In het kleine Thais dorp van Farang Kee Nok verschijnt hij elke ochtend bij het eerste licht. Geen woorden, geen haast. Alleen zijn bezem, de tegels van de tempel en de tijd die zich nergens om lijkt te bekommeren. Een stille dorpsfiguur die, zonder dat iemand het doorheeft, betekenis geeft aan wat we meestal over het hoofd zien: eenvoud, ritme en rust.





