Geveld

Door François Nang Lae
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , ,
6 september 2017

Het zal de oplettende bloglezers niet ontgaan zijn: ik ben een liefhebber van Thais fruit en kan behalve van de smaak ook genieten van het uitvinden hoe allerlei voor mij nieuwe vruchten geopereerd en gegeten moeten worden. In eerdere blogs komen verschillende vruchten aan de orde.

Achter in onze tuin groeide al geruime tijd een grote uitdaging. Of beter gezegd twee grote uitdagingen. Aan een niet eens zo grote struik zaten net boven de grond twee flinke nangka’s, ofwel jackfruits. We hadden al wel nangka gekocht, maar dan als kant en klaar bakje schoongemaakt fruit. Zelf oogsten en schoonmaken is natuurlijk andere koek.

Op internet had ik al de nodige informatie verzameld, onder meer over hoe je kunt zien of een nangka rijp is en geoogst kan worden, en hoe je dat oogsten vervolgens doet. Toen ik vorige week ging kijken hoe ze erbij hingen bleek er nog maar eentje over. De andere is ongetwijfeld bij een goede buur beland. Omdat ons huurhuis jarenlang leeg heeft gestaan kan ik me wel voorstellen dat buren die al die tijd fruit uit de tuin konden halen die gewoonte hebben voortgezet. Maar voordat een andere buur op hetzelfde idee zou komen besloot ik toch maar om de enige overgebleven jackfruit te oogsten.

Met een ferme haal van de machete werd de vrucht van de boom gescheiden. Bij de steel droeg ik het gevaarte (8 kilo bleek het te wegen) naar een plek waar hij verder kon rijpen. Natuurlijk had ik er even niet aan gedacht dat een net geoogste nangka een soort latex kan afscheiden. Vergelijkbaar met wat je op je vingers krijgt als je schorseneren schilt (om die reden worden die ook wel keukenmeidenverdriet genoemd), alleen tig keer sterker. Handen wassen heeft een averechts effect: de plakzooi wordt alleen maar erger. Uiteindelijk lukte het om met een droge doek mijn handen weer schoon te wrijven.

Gisteren voldeed de nangka aan alle kenmerken van een rijpe vrucht. Tijd om het eetbare fruit eruit te halen. Het latex-risico was ik deze keer niet vergeten, dus voordat het mes erin ging waren handen en mes ingesmeerd met kokosolie. De vrucht werd in 8 segmenten gesneden en daarna kon het uitpulken beginnen. De eetbare delen zitten ingepakt in vezelige strengen. Daar kan je ze na wat oefening redelijk makkelijk uit halen. Dan moet de pit eruit, met het zakje waar deze in zit. Ook daarin krijg je al doende wat handigheid, hoewel een ervaren nangka-schoonmaker vast met plezier naar mijn geklungel zou hebben gekeken.

De pitten zijn mooi om te zien, met een glanzende buitenkant als een soort fijngeschuurd hout met nerven. Sommige zijn al in de vrucht ontkiemd. Die heeft Mieke inmiddels in de grond gestopt. Er zal wat geduld nodig zijn, maar ooit eten we niet alleen zelf geoogste, maar ook zelf gezaaide nangka. De nog niet ontkiemde pitten heb ik kort geblancheerd en daarna een paar minuten gebakken. Ze smaakten een beetje naar gepofte kastanjes.

Van de totale 8 kilo bleef uiteindelijk 2,6 kilo puur fruit over. Gecorrigeerd voor de stukken die ik al werkende heb opgegeten zal dat zo’n 2,8 kilo geweest zijn. Ruim 2 uur werk, dus schoongemaakt kopen op de markt blijft stukken makkelijker, maar zo zelf schoongemaakt smaakt een vrucht natuurlijk stukken beter.

Nu het mes nog schoon zien te krijgen. De kokosolie beschermde mijn handen prima, maar het mes zit nog vol plakkerige latex.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

9 reacties op “Geveld”

  1. FonTok zegt op

    Leuk en vermakelijk verhaal François ! Dank !

  2. NicoB zegt op

    Mooi geschreven hoor, tesamen met de foto’s een goed beeld gekregen, het water loopt me in de mond.
    Hoop dat de pitten hun werk doen.
    NicoB

  3. marcel zegt op

    Ja lekker.. maar nanka ken ik niet de thai noemt het khnun

    • Francois Nang Lae zegt op

      Dank je voor de aanvulling. Ik had ergens “jackfruit of nangka” gelezen en ben er iets te snel vanuit gegaan dat nangka dan wel de Thaise naam zou zijn. Nader speurwerk leert dat nangka de naam is die gebruikt wordt in Maleisië, de Filipijnen en …. Nederland. Andere namen zijn katahar (Suriname) en mít (Viëtnam). En in Thailand is het inderdaad ขนุน, volgens mij uitgesproken met een stomme e achter de kh, dus zoiets als khenoen.
      Bij twijfel kan je altijd nog naar Artocarpus heterophyllus vragen, hoewel ik betwijfel of ze je dan op de markt hier zullen begrijpen 🙂

  4. GYGY zegt op

    Ik eet dit wel graag en koop wel enkele keren per verlof periode een schoongemaakt schaaltje.De prijs is niet veel meer dan van ander fruit,maar heb ook al wel zeer dure te koop gezien.Ik vraag mij dan ook af of er verschillende soorten en kwaliteiten zijn.

  5. Hans van Mourik zegt op

    Hans zegt.
    Van Nangka kan je ook een indisch gerecht maken goedek.
    Hans

    • Francois Nang Lae zegt op

      https://www.kokkieblanda.nl/indonesian/sayuran-groenten/771-gudeg-yogya-nangka-in-kokossaus
      Ziet er smakelijk uit. Helaas hebben we alle 2,6 kilo al opgegeten of uitgedeeld.

  6. Hans van Mourik zegt op

    Hans zegt
    In Indonesie noemen ze het Nangka,in Nederald Jackfruits.
    Hier weet ik het niet
    Ben een echte Indo

    Hans

  7. ergens in thailand zegt op

    Kanoen is de goeie naam in de E-saan noemen ze het Bakmie.
    Erg lekker .


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website