Dat cijfer van 56 procent duikt overal op. Het klinkt hard en definitief, alsof iemand het grondig heeft uitgezocht. Toch komt het niet uit degelijk onderzoek, maar van een virale post op sociale media. Dat maakt het meteen een stuk minder waard dan het lijkt.
Interessanter dan de vraag wie vaker vreemdgaat, is de vraag wat trouw eigenlijk betekent. Precies daar zit het echte verschil. Bij ons draait liefde om exclusiviteit, en een affaire voelt als verraad. In Thailand speelt van oudsher iets anders mee, waarin status, geld en gezichtsverlies zwaar wegen. En dat botst vaker dan je zou denken.
Waar dat cijfer van 56 procent echt vandaan komt
Volg het spoor terug en je komt niet bij een universiteit uit, maar bij een account op X dat World of Statistics heet. In september 2024 zette dat een lijstje online: Thailand bovenaan met 56 procent, daaronder Denemarken, Italië en Frankrijk, en ergens onderin Nederland met 30 procent en België met 16. Neem dat rijtje serieus en je gelooft dus dat Nederlandse mannen bijna twee keer zo vaak vreemdgaan als Belgische. Wie beide landen een beetje kent, weet genoeg. Het account schreef er zelf bij dat het meer een grove indruk is dan een meting. Dat zinnetje leest bijna niemand.
Duik je dieper, dan wordt het nog rommeliger. De ene keer is het 51 procent, de andere keer 56, en de onderliggende getallen komen van commerciële partijen als BedBible en Durex, niet van serieus onderzoek naar Thailand. Er gaat zelfs een claim rond dat 59 procent van de Thaise vrouwen vreemdgaat. Behandel dat allemaal met de nodige argwaan. Wat ik nergens vond, is een net onderzoek dat meet hoe Thai zelf over trouw denken, zoals dat voor westerse landen wel bestaat. Het zegt meer over ons dan over Thaise huwelijken.
In het Westen is trouw de kern van de liefde geworden
Bij ons is monogamie zo vanzelfsprekend dat we er nauwelijks bij stilstaan. In één onderzoek verwachtte 99 procent van de gehuwde stellen seksuele exclusiviteit, en 94 procent van de samenwonende. Van zichzelf, en van de ander. De partner moet tegenwoordig zowat alles tegelijk zijn: geliefde, beste vriend, medeopvoeder, klankbord. Eén persoon torst een hoop. Ga je vreemd, dan verbreek je niet zomaar een afspraak; je verraadt het idee van de liefde zelf.
En toch klopt er iets niet. Een groot moraalonderzoek van Pew liet zien dat wereldwijd ruim driekwart een affaire afkeurt, maar dat West-Europa mild wordt zodra het echt gebeurt. In Frankrijk vindt 40 procent een affaire geen morele kwestie, in Spanje 27 en in Duitsland 26. Wij roepen dus dat trouw heilig is, en halen in de praktijk vaker onze schouders op dan we toegeven. Hoe vaak het gebeurt, hangt ook af van wie je bent: in de Verenigde Staten gaf zo’n 20 procent van de mannen toe ooit te zijn vreemdgegaan, tegen 13 procent van de vrouwen. Dat gat wordt kleiner.
Mia noi: hoe Thailand het vroeger regelde
Ga een eeuw terug en polygamie was in Siam gewoon legaal, en netjes geordend. Koningen hadden meerdere vrouwen in vaste rangen, met een hoofdvrouw bovenaan. Rijke Chinese handelaren en Siamese kooplieden ook. Er zat zelfs een soort moraal achter. Een alleenstaande vrouw kon zichzelf moeilijk onderhouden, dus vond men het egoïstisch als een vermogende man er maar één hielp. Door een tweede vrouw te nemen, redde hij haar volgens die redenering van de armoede. Vreemd in onze oren, maar het laat zien dat trouw daar iets anders woog.
In 1935 kwam de monogamiewet. Vanaf toen kon een man officieel nog met één vrouw trouwen. De praktijk verdween niet, die ging ondergronds. De openlijke tweede vrouw werd de heimelijke mia noi, de kleine vrouw, tegenover de mia luang, de hoofdvrouw. Vandaag zie je drie werkelijkheden die niet samenvallen. Op papier geldt monogamie. In de praktijk worden huwelijken lang niet altijd geregistreerd en bestaat de mia noi nog, vooral bij mannen met geld. En in de beleving is het officieel not done, maar in sommige kringen wordt er niet moeilijk over gedaan. Jongeren hebben er een luchtiger woord voor: gik, een scharrel zonder tweede huishouden. Datzelfde woord gebruiken ze soms ook voor een goede vriend van wie iedereen denkt dat er meer speelt.
Het boeddhisme noemt het geen zonde
Hier lopen de morele kompassen echt uiteen. De derde van de vijf boeddhistische leefregels waarschuwt tegen wangedrag op het vlak van zintuiglijk genot. Het woord dat we met wangedrag vertalen, betekent letterlijk zoiets als de plank misslaan, en niet zonde zoals wij dat kennen. In de oude toelichtingen draait het niet om de gedachte dat seks vies is, maar om de vraag of je iemand bedriegt of misbruikt. Overspel is fout omdat er een slachtoffer is, niet omdat een god het verbiedt.
Klinkt bijna modern. Maar er zit een venijnige kant aan. In diezelfde oude commentaren werd de misstap van een man deels gelezen als een vorm van diefstal: hij pakte iets af van de man onder wiens hoede de vrouw viel. De vrouw zelf gold half als bezit. Een getrouwde man die naar een ongebonden vrouw ging, telde dus lichter dan een vrouw die naar een andere man ging. De meeste Thai lezen die teksten net zo min als de gemiddelde Nederlander de kerkvaders. Toch sijpelt zo’n eeuwenoude scheefheid door in hoe mensen vandaag reageren.
De man wordt bewonderd, de vrouw verstoten
Vroeger gold: hoe meer vrouwen en kinderen een man had, hoe rijker en machtiger hij leek. Een vrouw die meer dan één man wilde, werd door familie en dorp geschuwd. Die ongelijkheid zit er nog altijd in. Komt een affaire uit, dan gaat de woede opvallend vaak naar de minnares, niet naar de man. Zij zou het gezin kapot hebben gemaakt; zij zou haar plaats niet kennen. De vrouw die zelf vreemdgaat, is meteen berekenend.
Toch schuift het. Jongere, stedelijke en hoogopgeleide Thai nemen gelijkheid en trouw een stuk serieuzer, en Thaise vrouwen halen de mia noi-cultuur nu openlijk onderuit. Wat op het platteland nog wordt gedoogd, ligt bij een dertiger in Bangkok heel anders. Trek dus geen streep door heel Thailand.
De grootste misverstanden
Het taaiste misverstand is dat Thai vreemdgaan wel best vinden. Niet dus. Overspel voelt daar net zo goed als verraad en geeft ruzie, scheidingen, soms geweld. Eén voorbeeld haalde de kranten: een man vroeg zijn vrouw of hij zijn golfcaddie als minnares mocht nemen. Ze antwoordde niet; ze stak hem neer.
Twee andere misverstanden zijn minstens zo belangrijk. Het eerste is de mia noi verwarren met de bar- en prostitutiescene. Dat zijn andere werelden met een eigen logica, en door elkaar husselen levert een karikatuur op. Het tweede raakt je rechtstreeks. Veel stellen houden wel een traditionele ceremonie, met sin sod, gasten en foto’s, maar registreren het huwelijk niet bij het amphur. Sommige vreemdgangers gebruiken dat zelfs als uitweg: we waren toch niet echt getrouwd. Voor jou zit het addertje in je erfenis, je bezit en straks de kinderen.
Wat dit betekent voor jou en je Thaise partner
Het draait niet om een percentage. Het draait om jouw relatie. Een paar nuchtere dingen helpen meer dan welk lijstje ontrouwe landen ook.
- Reken niet op de cultuur, niet als garantie en niet als excuus. Trouw is ook in Thailand een afspraak tussen twee mensen, en breekt net zo hard als hier.
- Zoek uit of je huwelijk juridisch is geregistreerd. Een mooie ceremonie regelt op papier niets, en dat raakt je erfenis, je bezit en de positie van eventuele kinderen.
- Let op meerdere relaties tegelijk, zeker als er geld in het spel is. Die prikkel bestaat aan beide kanten, ook de jouwe.
- Verwar sociale tolerantie niet met wat er bij jou thuis wordt gepikt. Dat de mia noi cultureel bekend is, zegt niets over wat jouw partner accepteert. Meestal weinig.
- Zeg hardop wat je verwacht. Wat voor jou vanzelfsprekend exclusief is, en wat in een Thaise context als discreet en dus oké geldt, kan flink verschillen. Het misverstand zit in de aannames, niet in kwade wil.
Blijf dus weg van dat ene grote getal. Het zegt niets over de vrouw of man naast je. Wat wel telt, is banaler en lastiger tegelijk: weet jij of jullie huwelijk ergens is ingeschreven, en hebben jullie ooit uitgesproken wat trouw voor jullie betekent? Begin daar maar eens.
Bronnen: Pew Research Center, World of Statistics, The Thailand Life, MySakonNakhon, The Smart Local Thailand
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
AOW10 juli 2026Seniorencoalitie waarschuwt overheid voor verdere uitholling van de AOW
Expats en pensionado10 juli 2026Lage polis plus eigen buffer kost oudere expat vaak meer dan gedacht
Achtergrond10 juli 2026Is Thailand nog een topbestemming voor westerse homomannen?
Expats en pensionado10 juli 2026Zo controleer je of een Thaise aannemer betrouwbaar bouwt
Citaat: “Ga een eeuw terug en polygamie was in Siam gewoon legaal, en netjes geordend. Koningen hadden meerdere vrouwen in vaste rangen, met een hoofdvrouw bovenaan.”
Dat klopt maar het gaat dan alleen over adellijke figuren en een paar rijke lui. Het grootste deel van de bevolking was monogaam maar wel met een makkelijke scheiding. Daar rustte geen taboe op.
https://www.thailandblog.nl/geschiedenis/man-vrouw-verhoudingen-zuidoost-azie/
Citaat: “……..luchtiger woord voor: gik, een scharrel zonder tweede huishouden.”
“gik” in Thaise letters ‘กิ๊ก “kik” met een hoge toon.