Het sprookje van een barmeisje (deel 2)

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Maatschappij
Tags: , , , ,
20 december 2016

Het vervolg van gisteren: Het sprookje van een barmeisje

De rit van het busstation naar het dorp van Nit duurt ruim een uur. De familie zit opgevouwen in de pick-up truck. Wanneer de verharde wegen veranderen in stoffige zandpaden en de honden en kippen over de weg lopen, zijn ze er bijna.

De pick-up stopt. De farang stapt uit en loopt naar het huis, hij schrikt nogal. Hij ziet een krot met wat golfplaten. Het huis van de familie van Nit. Zijn ogen zoeken verdwaasd naar meubelen in het ‘huis’. Hij ziet alleen een kastje met een oude verkleurde TV er op. Iets verderop een soort buffetkast. Voor de rest niets. Helemaal niets. Een blauw, maar kapot zeil bedekt de vloer. Wat een armoede! De farang weet nauwelijks zijn verbazing te verbergen.

Nieuwe bromfiets

De farang wordt om geld gevraagd voor eten en drinken. Een farang in het dorp, dat moet gevierd worden. Nog onder indruk van wat hij gezien heeft, haalt hij snel wat briefjes van duizend baht uit zijn zak. Nit lacht, zoveel is niet nodig. Nit geeft vijfhonderd baht aan haar zus, die een splinternieuwe bromfiets start.

De farang snapt daar niets van. “Wat moeten ze met een nieuwe bromfiets?” denkt de farang. “De kinderen hebben amper kleren en lopen op blote voeten.” Nit heeft het geld bij elkaar gespaard in de afgelopen jaren en een groot deel geleend tegen een hoge rente. Ze wilde haar vader en de familie graag een brommer cadeau doen. De bromfiets kostte een klein vermogen, zeker voor Isaanse begrippen, maar pa kan nu met de brommer naar de rijstvelden en is niet meer afhankelijk van anderen.

De farang ziet achter het huis twee hokken. ‘What’s that?” vraagt hij aan Nit. “Go look”, zegt Nit. De farang ontdekt het hurktoilet (een gat in de grond) en een soort wasgelegenheid. Hij vraagt Nit geschrokken of ze in een hotel kunnen overnachten? Nit kijkt teleurgesteld, ze wil graag bij haar familie blijven slapen. Het dichtstbijzijnde hotel is drie kwartier rijden hiervandaan. Maar de farang houdt voet bij stuk, hij ziet het niet zitten om hier naar het toilet te gaan en op de grond te slapen.

Onderweg naar het hotel rijden ze door het Isaanse landschap. Tussen de krotten staat af en toe een prachtig huis. “Farang house”, zegt Nit. Ze kijkt de farang hoopvol aan. Voor Nit is dat haar ultieme droom. Een mooi huis waar de hele familie kan wonen. Met een badkamer en een westers toilet zoals in een hotel. Ze wil dat haar dochtertje meer kansen krijgt dan zij. Niet al op haar veertiende van school af om te moeten werken in de stad. Ze wil ook dat Pon leert zwemmen. Nit kan het zelf niet, nooit geleerd.

Aandacht en seks

De dagen in Isaan verlopen volgens een vast patroon. Overal waar ze heen gaan, gaat de hele familie mee. Veel privacy hebben ze niet. De farang is blij wanneer hij ‘s avonds kan douchen in het hotel en in een normaal bed kan slapen. Nit zorgt ervoor dat de farang niets te kort komt, ze overlaadt hem met aandacht en seks. Ze hoopt dat de farang verliefd op haar wordt. De farang vindt die aandacht wel prettig en kan er maar niet genoeg van krijgen. Er wordt heel wat af geknuffeld. Nit wil graag weten of hij voor haar wil zorgen, maar ze vindt het nog te vroeg om dit aan de farang te vragen.

Nit vertelt over het barleven in Pattaya. Ze laat de farang weten dat ze iedere avond drinkt. Vaak te veel. Alcohol helpt om haar verlegenheid te overwinnen. De vaste klanten van haar bar weten dat. Ze proberen Nit met enige regelmaat dronken te voeren. Ze weten dat Nit een ‘ladydrink’ niet kan weigeren. Nit maakt zich zorgen over haar drankgebruik. “Not good for my body”, zegt Nit zachtjes. De farang knikt.

Hij ziet haar als een kwetsbaar vogeltje en voelt zich steeds meer verantwoordelijk voor haar. Hij wil haar beschermen. Toch is hij op zijn hoede. Hij kent de verhalen van Thaise dames die vooral op geld uit zijn. “Maar ze zullen toch niet allemaal zo zijn”, denkt hij. “Ik kan het mij bij haar niet voorstellen, ze is zo lief en oprecht.” De farang beseft dat Nit nog niet is afgestompt door het barleven. Maar dat zal een kwestie van tijd zijn. Dat wil hij niet. De consequentie daarvan snapt hij. Hij weet dat ze het geld nodig heeft. Het stelt hem voor een lastig dilemma.

Familie op de eerste plaats

Nit vindt de farang leuk en aardig, desondanks kent ze haar taak en verantwoordelijkheid. Haar ouders hebben haar opgevoed en ze moet daarvoor dankbaar zijn. Ze is nu zelf volwassen en moet voor haar ouders zorgen. Haar kinderen zullen later op hun beurt voor Nit zorgen, wanneer ze zelf niet meer kan werken. Zo is het en zo gaat het al jaren op het Thaise platteland.

Het betekent dat, hoe graag ze de farang ook mag, hij nooit op de eerste plaats zal komen. Op de eerste plaats staat haar vader en moeder en de zorg voor de familie. Daar komt niemand tussen. Ze moet een goede dochter zijn. Ze kent de boeddhistische regels. Dat is haar lot, haar Karma. Daar gelooft ze in en daar leeft ze voor. Ze heeft zich met volle overgave op haar taak gestort. Om voor geld te zorgen. Daar heeft ze veel voor moeten overwinnen. Ze heeft de stap gemaakt om in een bar in Pattaya met een farang mee te gaan. Iets wat ze niet wilde en durfde, maar toch gedaan heeft. Omdat het haar leven wat gemakkelijker maakte.

Als deze farang niet voor haar wil zorgen, dan zal ze haar zinnen zetten op een andere farang. Al is die minder leuk. Want ze kan zichzelf wegcijferen. Ze kan hard werken, dag in dag uit. Ze is er aan gewend haar dochtertje zelden of nooit te zien. Op de grond slapen is geen probleem voor Nit, een beetje noodlesoep als avondeten is voldoende. Nit schikt zich in haar rol. Ze wil graag een goede vrouw zijn voor de farang, mits hij voor haar en de familie zorgt. Dat zijn nu eenmaal de ongeschreven wetten in Isaan.

Jai dee

De laatste dag in Isaan staat in het teken van een bezoekje aan Tesco Lotus, een groot warenhuis. De farang laat zijn “Jai dee” spreken –  zijn goede hart – en koopt bij Tesco kleding, schoenen en speelgoed voor de kinderen. De farang is enkele duizenden bahtjes armer maar de kinderen zijn dolblij met de cadeautjes. Na de periode in Isaan gaan ze terug naar Bangkok om vandaar uit naar Koh Samui te vliegen. De farang wil een week aan het strand doorbrengen.

De hele familie gaat mee naar het busstation om de farang en Nit uit te zwaaien. Nit moet weer afscheid nemen van haar dochtertje. En voor hoe lang? De farang heeft er zichtbaar moeite mee. “Klote”, denkt hij. “Ze hoort bij haar kind te zijn. En niet in zo’n ranzige bar in Pattaya.”

De laatste week van de vakantie is fantastisch. De farang en Nit hebben een geweldige tijd samen. Nit blijkt veel humor te hebben en uitstekend gezelschap te zijn. De farang beleeft de vakantie van zijn leven. Nit acht nu de tijd rijp om haar financiële situatie met de farang te bespreken. Ze begint voorzichtig. Ze vraagt of de farang haar kamer in Pattaya wil betalen. Voor Nit een terugkerende bron van zorg. Het gaat maar om 1.200 baht ongeveer 26 euro per maand. De farang hoeft daar niet lang over na te denken en zegt toe het geld maandelijks op te sturen.

Maandelijkse bijdrage

De farang denkt na over de toekomst. Hij wil contact met Nit houden en ook weer terug naar Thailand gaan voor haar. De gedachte dat ze straks weer in de bar gaat werken, staat hem tegen. Hij vindt eigenlijk dat ze niet in een bar thuishoort en bij haar kind moet zijn. De farang denkt dat wanneer hij na een jaar terugkomt om haar in Pattaya op te zoeken, hij een andere Nit zal aantreffen. Totaal afgestompt door het barleven met tatoeages en misschien wel een alcoholverslaving. Of ze komt een andere farang tegen die voor haar wil zorgen. Hij weet dat ze daar op in zal gaan, want geld blijft de belangrijkste drijfveer.

De farang beseft dat hij lastige keuzes moet maken. Hij heeft normaal salaris en kan daar zelf net van rond komen. Desondanks kan hij een bedrag van zeven- à achtduizen baht per maand wel missen. Het gaat wel ten koste van zijn spaarpotje voor de volgende trip naar Thailand. Nit onderhouden betekent tevens dat het langer zal duren voordat hij terug kan komen voor haar.

De farang heeft ook argwaan. De verhalen over bargirls met drie farang sponsors en een Thais vriendje spoken door zijn hoofd. Wat als ze toch stiekem in een bar gaat werken? Thai hebben nu eenmaal weinig moeite met liegen.

Hij besluit om het met haar te bespreken. Dat valt niet mee want Nit spreekt nog steeds weinig Engels. Hij stelt haar voor om haar iedere maand achtduizend baht te sturen (180 euro), maar wil dat ze uit het het barleven stapt. Nit hapt gelijk toe. Ze kiest eieren voor haar geld. De verdiensten in de bar vallen haar zwaar tegen. Er zijn momenteel te weinig farang in Pattaya en costumers in haar bar om een goede boterham te verdienen.

Ze kan als ze terug naar huis gaat, eventueel in Isaan een baantje er bij zoeken. Als ze dan drieduizend baht verdient, heeft ze bij elkaar elfduizend baht. Voor Isaanse begrippen is dat een behoorlijk smak geld. Ze wil het wel eerst met haar ouders overleggen. De farang drukt Nit op het hart dat als ze liegt, het over is. Dan gaat de geldkraam dicht. De ouders van Nit zijn akkoord en zijn blij dat Nit terugkomt naar huis.

Weg uit Pattaya

Nit heeft desondanks twijfels. Niet zozeer over het geld maar over haar vrijheid. Vanaf nu is ze afhankelijk van de farang. Die gedachte vindt ze niet prettig. Het werk in de bar is niet leuk, zeker de laatste tijd verveelde Nit zich dood. Maar ze kon wel veel zelf beslissen. Nit kent de verhalen van de andere barmeisjes dat farang onbetrouwbaar zijn en liegen. Ze beloven iedere maand geld over te maken maar stoppen daar na een tijdje mee. Dan zit ze pas echt in de problemen.

Ze heeft haar kamer opgezegd in Pattaya. Ze gaat weg uit de bar waar ze nu wel vriendinnen heeft. Als de farang zijn afspraken niet nakomt, moet ze weer afscheid nemen van haar familie en dochtertje. Dan weer terug naar Pattaya, een kamer zoeken en een bar vinden waar ze kan werken. Dan begint alles weer van voren af aan. Weer terug betekent gezichtsverlies. De dorpelingen en de andere barmeisjes zullen haar uitlachen.

Nit zucht en kiest toch maar voor de farang. Ze gokt er op dat hij eerlijk is en dat hij begrijpt dat hij zijn afspraken moet nakomen.

Morgen deel 3 (slot)

– Herplaatst artikel –


» Laat een reactie achter


7 reacties op “Het sprookje van een barmeisje (deel 2)”

  1. HansB zegt op

    Ik denk dat dit een goede indruk geeft hoe veel jonge vrouwen leven in de Isaan.
    Dit verhaal is voor mij extra interessant omdat ik in een vergelijkbare sitatie verkeer. ik ben benieuwd hoe het afloopt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • Gerrit Tienkamp zegt op

      ja ben ook reuze benieuwd.
      Kan nauwelijks wachten.
      Heb zelf ook 7 jaar in Isaan gewoond, en ken dit soort verhalen.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  2. Daniël M. zegt op

    Het valt niet erg mee om dergelijke moeilijke beslissingen te nemen. Dit geldt voor allebei. Beiden hebben al verhalen gehoord en blijven op hun hoede. Het is te nemen of te laten. De mooie tijden die jullie samen gehad hebben, zullen jullie wel tot elkaar aangetrokken hebben.

    Toch geloof ik dat er een verschil is. Dat hebben we ook kunnen lezen in het verhaal hierboven en ik vind dat een zeer belangrijk detail waar iedere farang rekening moet houden: voor de Thaise vrouw komen de ouders steeds op de eerste plaats. Sommige farang zullen me hier wellicht tegenspreken, omdat ze met hun Thaise dame däar duidelijk andere afspraken mee gemaakt hebben. Maar laten we ons houden tot het verhaal hierboven. Stel dat de oudres van Nok een beter geschikte man gevonden hebben voor Nok, terwijl Corretje in zijn thuisland is, wat zal Nok dan doen? Zal zij instemmen met haar ouders en zo ja, zal zij Corretje op de hoogte brengen?

    Voor Corretje liggen de zaken anders: voor hem komt Nok wel op de eerste plaats…

    Als 1 van de 2 zijn/haar belofte niet nakomt, dan treedt er op zijn minst imago-schade op en is het vertrouwen geschaad. Dit kan de karakters van beide personen veranderen.

    Ik vind dit verhaal nu wel heel spannend!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • Rob V. zegt op

      “Voor de Thaise vrouw komen de ouders steeds op de eerste plaats”.
      Laat ik je dan maar tegenspreken beste Daniël, of zal ik zeggen, nuanceren. Dé Thai, dé vrouw, dé farang dé wat-dan-ook bestaat niet. Dat zijn groepslabels, versimpelingen, samenharken, stereotypes. Zal het voor een deel van Thaise vrouwen (en mannen) op gaan? Zeker. Door o.a. het gebrek aan een goed sociaal vangnet is het in Thailand aan de kinderen om voor hun bejaarde ouders te zorgen. Althans natuurlijk in de meeste Thai dan, de lagere en oudere middenklasse. De gewone boer en arbeider dus of de lagere ambtenaren. Bij de meer welvarende de familie zal er minder steun nodig zijn. Hebben de ouders een redelijk tot goed inkomen dan is er immers geen noodzaak dat de kinderen geld sturen. Bijspringen in noodgevallen voor de eigen familie (ouders, broers/zussen, kinderen) doet natuurlijk ieder fatsoenlijk mens op de aarde.

      Kijk ik echter naar hoe mijn lief was, dan ging die toch vooral haar eigen weg. Wat ze met haar salaris deed moest ze van mij zelf weten, ik merkte al snel dat ze uit haar zelf een evenredig deel aan de kosten bij droeg. Ze had met haar moeder afgesproken dat moeders elke maand zo’n 100 euro kreeg, Een of twee keer stuurde ze wat extra’s al mopperde ze dan al tegen mij dat dat niet de afspraak was. Eén keer was ze echt boos op haar moeder. Na een minder vrolijke Skype call zei ze gefrustreerd tegen mij “Moeders vroeg weer om geld, ik heb haar gezegd dat ik dat niet kan en niet wil. Het is niet de afspraak, als ze iets doms heeft gedaan met haar geld is dat haar probleem. Ik kan geen geld sturen elke keer als ze het vraagt!” , ik zei haar “natuurlijk schatje, het is niet leuk maar krijg je geen probleem met je moeder? Krijgt zij geen problemen? Ouders zijn toch belangrijk?” Haar antwoord “Ja, het is belangrijk maar ik en jij zijn belangrijker. We moeten eerst aan ons zelf denken.” Er ging echt geen euro meer naar Thailand dan mijn teerak zelf gerechtvaardigd vond.

      Overigens, wie de farang in dit verhaal is staat nergens geschreven, Correctje is slechtes een reageerder onder het stuk. 😉

      Dit alles doet natuurlijk niets aan het verhaal af, het zal herkenning geven voor menig persoon met een Thaise partner. Als ik met het slot een beetje kan herinneren dan is ook hier weer een belangrijk struikelblok de communicatie geweest. Als beide duidelijker hadden aangegeven wat hun visie was, wat voor factoren er allemaal speelden, waar hun zorgen lagen, dat feedback van mensen in de omgeving hen toch niet lekker zat, een globale schets van wat men zou eigenlijk zelf van de ander, zichzelf, van samen zou willen zien, dan hadden de rit een heel stuk soepeler geweest. Maar ook dat gaat natuurlijk op voor elke relatie, zonder communicatie zal het moeilijk zijn de andere volledig te vertrouwen of te begrijpen. Met als gevolg zware spanningen of een relatie breuk terwijl dat mogelijk te vermijden had kunnen zijn of minstens op een voor beide partijen meer acceptabeler en fijnere manier afgesloten had kunnen worden. Praat veel en dagelijks met je partner, zelfs al is dat met handen en voeten. En uiteraard inlevingsvermogen hebben in de ander (of dat op zijn minst proberen, niet denken dat je zelf altijd het juiste inzicht hebt). Dan kan je samen bergen verzetten.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
      • Daniël M. zegt op

        Beste Rob V,

        Ik had in mijn reaktie reeds geschreven dat sommige farang mij zouden tegenspreken. Toch heb ik jouw reaktie met veel belangstelling gelezen. Ja, ik vond uw reaktie zeer interessant en heb daaruit geleerd dat er toch Thaise vrouwen zijn, die de (financiële) toekomst van hun relatie met de farang op de eerste plaats stellen.
        Laat ons stellen dat elke relatie anders is en de vooraf gemaakte afspraken de relatie zullen bepalen. Natuurlijk kan daarop afgeweken worden en elke persoon zal daar dan anders op reageren.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  3. Henk zegt op

    De vraag blijft altijd of dit liefde uit nood, of echte liefde is. Of ze zichzelf zo kunnen wegcijferen, en zichzelf als het ware dwingen te houden van de farang. Het is een vraag die veel farangs zichzelf stellen, er zijn zoveel voorbeelden dat het stukloopt zelfs na veel jaren. Met grote verliezen, ja soms alles, voor de farang. Heb inmiddels wat van nabij meegemaakt. Familie van de Thaise kan ook een erg negatieve, opstokende rol spelen, nadat er een mooi huis gebouwd is, en alles betaald is. Heb een man gekend die alles netjes dacht geregeld te hebben, met advocaat en juridisch waterdicht, maar toch na ernstige bedreigingen o.a. met pistool gevlucht is. Politie deed niets. Alles toch kwijt. Het kan gelukkig ook goed gaan. Zie ook geslaagde relaties.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  4. marcello zegt op

    Mooi verhaal en keiharde realiteit. Denk heel goed na waaraan je begint. Maak goede afspraken. Maar ben je niet 100% zeker doen het dan niet.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website