De Birmezen bleven in de regentijd en namen Ayutthaya in 1767 in
Ayutthaya rekende op zijn muren en op de regen. De regentijd zette de vlakte rond de stad onder water, en in 1760 dreef dat een Birmees leger nog terug. In 1766 bleven de Birmezen gewoon staan. Ze plantten rijst rond de stad, groeven tunnels onder de muur en op 7 april 1767 viel de hoofdstad van Siam, na veertien maanden beleg.
Het TikTok-kanaal History ASEAN zette het verloop van die belegering vandaag in twee minuten op een rij. Als bronnen noemt het de geschiedenissen van W.A.R. Wood (1924), G.E. Harvey (1925) en Chris Baker en Pasuk Phongpaichit (2022).
De meeste reisgidsen vertellen dat Ayutthaya werd verwoest. Hoe de Birmezen binnenkwamen, blijft vaak onbesproken. Toch kun je een paar plekken waar het gebeurde nog steeds aanwijzen als je door de ruïnes loopt. We legden de video naast andere bronnen en vulden aan waar dat kon.
Een eiland dat op de regen wachtte
Ayutthaya lag op een eiland waar de Chao Phraya, de Lopburi en de Pa Sak samenkomen. Onder koning Narai hadden Franse bouwmeesters de muren versterkt. De vaste tactiek was eenvoudig: poorten dicht, voorraad binnen en wachten tot de regen kwam. In 1760 werkte dat nog. Koning Alaungpaya van Birma trok zich terug toen de regentijd begon en hij ziek werd. Hij stierf in mei 1760 op de terugweg.
Zijn zoon was bij die veldtocht en had gezien waar het misging. Als koning Hsinbyushin stuurde hij twee legers van elk zo’n 20.000 man. Ne Myo Thihapate kwam via Lanna uit het noorden, Maha Nawrahta via Tavoy, het huidige Dawei, uit het westen. In januari en februari 1766 stonden ze allebei voor de stad.
Onderweg had Ayutthaya in december 1765 al een gevecht bij Nonthaburi verloren. Daar vocht de Britse koopman William Powney op verzoek van het hof tegen de Birmezen. Hij verloor ook.
Rijst planten in andermans land
Toen gebeurde wat de verdedigers niet hadden verwacht. De Birmezen bleven door de regentijd heen. Ze legden rijstvelden aan in de buitenwijken, brachten volgens History ASEAN hun paarden en olifanten naar hoger gelegen grond en bouwden boten om mannen en voorraad over het water te krijgen. In de stad raakte het eten intussen op. Eind 1766 liepen veel inwoners zelf over naar de belegeraars.
In november 1766 sloegen de Birmezen Siamese uitvallen af bij Wat Sangkhawat en Pho Sam Ton. Volgens de video lokten ze de Siamese boten daarbij met een schijnvloot in een hinderlaag tussen beide oevers.
Begin januari 1767 brak een militair van Chinese afkomst, Phraya Tak, met zijn mannen door de Birmese linies naar het oosten. Op dat moment leek dat gewoon een vlucht.
Haast door een oorlog met China
In oktober 1766 viel China Birma binnen. Hsinbyushin wilde zijn troepen terug en gaf in januari 1767 opdracht Ayutthaya snel in te nemen. Maha Nawrahta liet 27 forten rond de stad bouwen. Over de rivier spanden de Birmezen een ijzeren ketting om Chinees-Siamese oorlogsjonken tegen te houden. In maart 1767 stierf Maha Nawrahta aan een ziekte en nam Ne Myo Thihapate het bevel over.
Hij liet vijf tunnels graven naar de noordoostelijke muur. Een Siamese aanval op de Birmese forten daar kostte 800 doden en 200 gevangenen. Begin april staken de Birmezen het hout onder de fundering in brand. Een stuk van de noordoostelijke muur stortte in, en op 7 april 1767 kwamen ze de stad binnen.
Weggevoerd naar Birma
Paleizen en tempels gingen in vlammen op. Ekkathat, de laatste koning van Ayutthaya, kwam om door een verdwaalde kogel of door honger; daarover verschillen de bronnen. Thaise bronnen tellen 30.000 weggevoerde Siamezen, de Birmese kronieken 100.000. Ook vakmensen en leden van het koningshuis moesten mee.
Phraya Tak kwam in november 1767 met een leger uit het oosten terug. In december werd hij koning Taksin. Ayutthaya was te zwaar beschadigd, dus koos hij Thonburi als hoofdstad. Later werden de stenen van de oude stad gebruikt om Bangkok te bouwen.
Waar je de belegering nu nog ziet
Op de foto bovenaan staat Pom Phet, het fort aan de zuidkant van het eiland, waar de Pa Sak in de Chao Phraya stroomt. Daar staat nog een stuk van de oude muur, met het water ernaast dat de stad had moeten beschermen. Wat Phu Khao Thong, ten noordwesten van de stad, was in september 1766 het kamp van Maha Nawrahta.
Het historisch park zelf heeft geen toegangsprijs. De grote tempels vragen van buitenlanders 50 baht (€1,-) per stuk, volgens een prijsoverzicht van dit jaar. Bij Wat Mahathat meldden bezoekers dit jaar ook 80 baht (€2,-). Neem dus wat kleingeld mee.
Video: zo viel Ayutthaya in 1767
Bronnen: History ASEAN op TikTok (14 november 2026), Wikipedia (Burmese-Siamese War 1765-1767), Ayutthaya Day Trip (prijzen 2026). Gerekend met 37,483 baht per euro (ECB, 13 november 2026).
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Kosten van levensonderhoud14 november 2026Glasvezel in Thailand begint bij 500 baht (€14,-) per maand
Isaan14 november 2026Cassave levert Isaanse boeren bijna 80 procent meer per kilo op dan vorig jaar
Belgische ambassade14 november 2026Nederlands paspoort vernieuwen in Thailand kost €170,- bij de ambassade
Eten en drinken14 november 2026‘All you can eat’ restaurants in Thailand