Groeten uit Isaan (deel 3)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , ,
1 februari 2018

De Inquisiteur wordt gewekt door het gewoel van liefje-lief, een blik naar het raam laat een beginnende dageraad door de gordijnen schijnen. Vreemd want het lief is meestal reeds uit bed rond deze tijd. Slaapdronken gooit De Inquisiteur het dekbed van zich af en dan voelt hij de koude. Jongens toch, het is weer van dat. Een volgende koudegolf trekt over Isaan, het was aangekondigd maar als steeds overvalt het De Inquisiteur.

Door die koude was het lief ook wat blijven liggen en nu zit ze te lachen met een mompelende Inquisiteur. Want die vindt zijn ‘sloefen’ niet en de vloer is ijskoud. Ook de badjas is niet te vinden, er zit niets anders op dan in zijn nakie snel naar de badkamer te strompelen, het lief volgt hem in dezelfde outfit – niks dus, en beide schieten we in de lach. Gisterenavond hadden we het er nog over, we zouden de sloefjes en badjassen gereed leggen, het was al aan het afkoelen, maar vergeten wegens andere pleziertjes.

Nog harder mompelend begint De Inquisiteur aan het winterse aankleed-ritueel, daar heeft hij een hekel aan. Zowat driehonderdveertig dagen per jaar is dat o zo makkelijk: een verfrissende en wakker makende douche, een onderbroek en short aan, een T-shirt. Klaar is kees.
Nu wordt de douche al direct overgeslagen, voorlopig te koud. Na de onderbroek het gevecht met de sokken – telkens huppelen op een been, het lukt niet zo goed, de hier aangekochte sokken zijn net iets te klein en lastig om over de voeten te trekken. Dan een thermisch onderhemdje, dure aankoop in een shoppingmall maar erg efficiënt. Lange broek aantrekken en merken dat die gekrompen is sinds de laatste keer – hoopt De Inquisiteur. Vervolgens nog een shirt met lange mouwen en als kroon op het werk, of beter gezegd als laatste weerwerk tegen de koude, een sweater. In snelheid scharrelt hij nog snel een muts mee.

De koffie is ook een probleem. Heet water in een te dikke stenen kop, tegen dat de ‘three-in-one’ opgelost is, is het water al afgekoeld. Een lauwe kop koffie, bah. Nog meer ellende is wat volgt. De laatste maanden trekt De Inquisiteur iedere ochtend naar het beneden terras in plaats van boven. Dat is veel leuker wegens heringericht, veel socialer ook want direct contact met het lief die vijftien meter verder haar shop gereed brengt voor de dag. In de zithoek zijn nu ramen aangebracht, de rest van het terras is nog steeds open. Die ramen zijn er als afscherming tijdens het regenseizoen en houden het terras ook windvrij. Doch het is er net zo koud als buiten. Dus het ochtendritueel van krantjes en mail lezen, eventueel bloggen – koud. Te koud deze ochtend, het is veertien graden.

Aan de slag dan maar, een huis en tuin geeft altijd wat te doen. Hagen scheren, een groot en zwaar karwei, gelukkig is er de elektrische heggenschaar. Na anderhalf uur is De Inquisiteur al moe. Teveel kledij aan. Dat hindert hem danig, De Inquisiteur heeft het gevoel dat hij nauwelijks kan bewegen. En ondanks de wind die de koude nog intenser maakt, is hij aan het zweten. Omdat De Inquisiteur het Isaan-mantra van ‘je moet je goed voelen’ erg gaan waarderen is, laat hij de heggenschaar voor wat het is. Een lekkere hete douche is wat hij nodig heeft, zweet weg en een warm gevoel krijgen.

Ook al niet zo handig want de badkamer is ijskoud. De zon laat het afweten en dat betekent dat de temperatuur slechts met mondjesmaat gestegen is, bovendien zijn muren en vloeren dusdanig afgekoeld dat ze koude uitstralen. Nondejee toch, De Inquisiteur wordt er moedeloos van. Dus eerst de badkamer elektrisch verwarmen, ondertussen de twee poezen wat troosten, die vinden het allemaal ook maar niks. Vervolgens geschikte kledij uitzoeken, geen werkkloffie meer maar dat is zoeken. Een lange jeansbroek heeft hij nog wel, maar truien en andere geschikte kledij minder. Alhoewel het zijn vierde Isaan-winter is, blijft De Inquisiteur slecht voorbereid. Iedere keer neemt hij zich voor om wat dikkere kledij aan te schaffen doch eens die paar dagen koude voorbij zijn is hij het vergeten. Wie koopt er nu winterkledij bij dertig graden en meer?

Voor de rest van de dag is zijn enige bekommernis: warm blijven. Poosje samen met het lief op de bank onder een Winnie The Pooh deken, geen zicht maar lekker warm. Doch iedere keer er een klant komt, hup, deken weg en kou. Even naar de buurman, poa Sid. Die heeft op zulke dagen de klok rond een vuur branden, de rook zal hem worst wezen in tegenstelling met De Inquisiteur die zich na een halfuur al een gerookte paling voelt. En het lijkt leuk, maar het is dat eigenlijk niet. Je lichaam is om beurten warm aan ofwel de voorkant, of de achterkant, dus je hebt altijd een koude kant. Het lijkt alsof de rook steeds de kant van De Inquisiteur op komt, hij mag positie kiezen waar hij wil, hoepla, rook in de neus.

Rond vier uur in de namiddag begint De Inquisiteur zich te vervelen, een biertje dan maar? Nah, veeeel te koud daarvoor. Dus een warme chocolademelk. Bij die kop troost zit De Inquisiteur een beetje te overpeinzen. Hij heeft een fout gemaakt en die is nauwelijks recht te zetten.

Bij de bouw van het huis werd er niet nagedacht over de koude periodes hier in dit klimaat dat toch wel anders is dan het mildere zeeklimaat in Pattaya waar hij negen jaar toefde. De Inquisiteur was al wel in Isaan geweest, maar te kort. Nakhom Panon, rond nieuwjaar en zelfs voor enkele dagen. Koud na zonsondergang, warm overdag, bovendien was dat tijdens een driedaags feest in een of ander dorp, die nachtelijke koude trof De Inquisiteur niet. De maanden voor de bouw van het huis werd aangevangen kwam De Inquisiteur regelmatig naar het dorp hier voor een week of zo, ook al in de ‘winter’. Maar iedere keer hij hier was, toevallig geen koude periode. De bouw van het huis was van maart tot september, dus warm, veel warmer zelfs dan daar aan de kust.

De Inquisiteur kan goed tegen de warmte, meer zelfs, dat was mee een van de hoofdredenen waarom hij Thailandwaarts trok, en had hij het idee dat de airco enkel nodig was bij extreme hitte. Er werden er twee voorzien, in de slaapkamers.
En dus werd er gebouwd met cementblokken waar enkel aan binnen- en buitenzijde een cementbezetting op staat. Onder het pannendak een soort lichte isolatie, dat was alles, en dan nog tegen de hitte. Veel schuiframen, voor frisse lucht en veel licht, maar enkel glas. Verwarming, op welke wijze dan ook, niets voorzien. Integendeel, het lief en De Inquisiteur ondervonden vrij snel dat ze buitenmensen waren, dus is er zelfs geen noemenswaardige living. Wel veel terrassen, lekker in de buitenlucht.

Dat wreekt zich nu een beetje. Warmte, hitte – geen probleem. Maar die koude dagen, dik probleem. Het is improviseren: tijdens zijn eerste kennismaking met die koele periodes ging De Inquisiteur op zoek en vond in de verhuisdozen nog een kleine elektrische grill. Gebruik je hier niet, houtskool nietwaar. Dat werd een verwarmingselement. Verbazingwekkend genoeg erg efficiënt: snel warm, door de geringe grootte overal te plaatsen. Beetje vreemd zicht die hete rode elementen, je moet wat voorzichtig zijn maar het was een verademing.

Een echt heet opgestookte badkamer die makkelijk naar dertig graden gebracht werd op korte termijn, een zaligheid. Dit in combinatie met een nieuwe warmwaterboiler: de eerste was te klein en te licht om het ijskoude grondwater op temperatuur te brengen en werd vervangen door een duur model van achtduizend watt, maar nu altijd lekker heet water. Ook de slaapkamer met die grill op vijfentwintig graden brengen was helemaal geen probleem, we bleven enkel waakzaam zodat we het vuur afsloten voor we in slaap vielen.
Ondertussen is dat laatste ook alweer veranderd: een goede vriend bracht de oplossing, hij had een ‘echt’ verwarmingselement op overschot, een gracieus blok zonder open verwarmingselementen. Ook elektrisch maar veel beter regelbaar, goed rendement en dat staat nu in de slaapkamer. Beetje in de weg ja, geen plaats voor voorzien bij de bouw … .

Gelukkig zijn die koele dagen eigenlijk vrij zeldzaam. Ieder jaar hetzelfde ongeveer: drie tot vier maal gedurende maximaal een week in de periode december-februari. Toch een goede raad voor wie net zo afkerig geworden is van koude als De Inquisiteur en nog moet bouwen in Isaan: voorzie ook mogelijkheid tot verwarmen!

Wordt vervolgd….


» Laat een reactie achter


7 reacties op “Groeten uit Isaan (deel 3)”

  1. Hans Pronk zegt op

    Veertien graden voelt inderdaad erg koud aan hier in de Isaan. Altijd is er dan aardig wat wind, geen zon en de lage luchtvochtigheid helpt ook niet. Die combinatie is niet aangenaam. Maar onze slaapkamer is tochtvrij als we het raam tenminste dicht doen en met een dekbed is het goed te doen, ook zonder verwarming. Helaas hebben de meeste Isaaners geen warm dekbed en zeker geen verwarming. Dat is kleumen voor ze.

    Met deze kou nuttigen we het avondeten maar binnen. Te koud buiten.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  2. Lunghan zegt op

    Precies zoals het is ja, ik heb er wel rekening mee gehouden hier in Isan, buitenmuren betonblokken , spou 7cm , binnenmuren gasbetonblokken gelijmd, plafondisolatie, glaswol 7cm, alleen ook enkel glas, maar een stuk comfortabeler binnen als het kous is, heb in de slaapkamer een inverter, wordt lekker warm als het te koud wordt.
    Maar alles dan ook zelf gedaan, gelukkig kom ik uit de bouwwereld, en ik doe het graag.
    Dus voor de aanstaande bouwers, isoleren, men zegt hier hetzelfde als in Nederland, ” wat goed is voor de hitte is ook goed voor de kou ” daarom lopen die thai altijd volledig bedekt, ook met 40gr.
    Ga nu lekker binnen zitten, hier nu ook maar 16 gr. brrr.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
    • Ger-Korat zegt op

      Bouwen is 1 ding maar verstand van klimaatbeheersing is een ander ding. 50 wekem per jaar is het warm en als je je huis gaat bouwen isolering met extra muren dan blijft het meestal lekker warm binnen en je airco draait extra uren om de boel maar te koelen. Vaste voorwerpen zoals muren houden de warmte vast en stralen deze voortdurend uit dus beter is het om dunne muren te hebben en dan een enkele muur. En dan voor die 2 weken per jaar dat het koud is trek je wat extra kleding aan. En een extra dekbed in de nacht.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
      • rentenier zegt op

        Wat het isoleren betreft ben ik het niet met Ger eens. Voordat ik het grote dak van cement-golfplaten ging isoleren, voelde ik de warmte midden op de dag van ‘n meter boven m’n hoofd stralen. Het bleek dat die platen in de volle zon meer dan 70 graden heet werden, Nadat ik er slechts 3 cm dik Tempex had onder gebracht, was het slechts 30 graden en heel goed te doen. Men moet in Thailand het dak flink laten oversteken om de zon niet op de muren te laten schijnen. Isolatie tegen de wanden b.v. Tempex tegen de buiten wand en een cement plaatje er binnen tegen aan, is al genoeg om het onder de 30 graden te houden. (mijn praktijk ervaring!) en het houdt de koude buiten en als men binnen het huis iets verwarmd, gaat niet alle warmte direct verloren. Vergeet niet de meestal zacht boarden plafonds te bedekken met ‘n glaswol deken en stimuleer ‘n lucht stroming onder je dak.

        VA:F [1.9.22_1171]
        Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  3. Jos hotel zegt op

    Ben nu voor de 3e keer voor een maand in het dorp bij de familie van Nut in de buurt van Thep Sathit in de provincie Chayapum, Vanochtend ook opeens overvallen door de kou(15o). Nadat we vanavond thuis kwamen was het nog iets kouder ook in ons bescheiden eigen huisje. Geen enkele vorm van verwarming aanwezig, wel eergisteren een cooler aangeschaft hahaha, Gelukkig had ik net een soort redelijk warm oud trainingspak uit Nederland meegenomen en warme sokken, die waren eigenlijk alleen bedoeld voor in het vliegtuig, maar komen nu goed van pas!
    Morgen maar op jacht naar 1 of 2 elektrische kacheltjes.
    Heeft dit nu ook iets met de klimaatverandering te maken? Kan me van de voorgaande jaren niet herinneren dat het zo koud was en de komende nacht word het rond de 11o, brrr… ‘Gelukkig is het thuis in Amsterdam -1o.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  4. Erwin Fleur zegt op

    Beste,

    Aangezien wij nog niet vast wonen in De Isaan hebben wij nog geen warmwaterboiler, wel de aansluiting.
    Alles wat je eigelijk dagelijks nodig hebt (wat wij wel hebben) gaat toch stuk of staat te verstoffen als wij
    er niet zijn.

    Zo had ik bij mijn laatste bezoek een paar koude dagen..dus gen warme douche, waarop mijn familie
    mij uit uitnodigde om bij hun een warme douche te nemen.
    Ik zoals een echte Isaaner heb dit geweigerd en zelf maar een oplossing bedacht.

    Wij hebben een water koker waar je warm water mee maakt(5), maar in dit geval heb ik deze oplossing maar gebruikt om mijn eigen warm water douche te genereren tot vermaak van mijn familie.

    Bij deze was het weer een aangename leuke koude dag.
    Met vriendelijke groet,

    Jong

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: 0 (obv 0 stemmen)
  5. rentenier zegt op

    Het is niets nieuws voor de Isaan dat het kortere periodes heel koud kan zijn. 25 jaar geleden reed ik al door de Isaan dat je overal langs de wegen vuren zag met dik aangeklede mensen er handen wrijvend omheen zittend. Destijds even buiten Bangkok wonend het huis hermetisch dicht tegen de koude wind.
    Ik ben ook iemand die voornamelijk voor de warmte naar Thailand kwam zodat bewegen minder pijnlijk en wat soepeler gaat en eindelijk eens geen koude voeten en chronische verkoudheid. Na even ‘n paar jaartjes noodgedwongen terug te zijn geweest in Nederland, schafte ik me bij terugkomst in de Isaan in 2016 meteen een nep houtbrandertje aan wat eigenlijk een straalkachel is die voldoende warmte geeft om ‘n vertrek vrij snel tot 25 graden te verwarmen. Inmiddels ben ik 5 keer verhuisd in 15 maanden en sjouw het kacheltje overal mee naar toe en heb het vaak nodig gehad. De seizoenen en dus ook temperaturen zijn door de jaren heen in Thailand wel degelijk veranderd. Het zou tussen 15 november en 15 februari een soort Touristisch hoog seizoen zijn in Thailand omdat het dan vroeger ook kurk droog was maar dat is ook niet meer gegarandeerd. Ik heb in Chaiyapum (Ban Phet) waar ik nu in een groot houten huurhuis woon met een groot overkapt dakterras achter het huis, meteen schuif puien rondom gemaakt en het hele dak met Tempex geisoleerd, dat werkt, als de wind maar weg is. Maar ik ben niet in Thailand om enkele maanden per jaar binnen te zitten met ramen en deuren dicht. Dus hebben m’n lief en ik een huis gehuurd aan de zee tussen Rayong en Kleang waar we eind van deze maand heen verhuizen en hopen dat het weer daar iets milder is? Het straalkacheltje verhuisd weer mee en de hele alluminium ombouw van het dakterras gaat ook mee, misschien kan ik daar ook nog wat mee creeren, al is het maar tegen de muggen s’avonds? Het voordeel van huren is dat men mobieler is dan wanneer men eerst het huis verkocht moet zien te krijgen. Ik kwam met 40 km extra lichaamsgewicht naar Thailand en had genoeg warme kleren in XXXL meegebracht maar die zakken me tegenwoordig gewoon van m’n lijf dus moet misschien toch op zoek naar een nieuwe warme garderobe? Het blijft aanpassen en er het beste van maken. Ik denk er ook over om een openhaard te bouwen al is dat niet goed voor de natuur.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website