Het strand van Jomtien nog een keer zien. Afscheid nemen van vrienden in Isaan. Of gewoon nog eens een maand wakker worden met dat licht en die geuren. Wie ongeneeslijk ziek is, hoeft zo’n wens niet op te geven. Artsen zeggen niet voor niets: hoe eerder in de palliatieve fase je reist, hoe meer er kan.

Maar makkelijk is het niet. De luchtvaartmaatschappij wil formulieren, Thailand eist een vergunning voor morfine, en je verzekering dekt je ziekte vrijwel zeker niet. Reken op vier tot zes weken voorbereiding. Dit overzicht helpt je daarbij, stap voor stap, zonder iets mooier te maken.

Eerst het eerlijke gesprek met je arts

Een vliegtuigcabine staat onder een druk die overeenkomt met 1500 tot 2400 meter hoogte. Je krijgt minder zuurstof binnen, gassen in je lichaam zetten zo’n dertig procent uit en op vluchten langer dan vier uur verdrievoudigt het risico op trombose. Een gezond lichaam merkt daar weinig van, een ziek lichaam wel. Er zijn harde grenzen: wie in rust meer dan vier liter zuurstof per minuut nodig heeft, instabiele hartklachten heeft, een klaplong of een darmafsluiting, kan niet mee. Bij uitzaaiingen in de hersenen kan vliegen meestal wel, maar bij verhoogde hersendruk zijn artsen terughoudend. Gebruik je thuis al zuurstof, dan heb je in de lucht meer nodig; regel dat minstens zes weken van tevoren via je zuurstofleverancier.

Een Amerikaanse palliatieve richtlijn vat het samen in één vraag die je jezelf moet durven stellen: is deze reis belangrijk genoeg om stervend te proberen? Weet ook dat een Nederlandse niet-reanimerenverklaring aan boord niets afdwingt. Wordt iemand in de lucht onwel, dan wijkt het toestel uit en wordt er gereanimeerd. De vuistregel is daarmee simpel: ga vroeg, of ga niet. En kies je moment. In april liep de hitte-index in Thailand vorig jaar plaatselijk op tot 52 graden, en alleen al in april 2024 stierven er 63 mensen aan een hitteberoerte. Voor een verzwakt lichaam is november tot en met februari veruit de veiligste periode.

De maatschappij beslist mee

Voor een passagier die medische zorg of apparatuur aan boord nodig heeft, of van wie de toestand tijdens de vlucht levensbedreigend kan worden, eist vrijwel elke maatschappij een MEDIF-formulier. Jij vult een deel in, je behandelend arts de rest, en de medische dienst van de maatschappij beslist. Let op een venijnig Nederlands detail: je eigen behandelend arts mag volgens de artsenregels geen fit-to-fly-verklaring afgeven, dat moet een onafhankelijke arts doen. Het MEDIF is iets anders; dat vult je eigen arts wel in.

Regel dit papierwerk ook als je denkt dat het wel losloopt. De terminaal zieke Kitty uit Uden stond in augustus 2023 op Schiphol voor haar afscheidsreis naar Menorca en werd door de gezagvoerder geweigerd, omdat ze geen schriftelijke verklaring bij zich had. Want zo werkt het: de gezagvoerder heeft altijd het laatste woord, ook als alle formulieren kloppen.

Zuurstof, brancard en iemand naast je

Een eigen draagbare zuurstofconcentrator mag mee, mits het een goedgekeurd type is en je batterijen bij je hebt voor anderhalf keer de vluchtduur; stroom aan de stoel mag je er niet voor gebruiken. Liggend vervoer op een brancard kan alleen in de economyklasse en kost bij de meeste maatschappijen zes keer het volle economytarief, bij Qatar Airways met verplicht twee medische begeleiders erbij. Omdat een brancard bij een overstap vaak niet kan, is de rechtstreekse vlucht van Amsterdam naar Bangkok dan praktisch de enige route. Wie nog kan zitten, is veel goedkoper uit met een businessclassstoel die plat kan, de gebruikelijke keuze bij begeleide medische reizen.

Een verpleegkundige of arts die de hele reis naast je zit, huur je bij commerciële bureaus zoals VZA International in Amsterdam. Reken op 2000 tot 5000 euro voor de begeleiding, plus de tickets van de begeleider. Rolstoelassistentie op de luchthaven is gratis, wel minstens 48 uur vooraf aanmelden.

Morfine mee: twee loketten en een harde deadline

Hier gaat het vaak mis, want de bekende Schengenverklaring geldt niet voor Thailand. Voor morfine, oxycodon, fentanyl en andere opioïden eist Thailand een invoervergunning die je vooraf online aanvraagt bij de Thaise FDA, minstens 15 dagen voor aankomst. Sinds september 2024 mag je tot 90 dagen voorraad meenemen; veel websites noemen nog de oude grens van 30 dagen, die klopt niet meer. Je hebt een Engelstalige artsenverklaring nodig met diagnose, middelen, dosering en de gegevens van je arts, en bij aankomst meld je je met de medicijnen in originele verpakking bij het rode douanekanaal. Klein ongemak dat je even moet weten: de aanvraagsite werkt alleen op een computer met Chrome, niet op je telefoon. Voor slaap- en kalmeringsmiddelen zoals diazepam en temazepam volstaat tot 30 dagen voorraad een artsenverklaring zonder vergunning. Amfetamine, ook op Nederlands recept, blijft verboden; bespreek een alternatief met je arts.

Aan de Nederlandse kant regel je bij het CAK een Engelstalige medicijnverklaring, ondertekend door je arts en goedgekeurd met een CAK-stempel. Per post duurt dat tot vier weken. Sneller: zonder afspraak naar de balie aan de Prinses Beatrixlaan in Den Haag, op werkdagen tussen 9 en 12 uur, klaar terwijl je wacht.

Reken niet op je verzekering

Dit is de bittere kern van dit verhaal. Reisverzekeraars dekken alleen onvoorziene medische kosten, en alles wat met een bekende terminale ziekte samenhangt, geldt als voorzien. De Goudse sluit bijvoorbeeld alles uit wat samenhangt met een aandoening waarvoor je in de zes maanden voor vertrek onder behandeling was. Een Nederlandse of Belgische verzekeraar die een actuele terminale ziekte wel dekt, is in dit onderzoek niet gevonden. De Nederlandse basisverzekering vergoedt spoedzorg wereldwijd, maar maximaal tegen het Nederlandse tarief en na je eigen risico van 385 euro; wat een Thais privéziekenhuis daarboven rekent, betaal je zelf. Repatriëring zit niet in de basisverzekering. Belgen zijn nog slechter af: de reisbijstand van de ziekenfondsen via Mutas reikt in de praktijk niet tot Thailand, mogelijk met uitzondering van Solidaris. Vraag dat vooraf zelf na. Juist de reis waarvoor je de meeste moed nodig hebt, betaal je dus grotendeels uit eigen zak. Leg voor vertrek schriftelijk aan je verzekeraar en alarmcentrale voor wat wel en niet gedekt is, dan weet je waar je staat.

Wat het kost als het misgaat, zonder dekking:

Privéziekenhuizen vragen onverzekerde buitenlanders bovendien vaak een borg of creditcard voor opname.

Wensstichtingen vliegen niet naar Bangkok

Stichting Ambulance Wens vervulde meer dan 25.000 laatste wensen, gratis, met chauffeur en verpleegkundige. Maar dat gebeurt per aangepaste ambulance over de weg, hooguit naar bestemmingen op rijafstand. Dreams4You helpt ernstig zieke volwassenen aan een laatste droom, maar in principe binnen Europa en met geld dat je eigen netwerk bijeenbrengt. Make-A-Wish is er alleen voor kinderen, en de Belgische wensambulances werken net als de Nederlandse. De eerlijke conclusie: geen enkele wensstichting brengt je naar Thailand. Wie wil, organiseert het zelf, met een commerciële medische escorte als dat nodig is.

Hulp in Thailand is er, en betaalbaarder dan thuis

In Bangkok bieden Bumrungrad, het katholieke Camillian Hospital aan Sukhumvit 55 en het Chulalongkorn-ziekenhuis palliatieve zorg aan buitenlanders, en ook Pattaya, Chiang Mai en Phuket hebben opties. Een westers hospicewezen kent Thailand niet; dat gat vullen verpleegresorts zoals Dok Kaew Gardens bij Chiang Mai, vanaf zo’n 30.000 baht (± 800 euro) per maand inclusief verblijf en maaltijden, bij zwaardere zorg 45.000 tot 60.000 baht (1200 tot 1600 euro). Een inwonende verzorgende via een bureau als Health at Home kost vanaf 19.900 baht (± 530 euro) per maand, een gediplomeerde verpleegkundige 30.000 tot 40.000 baht. Een zuurstofconcentrator huur je in Bangkok vanaf zo’n 3000 baht per maand, met 5000 baht borg.

Houd wel rekening met de praktijk op straat. De stoepen van Bangkok zijn voor een rolstoel grotendeels onbegaanbaar, met gaten en ontbrekende op- en afritten. De MRT-metro heeft liften op alle stations, de BTS maar op een deel. Internationale hotelketens hebben aangepaste kamers met rolstoeldouches, kleinere hotels zelden.

Als je in Thailand wilt blijven

Niets verbiedt je om in Thailand te sterven. Euthanasie en hulp bij zelfdoding zijn er strafbaar, maar sinds 2007 geeft de Thaise wet iedereen, ook buitenlanders, het recht om met een schriftelijke wilsverklaring levensverlengende behandeling te weigeren: geen reanimatie, geen beademing, geen sondevoeding. Artsen die zo’n verklaring volgen, zijn gevrijwaard, en comfortzorg met morfine in de stervensfase is gewoon toegestaan. Laat de verklaring tweetalig opstellen, Thais en Engels, met getuigen, en bespreek haar vooraf met het ziekenhuis, want niet elk ziekenhuis gaat er even soepel mee om.

Regel ook wie er straks over je lichaam beslist. Ben je niet getrouwd met je Thaise partner, dan kan zij het lichaam alleen vrij krijgen met een machtiging van je nabestaanden of een vooraf bij een Thaise notaris of advocaat vastgelegde wilsverklaring. Vooraf registreren bij de ambassade kan niet. Zonder die papieren zit je partner straks dagen te wachten.

Als het eindigt

Overlijdt iemand buiten een ziekenhuis, dan moet eerst de Thaise politie komen. Daarna volgt een vast pad: de alarmcentrale van de verzekering bellen, een gratis autorisatiebrief van de Nederlandse ambassade waarmee de Thaise autoriteiten het lichaam vrijgeven, binnen 24 uur aangifte bij het districtskantoor (de overlijdensakte zelf is gratis), en dan vertalen en legaliseren: 200 baht per document bij het Thaise ministerie van Buitenlandse Zaken en 26,25 euro per document bij de ambassade. De ambassade helpt met papieren en contacten, maar betaalt niets, geen ziekenhuisrekening en geen uitvaart. De Belgische ambassade werkt hetzelfde.

Het lichaam naar Nederland brengen kost al met al 6000 tot 8000 euro en duurt een tot twee weken. Crematie ter plaatse is vele malen goedkoper: 28.000 tot 41.000 baht (730 tot 1.065 euro), met de as mee naar huis zo’n 45.000 tot 55.000 baht (1.170 tot 1.430 euro). De urn mag meestal in de handbagage met het crematiecertificaat erbij, maar de as mag officieel pas een maand na overlijden Nederland in. Kijk ook naar je uitvaartverzekering: DELA vergoedt repatriëring alleen bij een verblijf korter dan twee maanden en als DELA de uitvaart verzorgt. Bij Monuta gaat het van het vrij besteedbare bedrag af. En een ambulancevliegtuig terug, mocht je dat overwegen: ruwweg 70.000 tot 150.000 euro, zonder dekking.

Zo plan je terug vanaf je vertrekdatum

  • Zes weken vooraf: gesprek met je arts en het palliatief team, zuurstof voor onderweg en ter plaatse regelen, offerte medische begeleiding aanvragen, verzekeraar schriftelijk om duidelijkheid vragen.
  • Vier weken vooraf: CAK-medicijnverklaring opsturen, of aan de balie in Den Haag laten stempelen. Wilsverklaring en machtiging voor je partner vastleggen.
  • Vijftien dagen vooraf: invoervergunning medicijnen aanvragen bij de Thaise FDA, op een computer met Chrome.
  • 48 tot 72 uur vooraf: MEDIF indienen bij de luchtvaartmaatschappij en rolstoelassistentie aanmelden.
  • In de koffer: Engelstalige artsenbrief, recepten, medicijnen in originele verpakking in de handbagage, en een gereserveerd potje van 6000 tot 8000 euro, of de bewuste keuze voor crematie ter plaatse.

Een laatste reis naar Thailand valt te regelen, maar niet in een week en niet op de bonnefooi. Begin zes weken van tevoren, wees eerlijk tegen je arts en spreek thuis uit wat er moet gebeuren als je niet terugvliegt. De rest is Thailand, en dat kende je al.

Bronnen: Thai FDA, CAK, Rijksoverheid, KLM, Emirates, Qatar Airways, EVA Air, NederlandWereldwijd, Belgische ambassade Bangkok, Bumrungrad International, Bangkok Hospital, DELA, Monuta, PCNOW, Overpalliatievezorg.nl, Trombosestichting, Omroep Brabant, Health at Home, Thailandblog

Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter