Dit waargebeurde verhaal speelt zich af in Thailand. Doch Lung addie wil er de nadruk op leggen dat het om het even waar ter wereld kon gebeuren, zowel in België als in Nederland. Het speelt zich af in de wereld van verzekeringen en beleggingen, dus het gaat over GELD, het slijk der aarde.

Lung addie zal het verhaal opdelen in verschillende artikels daar het anders te lang wordt voor de lezer. De namen van de betrokkenen zijn verzonnen, op mijn eigen naam na, dit omwille van de privacy en de bescherming van de veiligheid van bepaalde mensen.

Voorwoord en oorsprong

Alles begon zo een 5-6 jaar geleden. Lung addie kwam hier toen vast in de streek wonen en had reeds een 15tal jaar vroegere ervaring in dit gedeelte van Thailand (Mid-Zuiden). Er wonen hier weinig buitenlanders, waarvan hoofdzakelijk Denen, Noren, Duitsers, Amerikanen een paar Nederlanders, momenteel nog een Belg (Lung addie). Lung addie komt hier zowat het langst in de streek en heeft de meeste contacten met de administratie en de lokale bevolking. Dit door het feit dat zijn buurman, een ex professor, heel goed Engels spreekt, een zeer ruime kennissenkring heeft en zeer sociaal geëngageerd is. Lung addie fungeert hier zo een beetje als de ‘Helpdesk’ voor de hier wonende Farangs. Indien ze vragen hebben betreffende administratie, immigratie, technische problemen… om het even wat, komen ze nogal vaak op zondag bij Lung Oo, een plaatselijk cafeetje en ontmoetingspunt voor de Farangs, aanschuiven aan de tafel waar Lung addie gezeten is. Indien Lung addie hun vragen niet onmiddellijk kan beantwoorden dan weten ze dat hij ten rade gaat bij Professor Gobelijn, zijn buurman. Nu kwam het item op ‘hospitaalverzekering’ … waar, bij wie, hoe …..???? Liefst met mogelijkheden in eigen streek.

Het verhaal

Lung addie wou een verzekeringsagent die tenminste enig besef had van de Engelse taal en vond die in een dame die we Tan gaan noemen. Tan was heel rad van tong, spreekt heel goed Engels en was agente voor een gerenommeerde Thaise verzekeringsmaatschappij. Ook haar vader (noemen we Pau), een ex leraar met pensioen, is, net als haar moeder (Mae) werkzaam voor deze maatschappij. Pau is ook agent bij de verzekering (Thais cliënteel) en Mae heeft er een administratieve job. De hoofdzetel is in Bangkok en er is een office in Chumphon. Lung addie had de maatschappij, door een Belgische vriend, thuis in de financiële wereld, laten screenen en alles was goed. Meer dan 70 jaar in de running, beursgenoteerd en solvabel.

De voorwaarden voor een hospitaalverzekering waren ronduit goed te noemen, geen torenhoge premies, goede dekkingssommen en heel voornaam: eenmaal in de verzekering kreeg je de waarborg dat je er niet uitgegooid werd op een bepaalde leeftijd. De premieverhoging liep in schijven van 5 jaar en elke 5 jaar betaalde je ongeveer 5000THB/j meer dan de vorige schijf.
Alles liep goed, verschillende Farangs sloten een hospitaalverzekering, zowel voor zichzelf als voor hun partner, bij haar af. Er waren er reeds enkelen die er beroep op moesten doen en dit tot grote tevredenheid. Verzorging in een goed privéhospitaal, directe betaling via de maatschappij …. alles zoals het hoorde.

Tan kwam ook regelmatig op zondagnamiddag naar Lung Oo. Zij wist dat Lung addie er ging ‘socialen’ de ‘helpdesk’ open was en er dus Farangs kwamen die ze eventueel als nieuwe klant kon maken. Ze was dus goed met haar zaak bezig, indien er door de klanten vragen waren kon ze hen verder helpen. Dus alles liep als een treintje voor zowel de klanten als voor haar zelf.

Tot zover deel 1.

Wordt vervolgd.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

6 reacties op “Leven als Single Farang in de Jungle: Het verhaal van bedrog, valsheid in geschrifte, diefstal, misbruik van vertrouwen (1)”

  1. Fred zegt op

    Ik ken het einde van het verhaal al. Als je van de verzekering hebt gebruik gemaakt en ze je inderdaad goed hebben geholpen vlieg je na 1 jaar, wanneer de verzekering moet verlengd worden, buiten. Geen nieuwe polis kan je nog bekomen. Erger nog; ze verwittigen alle andere verzekeringen in de buurt en nergens ben je welkom. Heb het hier in Nongpru (omgeving Pattaya) ook meegemaakt. Typisch Thais zeker. Als ze een farang kunnen bedonderen zijn ze gelukkig. Echte racisten zijn het. Woon hier toch al 12 jaar en ben van plan nooit meer weg te gaan.

    • Bert zegt op

      Kan natuurlijk ook anders om, als de falang bepaalde essentiële feiten verbergt c.q. niet verteld.

  2. george zegt op

    Lung Addie

    So far so good… de titel van deze posting zegt genoeg, dit kan alleen maar fout gaan, ben zeer benieuwd naar het volgende hoofdstuk.

    groet George

  3. Gonny zegt op

    Beste Lung Addie,

    Tot nu toe begint het verhaal positief, ben toch bang dat de staart er anders uit gaat zien.
    Ik hoop voor jou dat het beter afloopt als waarzegger Fred voorspelt.
    Morgen deel 2??
    Wens je succes in deze,en hoop dat we op korte termijn weer kunnen smullen van je reisverhalen.

    Groet,
    Gonny.

    • lung addie zegt op

      Beste Gonny,

      “Waarzegger Fred’ zit idd totaal fout met zijn kennis van de afloop van het verhaal. Het gaat hem trouwens, zoals de titel zegt, over iets heel anders dan je buiten gooien.
      De reisverhalen zullen nog even op zich moeten laten wachten. Heb nog teveel last van de polsbreuk om langere ritten met de motor te kunnen maken.

  4. pascal zegt op

    Dag Lung Addie
    Begint reeds spannend te worden, kijk al uit naar het vervolg.
    Groetjes van een landgenoot
    Pascal


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website