Opgelicht of niet?

Door Frans Amsterdam
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: ,
19 januari 2018

Wie voor het eerst naar Thailand reist doet er goed aan zich voor vertrek een beetje in te lezen over dit land. Daarbij kom je onvermijdelijk de waarschuwingen tegen voor allerlei praktijken die worden gehanteerd om je sneller dan de bedoeling was van je geld af te helpen. Scams, worden die praktijken genoemd.

Nederlanders spreken dan al snel over ‘oplichterij’, maar hoewel het zo kan voelen, is het dat in juridische zin vaak niet. Voor oplichterij moet er – volgens de Nederlandse wetgeving – in ieder geval sprake zijn van het aannemen van een valse naam of hoedanigheid en/of het gebruik van listige kunstgrepen of een samenweefsel van verdichtsels.

Is daar geen sprake van, dan heeft het doen van aangifte van oplichting dus ook totaal geen zin en zult u eerst een delict moeten vinden waar de gedragingen wel onder vallen.

Wie zich door een taxi naar een door de chauffeur aanbevolen restaurant laat rijden en zich daar laat verleiden tot exquise gerechten en zeldzame wijnen zonder te informeren naar de prijs, moet bij het afrekenen niet zeuren als het tegenvalt. Hetzelfde geldt voor mensen die in een Tuk-Tuk stappen zonder vooraf een prijs af te spreken. In dat geval mag de chauffeur vragen wat hij normaal vraagt en zoals u weet, men vraagt altijd te veel.

Dit soort gevallen zijn, als er echt van kwaadwilligheid sprake is, hoogstens vergelijkbaar met de beruchte oudhollandse scharensliep. Je bouwt geen trouwe clientèle op, maar vult wel snel je zakken. En, hoe vervelend ook, het valt onder geen enkele delictsomschrijving, het is niet strafbaar.

Een bekende praktijk in Pattaya is de zogenaamde Jetski Scam. Nietsvermoedende toeristen huren een Jetski om lekker even door de baai te dollen, en bij terugkeer fronst de verhuurder direct de wenkbrauwen. Ai ai, de hele striping is beschadigd, dat moet worden vernieuwd en kost 60.000 Baht. Hoog of laag springen helpt niet, toevallig passerende agenten zitten ook in het complot, en u wilt natuurlijk wel uw paspoort terug hebben. Dat wordt een duur dagje.

Veel toeristen zijn een stuk slimmer dan deze Thaise oplichters, die laten zich niet flessen, die maken alvorens de zee op te gaan rondom panoramische foto’s van het gehuurde object om na afloop aan te kunnen tonen in welke staat één en ander zich bij aanvang van de huurperiode bevond. Maar de Thai zijn inventief en boze tongen beweren dat de striping tegenwoordig wordt betrokken van een bevriende firma in China, alwaar men op speciaal verzoek een productielijntje heeft opgezet waar een zódanig inferieure kwaliteit striping wordt geproduceerd dat al na een half uurtje hotseklotsen op het water de vellen erbij hangen. En daar sta je dan, met je megapixel-foto’s. Nee, van de doorgewinterde oplichter ga je het niet winnen en als je iemand totaal niet vertrouwt moet je er ook geen zaken mee willen doen.

Schier eindeloos zijn de verhalen die je tegenkomt over financiële benadeling in de (beer) bars. Als je ze allemaal moet geloven moet iedereen zo ongeveer elke dag het slachtoffer worden. En het is altijd kwade opzet van de Thai, nóóit is er sprake van een vergissing of was men zelf te laveloos om überhaupt nog één en één bij elkaar op te tellen.

Je kunt zeggen: Ik vertrouw de bars, of beter nog de hele horeca, niet, dus ik ga er niet naar toe, maar dan heb je het hier in Pattaya toch wel gauw gezien. Derhalve moet je het gewoon goed in de gaten houden. In Nederland moet je altijd maar afwachten wat er geschreven wordt, en heb je geen enkel zicht op je rekening. Vandaar dat er nog wel eens om een ‘tussenstandje’ wordt gevraagd. Ik weet het Thaise woord daarvoor niet, maar als ik er hier in de bar om zou vragen kijkt men vast vreemd op.

Het is hier ook niet nodig. Bij elke bestelling wordt een bonnetje geschreven, en die komt in je bekertje (bin). Heb je drie keer wat besteld? Dan heb je drie bonnetjes in je bekertje, met per bonnetje het bedrag van die bestelling. (Een uitzondering hierop zijn de gelegenheden waar men over een geavanceerd kasregister beschikt. Daar wordt bij iedere volgende bestelling het vorige bonnetje vervangen door een nieuw bonnetje, met het totaalbedrag.)

Je hebt dus perfecte controle over de opbouw van je rekening en als je er even over nadenkt moet je tot de conclusie komen dat de uitbater met dit systeem in feite (behalve een drankje) ook een stukje vertrouwen aan je schenkt, want het is een koud kunstje om in de loop van de avond één of enkele bonnetjes te laten verdwijnen, hetgeen uiteraard NOT DONE is.

Er zit wel een zwak punt in de procedure, en dat is het afrekenen (check bin). De serveerster neemt het stapeltje bonnetjes mee naar de cashier, die telt ze op, vaak worden ze dan aan elkaar geniet, waarna het totaalbedrag op de blanco achterkant van het laatste bonnetje wordt geschreven. Wie zegt dat er in deze fase niet een bonnetje wordt toegevoegd, de rekenmachine bij elk totaalbedrag een constante factor optelt, of er anderszins alsnog wordt gemanipuleerd? Dat zeg ik.

Nadat ik mij ingelezen had heb ik mij direct voorgenomen om telkens voordat ik de rekening laat opmaken de bonnetjes even door te nemen en op te tellen. Hoofdrekenen gaat mij aardig af en op deze manier blijf je ook mooi nog wat oefenen.

In de loop der jaren heb ik zo een heleboel optellingen gemaakt, duizenden, en het aantal keren dat er iets niet klopte is op de vingers van twee handen te tellen. Dat is een prachtige score. Slechts in een handjevol gevallen bleef het verschil onverklaarbaar en werd het probleem niet adequaat opgelost. Waar praten we dan over, misschien 1000 Baht, en laat ik nou niet altijd alles in de gaten hebben gehad, zeg 2000 Baht. In alle opzichten verwaarloosbaar op het totaal, het is het ‘incalculeren’ nog niet eens waard, maak er dus in de sporadisch voorkomende gevallen geen halszaak van.

Een paar dagen geleden rekende ik af in de Wonderful 2 Bar. 970 Baht, zo had ik uitgerekend. Ik haalde vast een briefje van 1000 uit mijn portemonnee, waarna de serveerster terugkwam met het totaalbedrag, 1030 Baht. Dat leek me niet te kloppen. Snel kwamen er wat dames bij die beter Engels spreken, het briefje stopte ik voorlopig maar weer weg. Ik mocht het nog eens natellen en kwam weer op 970. De Mamasan kwam zich ook poolshoogte nemen en er werd besloten tot een hertelling door de cashier. De cashier kwam nu ook op 970 en er kon netjes betaald worden.

Verontschuldigingen in duizend toonaarden. Tsja, één keer een bonnetje van een flesje Heineken (60 Baht) dubbel ingetikt en daar ga je. Van opzet is hier beslist geen sprake, in deze bar weet men dat ik de boel altijd optel en men slaat mijn rekenkunst bijzonder hoog aan.

‘s Avonds laat, voor het naar bed gaan, telde ik hoeveel er nog in mijn portemonnee zat en of dat grofweg overeenkwam met wat er volgens mij nog in zou moeten zitten, ook een gewoonte.

Ik verwachtte nog ongeveer 2300 Baht, maar ik kwam niet verder dan 1200. Dat was een behoorlijk verschil. Ik was met een vrijwel lege portemonnee op pad gegaan, had mijn gezelschapsdame 150 euro laten wisselen, dus was met ongeveer 6000 Baht begonnen. Late brunch was 300, drie lootjes voor de loterij 300, twee pakjes sigaretten 250, een leuke nieuwe outfit voor de eerder genoemde dame 500, 1000 voor haar gezelschap, 300 voor het diner en 1000 in de Wonderful 2 Bar. Meer kon ik er toch echt niet van maken. De mogelijkheden leken beperkt, ofwel men had bij het wisselkantoortje te weinig gegeven, ofwel mijn ‘vriendin’ had 1000 Baht achterover gedrukt. Beiden hoogst onwaarschijnlijk, maar iets anders kon ik niet verzinnen. Het is niet dat ik nu mijn plannen drastisch moet wijzigen, het is meer het idee dat iemand de boel moet hebben belazerd wat me niet lekker zat.

Twee dagen later, ik was het verlies al weer aardig te boven gekomen, zat ik in de namiddag weer in de Wonderful 2 Bar. Om kwart voor vijf werd ik op mijn schouder getikt. Het was de man van de Laundry. Hij sloot wat eerder die dag, dus kwam mijn wasje langsbrengen, om te voorkomen dat ik voor een dichte deur zou staan. Kijk, dat is nou service die ik waardeer. O ja, en hij had 900 Baht voor me. In een broekzak was hij een briefje van 1000 tegengekomen en daar had hij de kosten van het wasje, 100 Baht, maar vast vanaf gehouden.

Deze eerlijkheid leverde hem 100 Baht fooi op en, belangrijker, ik wist waar mijn 1000 Baht gebleven waren: Toen het afrekenen niet zo vlot verliep als gepland, heb ik het biljet los in mijn linker zak gestopt, waar normaal nooit geld in zit, en toen het bonnetje klopte, heb ik gewoon weer mijn portemonnee getrokken. En bij het bijeen rapen van het wasgoed check ik de linker zak nooit op papiergeld: Als er niks rammelt moet het goed zijn….

Heus, er worden ook in Thailand echt wel mensen bedonderd, maar het is beslist geen schering en inslag en ik wil hier alleen maar mee aangeven hoe makkelijk je onterecht overtuigd kunt zijn van de schuld van een ander.

Mocht u willen reageren, s.v.p. geen bijdragen in de trant van ‘Ja, maar ik ben wel opgelicht.’ Laten we het nu eens positief houden.

– Herplaatst bericht –


» Laat een reactie achter


17 reacties op “Opgelicht of niet?”

  1. Adri Verwey zegt op

    Heel heel leuk bericht en ook een waar ik het honderd procent mee eens ben. Controleren en relativeren. Enkele dagen na aankomst in Chiang Mai vanuit Neder land vergat mijn Thaise partner haar tasje in een taxi. Toen ze het ontdekte was de taxi al uit zicht. Geen nummer genoteerd, dus wat doe je dan. Bij de politiepost alle medeleven, maar daar komt een tasje niet direct mee terug. Gelukkig kwam ik op het idee haar nummer te bellen en na de tweede keer werd opgenomen. De taxi chauffeur. We konden een plaats afspreken waar hij het tasje zou overhandigen. Alles prima verlopen en alles was compleet. Niet zo weinig: twee paspoorten, bankpasjes, iPhone, iPad en ca. 1000 Euro. Ja, dat kan gebeuren als je net bent aangekomen. Zelf neem ik altijd alleen het echt nodige mee, maar hier had ik niet op gelet. Hulde aan goud eerlijke mensen die ook in Thailand bestaan.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +10 (obv 10 stemmen)
    • janbeute zegt op

      En dan nog niet te vergeten dat een week later je Thaise partner haar hoofddeksel / hoed vergat .
      Ergens in een gehucht niet ver van Pasang .
      En werdt ook weer Keurig netjes terug bezorgt op je logeer adres .
      Trouwens heb je de schoenmaker al weer kunnen vinden in Chiangmai .

      Jan Beute .

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  2. mertens alfons zegt op

    mooi verhaal maar als wij op stap gaan,betaal ik na elke consumptie,zo kunnen ze mij niet vangen!en wat jij beschrijft gebeurt in gans ‘t toeristisch wereldje,zeker in’t zuiden van italie(calabrie,sicilie etc..)menig maal gebeurt bij afrekening in restaurants of bars dat ze 20 a30 euro te veel aanrekenen,daarom kijk ik overal de bill na ,eerlijkheid duurt ‘t langst,!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  3. Johan zegt op

    Scams kom je overal tegen, en dus ook in Thailand. Ik kan me voorstellen dat dit nog meer geld voor mensen die graag in de nachtelijke uren in bars vertoeven. Zelf laat ik altijd mijn Thaise vrouw aankopen doen (op een markt of in een winkel) terwijl ik mij op de achtergrond hou en doe alsof ik haar niet ken. Anders durft men soms wel eens een hogere prijs vragen. In een taxi moet je natuurlijk opletten dat de meter goed werkt en op openbare plaatsen moet je niet met je portefeuille zichtbaar rond wandelen. Je moet gewoon voorzichtig zijn zoals je ook hier in België of Nederland moet doen.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  4. l.lagemaat zegt op

    Een grappige tegenstrijdigheid:

    Een verschil van 1000 of 2000 baht is verwaarloosbaar en maak er geen halszaak van tot
    het verschil van 1000 baht door iemand die mij belazerd had wat mij niet lekker zat!

    En ‘s avonds toch nog maar “kascontrole” heel verstandig!

    Prettige vakantie nog!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • Fransamsterdam zegt op

      Die 1000 of 2000 Baht is de eerste keer mijn inschatting van het totaal dat mij in de loop der jaren wellicht onterecht is aangerekend, de tweede keer gaat het over 1000 Baht op één dag. Dat ervaar ik als een verschil.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
    • Rob V. zegt op

      Een paar duizend baht op duizenden orders zou inderdaad niets zijn als je dat transactie spreid. Dan praatje over een paar baht voordeel of nadeel per keer. Maar Frans schrijft ook dat het slechte enkele keren misgegaan is, dat betekent dat het meestal dus goed gaat maar de enkele keer dat het mis ging men er flink naast zat met de rekening. Dat is dan natuurlijk niet verwaarloosbaar, als ik voor 500 baht uit eten ga en de rekening is over de 1000 dan is dat een grote fout of afzetterij. Gelukkig is er niets aan de hand als dit opgelost kan worden, dan zou ik me niet druk maken. Maar als die oplossing er niet is dan zou ik er toch de P in hebben.

      Frans heeft overigens gelijk dat als je vooraf geen prijs afspreekt dat dit geen oplichting is. En een te hoge prijs maar duidelijk aangegeven/afgesproken (“no meter sir, Bangkok 1000 baht, very cheap”) dan is dat ook niet echt oplichting (je had weg kunnen lopen) maar wel afzetterij. Als onnozele toerist kun je in dat soort leugens en oneerlijk gedrag trappen zonder het in de gaten te hebben. Toerist blij, verkoper blij maar de mensen die het wel door hebben worden niet bepaald vrolijk van oneerlijk gedrag.

      Gisteren kwam ik dit tegen in het nieuws, over een Thaise die de ‘farang/buitenlander’ prijs kreeg omdat men dacht dat ze een chinees was: https://coconuts.co/bangkok/news/dual-pricing-happened-thai-charged-farang-price/

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +1 (obv 1 stem)
      • Rob V. zegt op

        Hmm misschien kom ik wat zuur over. 555 Dat zeker niet, ik constateer alleen dat oplichting of fouten weinig voor lijken te komen. Maar als het mis gaat dan kan het wel aantikken. Als toerist hoef je geen beren op de weg te zien dat iedereen je wil pakken. Maar iets van een globale idee van prijzen helpt natuurlijk wel voor de gevallen waar het mis gaat.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  5. Amel zegt op

    Ook Ik heb dezelfde, waarschijnlijk nederlandse, gewoonte om alles na te tellen. Op Kao San road werd ook alles en iedereen erbij gehaald om uit Eindelijk toe tegeven dat Ik gelijk en had en mijn 100 bath Terug Kreng Met duizend excursus. Die ene keer dat Ik niet telde, in Hua Hin, werd Ik achter na gelopen want men had t verkeerde bonnetje afgerekend en Ik had 50 bath te Veel betaald, die werd me, Met de fooi en excuses Terug geven.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  6. Harrybr zegt op

    1994, oostkant van Pattaya, wilde ik een tros bananen kopen bij een stalletje. “Phiptee’ baht”, was het antwoord. Dus ik stopte mijn 20 baht biljetje maar weg en pakte een honderdje… No… PHIPTEE’ herhaalde ze, wenkte naar mijn portemonnee, pakte het 20-je eruit en gaf 5 bahtjes terug. Stomme farang, kent zijn eigen taal niet…ze zei toch duidelijk Phiptee’ en niet Phipti.

    1993-94 in Banglamung gestationeerd, vaak in restaurantje Kiss Naglua Road gegeten: kwaliteit en kwantiteit aanvaardbaar, prijs erg laag. In 1995 weer terug in Pattaya, en wederom daar gegeten. Voor het afrekenen kwam ineens een oude vriend van me, langs, dus.. opgestaan ( en niet afgerekend)? ) en met hem mee gegaan. Jaar daarna weer terug en… mamasan kwam naar me toe met een grote smile…”I angry you, you no pay last time… gone with farang friend you”. Gezellige keuvel gehad, en… de oude schuld betaald.

    1996 ? Ergens aan de noordrand van Bangkok taxi weten te “vangen” en… met heel veel haast naar hotel bij Hualongpong. waar ik een half uur later een gelangrijke afspraak had. Ik 200THB in mijn hand, en… “tip you bring me 18:30 Bangkok Hotel ? Hij wuifde het geld terug… wijzend naar boven, oftewel: ik rij ons niet dood voor 200 THB. We waren 18:45 bij het hotel. hem met liefde de 200 THB gegeven…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  7. rene zegt op

    Taxibedrijf mr T op 17 januari genomen van pattaya naar Nana hotel bangkok. Daar aangekomen vastgesteld dat mijn telefoon uit mijn broekzak geschoven was en in de taxi lag. Gebeld naar Mr. T. Gingen de bestuurder kontakteren om te kijken en twee dagen later bericht gekregen dat ze de telefoon hadden gevonden. Houden deze bij tot 17 maart en kan hem gaan afhalen bij het taxi bedrijf in soi diana.
    Er zijn ook nog vele eerlijke mensen maar dieven vinden we wereld wijd.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  8. Ingrid zegt op

    Wij komen al jaren in Thailand en ik tel ook altijd de bonnetjes in de bin op en we zijn nog nooit bedonderd. Wat me de laatste paar keer wel opvalt op Phuket dat ze zelf bepalen hoeveel het tip geld is en onder de 50 baht komen ze het wisselgeld niet terugbrengen. En aangezien ik dat geen net gedrag vind vraag ik er alsnog om en er komt geen tipgeld en zeker geen tweede bezoek. In Pattaya heb ik dat nog nooit meegemaakt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  9. Marcel zegt op

    Vorig jaar ook mijn telefoon verloren in de tuk tuk.
    Via de ipad zoek mijn iphone ingeschakeld.
    De telefoon reed door heel Bangkok heen.
    Uiteindelijk via een brommer taxi de tuk tuk achterhaald,
    En mocht De man ontkende in aller aarde, werdt bedreigd door collega’s van de man.
    Toen ik de politie in wou schakelen kon ik mijn eigen telefoon terugkopen voor 5000 baht.
    Heb toch maar eieren voor mijn geld gekozen door de overmacht van de tuk tuk chauffeurs.
    Dus koste me 5000 baht.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  10. Ger-Korat zegt op

    En heb je aangite gedaan ? Je hebt dan recht op schadevergoeding en je ten onrechte betaalde 5000 baht terug.
    Mijn tip als men in een taxi of tuktuk stapt: maak een foto van de registratie van het voertuig. De meeste lopen toch wel met een telefoon in de hand dus een foto is zo gemaakt en deel deze met een ander. Altijd bewijs met welk voertuig je wordt vervoerd zelfs als je telefoon kwijt raakt of er iets anders aan de hand is. Stukje veiligheid als passagier.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
    • Ger-Korat zegt op

      Dit was mijn reactie op de reactie van Marcel hiervoor.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  11. Feyen Gust zegt op

    Wat wordt er weeral veel verteld over de frauduleuze praktijken van Thailanders. Dat wij in feite opgelicht werden door een Nederlander vonden we dubbel zo spijtig.
    Die man verkoopt lucht, neen aangebrande lucht. Via zijn webwite verhuurt hij ons het paradijs op verscheidene plekken in Thailand om te overwinteren. Schandalig zijn deze oorden van verval!
    In zijn kielzog zet zijn plaatselijke zaakgelastigde de mensen ook nog af door veel te hoge elektriciteitsrekeningen en door zich niet te houden aan gemaakte afspraken.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  12. Sjaak S zegt op

    Twee weken geleden werden mijn vrouw en ik in Bangkok slachtoffer van een taxi chauffeur die met opzet de verkeerde richting reed. We moesten in Bangkok bij het treinstation zijn, volgens mijn prima navigatie app slechts 5 tot 10 minuten rijden. Ik merkte echter dat hij de verkeerde kant opreed. Ik vertelde dat mijn vrouw, begon foto’s van zijn id, taxi nummer en adres te maken. Ondertussen zei mijn vrouw ook dat wij in de gaten hadden dat hij verkeerd reed.
    De chauffeur, die eerst een tijd met mijn vrouw praatte, werd stil. Vooral ook omdat ik in mijn slechte Thais hem duidelijk maakten dat hij niet goed bezig was.
    We verloren zo veel waardevolle tijd.
    Bij het station wilde hij geen geld van ons hebben. Ik had hem eerst willen melden bij zijn centrale, maar heb het niet meer gedaan.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website