In Nederland leefde ik op de klok, met to-dolijstjes en plannen voor alles. Maar sinds ik in Noord-Thailand woon, heb ik ontdekt dat het leven veel soepeler stroomt zonder vaste route. Dankzij het ‘sabai sabai’-principe leer ik loslaten, wachten zonder stress en genieten van wat zich aandient. Dit is het verhaal van een farang zonder planning, maar met rust.
Een jonge vrouw met een rugzak wordt publiekelijk vernederd door een ambtenaar die haar typeert als ‘goedkoop toerisme’. Wat volgt is een pijnlijk komisch staaltje klassenwaan, compleet met gezichtsverlies, een onverwachte familieband en een les die beleidsmakers zich nog lang zullen herinneren. Een satirisch verhaal over vooroordelen, PR-flaters en het onderschatten van rugzaktoeristen met inhoud.
Hondenvoer met een lintje van staaldraad
Soms kan een aardig bedoeld gebaar ongewild omslaan in grote rampspoed. En dan is het goed als er iemand in huis is die bij zijn positieven blijft en niet in de paniek schiet. In het gezin van de schrijver is zijn Thaise vrouw de rots in de branding; tenminste doorgaans. Deze keer was hij het echter zelf die een dramatische gebeurtenis koelbloedig tot een goed einde wist te brengen. Met een sisser.
Lahu: Legendes en verhalen (nr 14, 15 en 16)
Tijdens de begrafenis van de reus werd er ook gedanst door de luis en de vlo. De vlo danste heel snel heen en weer maar de luis was helemaal niet zo snel. Hij was eigenlijk best wel traag… De vlo werd daar nijdig over, sprong op de luis en schopte in zijn maagstreek. Die hield daar een blauwe plek aan over!
‘De schoonheidssalon van tante Oy’
Een dorstige farang stapt een Thaise kapsalon binnen, op zoek naar water en komt eruit met een kapsel van Amerikaanse militair uit 1968, eucalyptus in z’n oog en wenkbrauwen die hij niet langer herkent. Tante Oy knipt niet, ze creëert. Of sloopt. Voor 3,25 euro krijg je een knipbeurt, een gezichtsmassage en een identiteitscrisis. Een ode aan de chaos, charme en pure overgave van het Thaise dorpsleven.
‘De eerste keer Isaan’
Mijn eerste reis naar het Thaise binnenland begon met een bus vol kippen, een verdwijntruc van Oy en een misplaatste ‘Mae’. Wat een romantisch uitstapje naar haar geboortedorp had moeten zijn, werd een chaotische, geestverruimende kennismaking met het échte Thailand. Althans, volgens de barkrukfilosofen in Pattaya.
Thailandblog staat vol met verhaaltjes over discriminatie. En voor de afwisseling eens niet die van blank naar getint, maar die van de akelige lokale bewoners naar ons, de argeloze toeristen en expats. Ons favoriete (vakantie-) land diskwalificeert zich daardoor lichtelijk als ideale bestemming onder de zon. En natuurlijk staat de politie in pole-position om de doorgaans toch schuldloze farangs hun zuurverdiende bahtjes afhandig te maken voor eigen gebruik. Hieronder een pakkend voorbeeld van deze zeer onwenselijke praktijken. Een avontuur om nooit meer te vergeten.
Lahu: Legendes en verhalen (nr 12 + 13)
De karbouw danste in het rond, en toen hij stopte lachte hij en zag je zijn mooie witte tanden. In die tijd hadden de karbouwen nog tanden in boven- én in onderkaak. Maar het paard had geen tanden in de bovenkaak; dus als hij glimlachte dan lachte iedereen hem onbedaarlijk uit!
Oom Kiet spreekt vloeiend Engels. Althans, drie zinnen, altijd in dezelfde volgorde, zonder aarzeling, zonder variatie. Toch slaagt hij erin om met zijn minimalistische woordenschat iets groots over het leven te zeggen. Een licht absurdistisch en tegelijk ontroerend portret van een Thaise dorpsgenoot die zonder het te weten de taal van het contact perfect beheerst.
Een goede gezondheid is de basis van alle geluk. Vergeet rijkdom, dikke pick-ups en villa’s waarin je kunt verdwalen. De kwaliteit van het leven keldert zodra de doktersrekeningen zich opstapelen. Dan is het fijn als een partner aan je zijde staat en je steunt op de weg naar genezing. Maar wat als je altijd al kwakkelend door het leven strompelde? Ook dan nog kun je de ware liefde in Thailand vinden. Zelfs met enige beperkingen kan de Thaise Cupido je hart doorboren met één van zijn venijnig scherpe pijltjes
Een kapotte wc-pot, een peuter in de pot, en een loodgieter die eigenlijk bamboefluit speelt. Soms heb je geen retraite in Chiang Mai nodig, maar gewoon een plas op de badkamervloer om je innerlijke boeddha te vinden. Dit is het verslag van een farang die leerde loslaten, in de breedste zin van het woord.
De Indiërs op het strand van Pattaya
Een vertelling die ogenschijnlijk losbrandt als een aanklacht tegen de meest gevoerde discussie van Thailandblog. Maar zo’n verhaal is het eigenlijk helemaal niet. Integendeel. Hier wordt juist afgerekend met de vooroordelen over een thema waar je het zo heerlijk met elkaar oneens over kunt zijn. Werkelijkheid en kwaadaardige roddels worden op pacifistische wijze uitgebalanceerd en laten de lezer achter met een gevoel van bevrediging dat zelfs de meest doorgewinterde vakkracht van Walking Street niet kan evenaren, laat staan overtreffen.
Lahu: Legendes en verhalen (nr 10 + 11)
Uit: deel 1 met zestien verhalen; God schiep hemel en aarde.
Verhaal nummer 10; Nu gaan de dieren elkaar haten!
‘De kunst van het nietsdoen in een hangmat’
In Thailand is nietsdoen een vorm van levenskunst, waar men met jaloersmakende vanzelfsprekendheid in slaagt. Voor de westerling echter is het een oefening in loslaten, van haast, van nut, van zichzelf. Wat volgt is een verslag van een farang in een hangmat, op zoek naar het edele niets. Een poging tot stilstand in een wereld die maar doorgaat.
Een gat in het hete asfalt van Walking Street
Een Nederlands echtpaartje ontdekt onder het genot van een paar koele biertjes tamelijk onverwacht dat er in de Pattayaanse wereld van lichte zeden kennelijk nog innovaties worden bedacht om het oudste beroep van de wereld wat opwindender en ook wat eenvoudiger toegankelijk te maken voor Jan met de pet en zijn vrouw.
Column – De Thaise marteling vermomd als wellness
Een Thaise massage klinkt als pure ontspanning, tot je ontdekt dat “ontspanning” in Thailand een stuk meer pijn doet dan thuis op de bank. In een poging om lichaam en geest in balans te brengen, liet ik me vrijwillig herschikken door een glimlachende beul. Dit is het verslag van mijn spirituele aframmeling, inclusief blauwe plekken en existentiële vragen.
‘One night in Bangkok and the world’s your oyster’
One Night in Bangkok is een klassieker uit 1984 van Murray Head een Engelse acteur en zanger. De sound van dit liedje is erg herkenbaar en maakt het daardoor uniek. Wie de eerste tonen hoort zal direct een Aha-erlebnis hebben waarbij de gedachten zullen dwalen naar de Stad van de Engelen, Krung Thep.
‘Van Queestes en Thaise Doolhoven’
Wat begint met een onschuldig tandartsbezoek in Korat verandert al snel in een avontuur vol verkeersellende, verloren auto’s en gênante situaties. Een verhaal over geduld, improvisatie en de onvermijdelijke botsingen tussen cultuur en karakter.
‘De oude man’
Ben, een oude zeeman met Noormannenbloed, woont zijn laatste jaren in Thailand. Zijn leven vol reizen, liefde en verlies heeft hem gevormd tot wie hij is. Nu nadert hij de tachtig en kijkt hij met nuchtere wijsheid terug op een bewogen bestaan.
‘De dag dat ik besloot te blijven’
Soms neem je een besluit zonder het te weten. Geen fanfare, geen afscheid, slechts een kop lauwe koffie en een hond die nergens heen lijkt te gaan. In een klein Thais dorp besluit de schrijver niet langer onderweg te zijn. Geen plan, geen drama, alleen de stille helderheid van een ochtend waarop alles klopt zonder reden.
Lahu: Legendes en verhalen (nr 9)
Het Orakel van Kinderdijk
Nog steeds geplaagd door allerhande existentiële twijfels doorkruist de auteur in zijn dromen alvast het paradijselijke Thailand. De roep om gewoon maar weer een ticketje te boeken en samen met vrouw en dochter de koffers te pakken wordt langzaam aan luider en luider. Al helemaal als achter elke vage en vermeende vingerwijzing van het Lot argumenten gevonden worden om die ingewikkelde knoop maar gewoon door te hakken. Wint de realiteitszin deze tweestrijd of gaat de spiritualiteit aan de haal met de overwinning?