Het bloedstollende inferno van gisteren in Bangkok was geen bizar ongeluk, maar pure moedwillige nalatigheid. Een volgepakte autobus transformeerde op de spoorstaven in een rammelende doodskist voor kansloze passagiers. Niemand treurt hier echt verrast, want de totale wetteloosheid op het Thaise asfalt is simpelweg een ingecalculeerd risico. Om dit te illustreren, bekijk vooral de twee TikTok-filmpjes die in deze column staan. Onder het mantra ‘Ieder voor zich en Boeddha voor ons allen’ lapt de gemiddelde Thai alle verkeersregels aan zijn rubberen rijstveldlaars.
De wederom geschokte kreten van de overheid over deze zoveelste afschuwelijke busramp klinken dan ook lachwekkend hypocriet. De lokale infrastructuur is al decennia een tikkende tijdbom die bewust wordt genegeerd door corrupte plucheplakkers. Verkeersregels dienen uitsluitend als papieren decoratie, terwijl de bloedige realiteit op de weg een middeleeuws recht van de sterkste weerspiegelt.
Bumperkleven is in deze verstikkende metropool verheven tot een dieptrieste nationale religie. Voertuigbestuurders weigeren pertinent om ook maar een millimeter afstand te houden en parkeren hun rammelende voertuigen ijskoud bovenop de spoorrails. Zodra er een opstopping ontstaat, sluit de hersenloze massa met amuletten om de nek tegen ieder onheil, blindelings aan, tot de spoorwegovergang volledig hermetisch is geblokkeerd. De rein moet maar stoppen, want in Thailand bepalen we zelf de regels.
De eenzame overwegwachter staat er ondertussen als een hulpeloze figurant bij te kijken. Wanneer de man een melding krijgt van een naderende trein, activeert hij braaf de rode waarschuwingslichten en de loeiende geluidssignalen. De asociale weggebruikers hebben echter collectief schijt aan deze vitale levensredders en negeren de waarschuwingen volkomen om toch maar een meter winst te pakken.
De zogenaamde handhaving van de verkeerspolitie is een volstrekt perverse vertoning die louter dient om zakken te vullen. Terwijl roekeloze kamikazebrutalen dagelijks dodelijke misstappen begaan, kijkt de overheid selectief de andere kant op, mits de juiste steekpenningen rollen. De prioriteiten van de wetshandhavers liggen overduidelijk bij het jagen op gemakkelijke prooien.
Als je als onwetende farang op de fiets je hand vergeet uit te steken, springt er direct een bende agenten uit de bosjes voor een astronomische boete. Buitenlandse toeristen fungeren als de ideale melkkoeien voor de lokale staatskas en voor de nieuwe Mercedes-Benz van de politiecommissaris, terwijl moorddadige transportbedrijven elke verantwoordelijkheid ontlopen. Zonder een keiharde spiegel blijft dit land een tragikomische kokosnotenrepubliek waar corruptie zwaarder weegt dan een mensenleven.
Dit gruwelijke drama bewijst dat de Thaise overheid totaal geen verantwoordelijkheid neemt door bewuste passiviteit. Thailand moet nu heel snel stoppen met de corrupte poppenkast of accepteren dat haar wegen en de spoorwegen openbare slachthuizen blijven.
Over deze blogger
- De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.
Lees hier de laatste artikelen
Column17 mei 2026Column – Welkom in Bangkok waar een dode minder kost dan een herstelde spoorboom
Column6 mei 2026Column – Oude westerse dromers verzuipen geruisloos in een tropisch paradijs vol onbegrijpelijke klanken
Column26 april 2026Column – Ademen in Thailand is een luxeprobleem voor zeurpieten
Column19 april 2026Column – De arrogante westerling ziet Thailand als een openbaar toilet