
Het begint met een simpele vraag. Wie krijgt jouw tweehonderd baht als je een bedje huurt? Niet de staat, want die mag het strand niet verkopen. Niet zomaar een ondernemer, want je moet lid zijn van de juiste vereniging om er te mogen staan. Op de meeste toeristenstranden verhuurt een gesloten club de plek waar jij ligt.
Dat systeem is ouder en taaier dan het lijkt. De junta veegde de stranden in 2014 leeg en beloofde ze aan het publiek terug te geven. Wat terugkwam, ging naar dezelfde handen. Dit is het verhaal van wie er verdient aan het zand.
Van wie is het strand eigenlijk
Juridisch is het simpel. Een strand in Thailand is staatsbezit voor algemeen nut. Artikel 1304 van het Burgerlijk Wetboek zegt dat je zulke grond niet mag verkopen of exclusief in bezit nemen. De Treasury Department beheert het, onder de Ratchaphatsadu-wet uit 1975, herzien in 2019. Verpachten onder strikte voorwaarden kan, verkopen nooit.
Wat betekent dat voor jou? Je mag elk openbaar strand op, met je eigen handdoek, parasol en koelbox. Een stuk strand dat privé oogt omdat er een hotel voor ligt, is dat juridisch niet. Wie je de toegang verspert, overtreedt de wet. Onthoud dat, want in de praktijk gedraagt lang niet iedereen zich ernaar.

Een vereniging waar je niet zomaar in komt
Hier wordt het interessant. Op grond die niemand mag bezitten, wordt wél verdiend, via lokale exploitantenverenigingen. Neem Karon en Kata op Phuket. Daar bestaat een parasolgroep met eigen regels, en die regels zijn onthullend. Je mag alleen lid worden als je in de streek geboren bent, of als je afstamt van iemand die er vroeger deze handel dreef. Nieuwkomers komen er niet tussen.
Leden betalen een jaarcontributie van duizend tot tweeduizend baht (zo’n 26 tot 52 euro), de groep draagt belasting af aan de gemeente, en elk lid krijgt een pasje met de handtekening van de burgemeester. Je lidmaatschap overdragen kan alleen aan iemand die aan de eisen voldoet, met toestemming van het hoofd van de groep. Zo blijft de concessie generatie na generatie binnen dezelfde families. Dat is geen vrije markt, dat is een gilde.
Tweehonderd baht voor twee bedjes
Op Patong is ongeveer tien procent van het drie kilometer lange strand gereserveerd voor verhuur, verdeeld onder een stuk of zestig exploitanten. De prijs ligt vast: tweehonderd baht (ruim vijf euro) voor twee bedjes en een parasol, de hele dag. Dat vaste tarief is prettig, want buiten de gereguleerde zones is overvragen normaal.
Vraag dus altijd vooraf de prijs. En bedenk dat een “gratis” bedje bij een strandtentje nooit gratis is. Je betaalt via je biertje, je pad thai of de huur die er stilletjes bovenop komt.
De opruiming van 2014
Na de coup van mei 2014 greep de junta hard in. Bulldozers reden strandclubs plat, pick-ups voerden bedjes en parasols af, en op sommige stranden trok de marine restaurants tegen de vlakte. In Patong telden de autoriteiten 32 parasolexploitanten, tweehonderd masseuses, honderd rondlopende verkopers en honderd jetski-medewerkers die er zonder recht stonden. In totaal raakten zo’n vijfhonderd verkopers hun plek kwijt.
De boodschap klonk mooi: het strand terug naar het volk. Wie er toen was, herinnert zich vooral de kaalslag. Even leek Phuket schoongeveegd.
Wat er terugkwam
Maar wat kwam er voor in de plaats? Geen open strand, maar een nieuw ordeningssysteem. Phuket voerde het “tien procent-model” in: één strand, één regel, één kaart, één organisatie. En hier zit de kern van het verhaal. De gemeenten raakten hun zeggenschap over de strandhandel kwijt. Vanaf 2015 nam het leger het over, via het Internal Security Operations Command, en in 2016 werd dat beheer formeel aan die militaire tak overgedragen.
De macht verschoof dus van het stadhuis naar de kazerne. Maar de exploitatie zelf? Die ging terug naar dezelfde verenigingen, dezelfde families, dezelfde tien procent. De opruiming herverdeelde vooral wie de baas was over de vergunningen, niet wie er aan verdiende.
Pattaya’s loting tegen de familiemacht
Pattaya koos een andere weg, en die verraadt precies wat er speelde. De stad voerde een jaarlijkse loting in, op 2 augustus voor Pattaya Beach en 9 augustus voor Jomtien. Verkopers trekken een nummer voor hun plek op het zand. Het doel, met zoveel woorden: een einde maken aan het monopolie dat invloedrijke families op de bedjesfranchises hadden. Dat je zo’n loting nodig hebt, zegt genoeg over hoe vast die plekken zaten.
Daarnaast kreeg Pattaya een strak zonesysteem. Elke honderd meter tien meter vrije ruimte, parasols pas uitzetten als een klant erom vraagt, op dinsdagavond alles weg en vrijdagochtend terug, en woensdag een verplichte rustdag. Zestig procent van Pattaya Beach en achtenvijftig procent van Jomtien is nu openbaar. De parasols kregen zelfs kleurcodes: blauw-wit in het noorden, groen-wit in het centrum, paars-wit in het zuiden. Handig voor de orde, en eerlijk gezegd ook gewoon een vrolijk gezicht vanaf de boulevard.
Freedom Beach en het oude patroon
Dat het probleem nooit weg was, bleek dit voorjaar. In mei 2026 trok premier en minister van Binnenlandse Zaken Anutin Charnvirakul persoonlijk naar Phuket. Bij Freedom Beach had een netwerk naar verluidt meer dan twintig jaar staatsbosgrond bezet gehouden. Ze gedroegen zich als een maffia: entree heffen van toeristen, honderd tot driehonderd baht (grofweg drie tot acht euro), en villa’s bouwen op staatsgrond om aan buitenlanders te verhuren.
De cijfers zijn stevig. Drieëntwintig zaken, drieënzestig rai grond, tweehonderd agenten die veertien locaties doorzochten en zevenendertig eigendomsaktes in beslag namen, samen meer dan honderdvijftig miljoen baht waard (bijna vier miljoen euro). De onderzoekers richten zich op een sleutelfiguur die “Sia Lek” wordt genoemd. Op de achtergrond spelen stromannenconstructies met Israëlisch en Chinees geld, waarbij Thaise namen het echte eigendom verhullen. Een parlementslid zei tijdens het onderzoek te vrezen voor een aanslag. Dit is dus geen relletje over ligstoelen, maar over grond, geld en lokale macht die diep verweven zijn.
Waarom de een wel mag en de ander niet
In juni 2026 zag je het contrast op één strand. Handhavers in Pattaya namen matjes en klapstoeltjes van “illegale” verkopers in beslag, maar lieten de vergunde parasolexploitanten ongemoeid. Het publiek vroeg zich hardop af waarom de een wél werd aangepakt en de ander niet. De gemeente antwoordde dat de vergunde exploitanten nu eenmaal een vergunning hebben, verkregen via provincie en gemeente, met vaste zones en voorwaarden.
Klopt, juridisch. Maar het legt precies de tweedeling bloot. Wie in de vereniging zit, verdient. Wie erbuiten valt, is “illegaal” en raakt zijn spullen kwijt. Het verschil tussen die twee is geen natuurwet. Het is een kwestie van wie ooit binnen de familie of de club is gekomen, en wie niet.
Slot
Dus je betaalt geen tweehonderd baht voor zand. Je betaalt voor toegang tot een systeem dat al tientallen jaren in dezelfde handen zit. Ga gerust op dat bedje liggen. Maar weet dat het strand onder je van iedereen is, en dat iemand anders de rekening opstrijkt.
Bronnen: Nation Thailand, Pattaya Mail, Bangkok Post, The Phuket News, eTurboNews, Hughes Krupica (Window on Phuket)
Over deze blogger

-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado20 juli 2026Wat er met je gebeurt als niemand je lichaam ophaalt
Achtergrond20 juli 2026Wie verdient aan jouw ligbedje? De verborgen economie van het Thaise strand
Expats en pensionado20 juli 2026Een chauffeur in Thailand: wat kost het en wat wordt er van je verwacht
Kort nieuws20 juli 2026Thailand nieuwsoverzicht maandag 20 juli 2026
