Isaanse belevenissen (8)

Door De Inquisiteur
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , , ,
28 mei 2018

Het dorp lijkt uitgestorven. Eenzame straatjes, geen beweging, zelfs de alom tegenwoordige honden laten zich niet zien. De velden rondom zijn leeg, geen volk aan het werk, enkel hier en daar een paar buffels die lui staan te kwispelen in de schaduw van een eenzame boom.

Aan de vergaderruimte is ook al niemand terwijl daar meestal toch altijd een paar mensen zitten te keuvelen, inclusief de jeugd die gebruik maakt van het gratis aangeboden internet. Ook geen rookpluimpjes van kookvuren te zien, geen dame die huishoudelijk werk aan het verrichten is, neen, niets. Vreemd vindt De Inquisiteur en hij wil hier meer van weten.
Het is al een paar dagen aan de gang, ook in de shop van het lief komt overdag minder volk dan normaal. Zoals verwacht is zij beter op de hoogte want aan de klanten die dan toch opduiken vraagt ze uitleg. Als altijd is het een optelsom van zaken.

Voor eerst, het regenseizoen is hier ter plekke slecht ingezet. Veel te weinig regen, de meerderheid van de rijstvelden staan nog te droog. De tractors ploegen niet diep genoeg, de handmatige duwtractors geraken gewoon niet in de keiharde aarde. Enkel die in de lagere delen liggen en de velden die geïrrigeerd kunnen worden zijn bewerkbaar doch die arbeid is al klaar. Het is een probleem van jewelste want nu zou de jonge aanplant al zichtbaar moeten zijn. Doch de mest is er niet eens ingegooid, gewoonlijk heeft het dat minimum nog een maand nodig om in te werken voor men aanplant maar dat kan nu niet meer. Eens genoeg regenwater wordt het tegelijk ploegen, mesten en planten in de hoop dat er toch nog goede rijst zal van komen.

Een groot aantal dorpelingen gaat nu daglonen in iets verder gelegen streken, niet eens op grote afstand, maar waar wel voldoende regen viel. Of ze verhuren zich in de bouw met dagcontracten. Moeten ze ’s ochtends vroeg op pad en komen ze pas ’s avonds laat thuis. Doch deze abnormale ijver is ook ingegeven door ongerustheid.

Veel noodzakelijke goederen worden plots veel duurder. Het begon onaangekondigd met de brandstof voor wagens. Sowieso al een probleem omdat ze zich naar hun werk moeten verplaatsen. Maar ook met het gevolg dat transportkosten hoger worden, zoals voor mest. En ook alle machines die ze gebruiken in de landbouw als tractors en andere – die hebben brandstof nodig.

Kookgas wordt een pak duurder, dus uiteraard zullen er in de toekomst nog veel meer bomen illegaal gekapt worden en opgestookt naar houtskool voor de eigen keuken. Het kant en klare voedsel van de eetstalletjes wordt eveneens duurder, dat kopen ze regelmatig van de aanrijdende karretjes. Hetzelfde voor de aanvulling van hun sobere menu, zaken die dagelijks rondgebracht worden door pick-up trucks zoals varkensvlees, verse vis, andere fruitsoorten: het wordt allemaal duurder.

En is er de aankondiging dat de elektriciteitsprijs naar verhouding zwaar gaat verhogen. De meesten zijn gewend om hun verbruik af te stemmen tot tweehonderdvijftig baht, dan moeten ze niet betalen. Slim als ze zijn kunnen ze er net een kleine koelkast op laten draaien, een waterpomp, een ventilator en een paar schamele lampen. Gaan ze er enkele baht over, moeten ze plots het volle pond betalen – en iedereen verwacht zich daaraan want ze konden amper onder dat maximum gratis verbruik blijven.

En de mensen zijn niet gek, ze beseffen dat een verhoging van de elektriciteitsprijs ook een verhoging van de prijs van dagdagelijkse goederen in de shops met zich zal meebrengen. Want gekoelde waren als frisdranken en bier, melk en yoghurt, frisse versnaperingen, … houden ze niet zelf. Dat laten ze netjes gekoeld staan in de shops en kopen dat in volgens behoefte.

Kortom, deze snelle inflatie komt zwaar aan bij de gewone Isaaner waar drie/vierhonderd bahtjes per maand meer uit te geven voor hetzelfde een hele boterham voor is.

Er zijn er natuurlijk die op de kar springen, net zoals De Inquisiteur. Een vos leert zijn streken niet af. En heeft het lief op zijn aanraden een enorme aankoop gedaan van benzine op flessen voor de bromfietsen. Een fles kost momenteel dertig baht maar die prijs gaat in de wat grotere stadjes nu reeds omhoog. Ook andere niet-bederfbare spullen inkopen is de boodschap. Want de hogere transportkosten zullen ongetwijfeld doorberekend worden. Onze <hoong kheptoong> zit overvol.
Maar de houtskool stokers, waaronder het lief haar broer, zijn ook al veel meer bomen aan het kappen dan ze normaal nodig hebben. Ze beseffen goed genoeg dat ‘Bangkok’ de controle zal gaan opdrijven want het mag natuurlijk niet, ze verbergen die verzaagde stammen op de meest onvindbare plaatsen tot later.

Mensen die tractors bezitten zie je plots rond rijden met grote ijzeren vaten vol brandstof, die wapenen zich want uiteindelijk zullen de regens toch wel vallen en gaan ze zowat dag en nacht moeten gaan ploegen.

Het hele gedoe werkt op het humeur van de mensen. Het wordt allemaal simpel gezegd maar het komt erop neer dat ook zij beseffen dat de overheid de financiële problemen afschuift op de gewone man. Ze weten dat wat ze nu ook doen, het allemaal slechts een druppel op een hete plaat is. Alle maatregelen om de prijsstijgingen een beetje op te vangen zijn maar tijdelijk, de aangekochte voorraden zullen snel op zijn.

En daarom was het dorp die dag helemaal leeg. Ze waren gaan deelnemen aan een meeting ergens ten velde, ja letterlijk in een veld. Men begint zich te organiseren. Druppelsgewijs komt het nieuws over de sociale media: boycot van PTT tankstations in Sakon Nakhon, toegangen geblokkeerd. Vergaderingen, meetings.

Op een avond zitten de belangrijke mannen van het dorp op het terras van onze shop. Het gesprek gaat natuurlijk over deze problemen, ze zijn uitzonderlijk serieus, geen grappen en grollen, er wordt gematigd gedronken. De bezorgdheid is van hun gezicht af te lezen. Het gesprek gaat traag, er vallen veel stiltes in want men denkt na over wat men zegt en gezegd heeft. Dat geeft liefje-lief de kans om goed te vertalen aan De Inquisiteur. Die een stommiteit begaat. Door te zeggen dat er waarschijnlijk wel subsidies of steunmaatregelen zullen komen.

Kijk, dat wil men nu net niet. Die afhankelijkheid zijn ze beu aan het worden. Iedere keer weer formulieren invullen, al hun gegevens noteren. Je hand gaan ophouden bij de bank die uitbetaalt. Ze willen gewoon eerlijke prijzen voor hun rijst en andere gewassen, ze willen betere lonen voor diegenen die elders ten lande moeten gaan werken. Het dorp was de afgelopen twee jaar eindelijk weer een beetje gegroeid, mensen, jonge mensen zelfs, die terugkeerden. Maar de afgelopen maanden begint het weer leeg te lopen, er is te weinig en te slecht verloond werk in de streek.

Er is wat op til voelt De Inquisiteur, een Isaaner is geen mak lam zoals een gemiddelde Lage Lander. Wie denkt dat een Isaanse landbouwer niet politiek betrokken is zit fout. Er zijn verkiezingen beloofd. Ze zijn op zoek naar mensen en partijen die hun noden kunnen verdedigen. Indien nodig, zullen ze er zelf wel voor zorgen dat ze gehoord worden.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

16 reacties op “Isaanse belevenissen (8)”

  1. Henk zegt op

    Realistische kijk op wat er aan de hand is. Er is voorspoed beloofd, en de Thai ziet alles duurder worden. Economie zou ook beter gaan draaien, ook beloofd, is zelfs slechter geworden Enkel jaren geleden was de olieprijs op de wereldmarkt $150, en de benzineprijs rond 30 baht. Nu is de prijs de helft van toen ( $ 75 ) en de benzineprijs ook 30 baht. Niet uit te leggen. Banken en olie, (mis) bruiken hun macht in toenemende mate. De 360 miljard (!) baht voor duikboten wordt ook besproken. Kortom er is veel onvrede. Ook in de Isaan is er internet met sociale media. Mensen worden mondiger daardoor. Verkiezingen zijn al vele malen beloofd, maar is nog steeds onzeker.

    • Ger-Korat zegt op

      Er worden 3 onderzeeboten aangeschaft , per stuk kosten ze 3,6 miljard baht. In The Nation van 23 maart 2017 stond dat de premier in een briefing had gezegd dat er 2 worden gekocht en 1 gratis is.
      Daarnaast was de hoogste prijs van olie 142 usd en dat was 10 jaar geleden, in 2008. Om daarna te zakken naar onder de 40 usd in 2009.
      En ook de economie groeit jaar op jaar welke jaar op jaar.
      Kortom vertel feiten zoals ze zijn.

      • Rob V. zegt op

        Maar de Thaise economie groeit minder hard dan in de naburige landen. In vergelijking met de buren doet Thailand het dus niet zo goed.

        Zie o.a.:
        http://www.nationmultimedia.com/detail/business/30346051

  2. Rob V. zegt op

    De overheid maakt zich ook zorgen dat de Isaaners en anderen zich gaan roeren. Bij de protesten van de pro-democratie groepen vorige week waren er door heel het land roadblocks en huis bezoekjes van leger/politie om het volk te vertellen vooral niet naar Bangkok te komen. Wij houden u in de gaten.

    http://www.nationmultimedia.com/detail/politics/30345932
    http://www.nationmultimedia.com/detail/politics/30345958

    Na 4 jaar junta is het land er niets beter op geworden, eerder slechter (inflatie, verschil tussen arm en rijk, …). Verkiezingen keer op keer uitgesteld. De mensen worden het zat. Laten we hopen dat de situatie niet explosief wordt.

  3. piet zegt op

    Zelf twijfel ik of er door de politiek iets aan de verhoging
    van brandstof gedaan zou kunnen worden.
    Dat alles duurder gaat worden is een vast stand feit.
    Als in Nederland en Belgie alles duurder wordt zal in Thailand niet anders zijn.
    Prijzen worden op wereld schaal vastgesteld.

    Alleen niet aan dieselpomp laatst,
    als mijn vriendin de logica volgt zou volgen.

    Op mijn vraag , toen we bij het tankstadion werden geholpen
    of de brandstof duurder was geworden
    Zij ze, nee ik tank altijd voor 1000 baht.
    We zullen wel zien hoelang ze deze logica vol houd.

    Verder leuk om jouw verhalen te lezen
    Gr Piet

    • De Inquisiteur zegt op

      Wel vandaag, 29/5, heeft de overheid diesel 2,5 baht goedkoper gemaakt. Onder druk.
      En de aandelen van PTT namen een flinke duik de dagen voorheen.

  4. René Chiangmai zegt op

    Dankjewel Inquisiteur voor dit verhelderend verhaal

  5. janbeute zegt op

    Wederom weer een mooi verhaal dat ditmaal ook aangeeft hoe de zaken hier in Thailand er voorstaan .
    Ook ik maak mij zorgen dat het niet lang meer zal duren voordat de wal het schip hier ook zal gaan keren .
    De popularieit van Prayuth en zijn gevolg is al lang dalende , alleen de politieke rust wordt hem nog toe geprezen .
    De dure en naar mijn mening nutteloose aankoop van duikboten en de dure horloges de reis naar Hawai en ga zo maar door zijn bij de Thaise bevolking nog lang niet vergeten
    Maar wat de Inquisiteur schrijft in dit artikel geld niet alleen voor in Thailand .
    Dagelijks kun je lezen over wie weer een groots miljoenen jacht in aanbouw heeft .
    Onder andere de absurde luxe en majestieuse in aanbouw zijnde geld verslindende projecten in het midden oosten .
    Ook in Nederland en Belgie en elders in Europa moeten dagelijks vele mensen de eindjes aan elkaar zien te knopen .
    Terwijl de miljonairs beurs elk jaar weer meer bezoekers aantallen trekt .

    Jan Beute .

  6. Rob E zegt op

    Beetje flauw om de thaise overheid de schuld te geven van de prijsstijging van de olie en electriciteit (die ook met olie of kolen opgewekt wordt.

    Bedank liever de heer Trump. Nadat hij het akkoord met iran eenzijdig opgezecht had stegen de olieprijzen als een idioot.

    Ook in nederland zal iedereen het merken aan de pomp en met de electriciteits rekening.

    Dus niet alleen een probleem van Thailand, of de thaise regering.

  7. Tino Kuis zegt op

    Wie denkt dat een Isaanse landbouwer niet politiek betrokken is zit fout. Er zijn verkiezingen beloofd. Ze zijn op zoek naar mensen en partijen die hun noden kunnen verdedigen. Indien nodig, zullen ze er zelf wel voor zorgen dat ze gehoord worden.

    Zo is het, Inquisiteur. Ik hoor wel eens andere verhalen maar jij hebt gelijk. Ze zijn geïnteresseerd in politiek. De geschiedenis van de Isaan wijst daar ook op.

  8. chris zegt op

    “Ze willen gewoon eerlijke prijzen voor hun rijst en andere gewassen”.
    Ja, dat willen alle boeren. En natuurlijk hebben ze gelijk, maar de vraag is natuurlijk wat eerlijk is.
    Het is niet zo eenvoudig om te begrijpen dat de prijs van menig gewas afhankelijk is van de wereldprijs, en dat de Issaanse boer concurreert met de rijstboer in India en Vietnam. Rijst is in economische termen een ‘commodity’ en wordt alleen gekocht op basis van prijs. Absoluut geen toegevoegde waarde. En met de toenemende contract-landbouw en de schaalvergroting (bedrijven hebben hun eigen boerderijen) neemt de prijs van rijst alleen maar af in de komende jaren. Het klein-,familiebedrijf is – net als in Nederland – ten dode opgeschreven.
    De boeren mogen hopen (en moeten erop inzetten) dat er van overheidswege een landbouwpolitiek komt waarvan ruilverkaveling, vrijwillige bedrijfsbeeindiging, steun voor cooperaties met toegevoegde waarde (waarvan ook consumenten en hun organisaties deel uitmaken, en directe verkoopkanalen naar de consument) en omscholing van jonge boeren onderdeel uitmaken.

    • Tino Kuis zegt op

      Beste Chris,

      Het is heel gemakkelijk te begrijpen dat de prijs van landbouwproducten afhankelijk is van de wereldmarkt.

      Ik geloof ook niet dat je, zoals alle voorgaande regeringen deden, de prijs moet subsidiëren. Dat geeft alleen meer overproductie.

      Ja laatste alinea geeft aan wat er moet gebeuren. Daarnaast moeten de boeren inkomenssteun krijgen zoals dat in alle hogere middeninkomens landen gebeurt: China, Europa en de Verenigde Staten. In Europa krijgen de landbouwers gemiddeld 1000 euro steun per maand. In Thailand zou dat per boer tussen de 5.000 en 10.000 baht moeten zijn.

    • ruud zegt op

      Als er niet zoveel geld bij de opkopers van de rijst terecht zou komen, zouden ze waarschijnlijk wel een eerlijke prijs krijgen.
      Daar zou de overheid wat kunnen betekenen, maar ik zou er niet op wachten, dat ze daaraan wat gaat doen.

  9. Francois Nang Lae zegt op

    Buiten dat je weer op een hele mooie, respectvolle manier een beeld van het Isaanse leven en de Isaanse problemen hebt beschreven, raak ik niet uitgekeken op de waanzinnig mooie foto van de vrouw die in een groot, met glanzende tegels bevloerd maar overigens leeg huis, op een houtskoolvuurtje zit te koken. Prachtig plaatje dat veel meer vertelt dan je er in eerste instantie in ziet. Bedankt voor al die mooie verhalen die je hier met ons deelt.

    • De Inquisiteur zegt op

      Ik vind de bijgekozen foto’s ook vaak heel mooi. Doe ik niet hoor.
      Maar moet er wel bijvertellen dat de meerderheid van de huizen hier in en rond het dorp niet zo netjes afgewerkt zijn.
      Slechts bij enkele beter gesitueerden. En bij de farang natuurlijk.

      • Francois Nang Lae zegt op

        Dus we hebben helaas geen inkijkje in Baan Inquisiteur gekregen.
        Die beter gesitueerden en farang koken trouwens vast niet op een houtskoolvuurtje 🙂


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website