Doerian is dit jaar goedkoop, en dat merk je op elke markt. Boeren in Yala kregen half juli 60 tot 65 baht per kilo voor hun Monthong, ongeveer anderhalve euro. Zelf zeggen ze dat ze 120 baht nodig hebben om quitte te spelen.
De uitleg begint bij de Chinese douane. Ruim negentig procent van de Thaise doerian gaat naar China, en sinds 10 januari 2025 komt geen container het land in zonder labrapport. Wat begon als een kwestie van kleurstof is inmiddels iets groters: te veel doerian, te weinig kopers.
Wat er in dat labrapport moet staan
China vraagt twee dingen. Cadmium in het vruchtvlees mag niet boven 0,05 milligram per kilo komen, volgens de Chinese norm GB 2762-2022. En Basic Yellow 2 moet onvindbaar zijn: not detected, geen spoor. Die kleurstof gebruikten sommige handelaren om de schil geler te maken, zodat een onrijpe vrucht er rijp uitzag. De WHO rekent de stof tot de groep die mogelijk kankerverwekkend is.
Het rapport moet komen uit een laboratorium dat de Chinese douane heeft erkend, en het monster mag bij vertrek niet ouder zijn dan 48 uur.
De rekening gaat naar de boomgaard
Testen kost geld, en dat geld komt niet uit Peking. Een boer betaalt zelf 500 tot 600 baht voor een cadmiumtest en 3.000 tot 3.500 baht voor een BY2-test, met transport erbij zo’n 5.000 baht per jaar. Dat is ongeveer 131 euro. Het pakhuis dat zijn vruchten koopt, betaalt daarbovenop 7.000 tot 9.000 baht per container, 183 tot 235 euro.
Er is nog iets veranderd, en dat raakt harder dan de rekening. Pakhuizen kochten vroeger een hele boomgaard vooruit: alles wat er hangt, één prijs. Dat doen ze nauwelijks meer, want het risico ligt nu bij hen. Wie wil verkopen, heeft een GAP-certificaat nodig plus twee testuitslagen. Geen papieren, geen koper.
64.671 kilo doerian de grond in
In februari 2025 begroef het Thaise landbouwdepartement 64.671 kilo door China teruggestuurde doerian. Zesentwintig pakhuizen raakten hun exportvergunning kwijt. Dat werkte: de kleurstofmeldingen namen af, en per 10 mei 2025 verlaagde de Chinese douane het aantal steekproeven voor pakhuizen met een goed werkend systeem.
In juli 2026 lag er weer een probleem op tafel. De Kamercommissie voor Handel meldde dat Chinese douaniers Thaise containers weigerden op cadmium, terwijl een erkend Thais lab diezelfde partijen voor vertrek had goedgekeurd. Schade: twee tot drie miljoen baht per container, ruim 50.000 tot 78.000 euro. De overheid maakte 300 miljoen baht vrij voor boeren, waarvan 30 miljoen is besteed.
Kleurstof kun je verbieden, cadmium niet
Dit is het verschil dat blijft hangen. BY2 is fraude. Je pakt de dader, je sluit het pakhuis en het probleem krimpt. Cadmium zit in de vrucht zelf, en niemand weet precies hoe het daar komt.
Tussen maart en augustus 2024 vond de Chinese douane zestien partijen boven de norm, uit twaalf pakhuizen en vijftien boomgaarden in Chumphon, Chanthaburi en Yala. De hoogste meting was 0,314 milligram per kilo, ruim zes keer de limiet. Onderzoek van bodem en water leverde niets op; die monsters bleven binnen de norm.
Twee jaar later ligt er nog geen publiek rapport dat de bron aanwijst. Ondertussen loopt er in Bangkok een onderzoek naar een topambtenaar van het landbouwdepartement, die één testbedrijf zou hebben voorgetrokken. Ook daar is het stil gebleven.
Recordexport, bodemprijs
En toch gaat het goed, als je alleen naar de cijfers van het ministerie kijkt. In de eerste helft van 2026 ging voor 100,08 miljard baht aan verse doerian naar China, ruim 2,6 miljard euro, verdeeld over 53.665 containers. Nooit eerder zo veel.
Dat is precies het probleem. China importeerde in dat halfjaar 1,07 miljoen ton doerian, 47 procent meer dan een jaar eerder, en Vietnam en Maleisië schuiven mee aan. In Vietnam zakte de Ri6 naar het laagste niveau ooit. In Maleisië lopen bomen die tien jaar geleden zijn geplant nu op volle productie; premier Anwar wilde de prijsdaling deze maand in Peking aankaarten.
Meer kilo’s, minder baht per kilo. Voor de boer telt alleen die tweede helft.
Wie hoopt dat de prijs terugveert zodra alle labs op orde zijn, kijkt naar het verkeerde probleem. De papieren zijn te regelen. De bomen niet. In Yala begon de officiële oogst op 21 juli, met prijzen die de helft waren van wat een boer nodig heeft.
Bronnen: Nation Thailand, Bangkok Post, Khaosod English, Thai PBS, Prachachat, Bangkok Biz News, Matichon, Produce Report, Malay Mail, VnExpress International
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Hotels5 augustus 2026Hotel review: The Heritage Pattaya Beachfront**** Resort – groot zwembad, harde bedden, rustig eind van Pratumnak
Achtergrond5 augustus 2026Waar geestenhuisjes sterven
Expats en pensionado5 augustus 2026Deze bouwkeuzes besparen echt geld bij een huis in Thailand
Kort nieuws5 augustus 2026Thailandnieuws woensdag 5 augustus 2026