Een vergeten premie maakt Thaise werkers ongemerkt onverzekerd

Een marktkoopvrouw kan voor 70, 100 of 300 baht per maand verzekerd zijn. Dat klinkt overzichtelijk. Maar haar premie wordt niet automatisch op een loonstrook ingehouden. Ze moet iedere maand zelf betalen, terwijl omzet, werktijden en gezinsuitgaven voortdurend wisselen. Eén vergeten termijn kan daardoor het begin van een lange betaalpauze worden.

Precies daar wringt het Thaise vangnet. Wie niet betaalt, blijft ingeschreven en kan weer beginnen, maar gemiste maanden zijn niet achteraf te herstellen. Voor een uitkering moet je kort voor ziekte, invaliditeit of overlijden voldoende termijnen hebben betaald. Op het moment dat bescherming nodig is, kan die ontbreken.

Miljoenen mensen kwamen en verdwenen weer

Tijdens de coronacrisis koppelde de Thaise overheid een steunbedrag van 5.000 of 10.000 baht aan artikel 40. In slechts twee maanden schreven zich ruim zes miljoen mensen in. In de betrokken provincies steeg de deelname van ongeveer 6 naar bijna 73 procent van alle informele werkers.

Daarna liep het snel leeg. Zes maanden later betaalde nog 24 procent van de nieuwe deelnemers. Na één jaar was dat 13 procent en na twee jaar nog maar 7 procent.

Mensen die zonder financiële lokker waren ingestapt, bleven vaker. Van hen betaalde na één jaar nog 43 procent. Dat verschil zegt veel. Een vergoeding kan iemand naar het loket brengen, maar maakt hem nog geen overtuigde verzekerde.

De meesten zeggen dat ze het vergaten

Een onderzoek dat in augustus 2026 werd gepubliceerd, levert een onverwachte verklaring op. Onderzoekers spraken met 405 verzekerden in zes districten aan de rand van Bangkok. De meeste deelnemers werkten in de handel of dienstverlening en verdienden minder dan 10.000 baht per maand.

Van de mensen die een jaar lang niets hadden betaald, zei ruim 57 procent dat zij de premie waren vergeten. Anderen wisten niet meer of zij nog stonden ingeschreven of begrepen niet welke rechten zij hadden. Bij ruim de helft van alle ondervraagden bleek de kennis over artikel 40 onjuist of onvolledig.

Dat betekent niet dat geld geen rol speelt. Wie van de dagopbrengst van een eetkraam leeft, zal eerst rijst, gas en schoolgeld betalen. Maar een lege portemonnee blijkt niet overal de directe reden om te stoppen. Soms is het een gemiste betaling, gevolgd door twijfel en daarna nog elf maanden niets.

Je blijft lid, maar je dekking krijgt gaten

Artikel 40 werkt anders dan veel deelnemers denken. Als je een maand niet betaalt, word je niet automatisch uitgeschreven. Je kunt in een latere maand gewoon weer beginnen.

De gemiste maand mag je alleen niet achteraf aanvullen. Voor een vergoeding bij ziekte of een ongeval moet je minstens drie van de vier voorafgaande maanden hebben betaald. Voor arbeidsongeschiktheid en overlijden gelden langere betalingseisen.

Iemand kan daardoor jarenlang als deelnemer geregistreerd blijven, zonder op dat moment voor alle uitkeringen in aanmerking te komen. De officiële deelnemersaantallen zeggen dus weinig over de werkelijke bescherming.

Het systeem telt namen. Een zieke marktkoopman heeft daar niet veel aan wanneer juist de drie benodigde betalingen ontbreken.

Wie eenmaal een uitkering kreeg, blijft vaker betalen

De studie in Bangkok verdeelde de deelnemers in drie groepen. Er waren mensen die waren gestopt, mensen die doorbetaalden maar nooit een uitkering gebruikten en mensen die zowel betaalden als een vergoeding hadden aangevraagd.

De laatste groep begreep de regeling het best. Wie eenmaal had gezien dat de verzekering werkelijk iets uitbetaalde, bleef positiever en betaalde vaker door. Voor andere deelnemers bleef artikel 40 een tamelijk abstract bedrag dat iedere maand bij 7-Eleven moest worden afgerekend.

Ook de keuze van de regeling maakte verschil. De deelnemers met de duurste dekking van 300 baht betaalden het meest regelmatig. Waarschijnlijk woog voor hen zwaarder dat zij al meer geld en verwachtingen in de verzekering hadden gestoken. De overgrote meerderheid koos overigens de middenvariant van 100 baht.

Over boeren en motorrijders ontbreken cijfers

Je zou verwachten dat de Social Security Office precies weet welke groepen het vaakst stoppen. Dat blijkt niet uit de openbare cijfers. Er zijn beroepscodes en geregistreerde aantallen, maar geen bruikbare tabellen waarin beroep, maandelijkse betalingen, uitval, terugkeer en afgewezen uitkeringen aan elkaar zijn gekoppeld.

Daardoor weten we niet of een boer na een mislukte oogst vaker stopt dan een motortaxichauffeur met minder ritten. Ook over huishoudelijk personeel, platformbezorgers en thuiswerkers ontbreken landelijke uitstroomcijfers.

Dat is een forse blinde vlek. Meer dan de helft van de Thaise beroepsbevolking werkt informeel. In 2024 ging het om ongeveer 21,1 miljoen mensen, van wie ruim 11 miljoen in de landbouw. Toch kan de overheid niet publiekelijk laten zien bij welke beroepen haar vangnet het vaakst gaten vertoont.

Een herinnering kan al verschil maken

De voorgestelde oplossingen zijn opvallend eenvoudig. Stuur iedere maand een herinnering. Laat direct na betaling zien welke rechten iemand heeft. Meld ook dat een deelnemer na een gemiste maand nog steeds staat ingeschreven en weer kan beginnen.

Automatische afschrijving kan helpen, al werkt dat minder goed voor mensen die niet altijd genoeg geld op hun rekening hebben. Vooruitbetalen is al mogelijk, maar veel deelnemers weten dat niet. De ondervraagden dachten gemiddeld drie tot vier maanden vooruit te kunnen betalen, terwijl de regeling maximaal twaalf maanden toestaat.

Daarnaast moeten uitkeringen begrijpelijker en gemakkelijker worden aangevraagd. Informele werkers willen vooral een vergoeding wanneer ziekte of een ongeval hun inkomen stillegt. Juist dat is de reden waarom velen zich ooit inschreven.

Tot slot

Artikel 40 faalt niet alleen wanneer iemand de premie niet kan betalen. Het gaat ook mis wanneer iemand vergeet te betalen, niet begrijpt wat er daarna gebeurt en maandenlang niets van de uitvoerder hoort.

Wie een Thaise partner, familielid of huishoudelijke hulp met artikel 40 heeft, kan daarom beter niet alleen vragen of die persoon verzekerd is. Vraag wanneer de laatste premie is betaald. Het antwoord kan 70 baht kosten, maar ook een uitkering schelen.

Bronnen

• PIER, Understanding Barriers to Social Insurance Enrollment in Thailand
• Thai PBS Policy Watch, onderzoek artikel 40
• Social Security Office, voorwaarden artikel 40
• OECD, sociale bescherming en informele arbeid
• WIEGO, ervaringen van informele werkers

Over deze blogger

Redactie

Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Kort nieuws16 augustus 2026Thailand nieuwsoverzicht zondag 16 augustus 2026
• Expats en pensionado15 augustus 2026Trouwen na je pensionering: krijgt je Thaise partner nog partnerpensioen?
• AOW15 augustus 2026Zo maak je vanuit Thailand bezwaar tegen een SVB-besluit
• Expats en pensionado15 augustus 2026Je pensioen verdelen over Nederlandse en Thaise bankrekeningen