‘Waarom wij hier geen politie bellen voor de man die het verkeer regelt met een banaan’
In Nederland lees ik over een overbelaste politie die de handen vol heeft aan ‘mensen met onbegrepen gedrag’. In mijn Noord-Thaise dorp pakken we dat anders aan. Hier bellen we geen agent, maar bieden we de lokale zonderling een bord rijst of een sigaret aan. Een observatie over tolerantie, de dunne lijn tussen gekte en genialiteit, en de vraag wie nu eigenlijk de echte dorpsgek is.






