Je wordt wakker, zet koffie en kijkt niet eerst naar buiten. Niet naar de zon, niet naar je vrouw, niet naar de hond die al twintig minuten tegen de deur staat. Nee. Eerst de euro-bahtkoers. 38,42. Gisteren was het 38,57. Ramp. Nog voor je eerste slok koffie is de dag economisch ingestort.

Je kwam ooit naar Thailand om los te komen van de Nederlandse ratrace. Geen baas meer, geen hypotheekstress, geen vergaderingen, geen gezeur over targets. Vrijheid. Rust. Palmbomen. Tien jaar later zit je om zeven uur ’s ochtends in je onderbroek naar een valutagrafiek te staren, alsof Frankfurt zonder jouw toezicht elk moment kan ontploffen.

Je hebt drie apps, twee websites en een Excelbestand. Eén toont de officiële koers, één de koers van je bank, je kijkt ook naar Wise en geen enkele vertrouw je. Dus ga je naar Facebook, waar een man uit Udon met een profielfoto van een Honda Forza uitlegt dat “de baht kunstmatig sterk wordt gehouden”. Kijk. Eindelijk iemand met kennis van zaken.

Vroeger wist je nauwelijks wat een centrale bank deed. Nu praat je over renteverschillen, kapitaalstromen en monetaire druk, alsof Christine Lagarde je iedere ochtend belt voor overleg. Je zegt dingen als “de markt heeft dit al ingeprijsd”, terwijl je grootste financiële beslissing deze week bestaat uit wel of geen blok Goudse kaas bij de Makro.

Een halve baht verschil kost je misschien wat honderden baht op een maandelijkse overboeking. Emotioneel beleef je het alsof iemand vannacht met een bivakmuts je pensioenrekening heeft leeggetrokken. Bij 39 ben je ontspannen. Bij 38 begin je te rekenen. Bij 37,80 krijgt je vrouw ineens te horen dat de airco “niet de hele dag hoeft”. Zij denkt dat je zuinig bent. Jij voert monetair beleid.

Daarna begint de grote boekhouding. Koffie 70 baht. Lunch 180. Benzine omhoog. Bier ook. Je rekent alles terug naar euro’s en ontdekt dagelijks opnieuw dat dingen geld kosten. Dat ervaar je als persoonlijk verraad. “Thailand wordt duur.” Nee, Kees. Je bent gewoon obsessief geworden.

Je hele levensgeluk hangt inmiddels aan twee decimalen. De zon kan schijnen, je gezondheid kan goed zijn, je huis kan afbetaald zijn en je vrouw kan vrolijk zijn. Maakt niets uit. Als de euro 0,4 procent zakt, zit jij erbij alsof de notaris net heeft gemeld dat het zwembad dat je in gedachten had naar Brussel is overgeschreven.

En dan moet er geld worden overgemaakt. Dat is het WK paniek. Vandaag staat de koers op 38,31. Jij wacht op 38,50. Morgen 38,18. Nu kun je uit principe niet meer overmaken. De dag erna 38,02. Je wacht nog steeds, want “dit kan niet zo doorgaan”. Natuurlijk kan het dat wel. Een week later maak je alsnog over op 37,91. Je noemt dat strategie. Je vrouw noemt het rijst kopen.

Aan de koffietafel zitten nog drie valutamartelaren. De een wacht al acht maanden op 40. De ander zegt dat 42 “historisch gezien logisch” is. Nummer drie voorspelt sinds 2021 de totale ineenstorting van de euro en is zichtbaar teleurgesteld dat Brussel hem ieder jaar opnieuw persoonlijk teleurstelt door gewoon door te gaan. Niemand weet iets. Iedereen heeft een theorie. En allemaal hebben ze een grafiek op hun telefoon die ze met twee vingers uitvergroten, alsof daar ergens tussen de lijntjes de zin van het leven verstopt zit.

Daar zit de mooiste grap. Je bent naar Thailand verhuisd omdat je vrij wilde zijn van systemen, regels en Nederlandse bemoeizucht. Nu laat je humeur bepalen door een valutapaar waar je nul invloed op hebt. Geen baas meer, geen hypotheek, geen files. Alleen nog Frankfurt, Bangkok en vier satang verschil.

Vlak voor het slapen kijk je nog één keer. 38,46. Vier satang erbij.

Je glimlacht.

De vrijheid heeft vandaag gewonnen.

---

Over deze blogger

De Expat

De Expat (66) woont al 17 jaar in Pattaya en geniet van elke dag in het land van melk en honing! Vroeger werkzaam in de wegen en waterbouw, maar het grillige weer in Nederland ontvlucht. Woont hier met zijn Thaise vriendin en twee honden net buiten Pattaya, op 3 minuten loopafstand van het strand. Hobby's: genieten, uitgaan, sporten en met vrienden filosoferen over voetbal, Formule 1 en politiek.

Lees hier de laatste artikelen

Oudere postings van deze blogger

• Column7 november 2026Column – De pensionado die naar Thailand emigreerde voor vrijheid en nu gegijzeld wordt door vier satang
• Column23 oktober 2026Column: De farang die alleen naar zijn rijbewijs vroeg en daarna verantwoordelijk werd voor de ondergang van Europa
• Column9 oktober 2026Column – De farang die drie keer zijn les leerde en voor de vierde keer exact hetzelfde doet
• Column26 september 2026Column – De farang die zes miljoen baht in beton stort en daarna trots vertelt dat het zijn huis is