Ferry relativeert angst voor Thaise invallen bij nomineebedrijven (lezersinzending)

Naar aanleiding van alle wildwestverhalen in de media over de ‘illegale’ nominee-constructies, is het misschien ook wel verstandig om die paniekverhalen enigszins te relativeren.
1. De cijfers en de realiteit
Er wordt in de media vaak gedaan alsof elk bedrijf met een buitenlander (LTD of company waarin onroerend goed zit) direct wordt opgerold, maar de praktijk is heel anders:
- Er zijn honderdduizenden van dit soort LTD-constructies in Thailand. De overheid heeft simpelweg de capaciteit en de mankracht niet om elk klein bedrijf met één huis door te lichten.
- De focus ligt op de ‘grote vissen’: de recente invallen en onderzoeken richten zich, als je goed leest, op de excessen. Het gaat om buitenlanders die tientallen huizen op naam van één bedrijf hebben staan, criminele netwerken die drugsgeld witwassen, of louche advocatenkantoren die als een ‘fabriek’ duizenden arme Thais als stroman op papier hebben gezet zonder dat die mensen er zelf vanaf wisten.
2. Te goeder trouw gekocht (Share Transfer)
De meeste situaties zijn heel anders dan die van de ‘echte fraudeurs’. Er is destijds een bestaande LTD gekocht (Share Transfer), omdat dit simpelweg de enige manier was om die specifieke woning te kunnen bemachtigen.
- Dit is een standaardtrap in de Thaise vastgoedwereld die al 30 jaar zo werkt.
- Er is geen ingewikkelde stromanconstructie opgezet met vreemden; de meeste delen het bedrijf met hun levenspartner. Er is geen sprake van criminele bijbedoelingen of witwassen, als het geld aantoonbaar via legale weg het land is binnengekomen.
3. Wat is het reële risico?
De kans dat de Thaise politie morgen op de stoep staat voor een inval is verwaarloosbaar klein. De overheid gebruikt dit soort harde acties vaak als een tijdelijk politiek signaal (een zogenaamde crackdown) om de markt te waarschuwen, waarna de storm meestal weer voor een lange tijd gaat liggen. En wees eerlijk: als de hele opzet van die constructies inderdaad gebruikt is op basis van “criminele” motivatie of belastingontduiking of witwasconstructies van drugs en/of crimineel geld, wie is er dan op tegen dat dit “hard” aangepakt wordt.
Ingezonden door Ferry
Over deze blogger
Lees hier de laatste artikelen
Leven in Thailand11 oktober 2026Dagboek van een Thailandganger (deel 55) – Ploy zwijgt terwijl May steeds dichterbij komt
Lezersinzending11 oktober 2026Eigendomsrecht van een huis in Thailand (lezersinzending)
Lezersinzending11 oktober 2026De Moeilijke Eter (lezersinzending)
Lezersinzending11 oktober 2026Loy Krathong in Roi Et (lezersinzending)


Blijf maar dromen. De realiteit is ondertussen al anders.
Ongenuanceerde reactie op een genuanceerd bericht.
Voordat ik beschuldigd wordt van dagdromerij: ons thaise huis staat gewoon op naam van mijn thais/nederlandse echtgenote.
Beste Walter,
Graag bronvermelding. Onderhuidse gevoelens heb ik weinig aan 🙂
Beste Heer Walter E.J. Wat bedoeld u precies met “De realiteit is ondertussen al anders” als ik vragen mag? Vindt dit wel een heel summier antwoord op het schrijven van Ferry. Weet u dan soms meer van deze kwestie en zo ja wilt u die dan ook met een ieder delen?
Geen compassie met mensen die zich bezondigen aan illegale activiteiten, wat deze ook mogen zijn!
Maar anderzijds: de soep wordt ook nooit zo heet gegeten als ze wordt opgediend… dus zullen er altijd wel zijn die er mee wegkomen.
Dat de ‘grote vissen’ voorrang krijgen is logisch, maar dat houd niet in dat ze daarna stoppen.
En, “te goeder trouw” is ook in Nederland geen verweer: “Nee, agent, ik dacht echt dat ik hier 80 mocht!”; je wordt geacht de regels te kennen.
Het gaat in Thailand altijd goed tot dat het fout gaat. Wat als gedogen lijkt, zoals heel veel zaken in Thailand, is gewoon een tikkende tijdbom.
Bijna alles is van iedere buitenlander bekend en even in de buurt navraag doen kan de rest doen. En dat geldt net zo goed voor de Thai die zich bezig houden met activiteiten zoals de illegale lotto of gokken op voetbal.
Waar het in de huidige afpak gebeuren om gaat zullen ze de grootste vissen eerst vangen maar er vanuit gaan dat de capiciteit beperkt is maakt, is volgens mij een misrekening.
Het één betaalt het ander zolang ze succesvol zijn en uiteindelijk komen de panden op een veiling waarbij de Thai het voor een koopje kan kopen dus waarom zouden ze het moeten afbouwen?