Het beloofde land lacht je tegemoet met palmbomen, spotgoedkoop bier en schone dames. Je pakt je biezen en verlaat het druilerige Nederland voorgoed. Een oudedagsvoorziening onder de felle zon klinkt immers als een schitterende overwinning op het grijze bestaan. Je waant jezelf moeiteloos een avontuurlijke ontdekkingsreiziger met een riant pensioen.
De werkelijkheid slaat helaas snoeihard terug in de vorm van totale isolatie. Je deelt je eindeloze dagen enkel nog met zwerfhonden en hongerige muggen. Online stuurlui brullen dat je simpelweg de lokale lingo moet beheersen. Zij vergeten gemakshalve dat een strottenhoofd vol slijtage absoluut geen exotische toonhoogtes produceert.
Je zit daar op je plastic klapstoel in Pattaya. Het zweet parelt gestaag op een rimpelig voorhoofd en de zoveelste halve liter vloeit routinematig naar binnen. De eenzaamheid kruipt als een sluipmoordenaar door je aderen. Je buurman praat enkel in raadsels en de serveerster lacht buitengewoon vriendelijk, maar begrijpt er werkelijk helemaal niets van. Het paradijs blijkt al snel een benauwde gouden kooi met bamboe tralies.
Nederlandse thuisblijvers hebben altijd een briljante oplossing klaarliggen. Je moet gewoon even flink integreren en die verdraaide Thaise taal oppikken. Ze roepen zoiets met de stuitende arrogantie van een toerist op een eenmalige strandvakantie. Thais is echter een buitengewoon meedogenloze toontaal. Een piepkleine variatie in toonhoogte verandert een onschuldig compliment onmiddellijk in een zware belediging.
Overlevingsstrategieën voor de koppige bejaarde
Probeer dat integreren maar eens haarfijn uit te leggen aan een dove ex-ambtenaar uit Amersfoort. Je dure gehoorapparaat piept al hevig bij de simpelste klanken. Het roepen om een kom rijst klinkt daardoor plotseling als een ernstige doodsbedreiging aan het adres van de lokale bakker. Dat leidt uiteraard zelden tot warme vriendschappen. Je raakt enkel nog verder in het slop en het sociale isolement is compleet.
Je kunt natuurlijk krampachtig proberen om met handen en voeten te spreken. Dit mondt steevast uit in pijnlijk ongepaste pantomime en verwarde blikken. Andere wanhopige lotgenoten klampen zich daarom krampachtig vast aan kleine Nederlandse enclaves. Zij eisen luidkeels patat met mayonaise bij een volkomen verbijsterde straatverkoper en wachten lijdzaam tot de onvermijdelijke eindstrijd met de lever aanbreekt. Zelfspot is hier je enige ware reddingsboei op open zee. Je bent een wandelend cliché en dat besef mag best even pijnlijk indalen.
Het vertrouwde sprookje van een zorgeloze oude dag in Zuidoost-Azië eindigt vaak in een verstikkende stilte. Een compleet nieuwe toontaal leren op je zeventigste is een nobel, maar volstrekt kansloos streven. Je drinkt daarom je lauwe pilsje en staart wezenloos naar de ondergang van de zon. Je bent eenzaam en onbegrepen, maar je zit gelukkig wel lekker warm.
Over deze blogger
- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column10 juni 2026Column – Het onvermijdelijke verval van de bejaarde tropenwesterling op een digitaal dorpsplein: Facebook
Column28 mei 2026Column – De bejaarde azijnpissers in het paradijs missen de ultieme clou en dat is jammer
Column17 mei 2026Column – Welkom in Bangkok waar een dode minder kost dan een herstelde spoorboom
Column6 mei 2026Column – Oude westerse dromers verzuipen geruisloos in een tropisch paradijs vol onbegrijpelijke klanken
Hij zou nog geraniums op dat balkonnetje kunnen plaatsen. Om achter te zitten. Doen het vast het hele jaar goed in dat klimaat.
De kans dat je gelijk hebt is groot,
maar achter de garaniums zitten met je aow-tje en pensioen-tje
Lijkt mij nog minder fijn. Ik ben net in jan met pensioen, 67.
De container is al vertrokken, en ik en mn (Th) vrouw komen ook die kant op. Maar wel richting de Isan.
Wat een triest verhaal… schijnt ook bij sommigen de harde waarheid te zijn. Maar ik geloof ook dat deze zelfde mannen in Nederland achter de Geraniums zitten weg te kwijnen. Niks omhanden hebben is waar je ook gaat wonen een doodsteek.
Maar ja, wie ben ik… ik woon pas sinds 2013 in Thailand en ben pas 68… als ik de 80 gepasseerd ben… wie weet, heeft mijn vrouw me er al uitgeschopt. Ze wilde niet voor een gebrekkig iemand zorgen, zegt ze telkens wanneer we ruzie hebben. Dus….
Men moet een hobby hebben heet het dan. Houdt men van tuinieren dan heeft schoonpappa in de Esan vast wel een lapje grond voor u. Op zon flatje in Pattaya blijft er weinig anders over dan de kroeg of het slenteren door een zielloze maar wel koele shopping mall.
De lijst van hobby’s die ik heb, is veel te lang. Ze hebben wel één ding gemeen: zonder pc en internet zouden ze niet mogelijk zijn.
Maar ik ga ook nog fietsen, twee keer per week. Ik houd niet van tuinieren, maar gelukkig zijn er ook nog andere dingen te doen. We hebben een huis met tuin, een zwembad(je) en een vijver, die groter is. Altijd genoeg te doen…
Zou ik in een flatje wonen, kan dat fietsen ook nog en mijn hobbies kan ik ook nog beoefenen..heb er dan zelfs meer tijd voor…
Weer een geweldige column, Expat! Ik heb me rot gelachen! Helemaal waar! Het is echt lachwekkend te verwachten dat die oude, versleten en eenzame farangs in Pattaya die onmetelijk moeilijke Thaise taal kunnen leren. Al die tonen! Die Thais zijn veel intelligenter! Het spijt me heel erg dat ik daar zo vaak op aandrong. Ik zal de blogbeheerder vragen al die verhalen over die onmogelijke Thaise taal te verwijderen.
Je weet natuurlijk dat ik ook wel eens wat geschreven heb over grappig verkeerd uitgesproken Thaise woorden. Over bananen en zo…Je schreef: “Een piepkleine variatie in toonhoogte verandert een onschuldig compliment onmiddellijk in een zware belediging.” Piepklein!
Ik zou het wel heel erg leuk vinden als je vertelt welk compliment je bedoelt. Doen hoor! kunnen we weer wat lachen! Khob phra khun, khrab.
Dag Tino
Chan ฉัน (stijgende toon) (vrouw) Phom” ผม (stijgende toon) (man) mai ไม่ (dalende toon) ka oเข้า (dalende toon) jaiใจ (vlak en neutraal) .Vertaling naar het Nederlands: ik begrijp het niet.
Tja, integratie. Een hot item hier in het ondragelijke Nederland. Maar in Thailand heb je ook immigranten voor wie na 15 jaar het Thaise schrift even oncijferbaar is als het spijkerschrift.
Ik ken vele vele farang. Uit eigen “veldonderzoek” kan ik melden dat als die farang in hun thuisland geïntegreerd zou zijn, deze niet zou zijn geëmigreerd. Aangezien elk persoon die emigreert in zijn koffer en rugzak zijn problemen meeneemt, integreert die ook niet in een emigratieland. Als Thailand aan immigranten hetzelfde zou opleggen als bv NL en BE doen, namelijk een verplichte cursus Thai en spreken, lezen en schrijven op einde basisschoolniveau, zou meer dan helft van de immigranten afvallen. Vandaar dat Thailand ervoor kiest EU-immigranten geen strobreed in de weg te zitten behalve voor wat betreft een financiële vooraarde. Dat is waar het Thailand omgaat. Als dat zo duidelijk is, waarom zou ik dan in Thailand moeten integreren? Ik ben er om te genieten!
Gelukkig is er ook voor stokdove senioren zonder enige talenkennis of aanleg goed nieuws, AI en de nieuwe generatie vertaal apps zijn en worden steeds slimmer.
Gelukkig wel Geert P ik heb het echt geprobeerd om Thais te leren zelfs de boeken van die Antwerpse club gekocht.
Als je leest wat je moet zeggen in het Thais lijkt het makkelijk maar die tonen maken voor mij als halve dove het verschil ..