkels, reisbureaus, tolken en levende muziek.

Als klap op de vuurpijl kent Thailand geen wachtlijsten en ligt de prijs van een behandeling in de particuliere ziekenhuizen op ongeveer 30 procent van wat deze in Nederland kost. Geen wonder dat steeds meer Nederlanders uitwijken naar landen als Turkije, Zuid-Afrika, India en Thailand voor een behandeling die óf spoed vereist óf niet wordt vergoed door de Nederlandse zorgverzekeraar. Borsten, buiken, ogen, hart of billen, u vraagt en de Thaise artsen helpen direct. Maak niet de fout om vanwege de portemonnee naar een van de vele duizenden klinieken in Bangkok te gaan. Zij houden zich met name bezig met cosmetische ingrepen, maar de medische missers zijn wekelijks in de Thaise media terug te vinden. Spoedeisende hulp in het buitenland is overigens wel altijd gedekt door zorgverzekeraar of reisverzekering. Tandheelkundige ingrepen en hartcomplicaties vormen nu nog de hoofdmoot. Veel ziekenhuizen bieden ‘pakketten’, waarbij de patiënt tevoren weet waar hij of zij aan toe is. Dat geldt in ieder geval voor plastische chirurgie. Op dat gebied is het Yanhee Hospital in Bangkok beroemd. Maar ook de check ups hebben vaste prijzen.

bumrungrad-hospital-bangkok

Bumrungrad en Bangkok Hospital (zelfs met Nederlandstalige website) ontvangen jaarlijks ruim een half miljoen buitenlandse gasten. De meerderheid komt uit het Midden-Oosten en andere Arabische landen, maar Japan is ook goed vertegenwoordigd. Mensen met een Arabische achternaam zijn immers na 9-11niet langer welkom in de VS…
Van medische missers is in de topziekenhuizen zelden sprake, als gevolg van de hoge eisen die het ziekenhuis aan de artsen stelt en het zogeheten Risico Management Team dat doorlopend onderzoek doet naar de manier van medisch werken. Artsen en ziekenhuis zijn verzekerd, maar daar is door Bangkok Hospital en Bumrungrad nog nooit gebruik vaan gemaakt.

Naar schatting ruim 60.000 Nederlanders hebben de afgelopen jaren de medische stap naar Thailand gewaagd. In de topziekenhuizen Bangkok Hospital en Bumrungrad, beide begin januari vertegenwoordigd op de Vakantiebeurs in Utrecht, hoeven we voor Nederlandse patiënten niet ver te zoeken. Neem piloot en Antilliaan Randolph Ruiz (38). Hij kampte met ondraaglijke pijnen in beide benen, slikte zich ongans aan pijnstillers en mocht dus niet vliegen. Een afspraak met een orthopeed in een Nederlands ziekenhuis zou drie maanden kosten, nog afgezien van mogelijke behandeling. Hij belde naar Thailand en lag binnen een week op de operatietafel. “Afgeknepen bloedvaten in mijn heupen. Daar waren ze in Nederland niet op gekomen. Ik heb me laten helpen op eigen kosten, maar ik moest het laten doen. Geld is niet belangrijk als je pijn lijd. Dat verdien ik met vliegen wel weer terug”, merkt Randolph nuchter op. De enige kritiek die hij op het Bangkok Hospital heeft is dat niet alle verpleegsters even goed Engels spreken, maar het is een kniesoor die daarop let. “Getwijfeld? Nooit! De Thaise artsen zijn uitermate kundig, spreken goed Engels en opereren als de beste. En de ziekenhuizen beschikken over apparatuur waar specialisten in Nederland alleen maar van kunnen dromen”.

Bijkomend probleem voor de Thaise bevolking is dat steeds meer (onderbetaalde) artsen van staatsziekenhuizen in overige provincies kiezen voor het grote geld van de particuliere instellingen. Behandeling daar, hoe goedkoop ook voor ons, is voor de doorsnee Thai niet weggelegd. Ook in de medische wereld stinkt geld blijkbaar niet.

Noem het woord ‘zorgverzekering’ en de stoom komt uit de oren van Dolf (74) en Carla (62) Isselmann. Dolf was tot

Nederlanders-in-Thaise-ziekenhuizen

zijn pensionering in 1990 bij de KLM gezagvoerder op een Boeing 747, terwijl Carla bij deze airline werkte als purser. Dolf heeft in het Bumrungrad enkele jaren geleden een bypass gekregen. Bij Carla is onlangs 33 centimeter dikke darm weggehaald. Zelfs Nederlandse artsen adviseerden haar om zich in Thailand te laten behandelen. In Nederland zou ze (tijdelijk) een stoma krijgen; in Thailand is ze ‘onbeschadigd’ van de operatietafel gekomen. “Het eigen initiatief wordt in Nederland in de kiem gesmoord. De schandalige gezondheidszorg is een menselijk schepsel onwaardig. Dat veroorzaakt alleen angst en pijn. We betalen maandelijks met twee personen 700 euro aan de zorgverzekeraar, maar zijn er continu mee in gevecht. Soms moeten we dagen wachten op de fax dat de verzekeraar garant staat voor de kosten. Terwijl deze ons dankbaar moet zijn voor de besparing die we opleveren door ons in Thailand te laten behandelen”, stellen ze gezamenlijk. “In Nederland was ik al lang overleden”, voegt Carla daar aan toe.

De hamvraag luidt waarom de Nederlandse zorgverzekeraars, geplaagd door stijgende kosten, het heil voor hun klanten niet vaker in landen als Thailand zoeken. De patiënten boeken tijdwinst, terwijl behandeling daar voor de verzekeraars stukken voordeliger uitpakt. Maakt onbekend hier inderdaad onbemind? De Franse overheid is wat dat betreft meer vooruitziend en heeft Bangkok Hospital verklaard tot ‘Frans ziekenhuis’. De rekening gaat direct naar Parijs…Bangkok Hospital wil graag contracten sluiten met zorgverzekeraars in andere landen, maar die laten het om onduidelijke redenen (nog?) afweten. Misschien dat Calvinistische Nederlandse zorgverzekeraars behandeling in het tropische Thailand nog steeds zien als een luxe vakantie?