TB-opinie: een moeder en dochter tekenden voor 33 huizen, en de vraag is wie hen die pen gaf
Stel je de balie bij het landkantoor voor. Een moeder en een dochter tekenen voor een huis van vijftig miljoen baht. Dan nog een. En nog een. Drieëndertig keer passeren twee gewone Thaise namen de balie voor woningen die bij elkaar 1,3 miljard baht kosten.
Niemand die daar een vraag stelt. Dat is het echte verhaal. Niet dat een Chinese investeerder een maas in de wet vond, want die maas ligt al jaren open. Het verhaal is dat het systeem drieëndertig keer groen licht gaf en pas in beweging kwam toen de buren gingen mopperen.
De klacht ging niet over de wet, maar over lawaai
Lees hoe dit begon. Thaise bewoners van een luxe woonwijk dienden een klacht in omdat Chinese bewoners zich zouden misdragen en overlast gaven. Geen woord over stromannen, geen woord over de Foreign Business Act. Gewoon: die buren zijn vervelend.
Pas toen de politie ging kijken, rolde de constructie eruit. Drieëndertig bedrijven, opgericht op naam van Piyanoot en haar moeder Sakhon, die huizen kochten aan de Pattanakan en de Krungthep Kreetha. Het geld kwam van Hao Deng. De huizen werden daarna doorverkocht of verhuurd aan Chinese bewoners.
Zonder die geërgerde buren was er niets gebeurd. De aankopen zelf, over meerdere jaren, langs officiële loketten, met notarissen en overschrijvingen, waren voor niemand bij de overheid een reden om aan de bel te trekken. Handhaving begon hier niet bij de staat. Ze begon bij de burenruzie.
Vooraf getekende papieren verraden de hele opzet
Bij de inval vond de politie iets wat de constructie in één klap blootlegt: overdrachtsdocumenten voor de aandelen, vooraf ondertekend door beide Thaise vrouwen.
Dat is geen detail, dat is de kern. Zulke blanco getekende papieren betekenen dat Piyanoot en Sakhon nooit de bedoeling hadden echte eigenaar te zijn. Ze hielden de aandelen vast tot Hao ze aan iemand anders wilde overdragen, en tekenden daar vooraf al voor. Het is de standaarduitrusting van elke stromanconstructie in Thailand: de Thai staat op papier, de buitenlander heeft de sleutel, en de overdracht ligt klaar in een la. De politie nam ook vijftien paspoorten in beslag, vierentwintig sets bedrijfsdocumenten en zes bedrijfsstempels. Een compleet kantoor voor het rondpompen van andermans huizen.
Waarom dit geen incident is
Deze zaak staat niet op zichzelf, en dat maakt hem juist zwaarder. In juni pakte de politie al een netwerk rond dezelfde Hao Deng op, met invallen op vijf locaties en een tweede Chinese beheerder, Siming, in Bang Kapi. Kort daarna volgden invallen bij 53 bedrijven in Huai Khwang, 48 arrestaties in het zuiden met meer dan een miljard baht aan beslag, en vorige week 31 bedrijven in Chiang Mai.
In Chiang Mai stuitten de rechercheurs op een naam die alles zegt over de kwaliteit van de controle: een man die tot 2037 vastzit, stond gewoon geregistreerd als bestuurder en aandeelhouder van acht bedrijven. Iemand in de cel, aandeelhouder van acht ondernemingen. Dat komt niet door sluwe buitenlanders. Dat komt doordat niemand de registers naast elkaar legt.
Het sterkste tegenargument, en waar het strandt
Natuurlijk, de politie doet nu wel degelijk iets, en dat mag je niet wegwuiven. De invallen zijn echt, het beslag is fors, en de twee Thaise vrouwen worden vervolgd, net als Hao zodra hij gepakt wordt. Je kunt zeggen: het systeem werkt, alleen achteraf. Beter laat dan nooit, en een constructie van 1,3 miljard baht oprollen is geen kleinigheid. Bovendien is een aankoop bij de notaris niet hetzelfde als een misdaad die je aan de balie kunt zien. Stromanconstructies zijn juist ontworpen om er legaal uit te zien.
En toch houdt dat argument geen stand. Want de instrumenten om dit vooraf te zien, bestaan al. Sinds 1 januari moeten Thaise aandeelhouders in risicobedrijven met bankafschriften aantonen dat ze hun inleg echt zelf betaald hebben. Piyanoot en Sakhon, samen goed voor 33 vastgoedbedrijven van 1,3 miljard baht, hadden dat nooit kunnen aantonen. Eén blik op hun bankrekening had de hele zaak jaren eerder gestopt. Dat het toch drieëndertig keer lukte, betekent dat die blik niet werd geworpen. De regels waren er. De controle achter het loket niet.
Waar dit op uitloopt
Piyanoot en Sakhon worden vervolgd. Hao wordt gezocht. En de ambtenaar die drieëndertig keer een overschrijving afstempelde zonder één vraag te stellen, komt in geen enkel bericht voor.
Zolang de staat pas in actie komt als de buren klagen over lawaai, is niet de wet het probleem. Het probleem is dat niemand achter het loket hem uitvoert.
Bronnen: Bangkok Post, Thai Examiner, Nation Thailand
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Vliegtickets5 september 2026Zo bepaal je wanneer je jouw vliegticket voor Thailand het beste kunt boeken
Nieuws uit Thailand5 september 2026Thailand zet Israëliër uit na bedreiging op Koh Samui
Thailand algemeen5 september 2026Horizon Rooftop op de 34e verdieping van het Hilton Pattaya
Kort nieuws5 september 2026Thailand nieuwsoverzicht zaterdag 5 september 2026: Datacenters op pauze, eerste uitzetting buitenlander en zware regen op komst
Als de ambtenarij goed gesmeerd is hoor je geen gekraak noch gepiep.
Jammer dat niet ook onderzoek gevoerd word naar de smeerolie en smeervetten.
Er is weinig verschil dan in Nederland. Voornamelijk de naam…. in Nederland kadaster en in Thailand Landoffice.
Gelukkig is het in Nederland en ook in Thailand de Taak van de Notaris of beëdigd advocaat (TH) die verantwoordelijk is voor dat er geen criminele handelingen zijn. Moet niet gekker worden dat je bij het Kadaster of Landoffice die verantwoordelijk is voor het bijhouden en registeren van register goederen ook nog een extra keer met je billen bloot moet. Dan zouden de klagers recht van spreken hebben dat het een zooitje zou zijn. Maar gelukkig is dit dus niet zo.
Vele malen er geweest bij de landoffice en ze vragen geen steek penningen en registreren hypotheken, lease contracten, overdrachten etc. conform de bijgeleverde noodzakelijke contracten die ze op juistheid controleren. En ja de tarieven zijn net zo als in Nederland oneerlijk hoog Maar ook daarin is Nederland het meest oneerlijk.