Frans Amsterdam: A350 THAI BKK-BRU en oma op de kast
Van mijn vorige trip had u de terugvlucht nog tegoed, dus daar begin in maar mee. Er was een wijziging van de gate, naar uit mijn hoofd 2A. Dat heeft als voordeel dat je vlak bij de rookruimte zit. Het nadeel is dat het geen volwaardige gate is, maar meer een bushalte om je naar de elders geparkeerde vliegmachien te brengen. Geen drama, hoewel ik mij kan voorstellen, zeker als je business class zou reizen, dat je het niet leuk vindt om je staande te moeten houden in zo’n bus.
Sinds 1 augustus jl. vliegt Thai Airways niet meer met de Boeing 777 300ER op Brussel, maar met de Airbus A350 900. De redactie heeft dit onlangs in een bericht gemeld en gevraagd om een kort verslag. We lezen in dit bericht dat het toestel ‘meer comfort aan de passagiers biedt.’
Van reclame tot afval (3)
Na een paar dagen was het Tuk-Tukje nog geen meter van zijn plaats gekomen. Volgens de site van het Guest House is het tevens een bar en restaurant, dus wellicht kon ik er de volgende morgen gaan ontbijten. Een aantal plaatjes op Facebook zagen er wel smakelijk uit
Van reclame tot afval (2)
Het Tuk-Tukje bleef me intrigeren. Ergeren eraan kon ik me niet, daar is ie te schattig voor. En bovendien los je met ergeren en mekkeren niets op. Zoals met zoveel dingen: Er wordt oeverloos over geleuterd, ‘niemand kan er wat aan doen’, het wordt van kwaad tot erger.
Frans kon onverwacht voor een paar weekjes naar Pattaya daar hoefde hij niet lang over na te denken. Ticket geboekt en hij vertrekt vanaf Brussel Zaventem met Thai Airways naar Bangkok. Vandaag deel 2.
Frans Amsterdam: wijn en Bangkok in twee etappes
Onlangs deed zich onverwacht de gelegenheid voor een paar weekjes naar Pattaya te gaan en daar hoef ik dan niet lang over na te denken. Vrijdag ticket geboekt voor vertrek op zondag om 13.30 uur vanaf Brussel Zaventem met Thai Airways, voor € 583.-.
Frans Amsterdam: van reclame tot afval
De wijze waarop in Thailand met afval wordt omgegaan verdient in ‘onze’ ogen bepaald geen schoonheidsprijs. Het artikel over het vervuilde strand in Pattaya en de reacties daarop op 19 juni jl. spreken boekdelen.
Frans Amsterdam in Pattaya: ‘De BVN-kwelling’
Frans Amsterdam is weer neergestreken in Pattaya en vermaakt ons, tot er geen ‘vind ik leuk’ waarderingen meer zijn, met zijn belevenissen in een vervolgverhaal:
Frans mag dan geen goudvis op z’n hotelkamer hebben, er staat wel een aquarium c.q. glasbak. Dat is een Samsung televisietoestel met traditionele beeldbuis, schermverhouding 4:3, maar wel al uitgevoerd met een plat scherm. Geen wonder van inventief vernuft dus, maar gewoon een degelijk ding, waar niets op aan te merken is.
Frans Amsterdam: Tellen in het Thais
Groot respect heb ik voor de westerlingen die zich de moeite hebben getroost om de Thaise taal te leren. Voor mij is dat niet weggelegd. De ellende begint al met de letters van het alfabet, die priegelige, sliertige, bijna snaarachtige wezentjes die je voortdurend uitlachen en van schik door elkaar heen beginnen te dansen nog voordat je er überhaupt een paar herkend hebt.
Oud krantenartikel crematie Koning van Siam in 1886
Onlangs kwam ik op de delpher.nl een verslag tegen van de feestelijkheden rondom de crematie van de (laatste) onderkoning van Siam, Wichaichan, die op 28 augustus 1885 was overleden. Het leek mij wel aardig om dit historische beeld met de lezers te delen, dus ik ben zo vrij geweest het geheel een beetje leesbaarder te maken door de spelling aan te passen aan de huidige, zonder de oorspronkelijke tekst verder geweld aan te doen.
Frans gaat over een paar dagen weer terug naar Nederland en daarmee komt er een eind aan zijn vervolgverhaal uit Pattaya. Dit keer: Ann is blij met haar foto op Thailandblog en Tuk-Tuk Frans legt nogmaals aan Ann uit dat hij een butterfly is.
Frans Amsterdam: Opgelicht of niet?
Wie voor het eerst naar Thailand reist doet er goed aan zich voor vertrek een beetje in te lezen over dit land. Daarbij kom je onvermijdelijk de waarschuwingen tegen voor allerlei praktijken die worden gehanteerd om je sneller dan de bedoeling was van je geld af te helpen. Scams, worden die praktijken genoemd.
Frans Amsterdam: Onderwijsvernieuwing in Thailand
Van het onderwijs in Thailand hebben de meesten geen hoge pet op. Men lijkt het stadium van klassikaal opdreunen van voorgeschreven lesstof nog niet te zijn ontgroeid en wie geen ‘beperkingen’ heeft is al gauw in staat om op z’n minst een bachelor-titel te behalen, bij de uitreiking waarvan de verkleedpartijen en feestelijkheden eerder aan een promotie doen denken, waarbij slechts de paranimfen ontbreken.
Wat doe je met een beschadigd bankbiljet in Thailand? Dat vroeg Frans Amsterdam zich af. Bargirl en goede vriendin Cat wist de oplossing, met als resultaat: twee farang en het meisje helemaal gelukkig.
Frans Amsterdam: onderzoek naleving helmplicht
Mèèr dan beu ben ik het. Vooroordelen, daar heb ik het over. Meer specifiek natuurlijk vooroordelen over Thai. Talloze zijn er. En ze worden veel te vaak, zonder enige kennis van zaken, doorgeroeptoeterd.
Authentiek Isaan-food?
De middag gaat over in de avond. Niemand weet precies wanneer. Soms geeft de zon de tijd aan, soms de schemering. Het gebeurt overal, ook in Pattaya. Zelfs in Soi 13 waar niemand zich iets van de tijd lijkt aan te trekken. Behalve dan de band van de Wonderful 2 Bar, die elke dag om klokslag 18 uur de eerste, maar toch bekende tonen speelt.
Frans Amsterdam: Zomaar een ochtend
Frans Amsterdam moet geld overmaken naar een oude bekende. Hij stapt het eerste de beste bankfiliaal binnen. Fluitje van een cent. ‘Wat is het toch een heerlijk land.’
Frans Amsterdam is weer neergestreken in Pattaya en vermaakt ons, tot er geen ‘vind ik leuk’ waarderingen meer zijn, met zijn belevenissen in een vervolgverhaal:
Met het meisje van Thaifriendly, Ann, heb ik vannacht een klein jubileumpje gevierd, ze was er voor de vijfde keer. Geen unicum, maar voor iemand met zo’n bindingsangst als ik, ook beslist geen vanzelfsprekendheid.
Frans Amsterdam is weer neergestreken in Pattaya en vermaakt ons, tot er geen ‘vind ik leuk’ waarderingen meer zijn, met zijn belevenissen in een vervolgverhaal:
In het Dynasty Inn Hotel heb ik nooit klachten over de werkzaamheden van de kamermeisjes. Er is er echter één waar ik het toch even met u over wil hebben.
‘Ernstige onlusten in Pattaya’
Nog even en dan is het weer Songkran in Thailand. Sommigen zien er naar uit en anderen zien er als een berg tegen op. Hoewel de lengte van het feest per plaats in Thailand kan verschillen spant Pattaya de kroon.
Farang leest bargirl de les
‘Marlboro red. Green bottle. Orange juice. Black sky. White pillow. Ze weet het bijna allemaal nog.’ Noi krijgt Engelse les van Frans Amsterdam.
Hoe het afliep met de lening aan de bargirl
Een paar weken geleden had Cat 5000 Baht van mij ontvangen: 2000 als gift en 3000 als lening. De reacties op het verhaal dat ik over deze transactie schreef waren talrijk. De teneur was dat ik er maar niet op moest rekenen die 3000 Baht terug te krijgen.