TB-opinie: Achttien jaar lang ging in Thailand de eenheid van het gezin voor de veiligheid van het slachtoffer
Het kabinet stemde in met een wetsvoorstel dat huiselijk geweld niet langer via een schikking wil laten afdoen. Zaken mogen niet meer verdwijnen doordat slachtoffer en dader buiten de rechter om iets regelen. Dat klinkt als vooruitgang, en dat is het ook. Maar de schikkingsroute bestaat sinds 2007, en al die jaren wisten de autoriteiten dat hij niet deugde.
De cijfers waren nooit een geheim. Onderzoek van de VN schat dat tot 44 procent van de Thaise vrouwen ooit door een partner is mishandeld. Uit ziekenhuisdata van meer dan vijftig instellingen komt jaarlijks een gemiddelde van ruim 8.500 vrouwen met lichamelijk letsel uit de huiselijke sfeer.
Zet daar de rechtszaal naast. Een jaar na de invoering van de wet van 2007 waren er bij de Juvenile and Family Court tien zaken aangespannen. Tien. Tussen tienduizenden mishandelde vrouwen per jaar en tien zaken zit een systeem dat niet vervolgt, maar bemiddelt, en dat gat kende iedereen die met het onderwerp bezig was.
De schikking was geen zijpad, het was de hoofdroute
De wet van 2007 noemde huiselijk geweld een schikkingsdelict. Slachtoffer en dader konden een compromis sluiten, en de zaak verdween. In de praktijk was dat geen uitzondering, maar de standaard: politie en officieren duwden slachtoffers richting verzoening in plaats van vervolging, omdat ze het zagen als een interne familiekwestie waar de staat zich buiten hoort te houden.
Zo werd de mishandelde vrouw teruggestuurd naar het huis waar het gebeurde, in naam van de gezinseenheid. Organisaties als de Women and Men Progressive Movement Foundation zeggen het al jaren: de wet behandelt geweld thuis niet als misdrijf, maar als een ruzie die je moet bijleggen. Het gevolg is een lage veroordelingsgraad en herhaald geweld, want wie na de bemiddeling terugkeert, keert terug naar de dader.
De VN waarschuwde, twee keer, en Thailand stelde uit
Dit voorstel komt niet uit de lucht vallen, en dat maakt de traagheid pijnlijker. In 2024 uitte het VN-Comité tegen Foltering zorgen over precies deze punten: dat een slachtoffer zelf aangifte moet doen om vervolging te starten, dat schikking voorgaat op veiligheid, en dat er een termijn van drie maanden geldt om een klacht in te dienen. In 2025 herhaalde het CEDAW-comité, dat toeziet op vrouwenrechten, de kritiek op de verzoeningsprocedure van de wet van 2007.
En Thailand wist het niet alleen van buitenaf. In 2019 lag er al een vervangende wet klaar, de Family Institution Act. Die trad nooit in werking, want de betrokken diensten en rechtbanken verklaarden zichzelf onvoldoende voorbereid, en de invoering werd voor onbepaalde tijd uitgesteld. Zeven jaar later ligt er opnieuw een voorstel. De diagnose is al die tijd dezelfde gebleven, alleen de wet veranderde niet.
Wat het voorstel wel doet, en waar de winst kan weglekken
Het voorstel is inhoudelijk sterker dan een cosmetische ingreep, en dat verdient erkenning. Het schrapt de schikking als uitweg, verruimt de definities van huiselijk geweld en van wie als gezinslid telt, maakt hogere straffen mogelijk, en geeft autoriteiten ruimte om preventief in te grijpen als iemand aantoonbaar gevaar loopt. Op papier verschuift daarmee de logica van gezinsbehoud naar slachtofferbescherming, precies wat de mensenrechtenorganisaties al jaren vragen.
Alleen was de schikking nooit het enige probleem. Het echte mankement zat bij de uitvoering: een politie die geweld thuis als privézaak ziet en het slachtoffer richting verzoening praat nog voordat er een dossier is. Als je de schikking uit de wet haalt, maar diezelfde agent aan de balie laat staan, verschuift de bemiddeling gewoon naar een eerder moment, van na de aangifte naar ervoor. Een wet die vervolging afdwingt, werkt pas als de eerste ambtenaar die de vrouw spreekt haar niet naar huis stuurt. En het parlement moet dit nog goedkeuren, hetzelfde parlement dat in 2019 een klaarliggende wet liet sneuvelen.
Achttien jaar lang was de boodschap aan tienduizenden vrouwen per jaar dat hun veiligheid onderhandelbaar was. Het kabinet wil dat nu veranderen, en dat is terecht. Kijk over een jaar niet naar de wettekst, maar naar het aantal zaken dat de rechter haalt. Als dat tegen die tijd nog steeds bij tien in de buurt ligt, is er niets veranderd behalve het papier.
Bron: The Nation
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Opinie25 augustus 2026TB-opinie: Achttien jaar lang ging in Thailand de eenheid van het gezin voor de veiligheid van het slachtoffer
Kort nieuws25 augustus 2026Thailand-nieuwsoverzicht dinsdag 25 augustus 2026: werkloosheid stijgt, toeristenheffing stap dichterbij
Vliegtickets25 augustus 2026Vliegdeals Thailand dinsdag 25 augustus 2026: Amsterdam naar Bangkok met Oman Air vanaf €495
Toerisme25 augustus 2026Thailand vraagt publiek om mening over toeristenheffing van 450 baht