Sekstoerisme is in Thailand al decennia een feitelijke pijler van het toerisme, zonder dat het ooit zo wordt benoemd. De industrie groeide uit de Amerikaanse Rest & Recreation-periode tijdens de Vietnamoorlog, kreeg een tweede leven met de Japanse sekstours in de jaren tachtig en verbreedde zich daarna naar westerse, Russische, Chinese, Koreaanse en Indiase bezoekers.
De juridische werkelijkheid (verboden), de uitvoeringspraktijk (gedoogd) en het beleid (verbergen en wegpoetsen) lopen al jaren uit elkaar. In 2026 probeert Bangkok dat gat te dichten met een grootscheepse rebranding. Maar het tempo van die transformatie ligt aanmerkelijk lager dan de retoriek doet vermoeden, en op straat verandert er voorlopig weinig.
De harde kern in vijf punten
- Schattingen voor de omvang van de Thaise seksindustrie lopen sterk uiteen: van ongeveer 4 tot 6 miljard dollar per jaar (2 tot 3 procent van het bbp) tot claims van meer dan 30 miljard dollar. De lagere bandbreedte is het beste onderbouwd. De hogere cijfers komen uit secundaire bronnen zonder eenduidige methode.
- Het aantal sekswerkers wordt door UNAIDS geschat op ongeveer 145.000. Belangenorganisaties houden het op 250.000 tot 300.000. Oudere uitschieters van 2 miljoen of meer worden inmiddels door vrijwel alle onderzoekers verworpen. Een officiële Thaise telling bestaat niet.
- Prostitutie is sinds 1996 wettelijk verboden, maar wordt op grote schaal gedoogd. Sinds 2024 is de boetebevoegdheid deels verschoven van de politie naar het ministerie van Sociale Ontwikkeling. Er ligt een conceptwet die sekswerk gedeeltelijk wil decriminaliseren.
- De Thaise overheid voert sinds 2025 actief een rebranding richting kwaliteitstoerisme uit onder de noemer The New Thailand en Value over Volume. Pattaya wordt nadrukkelijk gepositioneerd als familie-, sport- en zakenbestemming.
- De praktijk loopt achter op het beleid. Razzia’s in Pattaya en Bangkok in 2025 en 2026 laten zien dat nachtclubs, bargirls en illegale werkvergunningen blijven bestaan. Het belangrijkste risico voor toeristen is verschoven: niet zozeer de seks zelf, maar geweld, drugsincidenten en immigratiecontroles in de uitgaansgebieden.
Wat de cijfers wel en niet zeggen
De economische bijdrage van sekstoerisme is notoir moeilijk te meten, omdat de hele sector buiten de officiële boekhouding valt. De meest geciteerde bandbreedte ligt op 4 tot 6 miljard dollar per jaar, ofwel 2 tot 3 procent van het bbp. Dat cijfer sluit aan bij oudere ramingen van Havocscope uit 2015 en bij academische studies.
Daarnaast circuleren veel hogere cijfers. Eén commerciële statistieksite claimt voor 2022 een omvang van 1,1 biljoen baht (ongeveer 32 miljard dollar) en 3,2 procent van het bbp, met 450.000 directe arbeidsplaatsen en 2,3 miljoen buitenlandse bezoekers die deelnamen aan sekstoerisme. Die cijfers komen uit één secundaire bron zonder duidelijke methodologie en moet je dus voorzichtig hanteren.
Voor het aantal sekswerkers geldt hetzelfde. UNAIDS rapporteert ongeveer 145.000, maar velen denken dat dit een onderschatting is door de informele en gecriminaliseerde aard van de sector. De International Union of Sex Workers komt op ongeveer 250.000, wat Thailand op de achtste plaats in de wereld zet. Oudere uitschieters van 2 tot 2,8 miljoen worden tegenwoordig vrijwel unaniem verworpen.
Wat wel zeker is: een formele overheidsstudie naar het exacte aantal sekswerkers is nooit uitgevoerd. Alles wat je leest, is dus een schatting van een ngo, een academicus of een journalist.
De juridische werkelijkheid versus de praktijk
Op papier is de zaak helder. De Prevention and Suppression of Prostitution Act uit 1996 bestraft sekswerkers voor activiteiten als ronselen en adverteren. Eigenaren van seksetablissementen en klanten van minderjarigen zijn ook strafbaar. Voor volwassen klanten onderling bestaat geen specifiek strafartikel, behalve bij openbare overlast of misbruik.
In de praktijk werkt het anders. Ondanks de officiële criminalisering bloeit de industrie openlijk en wordt deze vaak gedoogd door de autoriteiten. Bars, massagesalons, karaokeclubs en gogo-bars opereren onder vergunningen voor entertainment en regelen seksdiensten via een ingewikkeld systeem van barfines en offsite afspraken.
In 2024 zijn er stappen gezet richting hervorming. Thailand opereert sindsdien in een fase van zachte decriminalisering. De wet uit 1996 is niet geschrapt, maar de politie heeft niet langer de primaire bevoegdheid om sekswerkers te beboeten voor ronselen. Die taak is verschoven naar het ministerie van Sociale Ontwikkeling en Menselijke Veiligheid. Op 18 juli 2024 diende de SWING Foundation, gesteund door 14.484 ondertekenaars, een voorstel in om de wet uit 1996 in te trekken.
Of er een volledige decriminalisering komt, hangt af van de politieke samenstelling. De regering-Paetongtarn Shinawatra koppelde het idee aan een Entertainment Complex Bill, met casino’s en mogelijk gereguleerd sekswerk. Op 23 september 2025 wees de Thaise Senaat dat wetsvoorstel definitief af. Daarmee ligt ook de bijbehorende decriminaliseringsagenda voorlopig stil.
Waar het sekstoerisme zich concentreert
De geografie van het Thaise sekstoerisme is sinds de jaren tachtig nauwelijks veranderd. De belangrijkste prostitutiezones zijn de rosse buurten van Bangkok en Pattaya, en Patong Beach Resort op Phuket. Hat Yai en andere grenssteden bedienen vooral Maleisische klanten.
In Bangkok draait alles om drie locaties: Patpong (de oudste, inmiddels grotendeels toeristisch), Soi Cowboy en Nana Plaza (Sukhumvit). In Pattaya is Walking Street nog steeds het epicentrum, ondersteund door Soi 6 en Soi LK Metro. In Phuket concentreert het zich op Bangla Road in Patong. Daarnaast bestaan er lokale vormen rond karaokebars (vooral voor Thais en Chinezen), massagesalons en de freelancer-scene in hotels, op Beach Road en via apps.
De klantgroep is in twintig jaar sterk veranderd. Tot ongeveer 2015 domineerden westerse mannen het straatbeeld in Pattaya en Patong. Na de coronapandemie nam het aantal locaties gericht op westerlingen af. Locaties gericht op Zuid-Koreanen en Russen namen juist toe. Vanaf 2023 zag Thailand bovendien een sterke toename van Indiase toeristen, met als gevolg meer Indiase locaties op Walking Street.
Wie zijn de sekswerkers
De meerderheid komt uit Isaan, het arme noordoosten van Thailand, of uit buurlanden. De meeste sekswerkers komen uit Isaan, uit etnische minderheden of uit Cambodja, Myanmar en Laos. Vrouwen vormen de overgrote meerderheid, gevolgd door transgenderpersonen (ladyboys of kathoey) en een veel kleinere groep mannen. De gemiddelde leeftijd ligt boven de achttien, al blijft jeugdprostitutie een hardnekkig probleem waar grote internationale ngo’s tegen procederen.
De financiële motieven zijn zelden romantisch. Veel vrouwen uit Isaan sturen een groot deel van hun inkomen terug naar hun familie op het platteland. Daarmee bouwen ze een huis of betalen ze schoolgeld voor jongere broers en zussen. Onderzoek toont een opvallende paradox: het inkomen ligt vaak hoger dan dat van vergelijkbare formele banen, maar de risico’s op geweld, uitbuiting, ziekte en sociale stigmatisering zijn aanzienlijk groter.
Waarom de overheid blijft schipperen
De houding van Bangkok is decennialang dubbelzinnig geweest, om twee redenen. Eerst de economische: zonder de seksindustrie verliezen Pattaya, delen van Bangkok en Phuket een belangrijke pijler van hun nachtleven. En dat nachtleven trekt op zijn beurt drank, restaurants, hotels en taxi’s aan. Daarnaast de politieke factor: een directe legalisering raakt aan boeddhistische gevoeligheden en aan de Thaise sociale conventie van krengjai, de schaamte rond openlijke seksualiteit.
De huidige strategie probeert dit gat te dichten met een rebranding. Op 21 juli 2025 onthulde de Tourism Authority of Thailand haar 2026-strategie onder het thema Value is the New Volume, met de focus op kwaliteit, balans en duurzaamheid. In dit plan wordt Pattaya neergezet als een familievriendelijke sport- en zakenbestemming, niet meer als nachtlevenstad.
Of de realiteit op straat die volgt, is een andere vraag. In recente weken zijn bijna nachtelijke razzia’s door politie en districtsambtenaren op de uitgaansgelegenheden van Pattaya routine geworden. Voor veel waarnemers is de vraag inmiddels niet waarom er zoveel razzia’s zijn, maar waarom ze überhaupt nog nodig zijn. Het patroon dat zich aftekent: bars sluiten, openen elders weer, en de cyclus begint opnieuw.
Wat dit betekent voor de Nederlandse of Belgische bezoeker
Wie als Nederlander of Belg naar Thailand reist, krijgt vroeg of laat met deze realiteit te maken, ook zonder ze actief op te zoeken. Een paar zaken zijn nuttig om te weten.
Eerst en het belangrijkst: seks met of bij minderjarigen (onder de 18) wordt in Thailand en in Nederland en België vervolgd, ook als het feit in Thailand plaatsvindt. Nederland past hierin extraterritoriale rechtsmacht toe. Er bestaat geen grijs gebied.
Verder zijn de directe risico’s voor toeristen verschoven. Op 7 april 2026 hield de toeristenpolitie een overleg op Walking Street met lokale politie, immigratiedienst en horeca-exploitanten naar aanleiding van virale filmpjes waarop beveiligers buitensporig geweld gebruikten tegen buitenlandse toeristen. Politiestatistieken lieten zien dat de meeste incidenten met toeristen tussen december 2025 en maart 2026 mishandelingen betroffen, met een opvallende stijging in maart.
Wat ook is veranderd: drugscontroles in uitgaansgelegenheden zijn intensiever geworden. Wie aanwezig is in een club tijdens een inval, kan een verplichte urinetest krijgen. Een positieve uitslag heeft strafrechtelijke gevolgen en gevolgen voor je visum.
Conclusie
Sekstoerisme is in Thailand nooit officieel een pijler van het toerisme geweest, maar feitelijk wel. Sinds 2025 kiest Bangkok nadrukkelijk voor kwaliteitstoerisme. Tegelijk blijft de seksindustrie bestaan, deels uit economische noodzaak, deels door politieke verlamming. Voor de bezoeker is het beeld minder rauw dan in 2010, maar de onderstroom is hetzelfde.
Bronnen: Tourism Authority of Thailand, Bangkok Post, Pattaya Mail, UNAIDS, HaRDstories, G.A.M. Legal Alliance, Benoit & Partners, Macao News, Chiang Rai Times, iGaming Business, Nation Thailand, The Thaiger, Wikipedia.
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Expats en pensionado20 mei 2026De politie in Thailand: wie doet wat als jij in de problemen zit?
Expats en pensionado20 mei 2026Reisverzekering als ziektekostenverzekering in Thailand? Vergeet het maar!
Leven in Thailand20 mei 2026Geesten, amuletten en bijgeloof: zo passen westerse mannen zich aan in Thailand
Achtergrond20 mei 2026Bangkok worstelt met groeiend zwart circuit aan cosmetische chirurgie