Inloggen, op het vergrootglas klikken zodat het formulier zichzelf invult, akkoord geven en versturen. Zo beschrijft een forumlid op AseanNow zijn 90-dagenmelding: binnen twee minuten klaar. Toch staan er sinds dinsdagavond bijna zeventig reacties onder de vraag waarom langblijvers dit elke drie maanden moeten doen. Het antwoord dat ertoe doet, ligt bij de Thaise Senaat.

De vraagsteller wilde weten waarom houders van een geldig visum hun adres steeds opnieuw moeten doorgeven, en of dat niet gewoon tijdverspilling is. De toon was snel gezet. Vier duimpjes omlaag, gevolgd door de bekende raad dat wie de regels niet bevallen, de weg naar het vliegveld weet. Een moderator haalde persoonlijke opmerkingen weg.

Wat in de draad bijna niemand noemde: over deze regel wordt in Bangkok net besloten. Het Huis van Afgevaardigden nam eind september een wijziging van de immigratiewet aan die de vaste driemaandelijkse melding vervangt door een bevoegdheid van de politiechef. Tot die wet er echt is, blijft alles zoals het was, boete van 2.000 baht inbegrepen.

Een wet uit 1979 en een draad vol verklaringen

De plicht staat in artikel 37, lid 5 van de immigratiewet van 1979. Wie tijdelijk in Thailand mag verblijven en langer dan negentig dagen blijft, geeft na elke negentig dagen schriftelijk zijn woonadres door. Meer is het niet. Het is ook geen verlenging van je verblijf; op het bonnetje staat dat in hoofdletters.

Waarom het moet, zegt de wet niet. Op het forum vulden deelnemers dat zelf in. Een van hen ziet de melding als overblijfsel uit de tijd van papieren dossiers, toen de politie zo zonder eigen moeite bijhield wie waar woonde. Nu staat alles in de computer en heeft de melding volgens hem geen doel meer, al schaft Thailand oude systemen pas af als het echt niet anders kan. Een ander wijst erop dat Thailand, anders dan bijvoorbeeld de Verenigde Staten, gewoon wil weten waar buitenlanders slapen. Weer een ander merkt op dat vooral migranten uit Cambodja en andere buurlanden de melding doen, niet de westerse gepensioneerde die zich er nu zo over opwindt.

Een dagje Surin of drie uur in de trein

Hoeveel last je ervan hebt, hangt af van je situatie. Wie online meldt, krijgt vijftien dagen voor de vervaldatum een herinneringsmail en is in een paar minuten klaar. Een forumlid uit de omgeving van Surin gaat liever persoonlijk. Hij meldt zich bij het overheidscentrum aan de ringweg en rijdt daarna door naar Robinson voor de lunch, Tops voor de boodschappen en Starbucks voor een dubbele espresso die hij zelf niet erg goed vindt.

Een ander herinnert zich dat hij twintig jaar geleden drie uur in een derdeklastrein van 35 baht zat, van Khon Kaen naar Nong Khai, en weer terug. Toen vond hij dat nog leuk.

Een klacht die vaker terugkomt: na een reis naar het buitenland weigert het online systeem vaak de eerste melding en moet je naar het loket. Een officiële regel die dat voorschrijft, is er niet, maar in de praktijk gebeurt het. In Chaiyaphum mocht een forumlid na zijn laatste twee reizen gewoon per post melden.

Twintig jaar niet gemeld

Opvallend veel deelnemers zeggen dat ze nooit melden. De een heeft er in twintig jaar geen gedaan, de ander reist steeds voor dag negentig het land uit en bewaart zijn instapkaarten als bewijs. Dat laatste mag: elke uitreis zet de teller weer op nul.

Wie het gewoon vergeet, loopt meer risico. Te laat melden kost 2.000 baht, en dat regel je alleen persoonlijk aan het loket. Word je betrapt zonder melding, dan rekent de immigratiedienst 5.000 baht, en de wet staat daarbovenop tot 200 baht per dag toe. Een forumlid waarschuwt dat veel kantoren bij een jaarverlenging willen zien dat je je meldingen hebt gedaan. Wie gokt, merkt het dus vaak pas bij de verlenging.

Wat er in het wetsvoorstel staat

Het kabinet keurde de wijziging van de immigratiewet op 23 juni goed. Het Huis van Afgevaardigden nam het voorstel op 30 september aan met 403 stemmen voor en geen tegen. Nu ligt het bij de Senaat.

Volgens de tekst mag de nationale politiechef buitenlanders die langer dan negentig dagen blijven nog steeds verplichten hun adres te melden, als de staatsveiligheid, de openbare orde of het algemeen welzijn dat vraagt. Hij bepaalt dan ook hoe en hoe vaak. Het formulier TM.27, waarmee je als huurder zelf een verhuizing meldt, verdwijnt helemaal, omdat de verhuurder via de TM30 hetzelfde doorgeeft. De huidige regels blijven na invoering nog maximaal een jaar gelden.

Een paar forumleden denken dat de recente wetswijziging de 90-dagenmelding ongemoeid liet. Zo eenvoudig ligt het niet. Het voorstel schaft de melding niet af. Het haalt wel de vaste termijn van negentig dagen uit de wet en legt de keuze bij de politie. Wat de politietop daarmee doet, weet nog niemand.

Tot de nieuwe wet in de Royal Gazette, de Thaise staatscourant, verschijnt, meld je gewoon elke negentig dagen. Online kan dat vanaf vijftien dagen voor de vervaldatum. Neem een week marge: de officiële regels spreken elkaar tegen over de laatste dag, en de goedkeuring kan tot drie werkdagen duren. Een ingangsdatum voor de nieuwe wet is er nog niet.

Bronnen: AseanNow (forumdraad 90 Day Reporting, Why ?), Thaise immigratiewet B.E. 2522, Chiang Mai Property


Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter