Beste Rob,
Ik wil graag onze recente ervaring delen met een visumaanvraag voor België. Misschien zijn er meer lezers die hiermee te maken hebben gehad en onze situatie herkennen.
Mijn zwager is afgelopen december officieel getrouwd met mijn schoonzus uit Thailand. Zij hebben op dat moment al 17 jaar een relatie. In al die jaren hebben zij samen natuurlijk veel meegemaakt en meerdere keren geprobeerd om familie bij elkaar te brengen.
In het begin hebben zij twee keer een Schengenvisum aangevraagd voor België, voor een kort verblijf van ongeveer twee weken. Beide aanvragen werden afgewezen.
Na een aantal jaren hebben we het anders aangepakt. Mijn schoonzus werd via mij uitgenodigd voor familiebezoek in Nederland. Deze aanvragen zijn vervolgens drie keer zonder problemen goedgekeurd. Er was dus geen probleem met het verkrijgen van een visum via Nederland en ook de eerdere bezoeken verliepen zonder problemen.
Nu wilden mijn zwager en schoonzus het dit jaar graag wat groter aanpakken. Op 26 september zou er in België een feest worden georganiseerd voor familie en vrienden ter gelegenheid van hun huwelijk. Daarbij zouden ook haar moeder en twee zussen en neef uit Thailand aanwezig zijn. Na het feest stond bovendien een rondreis gepland via Duitsland naar Praag.
De eerste aanvraag voor het visum werd op 6 juni ingediend. Na ongeveer een week kregen zij bericht dat het dossier was doorgestuurd naar de Belgische Dienst Vreemdelingenzaken. Daar wordt officieel een beslissingstermijn van 45 dagen genoemd.
Maar die termijn verstreek. Vervolgens duurde het uiteindelijk nog ongeveer vier weken langer voordat er eindelijk een beslissing kwam.
En wat was de beslissing?
Afgewezen wegens vestigingsgevaar.
Dat was natuurlijk een enorme teleurstelling, zeker omdat mijn schoonzus al jarenlang een relatie heeft met haar Belgische echtgenoot en eerder meerdere keren zonder problemen naar Nederland is gereisd en weer is teruggekeerd.
Omdat de geplande datum van het familiefeest inmiddels snel dichterbij kwam, hebben zij direct opnieuw een aanvraag ingediend. Deze keer hebben zij bovendien extra bewijsstukken toegevoegd om duidelijk te maken dat zij na het bezoek weer naar Thailand zullen terugkeren. Ook zou de reis nu samen met familie plaatsvinden, wat volgens ons juist extra duidelijk maakt wat het doel van de reis is.
Maar ook deze tweede aanvraag werd weer doorgestuurd naar Vreemdelingenzaken.
Op 18 september konden we online nog steeds zien dat de aanvraag niet in behandeling was genomen.
En dan begint de frustratie toch behoorlijk toe te nemen.
Mijn schoonmoeder, mijn schoonzussen en mijn schoonneef hebben namelijk via Duitsland een visumaanvraag gedaan voor hun reis. Hun aanvragen werden daar binnen ongeveer anderhalve week goedgekeurd en zij hebben hun visa inmiddels binnen.
Dan vraag je je toch af hoe het mogelijk is dat twee Schengenlanden zo verschillend omgaan met vergelijkbare aanvragen.
Het gaat hier bovendien niet om iemand die zomaar naar België wil komen om daar te blijven. Het gaat om een echtpaar dat al 17 jaar samen is, waarvan de Belgische echtgenoot en zijn familie een familiefeest organiseren. De bedoeling is een tijdelijk bezoek, samen met familie, gevolgd door een vakantie.
Wat mij vooral dwarszit, is de combinatie van lange wachttijden en vervolgens een afwijzing wegens vestigingsgevaar. Tegen de tijd dat er eindelijk een beslissing ligt, is er nauwelijks nog tijd om iets te ondernemen of een nieuwe aanvraag te doen.
En nu zitten we opnieuw te wachten, terwijl de geplande reisdatum van 26 september steeds dichterbij komt.
Ik vraag mij daarom af:
Waarom maakt België het voor familie van een eigen burger zo moeilijk om voor een kort familiebezoek naar België te komen?
Ik begrijp dat een land zorgvuldig moet kijken naar visumaanvragen en dat er regels zijn. Dat is op zichzelf logisch. Maar als iemand al jarenlang een relatie heeft met een Belgische partner, inmiddels officieel getrouwd is, samen met familie reist en uitgebreide bewijsstukken kan overleggen, dan verwacht je op zijn minst een behandeling binnen een redelijke termijn.
De ervaring met Duitsland maakt het voor ons nog moeilijker te begrijpen. Daar werden de aanvragen van de andere familieleden binnen korte tijd behandeld en goedgekeurd.
Misschien zijn er lezers van Thailandblog die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt met België. Hoe lang duurde jullie aanvraag? Werden jullie ook geconfronteerd met een afwijzing wegens vestigingsgevaar? En heeft een bezwaar of een nieuwe aanvraag uiteindelijk geholpen?
Wij zijn vooral benieuwd naar ervaringen van anderen, want op dit moment voelt het alsof we van het kastje naar de muur worden gestuurd.
En eerlijk gezegd: ik heb er inmiddels bijna geen woorden meer voor.
Met vriendelijke groet.
Eddy
Commentaar van Rob V
Wat Eddy beschrijft, is helaas al vele jaren zichtbaar in de cijfers: België is een van de meest strikte landen en wijst meer visumaanvragen af dan de meeste andere lidstaten. In Thailand wijst Zweden meer af (dat komt door aanvragen voor tijdelijke arbeid naar bessenplukkers), en sinds 1-2 jaar Polen (geen idee waarom). In recente jaren wees België zo’n 10-12% van de aanvragen af, terwijl alle lidstaten samen jaarlijks zo’n 6% afwezen.
Dat laat al zien dat België strikt is, maar voor een goed beeld moet je dit per reisdoel bekijken:
- 2024 afwijzing vriendenbezoek: 31,7%
- 2024 afwijzing familiebezoek: 20,2%
- 2024 afwijzing toerisme: 5,2%
- 2024 afwijzing zakenreis: 0,9%
- 2025 afwijzing vriendenbezoek: 26,6%
- 2025 afwijzing familiebezoek: 17,3%
- 2025 afwijzing toerisme: 1,9%
- 2025 afwijzing zakenreis: 1,7%
De Belgische ambassade en DVZ verwelkomen dus toeristen en zakenreizigers, maar vrezen bij bezoek aan vrienden en familie al snel dat de (Thaise) vreemdeling niet terug zal keren. Veelal wenst men al te zien dat de Belg en de vreemdeling al enkele jaren een relatie hebben, als de relatie nog pril is dan acht België de kans groot dat iemand illegaal in België zal verblijven. In het geval van Eddy zijn zwager en schoonzus kan daar na al die tijd geen spraken meer van zijn. Echter kan ook een (aanstaand) huwelijk roet in het eten gooien: iemand zou dan weleens een aanvraag voor een verblijfsvergunningwillen gaan doen en heeft dan stiekem immigratie in plaats van kort verblijf op oog…
Tja, op die manier gaat het lastig worden de Belgische autoriteiten te overtuigen dat de Thaise partner gewoon een kort bezoek komt brengen en echt niet van plan is legaal of illegaal permanent in België te verblijven. Zaken als aantonen van het hebben van sociaaleconomische banden met Thailand (arbeid, bezit van land/huis, zorg voor familie enz.) zijn zeer belangrijk om kans te maken op een Schengenvisum. Aantonen van goed gebruik van eerdere Schengenvisums of reizen naar andere (westerse) landen zouden ook moeten helpen aan te tonen dat het aannemelijker is dat iemand tijdig terug zal keren dan dat die persoon de regels niet zal respecteren.
Had het hier een aanvraag voor Nederland geweest, dan zou ik zeggen: neem een vreemdelingenadvocaat in de arm, die maakt gehakt van de afwijzing gezien het totaalplaatje. Maar van Belgen vernemen ik dat zelfs een advocaat moeilijk een gevecht met de DVZ wint. België ziet bij een partner uit het buitenland al snel heel veel bezwaren en risico’s en die zijn maar lastig weg te nemen.
Een Belg gehuwd met een buitenlandse die tegen dit aanloopt heeft echter nog een uitweg: samen op reis naar andere lidstaten. Het hoofdverblijf moet dan wel in een ander Schengenland zijn. Als Edwin zijn zwager en schoonzus besluiten dat vooral een reis/verblijf in Nederland of Duitsland het doel is, dan kunnen ze via die ambassade een aanvraag doen. Daarbij beroept de schoonzus dan op het feit dat ze familie van een EU-burger is en kan dan gebruik maken van Europese regelgeving (Richtlijn 2004/38). Het visum moet dan zo snel mogelijk, gratis en met minimale toetsing worden afgegeven (vestigingsgevaar is dan geen factor waar men naar mag kijken). Deze optie staat nader beschreven in het Schengendossier hier op het blog, maar op zo’n extreem korte termijn valt ook die mogelijkheid hier af.
Uiteraard ben ook ik benieuwd naar de ervaring van Vlaamse lezers en hoe hun vastliepen en de bezwaren uiteindelijk wel of niet wisten weg te nemen bij de ambassade en DVZ.
Sterkte gewenst!
NB: voor statistieken zie o.a. mijn diverse “Afgifte van Schengenvisums in Thailand onder de loep” items op dit blog.
Over deze blogger
Lees hier de laatste artikelen
Leven in Thailand20 september 2026Dagboek van een Thailandganger (deel 52) – Mijn vrijheid duurde nog geen twee dagen
Agenda20 september 2026Agenda: Phimai Festival 11 – 15 november 2026 (lezersinzending)
Lezersinzending20 september 2026Huisjes kijken van lezers (40)
Visum Kort Verblijf20 september 2026Schengenvisum vraag: een visumaanvraag voor België, hoe moeilijk kan het zijn?