Thaise fabrieksarbeiders in de autoindustrie betalen de prijs voor elektrisch rijden
In de fabrieken van Oost-Thailand begint ontslag zelden met een gesloten poort. Eerst verdwijnt het overwerk. Daarna wordt een ploeg geschrapt, loopt een tijdelijk contract af of komt er een regeling voor ‘vrijwillig’ vertrek. Op papier heeft iemand dan soms nog werk. Thuis ontbreekt wel het geld waarmee de hypotheek, motorfiets en schoolkosten werden betaald.
Dat is de schaduwkant van Thailands snelle overstap naar elektrisch rijden. De overheid subsidieerde elektrische auto’s en lokte Chinese fabrikanten met belastingvoordelen. De oude keten rond Japanse merken en pick-ups kreeg nauwelijks tijd om zich opnieuw uit te vinden.
Het verlies begint bij de onderdelenmaker
Een elektrische auto heeft geen uitlaat, brandstofpomp, injectiesysteem of traditionele versnellingsbak. Daardoor verdwijnen niet alleen onderdelen, maar ook bestellingen bij honderden gespecialiseerde bedrijven. Remmen, banden, stoelen en carrosseriedelen blijven nodig. Toch ligt de waarde van de nieuwe auto steeds meer bij batterijen, vermogenselektronica, elektromotoren en software.
Hoeveel banen precies gevaar lopen, weet niemand. Bronnen tellen verschillende delen van de sector en komen uit op ongeveer 414.000 tot 700.000 werknemers. Dat zijn geen voorspelde ontslagen, maar mensen die op uiteenlopende manieren van de keten afhankelijk zijn.
De waarschuwing is wel concreet. Bij onderdelenmaker Techno-Metal in Chonburi daalde het personeelsbestand in 2024 van ongeveer 1.200 naar 900. De twee fabrieken draaiden nog op 40 procent van hun hoogste capaciteit. Werktijden werden ingekort en overwerk geschrapt. Voor een fabrieksgezin kan juist dat laatste het verschil zijn tussen rondkomen en achterstanden opbouwen.
Sluitingen hebben nooit één oorzaak
Ook de grote automerken trokken zich terug of voegden productie samen. Subaru beëindigde de assemblage in Thailand. Suzuki sloot eind 2025 zijn fabriek in Rayong, waar bij de aankondiging ongeveer 800 mensen werkten. Honda stopte met de voertuigproductie in Ayutthaya en Nissan kondigde aan circa 1.000 banen te schrappen of te verplaatsen.
Niet al deze ingrepen komen door de elektrische auto. De productie zakte van 1,83 miljoen voertuigen in 2023 naar 1,47 miljoen in 2024 en bleef in 2025 vrijwel op dat niveau. Hoge huishoudschulden, strengere autoleningen, zwakke export en wereldwijde reorganisaties speelden eveneens mee.
Elektrificatie versnelt die problemen wel. Goedkope Chinese auto’s wonnen snel terrein, terwijl veel elektrische modellen aanvankelijk compleet werden ingevoerd. Een verkochte EV leverde daardoor niet automatisch werk op voor een Thaise maker van traditionele onderdelen.
Een nieuwe fabriek redt niet dezelfde werknemer
Nieuwe investeringen scheppen ook banen in batterijen, elektronica, laadtechniek, automatisering en kwaliteitscontrole. Leveranciers van universele onderdelen kunnen blijven groeien. Hybrides houden een deel van de oude motorenketen langer overeind.
Alleen zijn de winnaars niet vanzelf dezelfde mensen als de verliezers. De Eastern Economic Corridor raamt tot 2029 ruim 20.000 banen in de moderne auto-industrie. Voor al die functies wordt minimaal een beroepsdiploma genoemd. Een operator van 48 die twintig jaar aan een gietmachine stond, heeft veel praktijkervaring, maar niet automatisch het diploma of de kennis van hoogspanning en computergestuurde productie waar een batterijfabriek om vraagt.
Een familiebedrijf dat uitlaten maakt, kan niet eenvoudig een inverter gaan produceren. Daarvoor zijn kapitaal, nieuwe machines, certificaten, ingenieurs en toegang tot een EV-fabrikant nodig. Kleine leveranciers missen vaak de tijd en het geld voor die sprong.
Omscholing bereikt de verkeerde groep
Thailand biedt wel opleidingen. In Rayong volgden in het eerste kwartaal van 2026 ruim duizend mensen bijscholing, onder meer in techniek en elektronica. Sommige openbare groepen tellen slechts dertig plaatsen en zitten snel vol.
Het echte probleem is dat niemand openbaar bijhoudt hoeveel bedreigde autowerkers deelnemen en daarna passend werk vinden. Ook is niet duidelijk wie het loonverlies, de reis en de dagelijkse kosten betaalt. Een gratis cursus is voor iemand met schulden nog steeds duur wanneer hij er vier werkdagen inkomen voor moet inleveren.
Een regeling van de EEC maakt de kloof pijnlijk zichtbaar. Voor bepaalde korte bedrijfstrainingen betaalt de overheid maximaal de helft en de werkgever de rest. Een ander traject voor nieuwe technologie is bestemd voor werkloze technische afgestudeerden jonger dan 30 jaar. De ervaren fabrieksarbeider van 45 of 55, voor wie omscholing het meest dringend is, valt daar niet vanzelf onder.
De schuld van werknemers blijft buiten beeld
Thailand behoort tot de landen met een hoge huishoudschuld. Toch bestaat er geen bruikbare openbare inventarisatie van hypotheken, autoleningen en informele schulden onder werknemers in de autoketen. Daardoor weet de overheid niet wie na het wegvallen van overwerk als eerste in de problemen komt.
Een rechtvaardige overgang vraagt daarom om betaalde scholing voor het ontslag, erkenning van praktijkervaring, individuele begeleiding en een route naar vergelijkbaar inkomen. Kleine leveranciers hebben daarnaast goedkope financiering en hulp bij certificering nodig.
Tot slot
De elektrische auto is niet de vijand. Thailand kan de wereldwijde omschakeling evenmin tegenhouden. De fout zit in een beleid dat het aantal verkochte EV’s en nieuwe investeringen nauwkeurig telt, maar niet hoeveel bestaande werknemers uren, inkomen en toekomst verliezen.
Zolang een nieuwe batterijfabriek als winst wordt geboekt en een verdwenen uitzendkracht nergens in de rekening verschijnt, is de transitie alleen op papier groen. Bij de fabriekspoort merkt een gezin vooral dat de zaterdagploeg niet meer wordt ingeroosterd.
Bronnen
- International Labour Organization
- Rayong Provincial Labour Office
- Eastern Economic Corridor Office
- Reuters over Techno-Metal en de Thaise autoketen
- ISEAS – Yusof Ishak Institute
- Thailand Development Research Institute
- Thai PBS Decode
- Suzuki Motor Corporation
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado28 september 2026Wise verandert regels voor gebruikers met een adres in Thailand
Autoverzekering28 september 2026Autoschade door water in Thailand: wat betaalt je verzekering?
Vliegtickets28 september 2026Thaise militairen helpen bagageachterstand op Suvarnabhumi Airport na overstromingen weg te werken
Kort nieuws28 september 2026Thailand nieuwsoverzicht 28 september: verkiezingen blijven geldig, Bangkok onder water, evacuaties in Rayong en grote verkeershinder
Het is met TH veel erger gesteld dan enkel in de auto-industrie. Volgens de Thai Examiner heeft in Thailand het vertrouwen van ondernemers het laagste punt in 35 maanden bereikt. Dat levert grote zorgen op voor de Thaise economie. Bedrijven in bijna alle sectoren kampen met zware problemen en verwachten dat dit tot eind 2026 zal aanhouden. Consumenten hebben te veel schulden en kunnen hierdoor nauwelijks geld uitgeven.
Ondernemers betalen fors meer voor energie, elektriciteit en brandstof. Veel bedrijven hebben simpelweg een tekort aan direct beschikbaar geld (cashflow). Er is grote bezorgdheid over de instroom van buitenlands kapitaal en oneerlijke dumping in de detailhandel en horeca.
En natuurlijk dat conflicten rond de VS, Israël en Iran zorgen voor angst voor duurdere logistiek en oliecrisis. Plus dat er nog steeds spanningen spelen aan de grens met Cambodja.
https://www.thaiexaminer.com/thai-news-foreigners/2026/08/14/something-gone-wrong-in-the-business-world-as-confidence-plummets-to-a-three-year-low-in-a-new-survey/
Het is volledig ontspoort door de manier hoe de overheid de Covid crisis heeft aangepakt. De arbeider werd er beter van door helicoptergeld en alle kosten waren voor het bedrijfsleven.
Er zijn mensen die zeggen dat dit een bedrijfsrisico is, en anderen zeggen dat sluiting door de overheid gecompenseerd moet worden.
We zien nu het resultaat. Het MBK kapt ermee en zelfs iets grotere bedrijven houden het voor gezien, want er is geen markt meer.
Zo werkt de economie, maar ja, wat krijg je er voor terug?
Elk jaar weer een nieuwe ronde helicoptergeld.
De grootste les voor mij is geweest. Geef personeel hooguit een minimumloon en een bonus en dan zien we wel wat marktwerking is.
Wil je geen koloniaal zijn word je vanwege het Thaise overheid beleid gedwongen om het toch maar te zijn, want zelf moet je ook wat over houden.
Sinterklaas en zijn pieten, in Thailand bestaat het
De “creatieve destructie” van de Oostenrijkse econoom Schoempeter: het vervangen van “oude” industrie door nieuwe, net als de stoommachine door de verbrandingsmachine, de zeilvaart door de gemotoriseerde vaart. Wij, mensen, moeten leren, dat het kunstje, geleerd in onze jonge jaren om onze boterham/rijst te verdienen, niet toereikend zal zijn tot onze oude dag en we steeds meer een continue leerproces zullen hebben. Mijn zoon in de ICT heeft de verplichting minstens 2 en liever 3 weken per kwartaal bij te leren.
In Europa dreigen 12-16 miljoen mensen hun baan te verliezen in de huidige auto-industrie.
Voor de Thaise praktische handwerker van 45+ zie ik geen oplossing, want de Thaise staat is niet in staat ( noch bereid) die mensen een omscholingsproject aan te bieden.
En, zoals dictatoriaal geleid China dit heeft aangepakt (voor een deel), zie ik dit in de min-of-meer democratische rest van de wereld niet gebeuren.
Altijd maar, dat negatieve. In de jaren 70 tot en met 90 verdwenen vele fabrieken uit Nederland naar de lage lonen landen en was het volgens sommigen kommer en kwel voor de economie en werkgelegenheid. Ondertussen heeft Nederland er miljoenen ( ! ) banen bijgekregen alsmede vele ondernemingen, is het scholingsniveau verhoogd en heeft men meer kwalitatief sterkere en beter betaalde banen gekregen met als kers op de taart het meest waardevolle en technisch hoog ontwikkelde bedrijf van heel Europa namelijk ASML met tienduizenden banen en een veelvoud bij toeleveranciers en dat binnen een tijdsbestek van 30 jaar. Wat heeft men liever: een DAF -autofabriek waar de arbeiders moertjes aandraaien of een high tec bedrijf zoals er vele zijn in Nederland.
Tijd voor de Thai om ook de bakens te verzetten zoals nu met AI en alles wat daar bij hoort en andere nieuwe ontwikkelingen te beginnen, als ze tenminste vooruit willen. De oudere garde kan geruisloos overgaan in de informele eonomie want daar verdwijnen door demografische veranderingen ook veel banen en de jongere generatie krijgt betere mogelijkheden.
Er werken miljoenen arbeidsmigranten uit de omliggende landen in de fabrieken van Thailand en dat voornamelijk in de handmatige en zware beroepen en niet alleen de Thai worden geraakt bij de overgang naar nieuwe bedrijven maar voornamelijk de arbeidsmigranten welke juist floreren bij de “oude” industrie. Wil Thailand vooruit en beter betaalde banen dan zullen ze technische en innovative ontwikkelingen moeten omarmen want dat zorgt voor hogere salarissen, meer inkomen; daarvoor hoef je maar naar Singapore, Maleisië, Taiwan en Zuid Korea te kijken welke allen begonnen met laag betaalde banen en zware industrie en nu zijn omgeschakeld naar hoogwaardige bedrijven met beter verdiende arbeiders, een waardevollere economie en meer werkgelegenheid en betere schooling.
Dit is niet alleen een Thais probleem, maar ook een Europees dossier; de toekomst van grote Duitse en Franse automerken staat op het spel.
Thailand heeft helaas al heel lang een kortetermijnpolitiek met heel veel maatschappelijke onderwerpen voor de burger.
Om het speelveld eerlijker te maken, moeten ze toewerken naar gelijke verkoopprijzen. Dat kan door lokaal te assembleren in het land/regio van verkoop, invoerrechten gelijk te trekken en de kwaliteitseisen aan te scherpen.
Zo niet kom je later maar weer eens terug.
Auto’s worden daardoor weliswaar duurder voor de klant, maar op de lange termijn is dat de prijs waard. Globalisering binnen één continent blijkt vaak al complex genoeg, laat staan tussen verschillende continenten.
The thaiexaminer als betrouwbaar noemen is op ze zachts gezegd de televaag van nederland.
Volgens chatgpt en gemini valt het reuze mee met de economie van TH.