Reken je eigen winterplan even na. Je had bedacht om als overwinteraar twee maanden zonder papierwerk in Hua Hin of Chiang Mai te zitten, zoals dat sinds 2024 kon. Vanaf 15 september kan dat niet meer. Na dertig dagen sta je bij het immigratiekantoor voor een verlenging van 1.900 baht, of je koopt alsnog een visum.

Dit is de derde koerswijziging in ruim twee jaar. Voor juli 2024 gold dertig dagen. Toen ging het naar zestig, met een uitbreiding van 57 naar 93 landen, om na corona de bezoekers en hun bestedingen binnen te halen. Nu, per 15 september 2026, weer terug naar dertig dagen en nog maar 60 landen. Wie zijn leven inricht op Thais beleid, bouwt op zand.

Wat er precies verandert

De nieuwe regeling is concreet en gaat breed. Zestig landen houden dertig dagen visumvrij, waaronder Nederland, België, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Duitsland. Twee landen, de Seychellen en Mauritius, krijgen vijftien dagen. Azerbeidzjan, Belarus en Servië komen terug op een visum bij aankomst.

Er zit ook een landgrensmaatregel in die de overwinteraar raakt. Wie via land binnenkomt, mag dat nog maar twee keer per jaar, bedoeld om de zogenoemde visa runs te stoppen, de ritjes naar de grens waarmee mensen hun verblijf steeds verlengden. De verlenging van dertig dagen bij het immigratiekantoor blijft bestaan, tegen dezelfde 1.900 baht, dus in de praktijk kom je met moeite aan zestig dagen, maar nu met papierwerk, in de rij bij immigratie en een kwitantie.

De reden die de overheid geeft, en wat die verzwijgt

De officiële verklaring is misbruik. De autoriteiten zeggen dat het ruimere venster werd uitgebuit voor illegale activiteiten: zwartwerk, stromanbedrijven en banden met de scamindustrie aan de grens. Dat is geen verzonnen probleem. In de aanhoudingen rond stromanbedrijven en Chinese netwerken van dit jaar dook het langere visumvrije verblijf inderdaad op als handig instrument.

Alleen was dat misbruik voorspelbaar op het moment dat de regeling werd ingevoerd. Wie het verblijf verdubbelt van dertig naar zestig dagen en de lijst uitbreidt van 57 naar 93 landen, weet dat een langer venster ook langer misbruik toelaat. De overheid koos in 2024 bewust voor de bezoekersaantallen en negeerde het risico, en gebruikt datzelfde risico nu als reden om alles terug te draaien. Het probleem veranderde niet, de prioriteit veranderde. Eerst telden de toeristen, nu telt de handhaving, en de bezoeker die op de eerste boodschap zijn plannen maakte, betaalt voor de tweede.

Het patroon achter de omkeer

Dit is niet één losse maatregel, maar een manier van besturen. Versoepelen als de bezoekersaantallen tegenvallen, aanscherpen als de kritiek toeneemt, en in beide gevallen zonder overgangstermijn voor wie er zijn leven op heeft ingericht. De langverblijver, de overwinteraar en de buitenlander met een Thaise partner zijn de vaste variabelen in een beleid dat om hen heen alle kanten op schiet.

Zet het naast het visumbeleid van de buurlanden en het steekt schril af. Een land dat serieus wil dat mensen er langdurig verblijven of investeren, biedt voorspelbaarheid, want een verblijfsplan loopt over jaren en een aankoop van een condo over een decennium. Thailand biedt het tegenovergestelde: een kader dat elke twee jaar omslaat, afhankelijk van welk probleem op dat moment de krant haalt. Dat is geen beleid, maar stemming, en stemming is voor wie hier woont de duurste vorm van onzekerheid.

Je mag de regels aanpassen maar gebruik het niet eerst als lokkertje

Een land mag zijn eigen toegangsregels bepalen, en dat is geen willekeur, maar soevereiniteit. Als een ruime regeling aantoonbaar wordt misbruikt voor illegaal werk en criminele netwerken, is bijstellen legitiem, en dertig dagen visumvrij plus een verlenging is internationaal nog steeds ruim. Veel landen bieden aanzienlijk minder. Wie zich aan de regels houdt en als toerist komt, kan prima met dertig dagen uit de voeten, en de tweemaal-per-jaar-grens over land raakt vooral de mensen die het systeem juist oprekten.

Waar dat argument tekortschiet, is bij de wispelturigheid, niet bij de inhoud. Het bezwaar is niet dat dertig dagen onredelijk is, het bezwaar is dat Thailand binnen twee jaar van dertig naar zestig naar dertig springt, telkens met stelligheid gebracht als het juiste beleid. Een regering die haar eigen maatregel van 2024 nu terugdraait met exact het risico dat ze toen wegwuifde, vraagt niemand om vertrouwen. Ze vraagt om aanpassingsvermogen, en de rekening daarvoor ligt bij de bezoeker en de bewoner, nooit bij de beleidsmaker die de knop omzet.

Boek je vlucht naar Suvarnabhumi dus op de regels van vandaag, en ga ervan uit dat ze morgen weer anders zijn. In Thailand koop je geen zekerheid over je verblijf; je koopt de stand van deze maand.

Bronnen: Bangkok Post, Royal Gazette, VisasNews, The Thaiger


Over deze blogger

Redactie
Redactie
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. Wij maken o.a. gebruik van AI om onderzoek te doen naar onderwerpen en het schrijven over deze onderwerpen. Wij genereren ook foto's met AI, maar gebruiken daarnaast ook stockfoto's. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.

Laat een reactie achter