Van reclame tot afval

Door Frans Amsterdam
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: ,
29 mei 2018

De wijze waarop in Thailand met afval wordt omgegaan verdient in ‘onze’ ogen bepaald geen schoonheidsprijs. Het artikel over het vervuilde strand in Pattaya en de reacties daarop op 19 juni jl. spreken boekdelen. Vergelijken met Nederland is iets wat op dit blog terecht niet altijd wordt toegestaan door de moderatoren – het gaat tenslotte over Thailand – maar stiekem doen we dat bij onze beoordeling van de situatie natuurlijk toch.

Dan verliest Thailand het uiteraard op veel gebieden van Nederland, maar daar hoeven we niet verbaasd over te zijn. Het is eerlijker om te vergelijken met de omringende landen, en als je dat doet is Thailand juist weer vaak de winnaar.

Zelf probeer ik vaak in te schatten hoeveel jaar Thailand met betrekking tot een bepaald onderwerp nou ‘achter loopt’ bij Nederland.

Naar aanleiding van het genoemde afvalprobleem en de vervuiling moest ik denken aan mijn lagere schooltijd, begin jaren zeventig van de vorige eeuw.

Mijn ouders hadden de kolenkachel net vervangen door een gasgestookte moederhaard met radiatoren. Een wonder van technische innovatie en mede mogelijk gemaakt dankzij een speling der natuur bij Slochteren. De kolenkit kon weg, het kolenhok kreeg een nieuwe bestemming, en ik vertrok ‘s ochtends vanuit een warme slaapkamer naar het klaslokaal.

De ramen van dat klaslokaal moesten soms gesloten blijven, aangezien aan de overzijde van het nabijgelegen Rijn- Schiekanaal de vuilnisbelt was gevestigd. Het was de bedoeling deze na het gereedkomen van de verbrandingsoven te laten begroeien, zodat een mooi park op een licht golvend terrein zou ontstaan. Van tijd tot tijd ging evenwel, onbedoeld(?), de brand in deze vuilnisbelt en bij de juiste windrichting lag onze school dan urenlang in de rook. Het was nu eenmaal zo.

Langs het kanaal bevond zich over een lengte van enkele honderden meters een talud. Ongeveer in het midden was door de provicie een houten bord geplaatst: Verboden vuil te storten. Dit bord oefende een enorme aantrekkingskracht uit op mensen die aan het verbouwen waren of anderszins geen raad wisten met hun rotzooi. Elke avond reden daar particulieren en zwartwerkers af en aan om zich van hun overtolligheden te ontdoen. Toen de berg afval zo groot was geworden dat deze boven het maaiveld van de naastgelegen weg dreigde uit te komen is het bord ongeveer honderd meter verplaatst. Door wie weet niemand.

Op school werden wij milieubewust gemaakt, en wel éénmaal ‘s jaars, waarbij de leerlingen uit de hoogste klassen werden uitgerust met prikstokken om het schoolterrein van de nodige lege pakjes shag, halfvergane patatbakjes en gebruikte anticonceptiemiddelen te ontdoen. Het strand van Pattaya was er niets bij, maar één keer per jaar was toch echt wel voldoende.

De bussen van het openbaar vervoer stootten bij het wegrijden bij elke halte een verstikkende wolk roetdeeltjes uit, mijn vader ruilde zijn DKW 3=6 (tweetakt) in voor een Panhard 24BT, en later voor een Fiat 125 die 1 op 7 liep en na zes jaar naar een schroothoop kon om verder weg te rotten. Olie verversen kon hij zelf, de olie verdween letterlijk door het putje. Voor zijn verjaardag kreeg hij een elektrische verfspuit, Hfl. 79.95 van de V&D, en elk weekend vond hij wel iets om in de achtertuin, gewoon in de open lucht en geheel conform de werkwijze van de blijde papa op de feestelijke verpakking, een ander kleurtje te geven.

De bordjes ‘Laat niet als dank…’ gaven toch eerder aan wat er in de parken en plantsoenen werd achtergelaten, dan wat er werd opgeruimd.

Kortom, Nederland was wat betreft milieuvervuiling de ontkenningsfase nog nauwelijks ontgroeid en het zou nog decennia duren voordat de laatste kolencentrale in gebruik werd genomen…

Met de nodige slagen om de arm kun je stellen dat Thailand een jaar of vijftig achter loopt op dit gebied. Er valt hier nog veel te winnen, maar verwacht geen wonderen of schoksgewijze veranderingen. De oplossing ligt ook niet op één plek, het zal een combinatie van educatie, bewustwording, regelgeving, handhaving, infrastructuur, geld en nog veel meer moeten zijn.

En ook al heb ik soms een roze bril op, ik zie er in Thailand ook wel dingen door die duiden op een lastig te veranderen mentaliteit en een stukje onbegrip, of onwil.

Ik sluit daarom af met een voorbeeld daarvan, waarop ik vanuit mijn stamkroeg uitzicht heb. Het betreft een Tuk-Tuk in ooit frisse kleuren die hier geruime tijd geleden als reclameobject door de uitbater van een hotel is neergezet. Een Tuk-Tuk in Pattaya, daar kijk je van op, dus het idee was aardig. En dan kamers vanaf 399 Baht, wat moet een mens nog meer. Niks, behalve dat je zo’n ding natuurlijk niet aan z’n lot kunt overlaten. Zoiets vereist enig onderhoud, en dat is een naar woord.

Het ooit zo alleraardigste Tuk-Tukje staat er nu ernstig verwaarloosd bij, de banden zijn lek, er worden vuilniszakken aan opgehangen, en verder is het een opslag- c.q. afvalplek geworden voor de marktkraamhouders in de buurt.

Het reclame-effect is inmiddels totaal verloren. Als je dit ziet staan is dat geen uitnodiging om eens bij dat hotel te gaan kijken, maar eerder een waarschuwing om er met een grote boog omheen te lopen. Of zouden ze de kamers wel spic en span houden? Kon je dat zo iemand nou maar aan z’n verstand brengen….


» Laat een reactie achter


17 reacties op “Van reclame tot afval”

  1. Jacques zegt op

    Ja Frans, een mooi stukje en je hebt gelijk. Mensen zijn niet zo verschillend en veel heeft te maken met de economische omstandigheden. Op korte terrmijn zou de mentaliteit om moeten en de goede voorbeelden moeten blijken uit politiek genomen beslissingen . Er is nog veel nodig aan verandering in veel landen, waaronder Thailand, voordat het milieu de positieve aandacht krijgt, welke hard nodig is.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  2. Slagerij van Kampen zegt op

    In de Isaan kan men met zijn rotsooi altijd terecht op een stortplaats met onduidelijke status (legaal of illegaal)
    De eigenaren van de belendende rijstpercelen hebben de stank en het rondwaaiende plastic dan maar te accepteren. Familie had ooit een restaurant aan het strand in het Zuiden van Thailand. Soms hielp ik met opruimen na een stevig briesje. Onvoorstelbaar! Varierend van tandenborstels tot de reuze lampen van Pla muhk vissers! TL buizen enz. maar meest plastic! Waar moest je ermee heen? Verbranden maar! Een zwarte walm van brandend plastic en piepschuim was dan het resultaat. Een ophaaldienst was er niet. Of we groeven een diep gat in het zand en daar ging alles in.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  3. Gringo zegt op

    Frans, een goed en waarheidsgetrouw verhaal. Ook ik herinner mij wel kwalijke milieuzaken uit mijn jeugd. Door mijn geboortestad Almelo liep een riviertje de Almelose AA, waarop een leerlooierij jarenlang zijn afvalwater loosde. Het was een stinkende en schuimende afvoerkanaal, dat pas in de jaren zeventig schoon werd. omdat de fabriek sloot.
    Aan de zuidkant van Almelo nog zo’n water, de Weezebeek, ook een riool, waar je tegenwoordig gerust het water uit kunt drinken.

    Ik erger mij ook wel eens aan de vuilnisbelten hier, maar zoals ik al meerdere keren verkondigd heb, het is een Thais probleem, dat zij zelf zullen moeten oplossen. Je kunt wel kleinschalig beginnen met het opvoeden, in mijn straat durf niemand meer een leeg pakje sigaretten of iets dergelijks op de grond te gooien, want ik pak het op en stop het in hun brievenbus.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  4. ruud zegt op

    Als ik met mijn roze bril kijk, zie ik dat het dorp waar ik woon SCHOON genoemd kan worden.
    Ik kom maar zelden afval tegen op straat.
    Het vuilnis wordt 1 maal per week opgehaald.
    Maar als ik die bril afzet, weet ik niet, waar dat vuil heen gaat als het is opgehaald.
    Ik vermoed, dat dit nog steeds op een lokale vuilstortplaats terecht komt.
    Tot niet zolang geleden in ieder geval wel.
    Maar ik zie tegenwoordig echte vuilniswagens rijden, in plaats van open wagens, dus misschien is er hoop.

    In de jaren 70 was de rijn trouwens de afvoerput van de industrie van Frankrijk en Duitsland.
    Alle chemische rommel werd daarin geloosd.
    In het bijzonder het afval van de Franse kalimijnen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
    • pete zegt op

      in Nongkhai word de vuinis elke morgen 7 dagen per week opgehaald.

      tevens word elke moren om 0300 begonnen met alle straten schoon te vegen ,kom daar in nederland maar eens om.

      daarom is het ook een feit dat ondanks de zwerfhonden op straat je nergens uitwerpselen etc ziet liggen

      groetjes uit een brandschoon Nongkhai

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  5. George zegt op

    Ik ben een paar weken terug in Japan geweest
    Geen graffiti, geen vuilnisbakken en toch geen vuil op straat de Japanner wordt geacht zij eigen troep op te ruimen en dat doet ie ook Daar kunnen wij “het rijke westen” nog wat van leren Dus laten we eerst eens naar ons zelf kijken

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
    • theoS zegt op

      Japanners zijn altijd, door de eeuwen heen, clean up freaks geweest. Zelfs hun werk kleding moet er vlekkeloos uitzien en komt daar een vlek op tijdens werken wordt de Japanner radeloos. Zit in de genen.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  6. Rob Surink zegt op

    We wonen dan in de provincie Chanthaburi, plaats tha Mai. Hier worden de blauwe en gele tonnen elke dag geleegd, ze staan op ongeveer 100 tot 150 mtr van elkaar. Blauw is openbaar, geel is eigendam. Nu rijden er honderden “school”busjes, van Toyota-Van tot opgebouwde Pick-Ups. Rij na schooltijd achter welk busje dan ook en de piepschuimbakjes, plastic bekers en noem maar op, het vliegt links en rechts uit de vervoermiddelen. En hoe komen de kinderen aan deze resten, juist wordt naast de school verkocht.
    Ik woonde vroeger vlakbij Tiel, er wilde een Mack Donald zich vestigen: alleen als elke dag het vuil in een cirkel van 5 km werd opgeruimd, waarom aan deze ongecontroleerde verkopers ook niet zo’n claim leggen. trouwens het eten van hun wordt ook niet gecontroleerd, leven de gezondheid van de kinderen!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • Fransamsterdam zegt op

      Waarom niet? Omdat het natuurlijk krankzinnig is om één of een paar eetwaren verkopende ondernemers aansprakelijk te houden voor de complete vervuiling van een gebied met een straal van vijf kilometer. Kan alleen maar in het hoofd van Nederlandse bestuurders opkomen die een antipathie tegen hamburgers hebben.
      En wat betreft de ongecontroleerdheid van de voedselverkoop: Mijn verhaaltje gaat er nu juist over dat je dat soort regels in de tijdgeest en het ontwikkelingsniveau van Thailand moet zien en dat het niet realistisch is om te verwachten dat er plotseling op elke hoek van de straat voedselwarenautoriteiten zullen opduiken om de logboeken te controleren en met thermometers in het rond zwaaien.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  7. Nicole zegt op

    Het is inderdaad vergelijkbaar met 50 jaar geleden Europa. Trouwens weet er iemand wat je hier met frituur olie moet doen? ik vroeg het aan de Thai, maar die zeggen grwoon : put graven.
    Vind ik ook niet direkt de oplossing , maar ik kan het ook niet opdrinken

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • bob zegt op

      nee hoor. Het wordt opgehaald, door een zeef gehaald en hergebruikt aan de marktkramen. Bij mij in het condominium doet het personeel dat de reiniging doet dat ook. En anders in het riool. Vandaar dat die vaak verstopt zijn. Maar ja, er wordt hier weinig aan milieu opvoeding gedaan. Verder is het met de Thai altijd hetzelfde: ik ben het probleem kwijt dus……

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
    • Fransamsterdam zegt op

      Geen idee of plantaardige olie echt schadelijk is. Via google kom ik even niet verder dan dat het tot verstoppingen kan leiden, dat recyclen beter is voor het milieu, en dat bij recycling het milieu minder wordt belast, dat je zo je steentje kunt bijdragen en dat het belangrijk is omdat het ‘meetelt bij de milieucampagne’. Maar of het echt zoden aan de dijk zet?

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
  8. peter1972 zegt op

    Hier in Nongkhai zijn ze enorm goed bezig.

    Een aantal jaren geleden stond een groot gedeelte van Nongkhai tijdens het regenseizoen altijd onder water met alle onhygieense toestanden van dien.Nu is er door heel Nongkhai een netwerk van pijpen aangelegt meet een doorsnede van 1 meter 50 en pompen aan de Mekongrivier .

    tevens is de kade een aantal meter opgehoogt met een mooi fietspad langs de Mekongrivier,hierdoor heeft Nongkhai geen wateroverlast meer en kan een schoolvoorbeeld zijn voor het grote Bangkok.

    also worden elke morgen om 0400 tot 0600 de straten in Nongkhai geveegt door thaise veegploegen ,hierdoor is er smorgens geen vuil te bekennen.

    En daarbij word elke morgen in de straten van Nongkhai vuilnis opgehaalt door een redelijke moderne vuilniswagen,waardoor Nongkhai mijns inziens een van de schoonste steden van Thailand is waar zelfs nederlanse gemeenten een puntje aan kunnen zuigen.

    En dan hebben we het nog niet gehad over de fantastische infrastructuur vergeleken met 10 jaar geleden
    met brede 3 tot 6 baans wegen en grote shoppingsmalls ,Tesco Lotus ,MegaHome ,Makro etc etc en alles brandschoon en momenteel door de steeds betere infrastructuur geen files.

    Een prachtig schne stad met een bijzonder goed bestuur die Nongkhai van een boerendorp naar een moderne schone en prettige stad heeft geformeert.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +11 (obv 11 stemmen)
  9. Jack G. zegt op

    Ik kom van het Nederlandse platteland en wij hadden tot eind jaren 70 een vuilnisgat op het erf. Af en toe even wat gasolie erover en de fik erin. Zo voorkwam je een rattenplaag. Na een jaartje of 2 kwam er kraan en die groef een nieuw gat. Daarna mochten de mensen in het buitengebied de vuilnis naar een centrale plaats in het dorp brengen. In de jaren 80 kreeg de gemeente de opbrengstkant van het verhaal in de gaten en kwamen ze het netjes ophalen. Dus wat Frans terecht opmerkt zijn wij in Nederland nog niet zolang geleden veranderd. Dus wie weet gaat Thailand het wel sneller voor elkaar krijgen. Ik heb een keertje mee mogen rijden bij de strandschoonmaakdienst in Scheveningen die met strandschoonmachines in de nacht het strand schoon maken. Nou die halen ook flink wat binnen wat ‘vergeten’ is door de badgasten. Als zij niet in de nacht aan het werk gaan krijg je ook foto’s zoals die van gisteren over Pattaya strand.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  10. Marijke. zegt op

    Als wij in de omgeving van changmai fietsen komen we ook van alles tegen.Soms denk heeft een hotel of zo verbouwd want dan liggen er een weet niet hoeveel wc potten en kapotte tegels.Er tussen lopen dan nog zo waar een paar dieren .En als 1 persoon er troep neer gooit denkt de ander oh dan kan dat van mij er ook wel bij.Maar ook in nederland gooit men van alles op straat hoor ook al is de afvalbak 3 stappen van hun verwijderd.Het heeft ook met mentaliteit van de mensen te maken.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  11. Jacob zegt op

    naast ons woont een familie waarvan de moeder elke ochtend het door de kleinkinderen neergegooide vullis opruimt,keurig net en lief oud vrouwtje,het enige nadeel is dat Oma dan met een aansteker naar buiten komt en de hele zooi aansteekt,plastic zakken verpakkingen en noem maar op,wie ben ik om een oude Isaanse vrouw nog onderwijs in hijgiene en milieu te geven,ze is 75 dus denk dat ze het niet meer oppakt van die betweterige farang,we gebruiken zelf vuilniszakken en brengen die wanneer ze vol zijn naar de openbare weg alwaar gele tonnen staan,maar ja die zwarte zakken kosten geld en dat vinden de Thaien zonde,maar wij denken dat we de tijd ver vooruit zijn,ververste vroeger ook mijn auto boven de kolk in Den Haag,en daar dacht je ook niet bij na,en wij kunnen deze mensen niet opvoeden,althans niet allemaal,zolang ze de binnen banden bewaren om de BBQ aan te steken is er nog veel te onderwijzen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  12. quillaume zegt op

    Ik woon in een klein dorpje nabij Dan Khun Thot ( Nakhon Ratchasima )
    Elke dag wordt de rotzooi ( papier/rubber/plasic en andere troep ) bij ieder huis afzonderlijk verbrand.
    Wat stank, luchtvervuiling teweeg brengt. Lijkt mij ook niet echt top voor de luchtwegen.
    Zelf breng ik mijn troep buiten mijn soi nabij een afgelegen stuk grond en verbrand het daar.
    Helaas volgen mijn thaise buren niet mijn voorbeeld. ( liever lui dan moe? )
    Een vuilnisdienst is er helaas niet, wel voorgesteld bij de plaatselijke burgemeester, die knikt begripvol maar doet er verder niets mee.

    Jammer dat de Thai zo hun land verpesten.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website