De Stille Vennoot (intro)
Vier series, veertig verhalen. Tijd om even achterom te kijken voordat we aan een nieuw verhaal beginnen.
Het begon met Nok’s World. Wie Thailandblog al langer leest, herinnert zich ongetwijfeld de verhalen van Frans Amsterdam over zijn dagen en avonden in de Wonderful 2 Bar in Pattaya. In Nok’s World draaide ik het perspectief om. Niet Frans vertelde het verhaal, maar Nok, een van de bargirls die hem vanaf de andere kant van de bar bekeek. Dezelfde wereld van bier, barfines, vaste klanten, dames, grappen en kleine drama’s, maar nu gezien door Thaise ogen. Frans was nog steeds Frans, alleen was hij deze keer niet degene die bepaalde wat de lezer zag.
Daarna gingen we bijna zestig jaar terug in de tijd met Zeven Dagen Paradijs. Het was 1968, de Vietnamoorlog was in volle gang en Amerikaanse militairen landden op Udorn Air Force Base voor iets waar ze aan het front nauwelijks van durfden te dromen: zeven dagen verlof. Dale en de negentienjarige Tex verruilden Vietnam tijdelijk voor Udon, Bangkok en Pattaya. Ze ontmoetten Mae en anderen die hun eigen redenen hadden om blij te zijn met de Amerikaanse aanwezigheid. Zeven dagen waarin oorlog, verlangen, drank, vriendschap en de wetenschap dat het vliegtuig terug naar Vietnam gewoon zou vertrekken voortdurend naast elkaar bestonden.
Met Lachen of Verdwijnen kwamen we in het Thailand en Cambodja van nu terecht. Mook uit Nong Khai denkt de baan van haar leven te hebben gevonden: klantenservice in een hotel in Poipet, een goed salaris en kost en inwoning. De werkelijkheid achter de vacature blijkt een afgesloten scamcompound te zijn. Daar leert ze hoe mensen met scripts, valse liefde en cryptobeleggingen worden beroofd, en hoe moeilijk het is om zelf nog als mens te blijven functioneren wanneer je tegelijkertijd slachtoffer en werktuig bent. Ontsnappen blijkt bovendien niet automatisch hetzelfde als vrij zijn.
In Blijven of Verrekken sprongen we juist vooruit. Naar Udon Thani in de jaren dertig van deze eeuw, waar Theo aanvankelijk vooral merkt dat grond ineens voor merkwaardige bedragen wordt verkocht. Vierhonderd kilometer verderop ziet Nan, een jonge analiste bij de centrale bank, patronen in vastgoedtransacties die statistisch niet kunnen kloppen. Langzaam komen twee werelden bij elkaar: die van buitenlandse pensionado’s die zich afvragen of ze Thailand nog kunnen betalen, en die van grond, infrastructuur, regelgeving en geldstromen waarin veel grotere belangen spelen dan een huis in een rustige soi.
Vier verschillende werelden dus.
- Een bargirl in Pattaya die naar de farang aan de andere kant van de bar kijkt
- Twee Amerikaanse militairen die zeven dagen proberen te vergeten dat ze terug moeten naar Vietnam.
- Een jonge Thaise vrouw die ontdekt wat er werkelijk achter een prachtige vacature in Cambodja schuilgaat.
- En een Nederlandse pensionado en een Thaise analiste die ieder vanaf hun eigen kant zien dat de cijfers niet meer kloppen.
De nieuwe serie De Stille Vennoot speelt opnieuw in het Thailand van nu. Dit keer geen oorlog, geen scamcompound en geen blik in de toekomst. Het begint veel eenvoudiger: met Wim, zijn Thaise vrouw Daao, hun gezin, een stuk grond en een bedrijf.
Zoals zoveel buitenlanders die al jaren in Thailand wonen, denkt Wim dat hij inmiddels aardig begrijpt hoe de dingen hier geregeld zijn. Hij weet dat grond niet op zijn naam kan staan. Hij weet dat familie belangrijk is. Hij weet dat een handtekening soms meer betekent dan een lang gesprek en dat je in Thailand niet iedere vraag hoeft te stellen zolang alles goed gaat.
En jarenlang gaat alles goed.
Tot Wim op een dag de chanote beter bekijkt.
De achterkant is leeg. Geen aantekening. Geen hypotheek. Geen vruchtgebruik. Geen naam waarvan hij schrikt. Eigenlijk helemaal niets bijzonders.
Dat zou geruststellend moeten zijn. Maar juist die blanco achterkant blijkt het begin van een onverwachte wending. Want in Thailand zit een verrassing niet altijd in wat er op papier staat. Soms begint het pas interessant te worden wanneer er niets staat waar je iets had verwacht.
En dan blijkt dat eigendom, vertrouwen en zeggenschap drie heel verschillende dingen kunnen zijn.
De Stille Vennoot begint met een blanco achterkant.
Wat daar niet staat, zet uiteindelijk veel meer in beweging dan Wim ooit had kunnen vermoeden.
Noot: De links naar de vier series wijzen steeds naar het 10e deel omdat daar de links staan naar de 10 verhalen van die serie.
Over deze blogger
- Zijn naam is Hans Vredevoort uit Amsterdam, geboren in 1956, en hij heeft nooit eerder verhalen geschreven, maar heeft wel technische artikelen en een boek op zijn naam in 2012 over de private cloud. Na zijn studie aan de Universiteit Utrecht in de Engelse literatuur begin jaren tachtig kwam hij in de IT-wereld terecht. Er waren immers geen banen voor een jonge academicus in die jaren. Hij ontwikkelde zich tot een specialist op het gebied van IT-infrastructuren en Microsoft-software. In 2017 vond hij het echter genoeg, zegde zijn baan op, scheidde van zijn Nederlandse vrouw, verkocht het huis en kocht een ticket naar Bangkok. Eerder dat jaar was hij in Bangkok geweest om een training te geven aan HP-engineers en was hij die week tegen een wonderschone Thaise aangelopen. Vanaf dat moment stond deel 2 van zijn leven helder op zijn vizier. Een paar jaar later was hij getrouwd met diezelfde Thaise en betrokken zij een nieuwe woning in een rustig dorpje aan de zuidflank van Udon Thani. Wel met een stevige glasvezelverbinding.
Lees hier de laatste artikelen
Cultuur17 september 2026De Stille Vennoot (intro)
Cultuur8 september 2026Blijven of Verrekken – Het Bord (deel 10 en slot)
Cultuur2 september 2026Blijven of Verrekken – De Keuze (deel 9)
Cultuur27 augustus 2026Blijven of Verrekken – De klem (deel 8)