Op mijn 69ste nog tientallen kilo’s kwijtraken? Mijn ervaring met Mounjaro in Thailand

Een jaar geleden liep ik tegen de 95 kilo aan. Bij een lengte van 1,72 meter is dat geen “een beetje te zwaar”, dat is fors obesitas. Ik wist het, voelde het, en had het al jaren geprobeerd te keren met diëten die nooit lang standhielden. Inmiddels ben ik tien kilo lichter en, belangrijker, ik heb voor het eerst in tijden het gevoel dat ik de controle terug heb. Dat heb ik te danken aan een medicijn waar veel mensen nog nooit van gehoord hebben, en aan een stukje techniek dat ik onderweg zelf ben gaan bouwen. Dit is mijn verhaal, openhartig verteld, in de hoop dat het anderen helpt.

Wat is Mounjaro eigenlijk?

Misschien heeft u de naam ergens voorbij zien komen, of u kent Ozempic of Wegovy uit de krant. Het zijn allemaal varianten van wat artsen GLP-1 medicijnen noemen. Even kort, zonder al te veel medische taal.

In ons lichaam maken we van nature een hormoon aan dat GLP-1 heet. Dat hormoon doet een paar nuttige dingen: het vertelt de alvleesklier wanneer hij insuline moet aanmaken, het remt de eetlust, en het zorgt ervoor dat het eten langzamer uw maag verlaat. Het gevolg is dat u zich sneller vol voelt en die volheid ook langer vasthoudt.

Mounjaro (de stofnaam is tirzepatide) bootst dat hormoon na, en doet dat zelfs op twee manieren tegelijk. Het is oorspronkelijk ontwikkeld voor mensen met diabetes type 2, maar artsen ontdekten dat patiënten er flink op afvielen. Dat is geen wonder: als uw honger afneemt en u zich na een klein bordje al verzadigd voelt, eet u vanzelf minder. Niet door wilskracht, maar omdat het lichaam het sein “ik heb genoeg” eerder geeft.

Het medicijn wordt eens per week met een klein pennetje onder de huid gespoten. Dat klinkt enger dan het is. De naald is dun en kort, en u voelt er nauwelijks iets van. U begint met een lage dosis (2,5 mg) en bouwt langzaam op, zodat het lichaam kan wennen.

De voordelen, en eerlijk ook de nadelen

De voordelen liegen er niet om. Veel mensen verliezen tien, vijftien procent of meer van hun lichaamsgewicht. Naast de kilo’s verbeteren vaak ook de bloedsuiker, de bloeddruk en het cholesterol. En misschien wel het mooiste: het constante gepieker over eten verdwijnt. Die zogenaamde “food noise”, het stemmetje dat de hele dag aan snacken denkt, wordt stiller.

Maar ik wil eerlijk zijn, want dit is geen wondermiddel zonder prijs. De bijwerkingen zijn er wel degelijk. De meest voorkomende zijn misselijkheid, een vol of opgeblazen gevoel, verstopping of juist diarree, en soms hoofdpijn of vermoeidheid. Die klachten zijn meestal het sterkst in de eerste weken en bij elke verhoging van de dosis, en nemen daarna vaak af. Door de lage startdosis en het rustig opbouwen blijven ze voor de meeste mensen draaglijk.

Er zijn ook serieuzere risico’s, zeldzaam maar reëel, zoals problemen met de alvleesklier of galblaas. En het medicijn is niet voor iedereen geschikt. Daarom hoort hier een duidelijke waarschuwing bij: begin hier nooit aan op eigen houtje. Dit is een receptmedicijn dat onder begeleiding van een arts hoort te worden gebruikt. Laat eerst uw bloed prikken, bespreek uw medische voorgeschiedenis, en laat een arts beoordelen of dit bij u past. Wat ik hier vertel is mijn persoonlijke ervaring, geen medisch advies.

Mijn eigen voorbereiding

Voordat ik mijn eerste injectie zette, heb ik mijn huiswerk gedaan. Dat raad ik iedereen aan.

Eerst liet ik een volledig bloedpanel maken bij TLC hier in Udon Thani. Daarnaast schafte ik een Withings weegschaal aan, zo’n slimme weegschaal die niet alleen het gewicht meet maar ook lichaamssamenstelling, en die de gegevens netjes bijhoudt. Met die cijfers liet ik een overzichtelijk rapport opstellen, zodat ik met een compleet beeld naar de dokter kon.

Met dat rapport ben ik naar WellMed in Bangkok gegaan. Dat is een klassieke huisartsenpraktijk die veel ervaring heeft met patiënten die willen afvallen, en die de verschillende GLP-1 medicijnen kan adviseren. Ze hebben goede voorraad en sturen het medicijn binnen een paar dagen gekoeld op naar Udon Thani. Prettig, want zo’n medicijn moet koel bewaard blijven.

De arts daar keek naar mijn bloeduitslagen en gaf me een verstandig advies: ga eerst langs een internist, een endocrinoloog. Gelukkig vond ik er een in het Wattana ziekenhuis in Udon Thani, Dr. Natthakan. En daar gebeurde iets grappigs: zij vertelde dat ze zelf óók net aan een Mounjaro programma was begonnen. Ze liep vier weken op mij voor en was net overgestapt van de instapdosis van 2,5 mg naar 5,0 mg. Sindsdien wisselen we bij ieder bezoek ervaringen uit, dokter en patiënt die hetzelfde pad bewandelen. Ik beveel haar van harte aan voor wie in de regio Udon Thani op zoek is naar goede begeleiding. Ik kwam er vorige week achter dat je in Wattana ziekenhuis ook om een Full Body Scan kunt vragen. Ik moest er 500 baht extra voor afdragen.

Van foto’s naar een echte app

Hier komt het deel waar mijn oude werk als IT-er om de hoek komt kijken.

Toen ik eenmaal begonnen was, wilde ik grip krijgen op wat ik nu eigenlijk binnenkreeg. Mijn vrouw kookt Isaanse en Thaise gerechten, heerlijk, maar hoeveel eiwit, koolhydraten, vet en calorieën zaten daar nou precies in? In het begin deed ik iets simpels: ik maakte een foto van mijn bord en liet die analyseren door Claude.ai, de AI-assistent die ik gebruik. Die schatte de voedingswaarden in. Dat werkte verrassend goed.

Uit die gewoonte groeide een eenvoudige tracker, maar die was volledig gericht op eten alleen. Al snel merkte ik dat dat te beperkt was. Want bij dit soort medicijnen wil je méér in de gaten houden: niet alleen je voeding, maar ook je gewicht over de tijd, je medicijnen en doseringen, en de bijwerkingen die je ervaart.

Dus ben ik verder gaan bouwen, met de hulp van moderne programmeerhulpmiddelen, en heb ik er een echte app van gemaakt. Een app die alles op één plek samenbrengt: wat u eet, hoe uw gewicht zich ontwikkelt, welke medicijnen u op welke dag neemt, en hoe u zich voelt. Voor wie net als ik wat overzicht en controle zoekt in dit traject, is het een prettig hulpmiddel.

Ik heb die app niet alleen voor mezelf gemaakt. Ik wil juist graag dat anderen hem gratis kunnen uitproberen en dan zelf kunnen beoordelen of hij iets voor hen is. U kunt zonder betaling beginnen: de eerste maand is gratis. En als u daarna enthousiast bent, kunt u extra gratis maanden verdienen door een uitnodigingslink te delen met anderen die er ook baat bij hebben. Geen verplichtingen, gewoon proberen. Wie nieuwsgierig is naar de naam of een link wil, mag mij hieronder in de reacties vragen. Ik houd het hier bewust bescheiden. Zie hier: https://glippier.com/?ref=GLIP-CP4DQ

Mijn doel: terug naar mijn jeugd

Toen mijn gewicht richting de honderd kilo kroop, schrok ik. Ik was al begonnen met beter eten voor de Mounjaro, en mijn startgewicht bij de eerste injectie lag rond de 92 kilo. Mijn doel is 72 kilo. Dat is geen willekeurig getal. Het is het gewicht dat ik had ruim voor ik in 2017 naar Thailand kwam. Sterker nog, het is mijn gewicht uit mijn jongere jaren. Twintig kilo eraf dus.

Inmiddels ben ik vijf kilo lichter. Dat is een kwart van de twintig die ik wil verliezen, en dat in de eerste acht weken. Het gaat geleidelijk, zoals het hoort, en dat vind ik juist geruststellend. Geen crashdieet, geen jojo, maar een rustige, gestage daling die ik kan volhouden.

Tot slot

Ik schrijf dit niet om iemand iets aan te praten. Ik schrijf het omdat ik zelf niet wist dat het op latere leeftijd nog mogelijk was om er flink wat kilo’s af te krijgen, en omdat ik merk dat veel mensen in onze leeftijdsgroep, hier in Thailand én in Nederland, met hetzelfde worstelen. Misschien herkent u zich erin.

Wilt u deze stap overwegen, doe het dan goed: laat uw bloed prikken, zoek een arts die ervaring heeft met deze medicijnen, en bouw rustig op. Het is geen toverstaf, maar voor mij heeft het wel een deur geopend die ik allang dichtgespijkerd waande.

Vragen? Stel ze gerust in de reacties. Ik deel mijn ervaring graag.

Over deze blogger

Hans Vredevoort

Zijn naam is Hans Vredevoort uit Amsterdam (pun intended), geboren in 1956, en hij heeft nooit eerder verhalen geschreven, maar heeft wel technische artikelen en een boek op zijn naam in 2012 over de private cloud. Na zijn studie aan de Universiteit Utrecht in de Engelse literatuur begin jaren tachtig kwam hij in de IT-wereld terecht. Er waren immers geen banen voor een jonge academicus in die jaren. Hij ontwikkelde zich tot een specialist op het gebied van IT-infrastructuren en Microsoft-software. In 2017 vond hij het echter genoeg, zegde zijn baan op, scheidde van zijn Nederlandse vrouw, verkocht het huis en kocht een ticket naar Bangkok. Eerder dat jaar was hij in Bangkok geweest om een training te geven aan HP-engineers en was hij die week tegen een wonderschone Thaise aangelopen. Vanaf dat moment stond deel 2 van zijn leven helder op zijn vizier. Een paar jaar later was hij getrouwd met diezelfde Thaise en betrokken zij een nieuwe woning in een rustig dorpje aan de zuidflank van Udon Thani. Wel met een stevige glasvezelverbinding.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Lezersinzending3 juni 2026Op mijn 69ste nog tientallen kilo’s kwijtraken? Mijn ervaring met Mounjaro in Thailand
• Cultuur2 juni 2026Lachen of Verdwijnen – De verhuizing (deel 5)
• Cultuur27 mei 2026Lachen of Verdwijnen – Targets en Tussen de Regels (deel 4)
• Cultuur21 mei 2026Lachen of Verdwijnen – Jessica uit Ohio (deel 3)