Sekstoerisme in Zuidoost-Azië: waarom Thailand het imago houdt en er bij de buren iets heel anders speelt
Bijna iedereen met een band met Thailand kent het gevoel. Je bent ergens ouder dan je gezelschap, en een blik zegt genoeg. De sekstoerist is een cliché geworden, en jij past er in de ogen van anderen zomaar in. Of dat terecht is, doet er voor die blik niet toe.
Thailand draagt dat imago het langst en het zichtbaarst. Maar hoe verhoudt het zich tot de Filipijnen en Cambodja? Het antwoord is minder simpel dan de grappen doen vermoeden. De drie reputaties zijn uit elkaar gegroeid, en het land met de slechtste cijfers is niet het land dat jij verwacht.
Officieel verboden, in de praktijk gedoogd
Begin bij een misverstand dat maar blijft rondzingen: dat betaalde seks in Thailand gewoon mag. Het klopt niet. De prostitutiewet uit 1996 verbiedt het. Toch staan de gogo bars, massagesalons en rosse buurten er open en bloot, en op de Filipijnen en in Cambodja is het niet anders. De wet zegt nee, de straat zegt iets anders.
En het is niet zo dat de politie niets doet. Thailand arresteert per hoofd van de bevolking meer mensen voor prostitutie dan de Verenigde Staten, en toch verandert er aan het straatbeeld weinig. In dat gat tussen wet en praktijk leeft de reputatie. Niet de wettekst bepaalt hoe een land bekendstaat, maar wat je er ziet en hoe serieus er wordt opgetreden.
Dezelfde oorsprong, andere afloop
De drie landen kregen hun naam in dezelfde jaren en om vergelijkbare redenen. In Thailand groeide de industrie tijdens de Vietnamoorlog, toen Amerikaanse militairen er hun verlof doorbrachten. Op de Filipijnen ontstonden de uitgaansbuurten rond de marinebasis Subic bij Olongapo en de luchtmachtbasis Clark bij Angeles City. In Cambodja explodeerde het na de burgeroorlog, in de tijd van de VN-vredesmacht begin jaren negentig.
Vanaf daar liep het uiteen. Het ene land bleef gedogen, het andere ging juist keihard achter de ergste vorm aan: seks met kinderen. Dat verschil verklaart het meeste van wat er nu nog aan reputatie hangt.
Thailand: het imago dat maar niet weggaat
Dit is de bekendste sekstoerismebestemming ter wereld, met Pattaya en delen van Bangkok als uithangbord. Hoe vast dat beeld zit, bleek in 2018, toen de minister van Toerisme van Gambia kritiek op zijn eigen land pareerde met de opmerking dat wie seks zoekt maar naar Thailand moet. Bangkok reageerde beledigd. Het imago afschudden probeert de Thaise overheid trouwens al decennia, en je kunt de klok erop gelijkzetten. Vrijwel elke nieuwe minister van Toerisme belooft een schoner land, in 2016 nog met de zin dat toeristen voor de cultuur komen en niet voor seks. Er verandert weinig, en dat is geen toeval. Te veel mensen verdienen eraan, tot en met agenten die wegkijken.
Hoe groot de industrie is, weet niemand precies. UNAIDS kwam in 2019 op zo’n 43.000 sekswerkers, terwijl een oude schatting van 2,8 miljoen nog altijd rondgaat en door vrijwel iedereen als sterk overdreven wordt weggezet. Het bekende bedrag van 6,4 miljard dollar per jaar, ongeveer 5,9 miljard euro en ruwweg 1,6 procent van de economie, komt uit een bron die je niet als hard kunt nemen. Wat in diezelfde schattingen opvalt: sekswerkers sturen jaarlijks zo’n 300 miljoen dollar naar familie in het arme noordoosten, waar de meesten vandaan komen. Dat is een kant van het verhaal die in de grappen nooit voorkomt.
Ondertussen schuift er wel iets. Sinds eind 2023 mag niet de politie, maar het ministerie sekswerkers beboeten, om de eindeloze arrestaties en de corruptie eromheen te doorbreken. Er ligt zelfs een voorstel om sekswerk als beroep te erkennen, al is onzeker of het er komt. Eén grens ligt hard vast: de leeftijd voor seks is 15, maar elke seksuele handeling met iemand onder de 18 valt onder de kinderbeschermingswet.
De Filipijnen: van bargebied naar webcam
Het klassieke beeld hangt aan Angeles City en Olongapo, de oude basissteden. Maar wie tegenwoordig met kenners en politie praat, hoort een ander en veel grimmiger verhaal. De Filipijnen gelden als een van de grootste bronlanden van online seksueel misbruik van kinderen, waarbij misbruik live wordt uitgezonden tegen betaling. Vaak zijn het familieleden die het organiseren. De betalers zitten meestal in de Verenigde Staten, Australië, Canada en het Verenigd Koninkrijk.
Waarom juist hier? Het komt telkens op dezelfde dingen neer: armoede, goed Engels, goedkoop internet en makkelijke digitale betalingen. Het land treedt er wel tegen op. In 2022 kwam er een aparte wet tegen online kindermisbruik, en werd de leeftijd voor seksuele meerderjarigheid verhoogd van 12 naar 16 jaar, tot dat moment een van de laagste ter wereld. Hoe groot het probleem is, blijft lastig te vatten. Een veelgenoemde schatting dat 1 op de 100 kinderen slachtoffer was, geeft een richting aan, geen hard getal.
Cambodja: een reputatie die kantelde
Rond het jaar 2000 was Svay Pak, een gehucht ten noorden van Phnom Penh dat ook wel Kilometer 11 heette, het internationale symbool van openlijke kinderprostitutie. Na druk uit binnen- en buitenland, invallen en het werk van hulporganisaties is dat straatbeeld grotendeels verdwenen. Het aandeel minderjarigen in de commerciële seksmarkt daalde van naar schatting 15 tot 30 procent begin deze eeuw naar 2,2 procent in 2015, met kinderen van 15 jaar en jonger op 0,1 procent.
Twee dingen houden het verhaal eerlijk. Het probleem is niet weg, maar deels ondergronds en online gegaan. En de zwarte reputatie die Cambodja vandaag de dag heeft, komt van iets anders. Het land staat voor het vierde jaar op rij onderaan de internationale mensenhandellijst, niet vanwege sekstoerisme, maar vanwege de scamcompounds, waar mensen onder dwang worden vastgehouden om online op te lichten. Er zijn zelfs beschuldigingen dat hoge ambtenaren daaraan meeverdienen.
De officiële lijst wijst een ander land aan
De meest controleerbare vergelijking komt uit het Amerikaanse mensenhandelrapport, dat elk jaar landen indeelt volgens vaste criteria. De uitkomst voor 2025 staat haaks op wat de meeste mensen zouden gokken.
| Land | Niveau 2025 | Wat het betekent |
|---|---|---|
| Filipijnen | Tier 1 (tiende jaar op rij) | Voldoet aan de minimumnormen, met serieuze en volgehouden inzet |
| Thailand | Tier 2 (vierde jaar op rij) | Voldoet nog niet volledig, maar levert aantoonbaar inspanning |
| Cambodja | Tier 3 (vierde jaar op rij) | Voldoet niet en doet te weinig, met verwijten van medeplichtige ambtenaren |
Het land dat je waarschijnlijk als eerste zou aanwijzen, de Filipijnen, doet het op papier dus het best. Niet iedereen is het daarmee eens. Sommige organisaties vinden dat Thailand te mild wordt beoordeeld, gezien de misstanden in bijvoorbeeld de visserij. Ook een officiële lijst blijft voer voor discussie.
Waar je voorzichtig mee moet zijn
Een paar dingen verdienen zorg. Het woord sekstoerisme valt makkelijk, in grappen en reisverhalen, terwijl het in de praktijk vaak samenvalt met armoede, mensenhandel en in het ergste geval kindermisbruik. Dat luchtige gebruik maakt het echte leed onzichtbaar. En let op met dat andere beeld, de oudere westerse man met een jongere Thaise partner. Heel vaak gaat het om een vaste relatie of een huwelijk, en niet om wat een voorbijganger denkt te zien. Dat raakt jou misschien persoonlijk.
Wees ook voorzichtig met harde getallen. De aantallen sekswerkers en de percentages van de economie zijn schattingen met grote marges, geen feiten om op te bouwen. En dat idee dat het in Thailand allemaal mag, klopt gewoon niet. Wie daarvan uitgaat, begint bij een fout.
Welk land het ergst is, blijft een vraag zonder goed antwoord. De drie reputaties gaan over verschillende dingen en kloppen zelden met de cijfers. Voor jou verandert dat weinig aan de blik op straat. Maar je hoeft hem niet meer te geloven.
Bronnen: US Department of State (Trafficking in Persons Report 2025), International Justice Mission, UNODC, ECPAT/UNICEF/Interpol
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
AOW10 juli 2026Seniorencoalitie waarschuwt overheid voor verdere uitholling van de AOW
Expats en pensionado10 juli 2026Lage polis plus eigen buffer kost oudere expat vaak meer dan gedacht
Achtergrond10 juli 2026Is Thailand nog een topbestemming voor westerse homomannen?
Expats en pensionado10 juli 2026Zo controleer je of een Thaise aannemer betrouwbaar bouwt