Thailand in beeld (9): Bedelaars

Door Redactie
Geplaatst in Maatschappij, Thailand foto's
Tags:
13 mei 2022

(John And Penny / Shutterstock.com)

Eén beeld zegt meer dan duizend woorden. Dat geldt zeker voor Thailand, een bijzonder land met een interessante cultuur en veel goedlachse mensen, maar ook een duistere schaduwkant van staatsgrepen, milieuvervuiling, armoede, uitbuiting, dierenleed, geweld en vele verkeersdoden. 

In iedere aflevering kiezen we een thema die een inkijk geeft in de Thaise maatschappij. In deze serie geen gelikte plaatjes van wuivende palmen en witte stranden, maar van mensen. Soms hard, soms schokkend, maar ook verrassend. Vandaag een fotoserie over bedelaars.

Bedelaars zijn niet weg te denken uit de straten van bijvoorbeeld Bangkok, Phuket of Pattaya. Oude tandloze omaatjes, moeders met baby’s, mannen met of zonder ledematen, blinde karaokezangers, gehandicapten en zwervers soms vergezeld van schurftige honden.

In dit soort situaties gaat het vaak om georganiseerde bendes uit buurlanden zoals Birma of Cambodja, die van het bedelen hun beroep gemaakt hebben. Soms worden Thaise minderjarigen gedwongen om te bedelen voor geld, bijvoorbeeld bij een loanshark waar ze een schuld hebben.

Omdat bedelen in Thailand verboden is, worden de straten regelmatig schoongeveegd en bedelaars gearresteerd. Thai krijgen scholing zodat ze werk kunnen vinden en weer kunnen deelnemen aan de samenleving. Personen met psychische stoornissen worden verwezen naar hulpverleners zoals psychiatrische ziekenhuizen. Buitenlanders worden vastgezet en het land uitgezet.

Sind maart 2016 heeft de National Legislative Assembly (NLA) ingestemd met een wet die bedelaars op straat verbiedt. Er worden alleen uitzonderingen gemaakt voor collectes en straatartiesten maar die moeten dan in het bezit zijn van een vergunning. De wet verbiedt niet alleen het bedelen maar ook het dwingen of helpen van bedelaars is strafbaar. Daarmee wil de regering ook de bendes aanpakken die het bedelen organiseren. Desondanks lijkt het dweilen met de kraam open…..

Bedelaars


****

Ballz3389 / Shutterstock.com

****

(2p2play / Shutterstock.com)

****

(Syukri Shah / Shutterstock.com)

****

(Pavel V.Khon / Shutterstock.com)

****

(addkm / Shutterstock.com)

****

(Komenton / Shutterstock.com)

*****

(Pavel V.Khon / Shutterstock.com)

****

(2p2play / Shutterstock.com)

****

(Witsawat.S / Shutterstock.com)


» Laat een reactie achter


Rating: 5.00/5. From 7 votes.
Please wait...

18 reacties op “Thailand in beeld (9): Bedelaars”

  1. Tino Kuis zegt op

    Ze bedoelen toch niet de monniken die ‘s morgens heel vroeg hun bedelronde maken met hun bedelnap? En wat zou de Boeddha hierover hebben gezegd? Sorry als ik iemand met deze vragen beledig.

    Lees dit verhaal over bedelaars, monniken en goed doen.

    https://www.thailandblog.nl/cultuur/bedelaars-kort-verhaal/

    • Johnny BG zegt op

      Wie is Boeddha om daar een mening over te hebben? De volgers zijn soms zieker van geest maar dat zie je in meer geloven.
      Jaren geleden was weleens in het nieuws dat Cambodjanen met een laag IQ (vreselijke tekst maar het kan niet anders) verminkt werden met zoutzuur en dat ze daarna moesten gaan bedelen in het rijkere Thailand.
      Hoe slecht kan een mens zijn om mensen uit te buiten en hoe fout is het om bedelaars die onder deze omstandigheden worden uitgebuit toch wat geld te geven zodat alles in stand blijft?

      • Tino Kuis zegt op

        De Boeddha had daar wel een mening over, Johnny.

        Ik heb een aantal keren een monnik meegenomen die stond te liften, van Chiang Kham (Phayao) naar Chiang Rai. Op het eind van de rit vroegen ze allemaal om een gift. Ik gaf ze honderd baht, wat ze aannamen hoewel een monnik geen geld mag aannemen.

        Als je een bedelaar tegenkomt waarvan je vermoedt dat het mensenhandel of uitbuiting is dan moet je geen geld geven maar het melden bij de politie. Mee eens, beste Johnny?

  2. NL TH zegt op

    Haha Tino, die is goed, monnik mogen geen geld aannemen, al die enveloppen zijn gevuld met goede wensen, daar zal het wel mee eens zijn, beste Tino ?

    • Tino Kuis zegt op

      Het monnikendom, de Sangha, in Thailand is ten dode opgeschreven. Er zijn meer schandalen dan met katholieke priesters. Geef liever aan bedelaars.

      • khun moo zegt op

        Tino,

        De scheiding tussen extreem rijk en extreem rijk in Thailand , waarbij het de arme voorgehouden wordt dat het allemaal aan hun karma ligt en dat de rijken een goed leven verdienen, door verdiensten zal door de vele uitzendingen op de Thaise TV, waar monniken getoond worden bij belangrijke evenementen nog lang kunnen voortduren.

        Wie de media beheerst, beheerst het volk.

  3. khun moo zegt op

    Er is weleens in de bangkok post gewwarschuwd om geen geld aan bedelaars te geven.

    Mijn vrouw heeft de mening dat wanneer een bedelaar 2 handen en 2 benen heeft om dan geen geld te geven.
    Het blijft een dilemma wat te doen lijkt me.

    Verder denk ik dat een monnik die ‘s morgens vroeg op kan staan , 5 km op blote voeten kan lopen ook wel zou kunnen werken en een gedeelte van zijn verdiende geld aan de armen zou kunnen geven.

    Overigens zitten bij monikken veel probleem gevallen die door monnik te worden van drugs en alcohol verslaving proberen af te komen.
    Oud gedetineerde en lieden die niet voor zichzelf kunnen zorgen.
    Gratis onderdak en eten is dan een oplossing.
    In de familie van mijn vrouw is 1 broer langere tijd monnik geweest en 1 slechts 2 maanden.
    Ik dacht dat de minimale tijdsperiode 3 maanden is.

    • Tino Kuis zegt op

      Nee hoor, khun moo, hoe lang je monnik blijft bepaal je zelf, er is geen minimum periode. Niemand neemt het je kwalijk als je de tempel verlaat, dat bepaal je echt helemaal zelf. Mijn zoon is ooit één dag ingewijd als monnik tijdens de crematie van zijn neef en beste vriend.

      • khun moo zegt op

        Tino,

        Mischien heb ik het niet helemaal correct verwoord.

        Mijn vrouw zegt dat men in principe de periode van 3 maanden moet volbrengen, wil men het goed doen.
        Maar inderdaad een Farang familie lid van van mij is 3 dagen monnik geweest.
        Vanwege zijn ziekte werd een langere periode niet aanbevolen.

        De eendaagse monnik zijn vanwege crematie heb ik inderdaad vaker gezien.

        Ik zie het als vaste baan monniken, tijdelijke contract monniken en oproep monniken.

  4. Jacqueline zegt op

    Ik geef nog zelden iets aan bedelaars , jaren terug gaf een van onze vrienden 100 bt aan een man zonder benen die op een plankje reed . Ik liep een beetje achter en zag dat die zielige bedelaar 100 bt in zijn buidel stopte, waarin al een dik pak geld zat.

    • Erik zegt op

      Jacqueline, een dik pak twintigjes is nog niks waard….

      Helaas zit er ook hier kaf onder het koren en is er maffia die geld verdient aan deze stakkerds. Maar je mag ze de kost geven die echt invalide zijn en thuis worden geslagen als ze niet genoeg binnen halen. En hun bord wordt sowieso als laatste opgeschept. Graatmager zijn die lui als je goed wilt kijken.

      Maar het blijft moeilijk te beoordelen of je wel of niet iets geeft. Ik liet het over aan mijn Thaise vriendin.

  5. Wut zegt op

    Hartverscheurende foto’s! Hoewel ik mij ervan bewust ben dat niets ontziende gangsters hun medemens bewust verminken en dwingen om te gaan bedelen, kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om niets te geven. Wellicht dat ik daardoor onbedoeld ‘het systeem’ in stand hou. Maar niet iedereen wordt uitgebuit door criminelen, voor sommigen is er geen andere uitweg dan te bedelen. Vlak voor het corona virus toesloeg was ik in Phnom Penh (Cambodja). Een kind van een jaar of 10, zonder armpjes en benen, zat in een soort van karretje en werd door een vriendje voortgeduwd. Toen ze mij aan de overkant zagen lopen kwam het vriendje direct in actie. Met een bloedstollende gang werd er koers naar mij gezet. Natuurlijk heb ik wat gegeven en heb ik tevens via gebaren getracht om het verminkte kind wat complimenten te geven. Een andere keer verliet ik het casino in Phnom Penh en, terwijl ik naar een tuk tuk liep, werd ik aangeklampt door een zeer armoedig gekleed ventje. Ik gaf hem een paar bankbiljetten waarvan ik dacht dat het Riels waren (Cambodjaanse munteenheid). Hij bedankte mij uitvoerig door te knielen, vergezeld van grote ‘wais’ en vervolgens door een stukje mee te lopen met de tuk tuk, alsmaar roepend thank you. Ik vond het nogal overdreven voor omgerekend die paar euro maar toen ik later in mijn hotel kwam bemerkte ik dat ik hem geen Riels maar USA-dollars had gegeven. Het kwartje viel op zijn plaats, ik kon de humeur er wel van inzien. Dat ventje had in ieder geval één goede avond gehad en daar had ik weer voldoening van. En een zekere mate van voldoening speelt wellicht ook een rol bij het geven van wat geld aan mensen, die het slechter getroffen hebben dan jezelf.

  6. william zegt op

    Zou er zicht in de ogen aan toe willen voegen bij de reactie van Khun moo zijn vrouw.
    Dan moet je goed in staat zijn om iets beters te doen als je hand ophouden.

    Tijdelijke monniken niets meer dan een sociale werkplaats, gunstig daar niet van, maar zwaar vertekend.
    Zijn er herkenningstekens aan kleding om de beroeps monnik en tijdelijke uit elkaar te houden?
    De Thaise wetgeving die er voor zijn klinken vrij Nederlands op dat uitzetten na dan.

    • khun moo zegt op

      William,

      Monniken krijgen een monniken paspoort, en worden geregistreerd.
      Tenminste dat kreeg de zoon van mijn vrouw.
      Met de vent is niets te beginnen, te lui om te werken , aan de drank en dan afkicken als monnik.

      Er zijn ook verschillende monniken organisaties met iets andere gewoontes.
      Van de op blote voeten moniiken in Isaan met een spartaanse levens wijze tot aan de luxere versie in de grote steden.

      De vrouwelijke monniken lopen in witte kleren en daar hoor je zelden iets negatiefs over.
      Vaak vrouwen die een rustig leven willen leiden.

      • Rob V. zegt op

        Zo’n monniken paspoort (monastic identification document) heet een nǎng-sǔu sòe-thíe (หนังสือสุทธิ). Daarin staan diverse gegevens. O.a. de burgerlijke voor en achternaam , het beroep voordat men monnik was, nationaliteit, naam vader en moeder, geboortegegevens etc. En mbt de inwijding wanneer, waar en door wie dat was, welke nieuwe naam men heeft aangenomen, aan welke tempel(s) men verbonden is (geweest) enzovoort.

        Elke officiële monnik (Bhikkhu, ภิกษุ) heeft zo’n boekje. Vrouwen kunnen volgens de Thaise Sangha geen monnik (Bhikkhuni, ภิกษุณี) zijn… De Boeddha zelf dacht daar anders over, die zou niet vrolijk worden van hoe de Thaise wortels met de leer om gaan. Die hebben dus ook geen officieel boekje. Er zijn wel echte vrouwelijke monniken die zich soms een geel/oranje gewaad droegen/dragen maar dat mag niet van de Thaise Sangha. Een alternatieve oplossing was rode gewaden. Een bekend incident speelde zich eeuw geleden af, toen Narin Phasit zijn twee dochters tot monnik liet inwijden.

        In plaats van geel, oranje of rood kan een minder “rebelse” boeddhistische vrouw voor een wit gewaad gaan. Maar zo’n wit gewaad is eigenlijk niet voor monniken maar voor leken. Dat zijn burger/leek (dwz niet monnik) vrouwen die vroom en celibaat leven. Die noemen ze Mêh-chie (แม่ชี).

        Zie ook een stukje van Tino eerder op dit blog (2018): Vrouwen binnen het boeddhisme

        Of dit interview met een “renegade female monk”: https://www.youtube.com/watch?v=2paKoU2zDuk

  7. herman buts zegt op

    Persoonlijk vind ik dat het aantal bedelaars in Thailand nog meevalt en ze zijn meestal niet opdringerig.
    Ik heb het in veel landen anders geweten, waarbij India er bovenuit stak.En dat de bedelarij meestal gecontroleerd wordt is een feit. Ik geef mede hierdoor nooit geld aan bedelaars.Wat ik wel doe als het echt schrijnend is, aanbieden om iets te eten te kopen, indien dat geweigerd wordt zijn het meestal bedelaars die voor de maffia geld ophalen.

  8. henk zegt op

    Ik zag eens een bedelaar op Walking Street aangesproken worden door een agent.
    Hij kroop met slechts één been over straat. Wat de agent precies zei weet ik niet, maar even later kwam het andere been tevoorschijn en liep hij gewoon weg.

    En wat jongere bedelaar die ik regelmatig over het strand van Jomtien zag gaan en ‘s avonds langs de barren van Pattaya, kwam ik later tegen in Phuket. Hij herkende mij ook.

    Het is een aardig verdienmodel lijkt mij.

  9. FrankyR zegt op

    Ook ik ben ze tegen gekomen en geef geen geld vanwege de misstanden die erachter staan.

    Echter zie ik soms Thaise omstanders die een kort -goedkeurend- knikje naar mij geven. Dat zie ik dan als een signaal dat het een “echte Thaise bedelaar” betreft.

    Sindsdien let ik goed op de lichaamstaal, houding van de voorbijgangers.

    Al zal iedereen nu wel andere kopzorgen hebben met de nasleep van de corona tijdperk


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website