Eerlijke ‘Butterfly’ ontmoet meisje uit Naklua

Door Frans Amsterdam
Geplaatst in Column, Frans Amsterdam
Tags: ,
13 april 2015

thaise-vrouwHet meisje uit Naklua was opgeknapt van haar verkoudheid. Ik vroeg of ze me ‘s avonds wilde ontmoeten. Ze wilde weten waar. Ik had de Dolphin Roundabout in gedachten, om acht uur. Ik moest uitleggen waar dat was.

Het verhaal dat ze pas drie weken in Pattaya is moest wel kloppen, als ze zelfs dat niet wist. Ik stuurde gemakshalve een fotootje van de rotonde mee. Dat herkende ze gelukkig. Of ik daar logeerde. Dat nou weer net niet, maar het was voor haar makkelijk te vinden. O ja. En dan was het de bedoeling dat ze de hele nacht zou blijven? Inderdaad. Ze vond het goed.

‘Zorg wel dat je er bent om acht uur, want ik heb geen zin om te wachten.’

‘OK’.

Ze was er natuurlijk niet toen ik om vijf voor acht liet weten dat ik bij de rotonde stond.

‘OK, I go now. Is your room far from there?’

‘We take songtaew.’

‘Ok.’

Vijf minuutjes later stopte er een motortaxi en daar was ze. Het blijft gek om elkaar voor het eerst in het echt te zien, maar het viel mij in ieder geval beslist niet tegen. We namen een song taew naar Soi 13. Ik vertelde dat ik al jaren in hetzelfde hotel en in dezelfde bar kom, dus dat ze me daar wel een beetje kennen.

‘You are butterfly, you go that bar everyday with other girl?’

‘Almost…’

Dat vond ze een beetje vreemde gedachte, ze was een tikje verlegen.

‘No problem darling, I think they will congratulate me with pretty girl tonight.’

Dat gebeurde eigenlijk al min of meer voordat we bij de Bar waren.

Ik zei het meisje bij de Max Hungry – die zowaar een keer open was – gedag, en ze riep ons iets na.

‘You know what she said? ‘, vroeg het meisje uit Naklua.

Ik had geen idee.

‘She said:’Why that man has so beautiful lady?’

Ze moest er om lachen en dat maakte haar nog mooier. We praatten wat en na twee mixjes en een Tequila was ze aardig dronken zei ze. Ze wilde naar de kamer. Eerst even langs de 7-Eleven, ze mocht uitzoeken. Het bleef bij een bescheiden flesje limonade. Ze is geen bar girl, en het leek me geen goed plan om er meteen bovenop te duiken. Ik wilde eigenlijk ook wel wat meer van haar weten, dus we gingen eerst maar eens praten. Dat kan heel goed met haar, ze spreekt opmerkelijk goed Engels.

In het kort haar verhaal

Ze is 24 en komt uit Sisaket. Pappa en mamma hebben daar een kleine farm. 20 jaar geleden met huis en al gekocht. Maar ze waren ‘arm’ dus ze moesten geld lenen van de bank. Daar betalen ze nu nog elk jaar in april 30.000 Baht voor. Vandaar dat ze nu wel wat extra kan gebruiken. Ze heeft twee kindertjes, 1 en 5 geloof ik.

Engels heeft ze op school geleerd en uit woordenboeken. Uit woordenboeken ook nog Duits, Noors, Japans, en verder spreekt ze nog wat Cambodjaans, Vietnamees en Lao. Dat was handig toen ze in een hotel werkte.

Aan eind van middelbare school moest ze drie maanden job-training, zeg maar stage, doen. Ze koos voor post office in Bangkok. Toen was ze 17, misschien net 18. De enkele keer dat daar een farang kwam moest zij die helpen, want verder sprak er niemand Engels. Zo ook die ene keer toen er een Ier kwam om via Western Union geld over te maken naar een dame op de Filipijnen.

Een beetje ondeugend had ze gevraagd of dat voor zijn girl-friend was. Maar dat was niet zo, hij kende haar nauwelijks en dacht niet dat het wat zou worden. Hij was eigenlijk juist op zoek naar een girl-friend. ‘Ben jij toevallig single?’, had hij toen gevraagd. ‘Yes’, had ze gezegd. ‘And looking for boyfriend.’

En zo was ze aan haar eerste vriendje gekomen. Ze had nooit eerder een vriendje gehad. De Ier had een condo in Bangkok, en daar bleef ze regelmatig slapen. Slapen. Verder gebeurde er niets. Wel verloofden ze zich. Haar familie was stomverbaasd dat ze via een baantje in een postkantoor een farang aan de haak had geslagen.

Na een paar weken, toen ze weer wilden gaan slapen, zei de falang dat hij een baby wilde. Dat wilde zij ook wel. Toen hebben ze geboom-boomd. Eén keer. En toen was ze zwanger. De falang ging weer naar Ierland en kwam pas weer voor twee maanden naar Bangkok nadat de baby was geboren.

Als de farang in Bangkok was, zagen ze elkaar steeds minder. Wanneer zij klaar was met haar werk, ging de farang de stad in om feest te vieren. En als hij weer thuis kwam, moest zij weer gaan werken. Elk jaar kwam de farang een paar maanden. Boom-boomen deden ze zelden. Nooit eigenlijk. Totdat hij na drie jaar zei dat hij nog een baby wilde. Toen hebben ze het nog een keer gedaan. En kwam er weer een baby. Geld geven of opsturen was er niet bij. Dat was ook niet echt nodig, want ze had inmiddels een goede baan bij een exportbedrijf. Daar verdiende ze ruim 25.000 Baht per maand. Maar het leven bestond slechts uit werken en eten en ‘s avonds ging ze dan ook nog naar school – want dat was belangrijk voor haar toekomst – en dan slapen. De baby’s waren bij pappa en mamma.

Om met de kinderen leuk overal naar toe te kunnen, kocht ze voor haar ouders een auto. Dat kost, nog steeds, 8.000 Baht per maand. Plus de school, plus de kinderen, plus haar kamer, zoveel bleef er nou ook weer niet over. En waarom was ze nog nooit uitgenodigd om naar Ierland te komen? En gingen ze nou eigenlijk ooit nog eens trouwen? Het waren allemaal van die vragen die langzaam maar zeker begonnen te knagen.

Ruim een jaar geleden, vlak voordat ze gingen slapen, zette ze hem voor het blok: Óf je komt in Thailand wonen, óf je neemt me mee naar Ierland. O ja, èn we gaan trouwen. Of je flikkert maar helemaal op. Hij flikkerde op. En toen zat ze weer zonder boyfriend.

Maar in feite veranderde er weinig. Ze was geen uitgaanstype en daar was bovendien geen tijd voor. Dus ze bleef alleen. Bangkok begon haar inmiddels de keel uit te hangen. Veel te groot en veel te veel verkeer. Op het werk werd de prestatiedruk steeds groter. Ze wilde wat anders met haar leven.

Pattaya, daar had ze natuurlijk veel over gehoord. Dat wilde ze gewoon een keer meegemaakt hebben. Bargirl is dan het eerste wat in je opkomt. Maar daar was ze niet geschikt voor. Ze drinkt sowieso al heel weinig, en alcohol nog minder. Ze wil dolgraag flink zuipen, maar telkens na een paar drankjes voelt ze zich moe en naar. Alsof ze er allergisch voor is. Een gogo-club, de hele avond benavelstaard worden, dat nooit. Dan werd het lastig. Nou, dacht ze, ik kan wel een beetje knippen en haar verven en crèmes smeren, ik begin gewoon een hairshop. Drie weken geleden nam ze ontslag, pakte haar boeltje bij elkaar en vertrok naar Pattaya.

Nu heeft ze een hair/annex beautysalon in Naklua. Die huurt ze voor 7.000 Baht per maand. Op het bankje waar overdag eventuele wachtende klanten kunnen zitten, slaapt ze ‘s nachts. Boven de salon worden kamers verhuurd en er zijn gemeenschappelijke sanitaire voorzieningen en een keuken. Het ligt niet op Naklua Road zelf, maar in een zijstraatje van een zijstraatje waar nou niet echt veel passanten zijn. Dus het is vaak stil en dan gaat ze lekker liggen luieren, muziek luisteren, een beetje computeren. In principe is ze open van 10.00 tot 20.00, maar drie keer in de week gaat ze ‘s ochtends eerst naar school. Voornamelijk om haar Engels nog te verbeteren.

Op de datingsite krijgt ze veel reacties. Bijna allemaal van mannen die van alles willen en beloven, maar toevallig nou net even niet in Thailand zijn. Die vallen meteen af en dan blijft er nog maar weinig over. Jonge kerels vallen ook af, van macho-typen moet ze helemaal niks hebben. En de rest, wat zou ze ermee moeten? Zo’n farang die gouden bergen belooft, hier in drie weken z’n zuurverdiende spaargeld van een heel jaar er doorheen jaagt en verder geen nagel heeft om z’n kont te krabben?

Nee, ze had nog niemand daadwerkelijk ontmoet. Ik was nu toch wel heel erg benieuwd geworden waarom het dan uitgerekend met mij wel tot een afspraakje was gekomen. Dat zat als volgt: Alle farang zeggen dat ze honest man zijn en ondertussen zijn het allemaal leugenaars. En in mijn profiel had ze gelezen dat ik butterfly ben. Nou, iemand die dat over zichzelf zegt, die moet wel honest man zijn!

En ze had de afgelopen dagen echt nog wel een paar keer getwijfeld of ze het zou doen. Waar was ze mee bezig? Maar ze kreeg geen berichtjes dat ik zoveel van haar hield en dat ik haar zo miste en dat ik zo naar haar verlangde en dat ik alles voor haar over had. Alleen maar de vraag of het al beter met haar ging en of ze me nog wilde ontmoeten. Daar had ze ook een goed gevoel over gekregen en toen dacht ze: Ik doe het gewoon.

Ik voelde me best wel gevleid en vereerd, moet ik eerlijk bekennen. En het is leuk als mensen die willen dat je eerlijk bent het ook waarderen als je dat dan ook probeert te zijn.

Ze was inmiddels weer aardig bijgekomen van de alcoholische versnaperingen. Ik moest natuurlijk ook het één en ander over mezelf vertellen, maar dat ga ik hier niet doen. Tegen een uur of elf hadden we genoeg gepraat. Het moest er maar van komen.

‘So you only have had one boy-friend, you only boom-boomed twice, and you have two children?’

‘Yes.’

Verbijsterend was het.

Ik gaf haar een kus. Ze zoende terug. Dit ging het wel worden.

‘You take shower first?

Dat deed ze.

In bed lag ze bewegingloos te wachten op wat er komen ging. Toen ik haar liefkoosde was het alsof er een vonk in een berg stro terecht was gekomen. Ze vloog compleet in brand. En toen ik dacht dat ik het geblust had laaide het weer op. Het nablussen heeft nog geruime tijd in beslag genomen. En er bleef de hele nacht iets smeulen, maar dat kon geen kwaad.

Vanochtend om half tien al zijn we gaan ontbijten. Daarna reden we met een Song Taew naar Dolphin Roundabout. Vervolgens met een motortaxi naar haar stulpje. Haar eerste klant was ik vandaag. En nu zit ik hier in de Wonderful 2 bar. Met geverfd haar, want die grijze haartjes, dat moest beter kunnen.

Vanavond hebben we weer een afspraakje. Ik moet wel verdomd goed oppassen dat ik niet verliefd word.


» Laat een reactie achter


14 reacties op “Eerlijke ‘Butterfly’ ontmoet meisje uit Naklua”

  1. luc.cc zegt op

    mooi verhaal frans

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  2. LOUISE zegt op

    Hallo Frans,

    Veel geluk en vergeet je ons niet om deel 2 te sturen?

    LOUISE

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  3. Rene martin zegt op

    Prachtig verhaal….. Veel succes verder……..

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  4. robert zegt op

    mooi verhaal misschien ook wel iets voor mij om via datingsite een leuke vrouw hier te ontmoeten

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  5. piet zegt op

    Leuk verhaal vooral dat ze 25.000 baht/mnd verdiende haha zonder opleiding 😉
    Slimmerikje 1e klas !!,maar dat zal wel uit ; vervolgd blijken

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +9 (obv 9 stemmen)
  6. fer zegt op

    Wat een leuk geschreven verhaal! En nog een fijne inhoud ook..:-)
    Dit is toch waar je (ik!) eigenlijk naar op zoek bent.
    Ik schrijf dit vanuit Nederland; ik ben van plan weer eens naar Thailand te komen – nooit in Pattaya geweest, wel Phuket en een rondreis naar het noorden gemaakt.
    Op welke website komen zulke ontmoetingen als je beschrijft, tot stand?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +1 (obv 1 stem)
  7. luc zegt op

    Maar 2 keer geboomd-boomed, enkel voor kindjes te maken :-).
    Dat geloven we direct.
    Maar het is een knap kind.
    Groeten.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +16 (obv 16 stemmen)
  8. richard walter zegt op

    heb al 15 jr een thaise vrouw. Prachtig verhaal en een beetje jokken is geaccepteerd in de thaise cultuur
    myn thaise verdiende haar geld met kleding en tasjes fabriceren helaas na aanschaf van meerdere naaimachines en huur pandje daalde de produktie immers met een falang in de buurt hoef je niet te werken..

    overigens ben ik wel geschrokken van de naieve reacties, zyn er nog zoveel oliebollen in nederland??

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +7 (obv 7 stemmen)
  9. thaiaddict zegt op

    hoi:))

    mooi en leuk verhaal.
    alleen wel een opmerking cq hint.

    bij mijn ervaring in pattaya is elke meid die je treft.
    maakt niet uit als het om een gogo bar girl, beer bar girl, of body2body parlor girl.
    elke dame geeft aan het werk of verblijf, er pas drie weken het werk te doen.
    of pas drie weken in pattaya te zijn.

    echter blijkt dat ze veel langer in pattaya te zijn. of dat ze doelbewust na pattaya komen om natuurlijk
    te verdienen. ze maken je van alles wijs. om van jouw een toekomstig sponsor te maken.
    ze weten meestal wel toevallig waar ze moeten zijn in pattaya.
    of dat ze toevallig ook heel veel vrienden hebben.

    wat ik wil aangeven is dat je ze niet zomaar op hun woord moet geloven.

    en het is wel heel toevallig dat alle meiden
    die je tegenkomt, of mee neemt.
    er allemaal maar pas drie weken op bestemming zijn.

    Grt Thai addict

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +16 (obv 16 stemmen)
  10. Paul Schiphol zegt op

    Wat een (H)eerlijk verhaal Frans,
    Geen idee of wat ze jou verteld een deel- of de volle waarheid is, maakt ook niet uit. Een goed verhaal hoeft niet waar te zijn. In ieder geval voor jou een fantastische ervaring en dat is waar het om draait, een happy en tevreden gevoel. Dit zijn ontmoetingen die je, je leven bij blijven, dit zijn de echte geschenken van Thailand. Geniet er van zo lang het mag duren.
    Veel geluk, voor beiden.
    Groet, Paul Schiphol

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +5 (obv 5 stemmen)
  11. teun zegt op

    wel een aardig verhaal. Maar dat ze nu als kapster voldoende verdient om de huur etc te betalen plus de aflossing van de auto ad TBH 8000 p/m dat lijkt me sterk. Dus zal ze vast wel neven-inkomsten hebben, dacht je niet? En een thaise, die naast engels ook nog 6 andere talen “spreekt” duidt m.i. ook in die richting. Want als kapster heb je die talen niet echt nodig, lijkt me……………..

    Nogmaals een leuk verhaal en ik ben benieuwd naar deel 2 danwel de afloop.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +14 (obv 14 stemmen)
  12. Patrick zegt op

    Alcohol intolerantie komt vaker voor bij Aziaten. Mijn vriendin is al zat van een klein slokje wijn.

    http://www.alcoholinfo.nl/publiek/veelgesteldevragen/resultaten/antwoord/?vraag=2919

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  13. lung addie zegt op

    mooi geschreven “sprookje”, eens iets anders dan het negatieve wat we nogal te horen krijgen … laat hier maar veel niet Thailandkenners in geloven. Ik veronderstel dat Frans Amsterdam dit verhaaltje laten ontstaan heeft uit zijn creatieve geest, indien niet dan zal ik mijn mening over hem moeten herbekijken. Deze “sprookjesprinses” met haar twee kindjes, bijna ontsproten uit een “onbevlekte ontvangenis” zou wel de droom van vele farangs kunnen zijn, doch de werkelijkheid is nogal dikwijls totaal anders.
    Jammer ook dat een “butterfly” zijn bloemetjes niet in de natuur kan vinden doch dit moet doen in de anonieme, virtuele wereld van de datingsites.

    lung addie

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +6 (obv 6 stemmen)
  14. fransamsterdam zegt op

    Deel 2 is er (nog) niet, want alles liep – zoals wel vaker hier In Pattaya – anders dan ik had verwacht.
    Dus ik zit nu met een flinke cliffhanger, maar ik beloof dat ik u allen binnenkort bij zal praten.
    Dank voor de overwegend positieve reacties trouwens!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website