Isaanse brieven (1)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags:
11 maart 2018

Ik zie weer eens een farang in het dorp, het is niet de eerste maal. Vreemd dat onze vrouwen tegenwoordig meer en meer naar de vreemdelingen grijpen in plaats naar onze eigen mannen. Voor een stuk begrijp ik het wel, een farang heeft geld. Maar dat is voor mij dan ook het enige, voor de rest zijn ze maar vreemde snuiters. Ze kennen hun wereld niet, ze kennen onze geplogenheden niet.

Farang, wat kom jij hier doen? Die hier voor jou kwamen bleven niet lang. Ze hadden een afkeer van ons eten. Ze konden niet leven in onze huizen, zelfs niet wanneer ze die lieten verbouwen, met van die toiletten waar je op moet zitten, o zo onhygiënisch. Jullie willen keukens met veel toestellen, jullie moeten warm water om te douchen. Jullie tuinen zijn volledig nutteloos, te veel versiering in plaats van eetbare gewassen. Jullie willen geen buffels, jullie zijn zelfs bang van onze honden.

Ja, ik vraag me af wat jullie hier komen zoeken. Altijd maar klagen. Over lawaai, wij horen nu eenmaal graag muziek. Hanen die ‘s ochtends vroeg kraaien roepen jullie ergernis op alsof de natuur te regelen valt. Honden die hun plicht doen en blaffen wanneer iemand de huizen nadert. Klagen wanneer wij eens samen zitten en ons amuseren.
Wij moeten wel hout vergaren voor onze kookvuren, gas kunnen wij niet betalen. Maar ook dat werk is voor jullie niet goed, altijd weer lawaai. Jullie willen stilte voor jezelf, jullie denken niet aan anderen.

Wij koken op houtskool ja. Omdat het voor ons financieel de beste oplossing is, het kost ons buiten het werk helemaal niets. Maar jij hebt een hekel aan de rook en de geur van de kookvuren. Om nog maar te zwijgen over hoe jullie klagen wanneer we houtskool maken. Je hebt makkelijk praten farang. Gas is duur voor ons, en moeten we nog een gasstel kopen ook.

Onze tambuns, daar hebben jullie ook snel een hekel aan. Alhoewel jullie zakken vol geld zitten hebben jullie een afkeer om te doneren. Wij geloven daar in, wij bereiden ons voor op een beter leven. Jullie snappen niet dat wij onze overledenen goed moeten begeleiden, dat wij die blijven eren. Onze tempels hebben geld nodig, ze doen veel goeds. Ze bidden voor ons, ze verzamelen karma. Ze helpen ons vaak, doneren zand en keien om onze wegen te herstellen. Ze helpen zeer arme mensen door voedsel te schenken. Tempels en monniken horen bij ons leven, jullie snappen dat niet.

Jullie veroordelen onze rijstbouw. Wij doen dat niet goed, wij werken te simpel, te traag. Rijst is leven voor ons. Voedsel en geld, maar rijst maakt ook dat onze gemeenschap samen blijft leven. We helpen elkaar tegen geringe vergoeding. Wij hebben nog niet zo lang geleden hongersnoden gehad. Omdat we de rijst verwaarloosden. En dan gaan jullie beweren dat we er mee moeten stoppen, andere gewassen verbouwen. Alsof dat niet hetzelfde zal zijn, andere mensen zullen ook hier de prijs voor bepalen en blijven we met dezelfde problemen zitten. Er was hier ooit een farang die zei dat wij moesten machines aankopen. Van welk geld? Lenen bij de bank? We hebben al zoveel schulden, wij zitten vast. Neen farang, jou ideeën zijn niet werkbaar momenteel.

Ik zie je daar zitten farang, met een biertje. Je drinkt alleen. Iets wat wij nooit doen, wij delen. Je vriendin vertelde ons dat je er niet van houdt om te delen. Jij hebt liever dat ieder zijn eigen deel betaalt. Wat met de mensen die op dat moment geen geld hebben? Mogen die geen biertje met je meedrinken? Je zou al moeten weten dat wij alles delen, ook ons voedsel. Jij hebt ons nog nooit gevraagd om mee te eten.

Het begon wel goed farang, toen je hier voor de eerste maal kwam waren we met z’n allen o zo nieuwsgierig. Er was wat te drinken en te eten bij de familie van je vriendin. We wilden alles van je weten, van waar kom je, hou oud ben je, waar komt je geld vandaan. Maar achteraf hoorden we het, je was daar niet zo mee opgezet. Ach, dat was niet zo erg hoor.
En toen ging je een huis bouwen, weer waren we met z’n allen blij. Want er zou werk komen, wij hebben daar mensen voor. Mensen die kunnen metsen, die kunnen timmeren, die kunnen vloeren. Dat jaar zouden we wat extra inkomsten hebben want wat moeten we anders voor het rijstseizoen.

Doch al snel was je glimlach weg, wij deden niets goed. Wij werkten te traag. Wij deden het niet zoals jij dat wilde terwijl wij dachten dat je het mooiste huis uit het dorp zou krijgen. En je werd helemaal boos toen de regens kwamen. Want dan gaan we in de velden werken. Wij dachten dat jij tijd had, je zat toch goed? Je mocht gratis wonen bij de moeder van je vriendin, een eigen kamer waar ze zelfs een afsluitbare deur en een plafond hadden geplaatst zodat je je goed zou voelen.

Maar we hadden het idee dat je het wel langzaam maar zeker zou leren. Jij moet niet helemaal veranderen farang, maar toch wel een beetje met ons samen leven. Iedereen heeft zijn goede en slechte kanten, we laten ieder in zijn waarde. Maar het betert niet krijg ik de indruk. Je leeft niet met ons samen. Je leeft in je eigen wereldje. Je haalt farangvrienden naar het dorp, we zien het op hun gezichten: hoe kan iemand hier leven? En toch, we kwamen wel eens af, wij leren graag mensen kennen. Doch er werd nauwelijks met ons gesproken, jullie verschuilen je graag achter de taal die jullie maar niet willen leren, jullie verwachten dat wij allemaal het Engels machtig zijn. Waarom? Dit is Thailand. Dit is Isaan. En jullie blijven onder elkaar drinken en laten ons, de dorpelingen, niet toe om mee plezier te maken.

Wij doen veel dingen samen farang. We verwachten niet dat jullie mee op de rijstvelden komen werken. Maar wij herstellen wel onze straten en wegen zelf. Iedereen doet daar aan mee, aanwezig zijn is genoeg hoor, je kan rustig toekijken. Maar daar hou je niet van. Te warm, te veel stof, te veel zon.

Wij gaan graag samen vissen. Een boel plezier en meteen eten op de plank. We willen je laten proeven van een geroosterd visje, van de heerlijke soep die we maken, alles vers. Maar neen, dat is niet aan jou besteed blijkbaar, je vindt het water vies en je hebt angst van de dierenwereld die er aanwezig is.

Eigenlijk laat je jezelf nauwelijks zien in het dorp, farang. Terwijl wij dagelijks wel ergens bij iemand samen zitten. Wij lopen graag in- en uit bij elkaar. Wij sluiten onze deuren en ramen niet af, iedereen kent iedereen in het dorp, er is hier geen misdaad.
En waarom moet ik een dure ladder gaan kopen omdat ik die eens nodig heb, terwijl jij er eentje werkloos hangen hebt? Ik geef die wel terug hoor. Jullie zitten vreemd in elkaar farang.

Farang, ik wil nog veel meer vertellen. Ik ga je nog brieven schrijven.


» Laat een reactie achter


32 reacties op “Isaanse brieven (1)”

  1. Tino Kuis zegt op

    Oh, wat kan ik hiervan genieten! Dank je wel, Isaner, je spreekt de ongemakkelijke waarheid, je slaat de spijker op de kop. De stem van het volk. Farang, luister en leer!

    (geplogenheden=gewoonten)

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +30 (obv 30 stemmen)
    • Alex Ouddiep zegt op

      Als er één verhaal is dat vol (toegeschreven) vooroordelen zit, dan is dit het wel.
      Ooit gehoord van Isaners met afwijkende meningen?

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +16 (obv 16 stemmen)
  2. Marcel zegt op

    Met plezier je brief gelezen. Ook leerzaam. Het lijkt me een juiste beschrijving van hoe het vele farang vergaat wanneer zij in de Isan neerstrijken.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +13 (obv 13 stemmen)
    • janbeute zegt op

      En dit geschrevene geld overigens niet alleen voor in de Isaan .
      Een heel mooi en herkenbaar verhaal .

      Jan Beute .

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  3. Ben oostindien. zegt op

    Heel mooi geschreven en exact zoals het is . Kijk nu al uit naar de volgende brief

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  4. eddy uit Oostende zegt op

    Prachtig geschreven-Met deze brief begrijp ik meer de bevolking.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  5. Gerd zegt op

    Zoals altijd mooi geschreven en een plezier om te lezen…ga zo door en ik verheug me nu al weer op de volgende brief:)

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  6. Happy man zegt op

    Geweldig hoe je de waarheid weet te omschrijven, daar kunnen heel veel mensen nog wat van leren.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  7. piet zegt op

    Mooi geschreven
    een verhaal zoals de thai de farang zouden zien,
    geschreven door dezelfde farang.
    Er zal zeker op vele punten iets van waarheid in zitten,
    en bewust alles beetje zwartgallig opgeschreven.
    Het verhaal gaat over de farang , die voor langere tijd ergens zijn tijd zou willen door brengen
    Neem ik aan , en ja
    de ene kies voor de stilte op platteland ,
    en de andere voor de stad.
    U hebt gekozen voor de isaan , hebt daar investeert
    en daarmee min of meer je keuze vrijheid beperkt.

    De farang die kort in de isaan bij u rondloopt ,denk niets voor mij
    en vertrek naar ? waar die zijn geluk wel zou kunnen vinden waar dat ook mogen zijn.
    niets wat hem daar in de isaan tegen houd.

    Gelukkig zij we niet allemaal hetzelfde
    anders zou het wel heel druk worden in de isaan
    Gr Piet

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  8. Nonkelwin zegt op

    Prachtig Inquisiteur, ook al vond ik je vorige teksten meestal meesterlijk, deze is echt subliem. Hoe je jezelf en daarbij de meeste van je lezers, in het hemd durft te pennen is gedurfd maar ook de waarheid. We gaan het er nog eens van pakken in Thailand, want we kunnen het ons permiteren. Zonder enige band noch oog voor het Thaise volk, die moeten maar naar ons pijpen dansen, daarvoor betalen we toch?
    We hopen op meer van zijn brieven, misschien openen die de ogen bij een paar profiteurs.
    Alvast bedankt.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  9. Leo zegt op

    Weer een meesterwerkje van de Inquisiteur. Dank

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  10. Paul zegt op

    Misschien een onverwachte reactie, maar toch: Ik kom uit een van de meest multiculturele steden van Nederland, te weten Rotterdam. Ik heb decennia lang ongelooflijk fijn samengewoond met ontelbare allochtone culturen. Wat hebben we een pret gehad. Ik respecteerde hun suikerfeest, hun slachtfeest en wat er nog meer van feesten zijn. Dat wil niet zeggen dat ik al hun culinaire geneugten deelde. Dat hoefde ook niet. Ik respecteerde ze wel en dat respect was wederzijds. Zij geen speklapje, ik geen koeskoes. Zij geen haring, ik geen mierzoete lekkernijen. Over smaak valt niet te twisten. Over respect wel. Respect werkt altijd wederzijds. Als bezoeker (allochtoon of falang) sta je “op punten achter”. Dat is niet erg. Die punten verdien je zelf als je jezelf positief opstelt en een belangrijk punt is dat je je eigen kwaliteiten wilt delen met de Thai. Maar soms zijn die zo eigenwijs (of gehecht aan hun traditionele werkwijze, noem het zoals je wilt) en dan moet je het ook maar zo laten. Maar als ik bouwvakkers bij het bouwen van mijn huis moet vertellen wat een mengkraan is, dan doe ik dat echt hoor, want ja, ik wil die warme douche en ik betaal er ook voor, niet alleen in geld, maar ook in respect. En ik hoop spoedig te kunnen voldoen aan het veelvuldig verzoek om les in de Engelse taal.
    Het gaat mij een beetje te kort door de bocht om de falang af te schilderen als een drammer. Ik ben zelf een falang en zelfs in Nederland was ik door een verre buitenlandse afkomst wettelijk gezien een allochtoon. Maar hier heb ik een ongelooflijk lieve Thaise partner en in haar Thaise gemeenschap voel ik me meer dan welkom. Ik waag me niet aan de “wai”, want daar kan je goed mee op je plaat gaan (lees Thailandblog maar). Ik zwaai en zeg “hallo” en “bye bye” en dan wel met een gemeende glimlach. Iedereen zwaait terug en lacht. En ja, dan maak ik thuis een overheerlijke rode biefstuk, met in spek gerolde sperziebonen en gebakken aardappeltjes, allemaal uit de Thaise winkels, zonder zoeken. Mijn vriendin eet haar eigen Thaise lekkernijen en wij genieten van elkanders genot.
    Wat wil ik hiermee zeggen: Ik heb in Nederland gezien dat je je als autochtoon geen cultuur wilt laten opdringen, wat namelijk wel gebeurt. Maar als je je als allochtoon positief opstelt, dan heb je een geweldige samenleving, met ieders eigen waarden en normen, die worden afgevlakt op het punt waar die met elkaar in conflict komen. En dan ben je als allochtoon degene die het meest moet toegeven. Dat is niet alleen hier in Thailand, maar ook in Nederland. Dat heet respect. Maar oh, wat kan het leuk zijn samen. En ja, een bord met een rode biefstuk en daar tegenover een schaal papaja pok pok. Eet smakelijk samen en leef blij en gelukkig samen!!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +36 (obv 36 stemmen)
  11. Bruno zegt op

    Beste jongen, altijd lees ik je verhalen met zoveel genot
    Inderdaad mensen die er niet wonen kunnen je moeilijk snappen , hoe deze mensen die niets bezitten toch kunnen delen .
    Ik ben nu 3 jaar met een Isaanse getrouwd ( van Thakong ) en begrijp je verhalen meer en meer
    In augustus ben ik er de ganse maand , misschien indien je dit wenst kunnen we elkaar eens ontmoeten
    In de toekomst ga ik er ook wonen , ons huis is klaar
    Mvg
    Bruno

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  12. DJ zegt op

    Goed geschreven verhaal weer dat zeker, enne veel plezier daar, maar sorry ik geloof niet dat ik mij te aldaar zal vestigen en op bezoek komen voorlopig eigenlijk ook niet geloof ik……….

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  13. Jörg zegt op

    Leuk geschreven, een brief van ‘die’ farang terug aan deze Isaan’er zou het helemaal mooi maken.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  14. RichardJ zegt op

    Maar als dit Inderdaad het beeld is dat een isaner van een farang heeft en de stem van het volk is, dan is een muticulturele samenleving in Thailand gebaseerd op wederzijds respect nog heel ver weg.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +18 (obv 18 stemmen)
  15. adbroeren zegt op

    zeer mooi geschreven maar uiteindelijk ben je ook nog steeds een farang !

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
  16. Erwin zegt op

    Geweldig mooi geschreven.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  17. JoWe zegt op

    Geschreven vanuit het balkon?
    Onder genot van een flesje cola van 18 Baht?

    Mijn (dure) ladder kreeg ik uiteindelijk krom en beschadigd terug via via via, deze was namelijk doorgeleend.

    Volgens mij moet er toch zeker wel een uitgeverij te vinden zijn die een roman gaat uitgeven van al die mooie verhalen.

    M.vr.gr.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  18. henry zegt op

    Men zou zich eerst goed moeten informeren, voor men in een al of niet in een Isaans dorp gaat wonen. Ik heb dit gedaan, en daarom woon ik er ook niet en ben ik ook niet gehuwd met een dame van het platteland.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  19. John Chiang rai zegt op

    Erg mooi geschreven,je laat op deze manier de farang op ammusante wijze in zijn eigen spiegel kijken.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  20. thaiehans zegt op

    Ik zie heel veel terug in het verhaal ik leef ook zo als een Farang die alleen omzich zelf geeft, alleen mij vrouw deelt alles met haar vrienden en vriendinnen. Ik kan inderdaad na 10 jaar nog maar 10 woorden Thais maar heb daar geen moeite mee, hier in Warin Chamrap en Ubon Ratchantani kan ik overal alleen boodschappen doen, ook al is het mee en dan op de tanden bijten door het vaak onbekwaambare personeel in de doe het zelf zaken, ze kennen maar een woord Engels “no have sir “terwijl ik het meestal zelf na wat zoeken vind. Maar al met al ik ga nooit meer terug naar Nederland of België.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  21. Jacques zegt op

    Ik verblijf nu bijna vier jaar in Thailand als gepensioneerde Nederlander en weet zo langzamerhand wel hoe de gemiddelde Thai denkt over de buitenlanders. Dit vind je ook terug in de manier waarop wij worden behandeld met bijvoorbeeld aankoop van grond. Zoals genoegzaam bekend niet mogelijk tenzij je een nepconstructie met een eigen bedrijfje aangaat. Door de inquisiteur wordt het verschil tussen de boeren thai en westerse mensen op inzichtelijke wijze Thailandblogkundig gemaakt. Veel daarvan zal overeenkomen. Het geeft ook gelijk het verschil aan van levenswijze dat grotendeels is ingegeven door de armoede die alom heerst in de Isaan. Er heerst een andere cultuur bij de gevestigde klasse in Thailand. Maar goed het gaat over de Isaan en zijn bewoners. Ik heb kennissen die daar ook verblijven en ik kom daar af en toe. Het is niets voor mij daar, want ik heb niet veel gemeen met de bevolking met betrekking tot hun manier van leven. De mensen zijn beperkt en weinig geïnteresseerd. Ook de taal is iets dat niet overbrugbaar is zonder op les te gaan. Ik houd er niet van dat men van alles over je wil weten en ik ben geen alcohol drinker dus die feesten en gezellige bijeenkomsten zijn niet aan mij besteed. Altijd weer dronken mensen die irritant worden en gedoe. Nee ik moet wel in de bewoonde wereld zijn, waar ik wat te doen heb. Ik ben geen tuinier en het klussen aan huis is af te raden in Thailand. Je staat zo onder hoogspanning of raakt gewond door wat dan maar ook. Alleen het schilderwerk doe ik nog wel zelf. Het moet deugdelijk wit zijn, dit in tegenstelling tot de vele Thaise mensen die de buitenmuur schilderen maar onzin vinden.Ik heb daar feitelijk ook nog maar weinig fut voor en laat het meeste wel doen. De natuur is ook veel van hetzelfde en heb je na een poosje wel gezien.Ik heb het wel eens vaker aangegeven, het zijn de mensen die zich het beste kunnen aanpassen en zich nergens aan ergeren en alles maar goed vinden die op alle plekken kunnen aarden.
    Soort zoekt soort werkt in mijn optiek toch het beste. Mijn vrouw is een schat met een hoog e-q maar goede gesprekken kan ik er niet mee voeren. Zij is weinig geïnteresseerd in wereld problemen. De alledaagse zaken rond haar zijn van belang. Het is niet anders en ik heb mij er bij neergelegd. Wat dat betreft past zij wel in de Isaan al hoewel ze daar niet vandaan komt. Ik besef mij dat je niet alles kunt hebben en als je jezelf kent probeer dan niet te veranderen indien je daarvan ongelukkig wordt. Dat is het niet waard. Een ieder moet dit, indien van toepassing, maar zien uit te vinden. Ik wens ze alle succes maar nogmaals dat leven is niet aan mij besteed. Het is te veel terug in de tijd en een totaal verschillende mentaliteit die daar nog heerst.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +14 (obv 14 stemmen)
    • fred zegt op

      Ook ik heb een schat van een vrouw.Zeker niet dom verre van maar ook niks interesse om wat er rond haar gebeurd. Verre van lui maar ze kan eveneens ganser dagen op een matje zitten zonder te morren. Ze past zich aan aan de omgeving zonder morren. Extreem geduldig zijn ze meestal ook wat wij dan weeral dikwijls niet zijn.
      We steunen mekaar door dik en dun. Diepgaande gesprekken zijn er niet bij. Sowieso worden die altijd verkeerd geïnterpreteerd en alles wordt letterlijk genomen
      Thaise mensen zijn ook totaal niet communicatief. Je hebt beetje het raden naar alles en nog wat. Ik heb dikwijls de indruk dat ze zelfs mekaar meestal verkeerd begrijpen. Iets dat geregeld lijkt gaat nadien nog 5 maal worden bijgestuurd.
      Maar zoals je zegt….veel farangs hebben er zich bij neergelegd hebben zich aangepast en hebben zich ondanks alles wel goed geïntegreerd want ik ken er veel die daar geen 3 dagen zouden kunnen aarden wat ik zeer goed kan begrijpen.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  22. rentenier zegt op

    Leuk geschreven. Je hebt je prima verplaatst in de Thai die met ‘n farang te maken krijgen die geen poging doet om te integreren. Gelukkig zijn niet alle farang zo. Ik weet niet wie jij in gedachte had maar noem maar geen namen ha, ha…

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  23. fred zegt op

    Ik denk dat 99 % van die dorpelingen nog zelfs de moeite niet doen om je ons naam te noemen. Is dat een gebrek aan respect of gewoon geen interesse in ons persoontje ? Ik zou het niet weten ? Als ik in ons dorpje kom blijf ik daar voor iedereen gewoon een farang terwijl ik wel graag mijn eten en drinken deel en al zeker met de kinderen. Ik hou eveneens van gezelligheid en een praatje en ben heel beleefd tegen iedereen.Probeer ieder woordje Thai te gebruiken dat ik, ken. Ik groet iedereen en vraag aan mijn vrouw naar de naam van de mensen.Ik ken dan ook al heel veel mensen bij naam (of probeer ze te onthouden) . Maar mijn naam ??? Ik twijfel zelfs of de naaste familie die kent ? Meestal ben ik gewoon papa althans voor de kinderen wat op zich ook wel sympathiek is.daar niet van. Maar stel je voor dat al mijn vrienden en familie in België mijn vrouw nog steeds die Thai zouden noemen ? Dat zou toch getuigen van weinig respect zou ik denken of niet….
    En ach al die idyllische verhaaltjes. Uiteindelijk wordt je daar gedoogd zolang je geld hebt …is dat geld er niet meer dan maak je best plaats voor een andere farang. Jij of een andere maakt niet veel uit geld is geld. Is die andere een dikke onbeleefde lomperik of agressieve zuipschuit met losse handjes het maakt niet uit …als hij maar gul is. Ondanks alles He good man ik ken het verhaal wel.
    Die gulheid is naar mijn eigen ervaring ook gewoon éénrichtingsverkeer. Eens wat bijeensprokkelen om samen eens 1 biertje te gaan kopen voor die farang zie ik nooit of heel zelden gebeuren.Als ik geld geef om wat biertjes te gaan kopen en er is per ongeluk 10 baht te weinig gegeven ….is het steevast ..money not enough. De farang geeft dan stande pede die 10 baht..sterker nog hij excuseert zich dat hij 10 baht te weinig heeft meegegeven.
    Ik heb op veel andere plekken in de wereld gewerkt en gewoond en mensen waren daar ondanks ze ook geen rooie duit hadden toch wat gastvrijer en guller. Aziaten zijn nu éénmaal niet gekend als zeer gastvrije mensen.Ik denk dat dat algemeen is geweten.Peking Express op televisie was daar mooi voorbeeld van….gratis is in Azië niet direct iets wat veel voorkomt. Je maar ergens gratis te slapen leggen als jongeling vergeet het in Azië.
    Ik ga ook regelmatig iets eten in Isaanse restaurants. Dikwijls zitten daar naar mijn mening redelijk welstellende Thaise mensen. Ik kan me eigenlijk niet herinneren dat die me eens spontaan iets hebben aangeboden.Wel ik kan jullie verzekeren dat ik het bij Arabieren en Zuid Amerikanen heel veel heb meegemaakt dat de ober me kwam vragen of ik iets wou drinken voor die of die mensen….He gringo Welcome …..Ik vraag me in feite nog steeds af of die farang wel echt welkom is ? Zijn geldbuidel zonder twijfel maar de persoon an sich ?
    En ja bij de eerste familiebezoekjes mag je op een matje in het ouderlijk huis slapen. Meestal wordt er dan wel al een kleine geste van jouw kant verwacht.Sowieso komt het ganse dorp al eens mee eten uiteraard op jouw kosten. Ook gaat men er dan ook van uit dat je spoedig financieel je duit zal in het zakje doen. En al zeker dat je spoedig zal beginnen aan de nieuwbouw.
    Draai of keer het hoe je wil het is allemaal een verhaal van seks en geld. De (oude) farang geraakt daar verzeild in het zog van een veel jongere schone en is in de eerste plaats verknocht aan het gevoel dat die jongere speelse vrouw hem geeft. Hij voelt zich opeens zelf 20 jaar jonger en wat jaren minder goed ging gaat nu plots veel beter.
    De jongere schone gedoogt en verwent de farang zolang hij financieel zijn best doet.De farang verwent zijn schone zolang ze lief gewillig is en hem in de watten legt. In den beginne gaat die geldstroom vooral naar haarzelf en het kindje later al eens naar andere al dan niet naaste familie. Uiteindelijk komen ook al eens buren en andere dorpsgenoten aan bod
    Op die momenten komen de farang en zijn schone op een delicaat punt waar veel relaties op stranden. Hoever wil en of kan de farang gaan ? Hoever wil men dat hij gaat ? Is er begrip dat er limieten zijn aan sponsoring ? In sommige gevallen werden daar duidelijke afspraken over gemaakt maar in de meeste gevallen helemaal niet gezien De farang in die beginfase leefde in een roes sterker nog dan de roes van de beste opium die je zou kunnen vinden.
    Zijn er afspraken gemaakt dan worden die wel meestal gerespecteerd. Dat is een groot puspunt dat ook mag gezegd worden. Op veel andere plekken in de wereld is dat andere koek.

    Maar haal één van de bekende peilers (seks en of geld) weg en het ganse verhaaltje stuikt ineen op 5 dagen tijd. En maak geen illusies de farang in kwestie kan de volgende dag probleemloos worden ingeruild voor een ander exemplaar net als de schone ingeruild voor een andere schone.Liefdes verdrieten zijn hier van heel korte duur…ik hou het op een halve dag.
    Maar ja is dat allemaal zo uitzonderlijk ik denk het niet uiteindelijk zijn 95 % van de relaties hier toch ook zo zijn gestart op deze gekende basis.
    Allemaal niks mee aan de hand maar er is toch veel naïviteit mee gemoeid. Je hebt de farang die het nog niet heeft begrepen (de nieuwkomer) de farangs die het nooit zullen begrijpen ( die eindigen in de miserie) en de farangs die het hebben begrepen ( dat zijn de kiniauws). Uiteindelijk nog deze zoals de Fred die denken het te hebben begrepen met de nadruk op denken.
    Is dat allemaal negatief ? Neen helemaal niet….de Isaan heeft ook onnoemelijke positieve kanten die het al bij al zeer aangenaam maken.
    Mensen zijn zacht van natuur….beleefd …ook wel eerlijk als het er op aankomt. Laten je meestal met rust en vallen je zo weinig mogelijk lastig.Prijzen zijn voor de meeste dagdagelijkse dingen ook heel gunstig.
    Dat is in veel andere delen van de wereld weer helemaal anders.
    En uiteindelijk zijn er goede slechte beleefde en onbeleefde mensen overal.
    Wat hier beter is is ergens anders dan weer slechter en wat hier slechter is is ergens anders dan weer beter.
    Het is tenslotte wel overal iets.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +22 (obv 22 stemmen)
  24. Cees zegt op

    Een prachtig geschreven brief, maar denk er toch iets genuanceerder over.
    Ik woon ook in de Isan, heb me aangepast, mopper niet en klaag niet, en heb het naar mijn zin temidden van alle Thaise familieleden, kom niks te kort, en maakt mij ook niet uit wie er mee eet of aanloopt, maar verbaas me toch elke dag wel een keer
    Ze willen inderdaad graag alles van je weten, maar met die wetenschap doen ze verder niks, inlevingsvermogen 0 komma 0, kunnen niet begrijpen dat ik ‘s morgens vroeg niet de “heerlijke vis” van gisteren vol met graat eet.
    geografische kennis 0 komma 0, Nieterland? you fom New Seeland? jahoor
    totaal wereldvreemd, kijken ook niet naar het nieuws op tv. Rabies in Thailand was pas te zien, rabies?
    Scheuren heel de dag op en neer met plastic zakjes met ondefineerbare vloeistoffen, halen wat nodig is voor middageten, en voor ‘s avonds gaan ze weer, en dan bij voorkeur op mijn motosai. geld mee, maar wisselgeld zie je nooit terug…
    De ladder of iets anders uitlenen, heb er geen probleem mee hoor, maar terugbrengen, nee, kom maar halen als je hem weer nodig hebt….
    Warm water is wel zo fijn om je te scheren of verwachten ze dat ik dat ook met een pincet doe?
    Moet ik ook met een geruite lendendoek en een kip onder de arm door het dorp op een kinderfiets zonder trappers?
    Werken aan de weg? verboden voor farang, dat hebben ze zelf verzonnen.
    Waar ik me echt aan erger is dat ze alles neerkwakken,plastic flesjes, bekers met ijswater, bierflessen, en overal plastic tasjes ophangen.
    Tambun, geef altijd, heb het budget er voor bijgesteld zelfs, alleen uitleg waarvoor of voor welke wat het nu weer is, nee.
    Falang mai loe loeang hoor ik nog al eens, ja, als je niks vertelt of uitlegt duurt het even voor ik het begrijp, daar doen ze echt geen moeite voor.
    Houden van “muziek”, jawel, 3 dagen aan 1 stuk dreunende bassen en dronken karaoke zangers…

    Maar verder gaat het uitstekend hier…! Isan ban hao!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +23 (obv 23 stemmen)
    • DJ zegt op

      Ik moet wel lachen om de manier waarop u het beschrijft, met name het “heen en weer scheuren met plastic zakjes met ondefinieerbare vloeistoffen” deed mij schateren omdat het zo herkenbaar is. Veel geluk daar………..

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
    • Rob Printer zegt op

      Cees, volg toch het voorbeeld van de Inquisiteur. Kies voor vrijwillige bewustzijnsvernauwing. Leg je horizon aan het eind van de dorpsstraat. In dat bubbeltje opzitten, pootjes geven, alles mooi en interessant vinden. Schouderklopjes van je Thaise lief en eeuwig geluk zijn je beloningl

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +8 (obv 8 stemmen)
    • John Chiang rai zegt op

      Beste Cees,Ook jou eerlijke verhaal wordt erg vaak gelezen,en is in plaats van de Isaanse,niets anders als een Farang brief. (Helaas zo eerlijk,dat het van diegenen die het graag anders zien helaas als gezeur gezien wordt)
      Toegegeven heeft de inquisiteur gelijk,als je hier wonen wilt,moet je deze wereld accepteren kunnen.
      Ik heb geen mens nodig die mij leert waarom hun anders leven en denken,en waar dit precies mee te maken heeft.
      Ik weet precies waar het vandaan komt,en waar het mee te maken heeft,maar kan mij er helaas niet altijd mee verenigen.
      Ik geloof als 2 culturen open zijn voor elkaar,dat we doorgaans iets leren kunnen van mekaar,maar wil ook zonder dat een ander zegt dat het zeuren is, mijn eigen mening houden,
      Af en toe drink ik graag alleen een biertje,niet omdat ik te gierig of te zuinig ben,maar gewoon omdat ik als ervaring heb,dat het dan ook vaak een zuiporgie wordt,waarbij voor mij de gezelligheid verloren gaat.
      Het vaak voortdurende (Chock die) die je bij elke slok hoort,is misschien goed bedoeld,maar op den duur hinderlijk,en dient er hoofdzakelijk toe,zo snel mogelijk bezopen (Mau) te worden.
      Alleen als idereen Mau is,wordt het voor de meeste Thai eerst echt Sanoek,en dat is voor mij de hoogste tijd de biezen te pakken.
      Verder heb ik in mijn huis,waar hygiënisch gepoetst wordt het liefste een toilet waar ik zitten kan,en een douche met een kleine scheidingswand,die er voor zorgt dat naar het douchen niet alles drijft van het water.
      Zelfs mijn schoonmoeder en veel andere familieleden hebben nu een zit toilet,en een scheidingswand in hun douche,en zijn met deze oplossing meer dan tevreden.
      Iedereen die nu bouwplannen heeft bij ons in de buurt,laten ze vol trots deze oplossing zien,die in principe niet veel duurder is als de oude Thaise constuctie.
      Toegegeven als ik ergens ben waar het toevallig erg smerig is,ga ik bij hoge nood het liefste op de ouderwetse hurk toilet.
      Aan de andere kant heb ik mij laten overtuigen van een 2e keuken buitenshuis,waar ik vroeger niet aan denken zou,en nu erg van overtuigd ben.
      En zo zou ik nog wel meer voorbeelden hebben,die hoofdzakelijk voorafgaan aan een wederzijds communiceren,en niets met gedram of gezeur te maken hebben.
      Verder heb ik ook geen last van kraaiende hanen en blaffende honden, eet haast alles,en heb hoogstens problemen met die mensen,die alles klakkeloos overnemen,en alles proberen goed te praten,en interessant vinden,en voortdurend proberen de leermeester te spelen op de basiskennis van fantasie,en de vaak spaarzame Engelse verhalen die hun Thaivrouw kwijt wil,omdat ze zelf qua talenkennis niet zelden bij een Kop Khun krap en een Mai pen rai reeds steken blijven.

      VA:F [1.9.22_1171]
      Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  25. Marco zegt op

    Beste Inquisiteur,

    Ik lees je belevenissen altijd graag maar dit is wel erg op de persoon.
    Iedereen is gelukkig anders in denken en doen.
    De posting vandaag van de persoon over wie het schijnbaar gaat en u van een weerwoord voorziet valt ook wat voor te zeggen.
    Ik vind het altijd gevaarlijk als het op de persoon gespeeld wordt dan kan ik namelijk ook wel even losgaan over wat ik allemaal zie en meemaak in TL.
    Zoveel mensen zoveel wensen en het volgende gezegde: Wat u niet wilt dat u geschiedt doe dat ook een ander niet.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  26. Rob V. zegt op

    Ik denk dat dit soort achterlijke farang niet kan aarden in de Isaan, maar het ook al lastig heeft in de bekende toeristen oorden. En mogelijk dat ze zelfs in eigen land het niet makkelijk hebben -of minstens weinig vrienden- met een bange ikke ikke instelling. Karakter geeft de doorslag, en als je alleen aan jezelf denkt en je niet in anderen kan/wilt verplaatsen dan worden zaken als migratie of een relatie een weg vol hindernissen. Arme starre farang.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website