‘Uit de kist komen’

Door Dick Koger
Geplaatst in Bijgeloof, Cultuur, Opmerkelijk
Tags: ,
29 september 2019

(Bubbers BB / Shutterstock.com)

Tijdens een gezellig etentje met twee vrienden in een nabijgelegen restaurantje hoor ik een merkwaardig verhaal. Ik kom meer dan 45 jaar in Thailand en woon hier 25 jaar en toch heb ik dit verhaal niet eerder gehoord, laat staan gezien. Als ik eerlijk ben, moet ik eigenlijk toegeven dat ik jaloers ben dat ik deze ervaring gemist heb. Deze vrienden zijn broer en zus en de zus is getrouwd met een Thaise man.

Met haar man was ze een paar dagen terug naar de tempel op Pattaya Tai Road, de Wat Chai Mongkron, gegaan om daar getuige te zijn van een merkwaardige ceremonie. In de grote hal van de tempel staan vijf kleurige kisten en tegen geringe vergoeding mogen vijf mensen in die kist gaan liggen. Mijn zegsvrouw laat zich door haar man overhalen ook mee te doen. Eerst krijgt ze een touwtje om haar hoofd, dat kennelijk verbonden is met het hogere. Dan heffen de monniken hun monotone gezang aan.

Vervolgens mogen de deelnemers in een kist gaan liggen. De kussens zijn naar het westen gericht, waar de zon ondergaat. Een laken gaat over de kist heen. Na enige tellen moet men zich met kussen en al omdraaien zodat het kussen nu in oostelijke richting ligt, waar de zon opkomt. Tenslotte verlaten de vijf mensen hun kist, gereinigd en gelukkig. Daarmee is hun wedergeboorte een feit.

Deze ceremonie schijnt zoveel geluk te brengen dat zelfs politici in de kist gaan liggen om verkiezingen te winnen. In verschillende tempels in Thailand wordt deze manifestatie met grote regelmaat georganiseerd. De Wat Prommanee, een boeddhistische tempel in Nakhon Nayok, 100 kilometer ten noordoosten van Bangkok organiseert, naar verluid, de ceremonie zelfs dagelijks. In Pattaya gebeurt dit, naar het schijnt eenmaal per jaar, begin april.

Nog gekker wordt het in Bangkok. Daar kan men Valentijnsdag vieren door met je geliefde een paar minuten in de kist te gaan. Dit vindt plaats in de Wat Thien. Ook bruid en bruidegom kunnen hun geluk niet op na hun wedergeboorte. Tolerant als Thailand is mogen koppels met gelijk geslacht ook deelnemen.

Ik kijk nu al uit naar de ceremonie volgend jaar in Pattaya. Omdat ik vermoed dat ik niet zelfstandig uit de kist zal kunnen komen, zal ik voor zekerheid enige potige vrienden meenemen.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

24 reacties op “‘Uit de kist komen’”

  1. Rob V. zegt op

    In 2014 nam mijn lief me mee naar een tempel in het noorden van Bangkok. Daar stond in een tempel een tweepersoons kist waarin we plaats namen. We waren met touwtjes verbonden en de monnik gaf diverse instructies. Zo moesten we een tijdje onze adem inhouden en wat zinnen nazeggen. De details ben ik helaas vergeten. De hele ceremonie zou ons extra geluk brengen.

    • FonTok zegt op

      En heb je dat extra geluk ook gekregen?

      • Rob V. zegt op

        Wie zal het zeggen? We waren al gelukkig en hebben daarna nog een prachtig jaar samen gehad. 2014 was het mooiste jaar van mijn leven, 2015 het meest verschrikkelijke. Nu zo alleen ben ik niet langer gelukkig.

  2. Eric zegt op

    Met zulke flauwe kul houden monniken zich dan bezig. Zoals bij ons : vijf weesgegroetjes en wat geld en je zonden zijn vergeven en het geluk kan niet op. Was het maar zo makkelijk!

    • John Chiang rai zegt op

      Zolang mensen zelf denken en voelen, dat ze met een bepaald geloof het leven beter aankunnen,is er niets mis mee.
      Het loopt eerst mis als ze anderen hun geloof proberen op te dringen,en zelfs in deze waan zover gaan,dat ze het geweld en zelfs oorlogen waard vinden.

    • henny zegt op

      Het is maar waar je in gelooft. Herman Finkers zei eens:

      Wanneer u een beetje eenzaam bent vannacht, en bij uzelf denkt: waartoe leidt alles… Waartoe ben ik op aard en wat heeft alles voor een zin… Juist op z’n moment kan God u tegemoet komen.
      Haal niet in, blijf rechts rijden en probeer hem met lichtsignalen te waarschuwen.

  3. Thallay zegt op

    eenzelfde ceremonie meegemaakt in Chantaburi. Mijn vriendin waren een restaurant begonnen en dit was één van de ceremonies. Met z´n alle er naar toe. We moesten er vroeg zijn. Dat viel wel mee, we kwamen er om een uur of 8 ´s ochtends aan en de ceremonie begon om een uur of 12. Geen nood we konden in de Wat bijslapen. Er kwamen ongeveer een 50tal mensen voor deze wedergeboorte. Eerst was er een soort inwijding met water, daarna monnikengezang, daarna citaten uit een boek, welke teksten iedereen kende. Daarna nog een reinigingsceremonie en daarna iedereen een keer in de kist, laken erover omdraaien en nog een laken erover en klaar was kees. Iedere deelnemer kreeg toen een certificaat. Alles bij elkaar duurde het zo´n drie uur.
    Daar was men zeer verguld mee en trots op. Ik moet er aan toevoegen dat we erna veel plezier aan het personeel hebben bell<eefd.

  4. theoS zegt op

    Ik ben een paar keer met mijn vrouw naar zo’n tempel geweest, vlakbij Chantaburi. Alweer zo’n 20 jr geleden. In een (doods)kist gelegen en kreeg een wit laken over mij heen. Na wat geprevel en wat magische bewegingen van de monnik werd het laken weg getrokken en ik de kist uit. Nu was ik dus herboren. Dan komt het Buddistische gezang en wat er allemaal bijhoort, duurt het grootste gedeelte van de dag en toen naar huis. Vrouw ziels gelukkig.

  5. Jacques zegt op

    Het leven is een groot theater stuk, dat bewijs dit maar eens te meer. Zoveel mensen die zo makkelijk beïnvloedbaar zijn, met alle gevolgen van dien. Kijk maar naar de strijd tussen de gelovigen onder ons. Te zot voor woorden, ieder heeft zijn eigen gelijk/geloof maar het moslim geloof is het enige ware, of toch weer niet.
    Geloof mij maar als ik zeg dat je het beste geloof in je zelf kan stellen. Uiteindelijk doen we het allemaal zelf als individu en sociaal wezen en blijven we verantwoordelijk. Maar ik moet zeggen het blijft grappig en wonderlijk om de mens in zijn of haar verscheidenheid zo te zien. Zolang het binnen de perken blijft heb ik er vrede mee, maar dat is vaak niet zo en slaat men er in door met alle kwalijke gevolgen.

    • Johnny BG zegt op

      De wonderen zijn de wereld nog niet uit en eindelijk kan ik het een keer met u eens zijn.

      Geloof in jezelf en doe goed voor de mensen in de directe omgeving. En als we het niet eens zijn met die andere mensen laat ze dan vooral in hun waarde.

      De doktors op dit blog kunnen beamen dat je iemands probleem niet tot je eigen probleem moet maken.

      Wat dat betreft kan ik mijn weg hier veel beter vinden dan in Nederland. Hier kan ik namelijk zelf bepalen aan wie ik hulp geef ipv het laten afromen in de vorm van belastingen en premies voor ooit in de toekomst.

  6. Robert Demandt zegt op

    Ik heb dit zelf ook gedaan, er is op de sukhumvite road in pattaya schuin tegenover het bangkok hospital een temple waar je dit iedere dag kunt doen tegen een kleine vergoeding hoef je geen jaar te wachten, het heeft me geen geluk gebracht en ook geen tegenspoed trouwens.

  7. Davis zegt op

    Wat Portemonnee in Nakhon Nayok?

  8. John Chiang rai zegt op

    Alle (bij) en zelfs z.g.n.echte gelovigheid,is zolang goed zolang de persoon zelf denkt hier baat bij te hebben.
    Af en toe ben ik jaloers op deze mensen omdat ik misschien ietsje te realistisch ben.
    Ben overtuigd dat iemand die werkelijk in dingen gelooft,voor zich een stuk rustiger leeft.
    Zolang ik het niet kan,probeer ik mij met plezierige gebeurtenissen van een nog niet voorhanden zijnde onrust af te lijden.

  9. Kees 2 zegt op

    Zeg dat wel, al die geloven. Ik ben groot voorstander van vrijheid van godsdienst.. echter alleen als het bestaan van de betreffende hogere macht wetenschappelijk bewezen is. Alle andere flauwekul moet maar binnenshuis gehouden worden. Of nog liever: in eigen hoofd, zodat kinderen er niet mee vergiftigd worden.

  10. De Kind zegt op

    Dit is niet meer een geval van geloof maar totaal bijgeloof . Ze profiteren van weinig intelligente mensen om hun laatste centen uit hun zakken te halen ! Ja en het geloof is al even erg maar laat de mensen maar doen zolang ze hun medemens gerust laten .

  11. Louise zegt op

    Ha Dick, vergeet ook niet dat je een keer met kussen en al van west naar oost moet drasien in die kist.
    Louise

  12. John Chiang rai zegt op

    Geloven of niet geloven we kunnen het in sommige gevallen zeker overdrijven,maar in bepaalde situatie’s gelooft zelfs diegene waarvan we gedacht hebben dat hij helemaal niets geloofde.
    Mijn vader was tijdens de 2e wereldoorlog sergeant in de 3rd British infantry division,en was zowel bij de eerste mislukte invasie bij Duinkerken (1940) als ook bij de landingen op Sword Beach in de Normandie (1944) direct betrokken.
    Hij heeft mij gedurende zijn leven vaak bericht gedaan,dat toen de luiken van de landingsboten open gingen, en de vaak erg jongemannen onder het zware beschieten van de Duitse vijand het strand bestormen moesten,dat velen luidt hun gebeden gedaan hebben.
    Gebeden van vaak jongemannen die voorheen in hun denkwijze dichter bij de duivel stonden,als iedere andere z.g.n. Goddelijke macht.
    Mannen waarvan iedereen wist dat ze voorheen alleen aan dat geloofden wat ze dagelijks met hun eigen ogen zien konden.
    Volgens mijn oude heer waren alle filmen die men later als z.g.n.helden filmen in een bioscoop bewonderen kon,niets anders als een enorme verheerlijking van de werkelijkheid.
    In de werkelijkheid smeekte haast iedereen om te overleven,en om die laatste strohalm van hoop,waarbij men zich dan afvraagt aan wie deze gebeden gericht waren,als men voorheen nog bekent stond als ongelovige?
    Omdat ik zelf zoals vele anderen van mijn generatie ,meer realist ben als werkelijk gelovige,heb ik hier met mijn vader vaak discussie’s over gehad,en ben tot de conclussie gekomen dat ik gelukkig,net zoals vele anderen van mijn generatie, nog nooit in deze beproevende situatie geweest ben.

  13. wim zegt op

    Geloof of bijgeloof, wat maakt het uit, zolang iemand er zich gelukkig bij voelt gaat hij of zij gelukkig door het leven. Wat je zelf geloofd of niet geloofd doet niet ter zake, je bent in een ander land en moet het respecteren.

  14. TvdM zegt op

    Ik ben ook bekend met dat ritueel. Afgelopen zomer waren wij in Ayuthaya in een tempel en daar stonden ook een paar van die kisten. Geen behoefte gehad om er in te klauteren. Het ritueel zou alle problemen uit het verleden doen verdwijnen en je kan met een schone lei verder. Om dezelfde reden laten Thai wel eens hun naam veranderen door een nieuwe, door een monnik geadviseerde voor- dan wel achternaam. Sommigen proberen hiermee een crimineel verleden achter zich te laten maar de rechtbank prikt daar doorgaans wel doorheen.

    • Chris zegt op

      Het kan ook gaan om mensen die veel tegenslag in het leven hebben. En daar hoef je niet oud voor te zijn. Een paar jaar geleden had ik een studente die gedurende het semester haar voor- en achternaam liet veranderen. Gelukkig (of niet?) bleef haar studentnummer hetzelfde maar ik keek wel even raar op.

  15. Ton zegt op

    En ook hier weer enkele nuchtere mensen, die dit fenomeen, met de westerse bril op, tot onder het typisch Nederlandse maaiveld neerhaalt, omdat het niet strookt met hun eigen subjectieve, verlichte opvattingen. Ik vind het een mooi verhaal: zou het niet mooi zijn voor sommige mensen om daadwerkelijk een soort wedergeboorte mee te kunnen maken? Blij, dat er nog culturen bestaan, waar niet alles dood is geredeneerd en die je een kans geven om symbolisch een nieuwe start te maken. Wellicht leidend tot een “self fulfilling prophecy”. Als het deze mensen helpt, dan waarom niet?, ze doen er niemand kwaad mee. Dank voor het interessante stuk.
    Binnenkort Loi Krathong, ook zo’n symbolisch gebeuren, dat je o zo makkelijk kunt neerzetten als een bijgeloof-feest, alleen maar goed voor de middenstand e.d.

  16. KhunKarel zegt op

    Ik geloof niet in god maar ik mis ‘m wel: Britse auteur Julian Barnes

    Bij mij valt geloof ook onder de noemer van bijgeloof
    Ik heb niemand nodig die mij gaat vertellen dat ik niet mag stelen, moorden, etc, elk weldenkend mens weet dat wel, verder ben ik gesteld op mijn privacy. Ik wens niet 24/7 door god in de gaten te worden gehouden.

    Maar ik ben af en toe als atheïst best wel een beetje jaloers op die mensen die gebroederlijk psalmen zingen in de kerk en denken leven hierboven vrolijk verder gaat, ware het niet dat het allemaal verspilde moeite is. (althans in mijn perceptie)

    Het is gebeurd in de USA dat terwijl mensen uit volle borst aan het zingen waren hoe groot god dan wel niet was, de kerk door de bliksem werd getroffen en het dak in stortte waarbij de kerk in brand vloog en de deur was gebarricadeerd door vallend puin, iedereen levend verbrand. Waar was god op dat moment toen hem met volle lof werd toegezongen?

    En denk eens aan al die CO2 uitstoot die al die kerkgangers bij elkaar produceren tijden hun gereis van en naar de kerk of nog erger de Paus en aanhang die de wereld rondreist met de Pauselijke jet en dan nog miljoenen mensen naar Mekka met het vliegtuig en weer terug. Daar hoor ik nooit iemand over.

    • chris zegt op

      Alles goed en wel maar waarom reizen al die atheisten dan overal naar toe? Toch niet om overal tempels en kerken te bezoeken of legendarische kerkhoven of te bidden voor een betere wereld. Als die atheisten nu eens allemaal thuis blijven en niet naar Thailand vliegen dan wordt de wereld een stuk gezonder.

    • Kees 2 zegt op

      Applaus voor deze constatering.

      Van iets recentere datum: In Sri Lanka werd een bomaanslag gepleegd op een kerk. De dominee was net een paar minuten eerder naar huis gegaan omdat hij zijn preek vergeten was. Vele doden, waaronder vrouwen en kinderen. De dominee werd geinterviewd voor de internationale televisie en zei de niet te bevatten dwaze woorden: “God heeft mij gered”. Oh ja? Waar was God dan voor al die mensen die omkwamen in de kerk? Hoe egocentrisch van deze man…

      Blijkbaar zijn er 7 miljard goden? Ieder zijn eigen God.
      Kijk naar bijv een 100m sprint op tv: diverse atleten slaan een kruisje of maken een gebaar naar de hemel. Maarten van Rossum zei ooit hierover dat God toch wel tureluurs moest worden, want wie moest hij kiezen om te laten winnen?

      En Allah kan ook al niet bestaan: onlangs in Liberia brandde een Koran-school af, waarbij een tiental kinderen levend verbranden. Waar was Allah? https://www.nytimes.com/2019/09/18/world/africa/liberia-school-fire.html


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website