Stel, je zit op je terras in Isaan, biertje erbij, en iemand vraagt wat er gebeurt als je morgen in het ziekenhuis belandt. Grote kans dat je er nog nooit echt over hebt nagedacht. De meeste mensen niet. De zon schijnt, het leven is goedkoop, en dat soort vragen schuif je voor je uit.
Toch is het juist die vraag die telt. Raak je hier ziek, zonder geld, of overlijd je zonder verzekering, dan blijkt je vangnet dunner dan je dacht. Veel mensen rekenen op de ambassade. Die helpt, maar betaalt je rekening nooit. En precies daar begint de ellende.
De ambassade is geen pinautomaat
Laten we het meteen scherpstellen, want hier gaat het meestal fout. De ambassade en Buitenlandse Zaken lenen je geen geld. Ze geven je geen geld. Ze betalen geen ziekenhuisrekening en ze staan niet garant voor je repatriëring. Dat is niet de pech van een baliemedewerker met een slechte dag, het is gewoon het beleid. Nederland schiet zijn eigen burgers principieel niets voor.
Wat ze wel doen, is de moeite waard om te weten. Ze regelen een noodpaspoort of een laissez-passer, ze geven een autorisatiebrief af, ze bezoeken je in de gevangenis en ze houden contact met je familie. Zit je krap, dan kunnen ze hooguit je familie in Nederland vragen om geld over te maken. Word je opgepakt, dan mag de consulaire medewerker zich niet met je zaak bemoeien. Geen borgtocht, geen streepje voor, geen verdediging. Je krijgt een lijstje met advocaten, en daar houdt het op.
Onthoud één telefoonnummer
Gaat het mis, dan is er één nummer dat je altijd bereikt. Nederlanders bellen dag en nacht met het contactcenter van NederlandWereldwijd: +31 247 247 247. De ambassade in Bangkok zelf is maar beperkt open, meestal van maandag tot en met donderdag, ochtend en middag, en vrijwel altijd op afspraak. Belgen kunnen buiten kantooruren terecht bij de wachtdienst van hun ambassade in Bangkok via +66 81 833 9987.
Nog belangrijker is de volgorde. Bij ziekte, een ongeval of gestolen spullen bel je eerst je verzekeraar of de alarmcentrale, niet de ambassade. De ambassade komt pas in beeld als alle gewone routes zijn dichtgeslagen. En let op als je Belg bent: je krijgt alleen de volledige administratieve hulp als je ingeschreven staat in het consulair bevolkingsregister. Sta je daar niet in, dan blijft de hulp beperkt tot het hoognodige. Voor Nederlanders is registratie bij NederlandWereldwijd niet verplicht, maar zonder registratie kan de overheid je bij een crisis simpelweg niet vinden.
Ziek worden, en dan de rekening
Dit is het grootste risico, en het overkomt meer mensen dan je denkt. Schrijf je je uit uit Nederland, of woon je hier langer dan ongeveer acht maanden per jaar, dan vervalt je basisverzekering. Thailand is geen verdragsland, dus die dekking komt niet vanzelf mee. En een Thais privéziekenhuis kijkt naar een buitenlander eerst met een zakelijke blik: vaak wil men een depot of een betalingsgarantie zien voordat men verdergaat, ook als de ambulance al voorrijdt.
Denk vooral niet dat spoedzorg gratis is. Spoed betekent dat ze je eerst helpen, niet dat iemand anders de rekening betaalt. En die rekening kan in een privékliniek in Bangkok of Phuket binnen een paar uur oplopen tot honderdduizenden baht, die je zelf voorschiet. Reken ook niet op het trucje van even terugvliegen voor de operatie. Schrijf je je snel weer in en komt er kort daarna een dikke nota, dan kan de SVB achteraf oordelen dat je geen ingezetene was en je verzekering met terugwerkende kracht schrappen. Dan heb je de ingreep gehad, de rekening ook, en ben je slechter af dan toen je begon.
Als het geld op is
Hier komt het harde deel. Er is geen consulair noodfonds dat je opvangt. De ambassade leent niets, en de enige weg naar geld loopt via mensen die je kent. Iemand die iets kan overmaken. Heb je die niet, en heb je geen buffer en geen ruimte op je creditcard, dan sta je op het moment van de crisis met lege handen.
Dat klinkt streng. Dat is het ook. Maar je leest het liever nu dan dat je het ontdekt in een wachtkamer, tegenover een arts die eerst wil weten of je kunt betalen.
Overlijden en repatriëring
Overlijd je in een Thais ziekenhuis, dan melden de autoriteiten dat bij de ambassade. Die zoekt uit wie je nabestaanden zijn en geeft de eerste nabestaande gratis een autorisatiebrief, waarmee het lichaam kan worden vrijgegeven. Daarna volgt de keuze: een uitvaart hier, of het lichaam terug naar Europa. Betalen doet de ambassade van dat alles niets. Overlijd je thuis, in huiselijke kring, dan hoort de ambassade dat niet eens altijd. En voor een buitenlander is een sectie vaak de regel voordat het lichaam wordt vrijgegeven.
De kosten lopen sterk uiteen, dus vraag altijd een schriftelijke raming. De bedragen hieronder zijn een indicatie, omgerekend tegen ongeveer 38 baht per euro op 1 juli 2026. Sommige zijn schattingen uit de praktijk, geen vaste prijslijst.
| Post | Indicatie |
|---|---|
| Spoedopname privéziekenhuis (buitenlander) | Kan binnen uren oplopen tot honderdduizenden baht, met depot vooraf |
| Internationale zorgpolis 75+ met voorgeschiedenis | Naar schatting 8.000 tot 15.000 euro per jaar |
| Premiumpolis (praktijkvoorbeeld van een lezer) | Vanaf ongeveer 300 euro per maand, met eigen risico |
| Eenvoudige tempelceremonie of crematie in Thailand | Vaak vanaf een paar duizend baht, een sobere ceremonie rond 25.000 baht (ongeveer 660 euro) |
| Laissez-passer voor een stoffelijk overschot (Nederland, 2026) | 60 euro |
| Legalisatie per document (Nederland / België) | 26,25 euro / 20 euro |
| Repatriëring van een lichaam naar Europa vanuit Azië | Grofweg 12.000 tot 23.000 euro |
| Totaalvermogen om comfortabel te emigreren (rekensom) | Ongeveer 150.000 euro of meer |
| Financiële eis voor de pensioenverlenging | 800.000 baht (ongeveer 21.000 euro) |
Een sobere crematie in Thailand is bijna altijd het goedkoopst. Het lichaam terugbrengen naar Nederland of België is veruit het duurst en het meest gedoe. Nog iets om te weten: soms moet de ziekenhuisrekening eerst betaald of gegarandeerd zijn voordat het lichaam vrijkomt. Kleinere posten zoals legalisatie, een gewaarmerkte kopie van het paspoort en verzending schieten nabestaanden vaak meteen zelf voor.
Dementie en het wegglijden van de regie
Er is een groep die juridisch het slechtst beschermd is, en dat zijn de mensen die langzaam de grip verliezen. Thailand kent geen aparte status voor een buitenlander met dementie. Je valt onder dezelfde regels als elke andere expat, en die regels gaan ervan uit dat je je eigen zaken kunt regelen. Geen indicatie zoals in Nederland, geen wachtlijst, geen opvang van de overheid. Een plek in een Thaise zorginstelling is een gewone afspraak: je betaalt, en je krijgt zorg.
Het gaat erom dat je op tijd bent. Leg een wilsverklaring of volmacht vast zolang je nog helder bent, want daarna kan het niet meer. Een diagnose betekent niet dat je meteen niets meer mag beslissen, zeker niet in het begin, maar je grip glijdt stukje bij beetje weg. Verzekeraars accepteren je met zo’n diagnose vaak niet meer, en sommige expatpolissen stoppen al rond je 72e. En dan zie je in bijna elke expatkring hetzelfde: de man die vroeger alles zelf regelde, kijkt nu naar zijn Thaise vrouw zodra de elektriciteitsrekening op tafel komt. Het geld is er nog. Alleen bepaalt hij niet meer waar het heen gaat.
Eenzaamheid, drank en de stille terugslag
Dit onderwerp wordt aan de bar makkelijk weggelachen, maar medisch valt er weinig te lachen. Onder mensen die hier lang wonen, zien hulpverleners een sluipende terugslag: eenzaamheid, somberheid, te veel drank. Langdurige eenzaamheid vreet aan je lijf. Hogere bloeddruk, meer kans op depressie en dementie, een zwakker afweersysteem, en je herstelt trager na een operatie.
Wie naar Thailand verhuist, laat een groot deel van zijn oude leven achter. Je collega’s, je oude vrienden, je vaste clubjes, ze vallen weg. En dat bouw je niet zomaar opnieuw op, zeker niet als je de taal niet spreekt. Verlies je daarbovenop je Thaise partner, dan komt alles tegelijk. Het verdriet zelf. Een stapel papierwerk die geen geduld heeft met rouw. En een stilte in huis die je pas maanden later echt voelt. Juist dan zie je mannen hun huis overhaast verkopen en halsoverkop teruggaan, een beslissing waar ze later spijt van hebben.
Wie loopt het meeste risico
Niet iedereen is even kwetsbaar. Het helpt om te weten in welke groep je zelf zit:
- De toerist of overwinteraar die nog in Nederland of België is ingeschreven, heeft meestal nog een basisverzekering en een reisverzekering. Het risico zit in de dekkingslimieten, uitgesloten aandoeningen en een te korte maximale verblijfsduur.
- De uitgeschreven expat met een goede polis loopt vooral tegen stijgende premies en uitsluitingen aan naarmate hij ouder wordt, plus het voorschieten in privéklinieken.
- De uitgeschreven expat zonder goede verzekering is de kerngroep voor de schrijnende gevallen. Eén opname kan zijn hele spaargeld opslokken.
- De alleenstaande man op het platteland, met weinig Thais en een klein clubje mensen om zich heen, draagt bovenop het geldrisico een fors sociaal en mentaal risico.
- Wie zijn Thaise partner verliest, raakt in één klap zijn steun kwijt, degene die het dagelijks leven regelt, en soms zijn toegang tot het huis of het geld.
- Wie langzaam wilsonbekwaam wordt door dementie, hersenschade of drank, staat juridisch het meest in de kou.
Zo bouw je je eigen vangnet
De boodschap is niet dat de overheid je laat vallen. Het is dat jij zelf je vangnet bent, en dat je het nu spant of nooit. Deze stappen kun je meteen zetten:
- Regel je verzekering voor je uitschrijving en zo jong mogelijk. Instappen na je 70e is duur, of gewoon niet meer mogelijk.
- Registreer je bij NederlandWereldwijd, of als Belg bij Travellers Online en in het consulair bevolkingsregister.
- Zet +31 247 247 247 in je telefoon en onthoud de volgorde: eerst je verzekeraar of alarmcentrale, dan pas de ambassade.
- Houd een buffer en wat ruimte op je creditcard aan, genoeg om een depot in een privékliniek op te vangen.
- Leg nu een wilsverklaring en een volmacht vast, en spreek af wie een eventuele repatriëring regelt en betaalt.
- Ben je niet getrouwd en wil je dat je partner je lichaam mag laten vrijgeven? Leg dat vast in een testament of wilsverklaring bij een lokaal advocatenkantoor, want vooraf regelen bij de ambassade kan niet.
- Vraag bij elke behandeling een schriftelijke kostenraming en een gespecificeerde rekening.
- Zoek mensen op. Via een expatclub of vereniging, en voor Nederlandstalige hulp op afstand zijn er aanbieders die via beeldbellen werken. Zit je echt klem, dan is 113 Zelfmoordpreventie wereldwijd bereikbaar.
Wil je het simpel houden, loop dan deze vijf vragen langs. Ben ik verzekerd op een manier die planbare zorg dekt, ook als ik over vijf jaar ouder ben? Heb ik een buffer die een ziekenhuisdepot opvangt? Ben ik geregistreerd bij de juiste instantie? Heb ik een wilsverklaring en volmacht, en is vastgelegd wie mijn lichaam mag vrijgeven? En weten de mensen om me heen wie ze moeten bellen en waar mijn papieren liggen?
Bronnen: NederlandWereldwijd, Rijksoverheid, Thailandblog.nl
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Belasting Nederland21 augustus 2026Nederland verhoogt belasting in 2027 en laat pensionado’s in Thailand meebetalen aan een lagere zorgpremie
Nieuws uit Nederland en Belgie21 augustus 2026AD: Paniek onder Nederlanders in Thailand na politie-invallen: ‘Er is geen uitweg meer voor ons’
Visumvraag21 augustus 2026Visumbureau Traveldocs scoort hoog op Trustpilot
Opinie21 augustus 2026TB-opinie: de cijfers achter het verval van Thailand wijzen niet naar de politiek maar naar dertig jaar niet-kiezen
Een ambassade zit er alleen voor zichzelf en niet voor de Nederlanders, de ambtenaren houden zichzelf in stand cq. aan het werk en ik zit nog steeds te wachten op de vakatureaankondiging voor een nieuwe ambassadeur of andere positie als medewerker. Iemand welke een noodpaspoort nodig heeft moet ook daarvoor fors betalen, hoezo medeleven. En raak je alles kwijt, bijvoorbeeld je tas met paspoort, bankkaarten etc. , dan kun je ook nog niet eens een noodpaspoort betalen en dan gaat het verder want je verblijf is daarna illegaal zonder geldige stempel en dan mag je weer 1900 baht aftikken bij Immigration voor een nieuwe stempeltje en ja als je niet bij je geld kunt dan houdt echt alles op oftewel dan is een groot probleem. Laat ze beginnen met een noodpaspoort te geven welke je later mag betalen want je zal toch werk moet doen zoals aangifte bij de politie plus reizen naar de ambassade en dat is dunkt me toch wel bewijs genoeg dat je niet een grapjas bent maar een Nederlander met een verloren paspoort-probleem.
In het artikel weer de nadruk op de prive-ziekenhuizen, de zorg in overheidsziekenhuizen is vaak even goed, bij dringende zaken wordt je snel geholpen en bovenal betaal je maar een schijntje vergeleken met de prive-ziekenhuizen voor hetzelfde. Ik wacht liever een paar uur voor een bezoek aan een arts vergelijkbaar met een huisarts, kost dan 100 baht in plaats van 400 baht in een prive-ziekenhuis om maar eens mee te beginnen.
Kortom bezoek bij een medisch iets een overheidsziekenhuis, scheelt een hoop geld bij grote zaken en je bereikt hetzelfde bij dezelfde gediplomeerde artsen.
Heb het niet zo op met de ambtenaren in Bangkok, positieve woorden over de huidige ambassadeur heb ik af en toe mogen lezen maar zit nog te wachten aan op een stukje tekst geadresseerd aan de geachte Nederlanders en Nederlandse gemeenschap welke men toch ook vertegenwoordigd in Thailand. Van een voorganger wel eens wat gelezen dus dat was positief en gaf je tenminste het idee dat het een mens was. In juni las ik dat er een afscheidsreceptie was van de ambassade welke verplaatst gaat worden; gelezen in de Bangkok Post en doodse stilte richting de Nederlanders in Thaland. Heb er geen hoge pet van op, laat ik me maar beleefd uitdrukken. Hebben ze van die leerklasjes voor ambtenaren welke worden uitgezonden, beetje fatsoen naar medelanders zit niet in het onderricht. Evenals een verplichte cursus Nederlands voor de Thais werkzaam op de ambassade terwijl andersom zelfs mijn parkiet moet omscholen om Nederlands te praten als ik deze meeneem van Thailand naar Nederland. Maar goed ik dwaal af, maar omdat het over de ambassade gaat had ik even wat ruimte nodig om te zeggen waar het op staat, anders krijg ik straks te lezen dat de ambassade helemaal niet wist wat er onder de Nederlanders in Thailand leefde, en dat laatste is denk ik de praktijk.
In principe zijn er genoeg nederlandstalige Thai die op de ambassade zouden kunnen werken.
Of die dat willen is iets andefs
Ger-Korat.
Wat ben jij zuur. Zeker al lang in Thailand. De ambassade is terrecht geen pinautomaat. Zou totaal uit de hand lopen als iedereen die even krap bij kas zit bij de ambassade aan kan kloppen. Het is een persoonlijke vertantwoording. De gemeente in Nederland is ook geen bank. Je moet gewoonweg je eigen zaken goed regelen. Verzekerd zijn tegen onheil. De alarmcentrales van de verzekering of bank zijn je achterwacht.
De ambassade levert echt goed werk en er zitten veelal enthousiaste medewerkers.
Volstrekt mee eens, Willem. Ambassades doen uitstekend werk en hebbeb niet de taak om de hand vast te houden van hen die hun zaakjes niet op orde hebben.
Ja totdat je toegang tot je bank kwijt bent en je paspoort. Valt er een blad uit een boom in land verweg: noodhulp van 10 miljoen Euro schenking, stroomt de boel over in Bangladesch: 20 miljoen noodhulp als gift, kijken ze de LBGT- whatever gemeenschap in een land scheef aan: hups ondersteuning van miljoenen. Oorlogje hier, oorlogje daar: miljarden ondersteuning. Nederlander in nood welke een vodje nodig heeft van een paar Euro waarmee je eenmalig kan reizen: zoek het lekker zelf uit, even voorschieten en met een getekende schuldverklaring waarmee het later terugbetaald wordt kan niet. Dat is hoe het werkt in de hedendaagse Nederlandse politieke/ambtenaren wereld.
Niet voor niets krijgen de rechtse partijen meer en meer zeggenschap, juist in reactie op de absurde maatregelen of beleid van de linkse politci en dit is er weer een goed voorbeeld van dat je eigen mensen laat stikken en als ambtenaar wel goed voor jezelf zorgt, maar de Nederlander in echte nood mag verzuipen.
En wat doet de ambassade voor goed werk, elke Nederlander mag voor elke dienst flink betalen. Voor bedrijven werken ze kosteloos want ja daar komen dan weer commissariaten of topfuncties beschikbaar voor de politici en dan nag je denken aan oud-premiers, ministers welke voor het bedrijfsleven zijn gaan werken.
Gewoon je zaakjes goed regelen ? als je door diefstal of anderzins je paspoort en bankpasjes verliest kun je je zaken nog zo goed geregeld hebben maar wat heb je daaraan op dat moment, dan wil je gewoon graag geholpen worden door je ambassade maar begrip is vaak ver te zoeken bij ambtenaren
Precies wat je zegt.Hier hebben ze het telkens over prive ziekenhuizen en niet over de overheidsziekenhuizen.
Ik kom net uit het ziekenhuis,daar ik zeer hoge bloedruk heb,duizelig etc etc.Ben zelf hartpatient.
Na enige twijfel toch met vrouw naar het lokale ziekenhuis gegaan,welk in bijna alle opzichten het zelfde is als in Nederland.(althans dit ziekenhuis)
Direct bloedruk gemeten,hartslag en gewicht.Paspoort voor mijn persoonlijke gegevens in het systeem
Direct na misschien 15 minuutjes een X ray gedaan en daarna direkt opgehaald voor een ECG hartfilmpje
Nu was het wachten op de dokter voor de uitslag,welk even op zich liet wachten.Even buiten wat gegeten
en terug voor het consult met uitslag
Totale kosten inclusief alles hierboven omschreven 1485 THB
Aangezien dit hospital weliswaar geen prive ziekenhuis is,ga ik hier voortaan naar toe
en betaal de rekening zelf.Operaties of grotere ingrepen zullen uiteraard kostbaar zijn,echter geheel niet de prijs in een priveziekenhuis.
In het verleden werkte er gewoon Nederlanders aan de balie , bert te duur schijnbaar afgeschaft het is een schande dat je geeneens in je nederlandse taal wordt aangesproken. Ga helemaal mee met de gedachte van Ger, ze geven heel beperkt aandacht aan de toerist en Nederlandse bewoner, rondje Thailand is een uitstapje voor de medewerkers. Hoognodig nieuw beleid nodig anno 2026.
Je hebt daar absoluut een punt.
Op de Belgische ambassade is het precies hetzelfde. Aan het loket zit een medewerker die Engels en Thais spreekt, maar Nederlands? Blijkbaar is dat geen prioriteit.
Ik betaal elk jaar een stevig bedrag aan de beruchte opcentiemen. Die werden destijds ingevoerd als vervanging van de gemeentebelasting voor Belgen die in het buitenland wonen. Dan mag ik toch verwachten dat ik op mijn eigen ambassade in mijn eigen landstaal geholpen word. Waar betaal ik anders voor?
Onlangs had ik een afspraak om 13.00 uur, meteen na de middagpauze. Terwijl ik aan het onthaal stond te wachten, kwamen verschillende medewerkers voorbij. Geen blik, geen begroeting, zelfs een eenvoudige “goedemiddag” kon er niet af. De onverschilligheid tegenover hun eigen landgenoten was pijnlijk duidelijk.
Wat mij eveneens stoort, is dat eenvoudige attesten die in België gratis worden afgeleverd, op de ambassade plots geld kosten. Heb je een attest nodig? Eerst betalen, en daarna mag je twee dagen later terugkomen om het op te halen. Dat sommigen daarvoor 300 kilometer moeten rijden, lijkt niemand daar ook maar enigszins te interesseren.
Als je jaar na jaar opcentiemen betaalt, mag je toch minstens een klantvriendelijke dienstverlening, respect en dienstverlening in je eigen taal verwachten. Helaas lijkt een deel van dat geld vooral te dienen om een comfortabele overheidsmachine draaiende te houden, terwijl de dienstverlening aan de Belgische burger steeds verder achteruitgaat.
In 2021 had ik het voor op de Belgische ambassade in Bangkok. Op voorhand bij het maken van de afspraak had ik reeds aangegeven dat ik in het Nederlands (mijn moedertaal) geholpen wilde worden. Toen ter plekke kreeg ik al te maken met de Thaise medewerkster aan de balie. In het Engels, heb vriendelijk in het Thais gezegt dat ik een afspraak had en dat Nederlands mijn voertaal is. Ze bleef in het Engels en Thais aandringen, ben toen gewoon nog uitsluitend Nederlands blijven spreken, steeds vriendelijk en beleefd. Na dik 5min en na een telefoontje van de Thaise dame, kwam een (denk ik) Belgische medewerkster kijken. Die begon in het Frans tegen me, heb toen heel beleefd, in het Frans verteld dat ik een afspraak had en dat ik zoals aangegeven, in mijn moedertaal geholpen wilde worden. Ze vertelde me dat het louter in het Engels of Frans zou kunnen, ze was de Nedelandse taal niet machtig. Ik haar toen verteld dat als de ambassade weigert of niet in staat is om mij niet in het Nederlands verter te helpen ze bestuurs taalwet overtreden en mij het recht ontnemen om . Heb toen een half uurtje moeten wachten om in het Nederlands geholpen te worden, het was Consul-generaal: Joost Depaepe. De Franstalige medewerkster zat er ook bij, sprak ook Nederlands, wel heel gebrekkig maar toch.
Over de werking ten gronde van de ambassade spreek ik me niet uit, wat voor de ene goed is kan voor een ander onvoldoende zijn.
Geen woordje Nederlands zijnde de landstaal ? Denk niet dat dat zou goedkomen bij de Chinese of Russische ambassade……noch de Franse of Spaanse……wees er maar zeker van ze daar in hun eigen landstaal worden aangesproken.
Dementie…
Ik ken het verschijnsel, ik ben ermee begonnen, maar ik functioneer nog normaal en kan alles nog zelf doen, alleen dat geheugen…
Gelukkig wonen er behulpzame mensen in het dorp die me in de gaten houden.
kleine opmerking t.a.v. de wanhopige nederlander die terugreist naar NL ivm. met een grote of ernstige operatie die hij niet kan betalen of niet verzekerd is in Thailand. Het artikel stelt dat de SVB de vergoeding dan kan schrappen. En je dus met een dikke nota zit die je niet kan betalen. Nou en. In thailand kon je dat ook niet. Nederland heeft schuldhulpverlening, Thailand niet. Van een kale kip kan men niet plukken. Dus bij leven of dood beslissingen is de weg terug naar Nederland mits je dereis kan doen toch een optie.
2e kanttekening de ambassade weet je niet te vinden lees ik in het stuk. Misschien moeten ze dan eens bij het UWV informeren die weten je feilloos te vinden voor een AOW check (alleenstaand of samenwonend). Ik heb 0 rerspect meer voor de nederlandse overheid. Zeker met het nu aankomende nieuie belastingbedrag is het gevoel dat je als expat alleen maar goed bent als kip om te plukken. Service is nul. Dus waarom dan maar netjes blijven. Zou ik in de positie komen en het niet kunnen betalen dan reis ik terug en meld mij bij NL ziekenhuis voor behandeling met de dan zojuist afgesloten Nedrlandse verzekering. Komen ze dan daarna met de rekening dan (buiten de eigen bijdrage lol). Dan meld ik me bij schuldhulp of biedt aan te gaan zitten in de niet bestaande gevangenissen lol. Enfin zo denk ik erover.
“kleine opmerking t.a.v. de wanhopige nederlander die terugreist naar NL ivm. met een grote of ernstige operatie die hij niet kan betalen of niet verzekerd is in Thailand. Het artikel stelt dat de SVB de vergoeding dan kan schrappen. En je dus met een dikke nota zit die je niet kan betalen. Nou en. In thailand kon je dat ook niet. Nederland heeft schuldhulpverlening, Thailand niet. Van een kale kip kan men niet plukken. Dus bij leven of dood beslissingen is de weg terug naar Nederland mits je dereis kan doen toch een optie”
En zou denk ik er ook over.Schuld terug betalen? Er valt niks te halen buiten de beslagvrije voet.Jazeker..ook in thailand met een AOW geld de beslagvrije voet.Dus ik ben het volkomen eens met Wim
Ik hoop dat er iemand meeleest van de ambassade en/of de Nederlandse politiek.
Wij Nederlanders die in Thailand wonen mogen wel netjes onze belasting betalen zonder dat we daar iets voor terug krijgen, geen heffingskorting, geen ziektekosten verzekering, niets helemaal niets.
Zou het niet fatsoenlijk zijn om een noodfonds in het leven te roepen voor schrijnende gevallen, met de opbrengst van de Nederlandse ambassade zou je toch op zijn minst een klein percentage kunnen gebruiken waarvoor het eigenlijk ooit bedoeld was om Nederlanders te helpen,in de toekomst kan je dan een klein percentage van de belastinginkomsten vanuit Thailand in dit noodfonds storten.
GeertP, ik denk niet dat kun je zo kunt beredeneren. In principe betalen we in TH maar 8,1 % belasting aan NL. Onder het huidige oude verdrag van 1975 zelfs nog minder voor hen die de heffing over hun (bedrijfs)pensioen terugvragen. Ik heb afgelopen maand mijn belasting terug gekregen, (zoals ook vorige jaren) het geval. Ik ben het niet eens met de aktie van onlangs om de NL-overheid te bewegen ons in TH heffingskortingen en andere rechten toe te kennen als in het nieuwe verdrag NL 100% belasting heft. Dus die 8,1% en geen teruggave meer van heffing op (bedrijfs)pensioenen. Dat is ook al het geval sinds jaren met overheidspensioenen. Onlangs was er een reactie van een zeker Jan Klaas die meldde dat Scandinavische landen een belastingheffing opleggen van rond de 20% als je emigreert. En verder geen claims. Noorwegen schijnt voor 7% extra belasting betalen een geëmigreerde toe te voegen aan hun ziektekostenverzekering. Als jij een dergelijk voorstel zou hebben richting NL dan zou ik dat terecht vinden. Naar verhouding bijdragen aan de fiscus geeft pas de vrijheid om ook rechten op te eisen.
Je dient ook TH in jouw denken te betrekken. Lees het artikel nog eens goed na. Er is niets in heel TH dat er op wijst dat van hun kant geïmmigreerde farang worden bijgestaan. Elk jaar vraag je voor één jaar verlenging van verblijf aan, en ga je tussendoor het land uit, dien je een re-entry te nemen. Zo niet, kun je van voren af aan beginnen. Dat wijst er op dat je volledig zelfredzaam te zijn. Noch TH noch NL zijn toeschietelijk. En waarom zouden ze? Stel wat er gebeurt als bekend zou zijn dat er wel hulpfondsen beschikbaar zouden zijn? Denk je dat ‘men’ dan wel zelfvoorzienend naar TH zou afreizen.
Eventjes een reactie over het Belgisch Ambassadepersoneel.
Onlangs ingevolge huwelijk de nodige documenten laten legaliseren en tevens ook een Affidavit laten opmaken voor mijn jaarverlenging.
Inderdaad voor een Affidavit en legalisatiepapieren kunnen enkele dagen nodig zijn. Ben je in Bangkok dan kan je ze komen ophalen, maar ook toesturen is mogelijk. Envelop met uw adres afgeven en ongeveer 70 THB betalen en alles komt spoedig toe. Post werkt beter dan in België !!
Wat de taal betreft : Een eerste maal vriendelijk in mijn moedertaal ontvangen en Thaise jongedame sprak naast Thai ook Engels en Nederlands. Heb haar compliment gemaakt daarvoor. Blijkbaar was ze in België naar een Vlaamse school gegaan !
Een tweede bezoek Engels of Frans kunnen spreken met een andere jongedame.
Toch niet zo slecht die taalkennis daar en spoedig geholpen.
Wel kosten legalisaties nogal wat maar dat is op andere ambassades wellicht hetzelfde.
Raf