Je maakt van alles mee in Thailand (142)

Door Redactie
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: ,
27 december 2020

In Thailand gaan zaken soms anders dan dat wij in België en Nederland gewend zijn. Dat zorgt nogal eens voor leuke anekdotes en grappige verhalen, waarover onze lezers vertellen.

Vandaag een in 2017 eerder geplaatst verhaal van Wim, die met juf (zijn vrouw), op huisbezoek gaat. Hij mag wel mee naar binnen, maar bij ‘bad people’ moet hij in de auto blijven. En hij ontmoet de baas van zijn vrouw, een Thai met Chinese omvang.


De juf komt op bezoek

Vandaag ga ik mee op huisbezoek. Mijn vrouw Tung is onderwijzeres op een lagere school vlakbij Ban Hin Hae, een klein dorpje in de Isaanstreek. De kinderen zijn 2 weken vrij, vandaag komt ‘de juf’ op bezoek.

Na het ontbijt stappen we om 8 uur in de pickup en gaan op pad met een lijst van 19 adressen. Het wordt een ware zoektocht, want nergens ontdek ik straatnamen, laat staan huisnummers. We verlaten al snel de grote weg en duiken het binnenland in. Rijstvelden, suikerrietplantages, de onverharde weg wordt steeds smaller en onbegaanbaarder door de vele hobbels en kuilen.

Na een paar keer de weg gevraagd te hebben aan een toevallige voorbijganger (blijkbaar is iedereen op het land aan het werk) belanden we op het eerste adres, een schamel bouwsel van oude boomstammen en golfplaten, zoals ik er nog zoveel zou gaan zien. De kinderen zijn opgetogen over het bezoek van ‘de juf’ en ook de moeder verwelkomt ons hartelijk.

In ontspannen sfeer bespreekt Tung de schoolresultaten. Ze heeft duidelijk een goede band met haar pupillen, ze zijn stuk voor stuk gek op haar. Aan het eind van het bezoek kruipen we allemaal dicht tegen elkaar op een bamboe vlonder en wordt er een foto gemaakt. Ik stoei nog even met de kinderen en dan is het tijd om te vertrekken.

Aangekomen op het volgende adres sommeert Tung me in de auto te blijven. Ik begrijp er niets van en vraag haar bij terugkomst om uitleg. ‘Bad people’ is haar korte en enige uitleg. Dit gebeurt tijdens deze rit nog verscheidene keren. Ik probeer het nog maar eens. ‘Why’? Na enige aarzeling antwoordt ze ‘drugs’… ze wil het er verder niet over hebben. Oké, ik leg meteen het verband met de tussen het suikerriet verborgen liggende wietakkers.

Gelukkig mag ik bij de meeste bezoekjes wel uit de auto stappen en kennismaken met de ouders. In de meeste gevallen tref ik alleen de moeder, oma of een tante aan. Ik geniet van het enthousiasme van de kinderen als ze zien dat ik ook meegekomen ben. De juf op bezoek, samen met haar (farang) man, dat is ook wel heel bijzonder!

‘This is my life’

Om 19.40 uur aangekomen op Khon Kaen Airport. Terwijl ik bij de band op mijn koffer sta te wachten, krijg ik een smsje van Tung. ‘My boss want to go dinner with you. You ok?’ Ik ben op zijn minst verbaasd, ik ken de goede man helemaal nog niet, maar oké. Kunnen we best een keer doen in de komende weken.

Ik tref Tung in de aankomsthal, samen met haar moeder en zus. De begroeting is warm en hartelijk. Geen zoen, ik weet het. Het kost moeite, maar ik respecteer ‘s lands gebruiken. We worden afgezet bij een hotel in de buurt van de luchthaven, zodat we deze eerste avond samen wat privacy hebben. Morgen na het ontbijt vertrekken we naar het huis van mijn schoonfamilie.

Terwijl ik onder de douche sta, hoor ik Tung telefoneren. Het blijkt met haar baas te zijn, ze vertelt me dat hij beneden in de lounge op ons zit te wachten. Daar komen we niet onderuit. Met tegenzin kleed ik me weer aan en gaan we naar beneden.

De boss van Tung blijkt een gezette man met een meer Chinees dan Thais uiterlijk. Breed lachend stapt hij op me af. Na de gebruikelijke wai te hebben uitgewisseld, grijpt hij mijn hand die er letterlijk in verdwijnt. ‘Welcome mr. Wim, how are you?’ Mr. Wim is moe, had eigenlijk heel andere plannen, maar zegt ‘I’m fine thank you, nice to meet you’. De boss glundert en neemt ons mee naar een restaurant in een buitenwijk, een country- en western-achtig gebeuren, vooral in trek bij jongelui vanwege de karaoke-installatie waar veelvuldig gebruik van wordt gemaakt.

Hij is hier duidelijk kind aan huis. Er blijken nog drie collegaatjes van Tung te zijn opgetrommeld die aan een lange tafel op ons zitten te wachten. De boss vraagt wat ik lekker vind. Ik antwoord naar waarheid, dat ik alle Thaise gerechten lekker vind, speciaal de visgerechten. Blijkbaar een antwoord naar z’n hart want binnen de kortste keren staat de tafel vol met allerlei specialiteiten uit de Thaise keuken, waaronder een enorme gebakken vis. Ondanks mijn vermoeidheid geniet ik van dit feestmaal, tot groot genoegen van de boss.

Opeens staat hij op, wijst met een groots gebaar naar de overvolle tafel, en zegt met gulzige ogen ’This is my life’… waarop iedereen in lachen uitbarst. Die opmerking was behalve grappig ook overbodig, ‘s mans omvang en eetlust verklaarden genoeg.

We zijn nadien nog meerdere keren met hem uit eten geweest. Wat we allemaal gegeten hebben weet ik niet meer, maar die gevleugelde woorden ‘This is my life’ vergeet ik nooit meer.


» Laat een reactie achter


Rating: 4.67/5. From 12 votes.
Please wait...

6 reacties op “Je maakt van alles mee in Thailand (142)”

  1. Vincent zegt op

    Waarom gebruikt u niet een navigatiesysteem . Ik heb een Garmin en die bevalt me goed .

    • fred zegt op

      Volgens mij is een navigatie systeem pas nuttig als je er een straatnaam kan invullen. Als je dan al een straatnaam hebt vul je die best in in het Thais want de vertaling naar het Engels is me ook wat.

      Persoonlijk heb ik ook een Garmin en google maps. Veel heb je er niet aan in Thailand….We gebruiken het al eens om een hotel te zoeken.

      • Bert zegt op

        Je vrouw kan toch Thais intypen bij google maps.
        Zelfs mijn 10 jaar oude tomtom kan overschakelen op thaise letters en taal

      • JosNT zegt op

        Een GPS accepteert ook geografische coördinaten. Gisteren moesten we naar een huwelijksfeest in een dorpje op zowat 30 km van bij ons. Niemand had een adres. Alleen de naam van het dorpje. Na veel zoeken en vragen zijn we er geraakt. Het eerste wat ik dan doe bij aankomst zijn de geografische coördinaten in de GPS opslaan en die plaats een naam geven die mij iets zegt. Terugkeren is geen probleem. En een volgende keer rij ik er zo weer naar toe. Maar de eerste keer is het zoeken.

  2. dirk de witte zegt op

    Mooie foto mèt enthousiaste leerlingen en een elegante lerares !

  3. timker zegt op

    Een navigatie systeem werkt goed hier, maar in de dorpen van de Isaan zal je geen huis mee vinden. De huisnummers worden namelijk uitgedeeld op volgorde van de bebouwing van de percelen. Wij wonen bijvoorbeeld op nummer 68 en 4 huizen verderop is nummer 192…


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website