Lezersvraag: Zijn er lezers die ervaring hebben met wonen in de Filipijnen?

Door Ingezonden Bericht
Geplaatst in Lezersvraag
Tags:
21 februari 2015

Beste lezers,

Woon meer dan vijf jaar (alleen) in Thailand. Ontvang binnen enige maanden AOW uit Nederland, maar ben mij nu oriënteren naar eventuele alternatieven voor Thailand.

Zijn er mensen die ervaring hebben met wonen in de Filipijnen? Of mensen die er regelmatig komen en die hun ervaringen willen delen?

Bij voorbaat dank,

Peter


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

13 reacties op “Lezersvraag: Zijn er lezers die ervaring hebben met wonen in de Filipijnen?”

  1. evie zegt op

    Hallo Peter,
    Persoonlijk zou ik je aanraden eerst een tocht door de Fillipijnen te maken,je ‘inlezen’ op google internet,en de orkaangevoelige gebieden mijden, wat mij opviel was de openheid en gastvrijheid v/d mensen daar uitzonderingen daargelaten,zelf ervoer ik een belangrijk verschil met mijn ervaringen in Thailand en nouja je zal zelf ook wel je ervaringen hier reeds kennen?, het is in de fillipijnen over het algemeen meer armoe maar daardoor des te meer hartelijk,komt mogelijk ook door de christelijke religie katholiek/evangelisch, maar zij beleven dit totaal anders dan in nederland,verder zou ik je aanraden eerst te huren, en als je een partner zoekt in de toekomst?,meer en vertrouwder dan hier in thailand en zeker als er een chr. levensovertuiging als basis bij is,ik heb hier echt mijzelf hierover verbaast,ik zeg dit,om als ik morgen alleen zou komen te staan, ik ogenblikkelijk richting de Fillipijnen ga,en voor jou mijn tip niet over één nacht ijs,maar veel succes,komt vast goed.

    • Dave zegt op

      Peter,
      leuk idee, loop ook al een posje met plannen rond om me eens te oriënteren in de Fillipijnen.
      Een aantal jaren geleden wilde ik er al eens naar toe, maar helaas.
      Ik woon nu in Thailand , maar wil er binnenkort toch ook eens een kijkje nemen.
      Als er mensen zijn die hier over info willen delen, dan houd ik mij ook aanbevolen.
      Alvast bedankt
      pabulatio@gmail.com

  2. Rob zegt op

    Hoi peter.
    Ik heb nu 1,5 jaar een philipijnse vriendin.
    En ik ben daar heel gelukkig mee,geen gezeur om geld spullen e.d.
    Geen gedoe om de hele familie te onderhouden.
    Ik onderhoud vrijblijvend haar zusjes ,ik heb dit zelf aan geboden.
    Ze hebben geen vader of moeder.
    De mensen daar zijn heel anders ,het is een heel ander cultuur.
    Veel meer armoede dan hier en toch vind ik het duurder dan in thailand.
    Maar de mensen zien je daar niet gelijk als een atm.
    En ik ben regelmatig daar geweest ,het is een heel verschil met thailand .
    Toch leef ik liever in thailand/phuket ,het eten is beter dan in phillipijnen.
    Ik vind het hier veiliger,dat komt door hele erge armoede daar.
    Geen twee verschillende entree prijzen ,zoals we hier eerder besproken hebben.
    Ik voel me daar niet uitgebuit.
    Maar toch wil ik er niet wonen,ik ben te verwend misschien.
    Gr Rob

  3. Maud Lebert zegt op

    Beste Peter
    Zoals Evie al heeft aangeraden, zou ik eerst een paar keer naar de Filipijnen gaan, voordat je een besluit neemt.
    Ik ben 10 jaar presidente geweest van een NGO, ontwikkelingshulp organisatie, en de Filipijnen heb ik meer dan eens bezocht om te kontroleren of het geld goed besteed werd. Het noorden wordt geteisterd door tyfonen en de behuizing is daarop niet ingericht. Manila en omgeving is voortdurend onder water in de regen seizoen. Het zuidelijkste eiland Mindanao, dat ik persoonlijk het mooist vind, is nu bekend door de ontvoeringen van toeristen om er losgeld van te krijgen.
    Volgends mijn ervaringen heeft de ‘christelijke religie’ absoluut niets met de mentaliteit van de bevolking te maken. In een dorpje van hoogsten 300 mensen zijn er dikwijls 3 tot 5 grote kerken en wie gaat daar naar toe? Geen mens!
    Vriendelijk? Nou ja, dat gaat nogal. De mannen zuipen vanaf ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Onze financiele hulp hebben we alleen aan vrouwen gegeven, omdat die het kunnen omzetten voor de familie en niet aan mannen, omdat die het meteen verzuipen.
    Ik ben er meer dan eens geweest en kan het bevestigen.
    Er is geen infrastruktuur en geen behoorlijke geneeskundige hulp. Ik heb een moeder in een afgelegen dorp geld (uit mijn eigen zak) gegeven om met haar zieke kind de bus te betalen naar een stad die 2 uur rijden weg was om naar het ziekenhuis te kunnen gaan en de medicijnen te kunnen betalen. Onze NGO heeft geneeskundige hulp aan kinderen gratis ter beschikking gesteld. Ik zou nog heel wat meer kunnen vertellen. Maar ik zelf zou nooit van mijn leven naar de Filipijnen willen gaan voor mijn oude dag.
    Dan liever en zeer zeker naar Indonesie. Malang, Tretes en omgeving. Heerlijk koel klimaat.
    Indonesie wordt ten onrechte als muslimisches land veroordeelt. In Oost Java- zoals gezegd, Malang en omgeving, is de bevolking hoofdzakelijk van hinduistische oorsprong, weliswaar oficieel muslim, maar zoals overal elders in Indonesie matig moslim. Ze zijn nog altijd oorspronkelijk animistisch met een dun laagje musim, omdat dat verwacht wordt. Natuurlijk zijn er altijd en overal konservatieve gelovigen. Maar in Indonesie heb ik dat nooit ondervonden, en ik ben er regelmatig!
    Peter, ik kan u alleen maar aanraden zowel in de Filipijnen (hoe bent u daar op gekomen?) als ook in Indonesie rond te kijken. Als u meer over Indonesie en de mogelijkheden daar wilt weten kunt u via de
    redactie mijn e-mail adres krijgen.
    Ik wens u veel succes met het vinden van een goede plaats voor uw oude dag.
    Beste wensen van ML

  4. Peter zegt op

    Dag peter,
    Je begint met dat je alternatieven zoekt na 5 jaar Thailand . Dan aow . Indien Thailand wat te duur word . Ja is misschien Cambodja ook een mogelijkheid
    Stuk goedkoper , ga eens kijken in de hoofdstad en in de kustplaats shinoekville . .genoeg te doen . Redelijk wat buitenlanders en vele Cambodjanen spreken engels of frans .
    Min loon is daar 75 dollar ,hier 9000 bath .
    Gr peter ubon

  5. Blottekop zegt op

    enkele verloven doorgebracht in de filipijnen met mijn toenmalige vriendin dan spreek ik niet over Angeles of Manila wat mij totaal niet aanspreekt.
    Mijn persoonlijke ervaring is gemakkelijke communicatie omdat vele engels spreken veel al hartelijke open mensen vriendelijk,in omgang.
    Ik vind het weer in thailand heerlijk in de Filipijnen veelal bewolkt en toch veel,regen .
    Ik vind het er allemaal redelijk chaotisch en weinig georganiseerd ik zou er zelf niet willen of kunnen wonen eten niet vers electriciteit duur en valt regelmatig uit zelfs voor lange tijd.
    Hospitalen mischien in grote steden maar daarbuiten sober gesteld medicijnen duur .
    Veel armoede voel mij er niet zo veilig als in Thailand
    Ben maar zeker als je ooit gehuwd bent of samenwoont met een pinay je de familie mee zal onderhouden ze hebben echt geen andere keuze on te overleven werk is daar heel moeilijk te vinden ,het levensonderhoud voor hen heel duur en het salaris zeer laag

  6. Piet zegt op

    Beste Peter,
    Bezint eer ge begint zou ik willen zeggen.
    Ik wil de Filipijnse mensen niets tekort doen, want ze kunnen heel aardig zijn.Ik wil dan ook niet teveel in details treden.

    Zelf ben ik 35 jaar getrouwd met een Filipijnse vrouw en kom derhalve regelmatig in de Filipijnen, soms een maand en soms wat langer.

    Nu ik gepensioneerd ben en meer tijd voor mijzelf heb, ga ik vaker naar Thailand op vakantie terwijl mijn vrouw naar de Filipijnen gaat.
    Ik heb het helemaal gehad met de Filipijnen, en om maar een paar dingen te benoemen, De mensen zijn daar zwaar Katholiek (waar niks mis mee hoeft te zijn) maar tegelijkertijd is te (kleine) criminaliteit zeer hoog. En het is altijd ja zeggen en nee doen.Zo zijn er nog meer dingen waar ik mij in de loop der jaren steeds meer aan ben gaan ergeren en is het voor mij niet meer het land waar ik zou willen wonen.
    Op heel vehicles staat de zin “We Trust in God” en dat mag ook maar denk dan niet dat alles wel voor je geregeld wordt. Deze instelling maakt dat het land weinig vooruitgang boek en de mensen zo arm blijven als de neten. Uitzonderingen daargelaten.

    Ik wil niet zeggen dat Thailand beter is om wonen want ik loop ook niet met een roze bril op. Maar persoonlijk voel ik mij meer op mijn gemak in het Boedhistische Thailand. Voel me hier ook meer thuis, maar dat kan natuurlijk ook aan mijn eigen instelling liggen.

    • evie zegt op

      IDD,Piet ik denk ook dat de armoede maakt dat de ervaring die jij schets helaas de oorzaak is daar helpt niets aan,wij in Nederland hebben[hadden] wel wel heel goed met zijn allen voor elkaar en zijn top verwend,maar idd de voorzieningen in de Filipijnen zijn basic en ergo daaronder,zelf had ik ervaringen in San Fernando en Vigan Illogos en heb daar vooral in San Fernando en omgeving veel ‘buitlanders’ ontmoet die er daar al vele,vele jaren meer dan tevreden wonen en nooit meer terug willen naar hun eigen land,maar goed das persoonlijk niemand is gelijk,voor een vrouwspersoon zou ik adviseren,blijf lekker in Nederland,als man met pensioen,kijk rond doe je huiswerk praat veel met de mensen [buitenlanders] die er al jaren wonen en kijk en hoor en ervaar waar je jezelf in kan vinden,wil je Nederlandse welvaart?, tja dat vind je niet,idd is Thailand meer ontwikkeld,ik zie en lees ook dat meer Filipijnen naar Thailand komen,ook dat Filipijnse vrouwen met een Europeese man zich in Thailand vestigen is ook een optie?ik bedoel voor mezelf denk ik dat ik in de Fillipijnen een super relatie kan vinden en bij grondig onderzoek ook wel een goede woonplek,maar nogmaals nooit iets kopen!!!! gewoon scherp onderhandelen en huren,veel succes.

  7. Edwin zegt op

    The Filipijnen en waarom het gewoon mijn land niet is.

    In mijn jonge jaren was ik behalve natuurlijk een stuk knapper ook knap reislustig. Hoe meer landen hoe beter.
    En aangezien ik er op een gegeven moment toch in de buurt was… op naar Manila, op naar the Philippines, het land der huishoudsters.
    Huppetee van Manila-airport per taxi linea-recta naar de buitenwijk Makati.

    Nog maar net bij het hotel aangekomen kreeg de stad te kampen met een brown-out. Dat is een iets minder ernstige variatie van een blackout.
    Dan heb je helemaal geen electriciteit meer. Nu brandde de gloeilamp nog net voldoende sterk om je nek niet te hoeven breken.
    Dat het brown-out heet schijnt er niks mee te maken dat het flink shit is.
    Bij een brown-out doet de televisie het niet maar dat is natuurlijk de rede niet dat ik die avond
    een ruige tent wou bezoeken. Nee, ik wilde het ook allemaal wel eens meemaken.
    Waarom toeristen naar dit land komen ? “Iedereen kan zo goed engels”, “prachtige stranden”,”overal leuke eilandjes”,
    “allemaal katholiek en dus zal het wel veilig zijn” … tuurlijk joh! Wist wel beter. Was wel degelijk op de hoogte van de
    werkelijke attracties maar wist duidelijk de weg nog niet, dat zal blijken.

    Stapte een bar binnen vol met, en dan zal ik het netjes zeggen, animeermeisjes. Op zich niet zo raar natuurlijk maar er was hier
    iets vreemds aan de hand, bizar zelfs. Wat was dat dan ? Nou, het rare was dat ze allemaal, stuk voor stuk, doof waren. Wat krijgen we nou ?
    Wist ook niet wat ik er van moest denken. Ik was toch wel enigzins sprakeloos, met stomheid geslagen. De meeste Dames daarintegen waren beslist
    niet op hun mondje gevallen, verre van dat. Ze kwamen voor mijn gezicht hangen en schreeuwde me toe hoe handsome ik wel niet was. Hoeveel ik wel
    niet leek op Tom Cruise ook. Leuk om te horen natuurlijk maar toen ik naar mijn oren wees ten teken dat óók ik doof begon te worden, dachten ze dat ik
    niet verstond wat ze me toeschreeuwden en schroefden het volume nog iets omhoog. Waar was ik in hemelsnaam terecht gekomen ? Daar moest
    ik achter zien te komen, hier kon ik niet zo maar met goed fatsoen weg lopen, als enige klant.

    Heb je je misschien nog nooit echt een voorstelling kunnen maken van arremoede op de wereld dan ga je er nu achter komen. Wat bleek ?
    Het weeshuis, waar ze als baby door de ouders waren afgegeven toen deze er achter kwamen dat ze doof waren, had geld nodig. De zusters
    (jawel, ik bedoel nonnen,de leiding van het weeshuis) waren met een oplossing gekomen om geld in het laatje te brengen. Ze gingen maar
    een bar beginnen voor Amerikaans defentiepersoneel. Daar zat immers het geld. In die dagen kwamen de Amerikanen nog regelmatig het land
    aandoen met die gigantisch grote vliegtuigdekschepen van ze. Elk schip 5000 man aan boord zonder enige interesse voor musea, tempels,
    cultuur of wat dan ook. Zwembroek hadden ze niet eens bij zich. Nee, geen twijfel mogelijk en de zusters wisten het ook zeker, een bar zouden
    ze beginnen. De gesprekken in al die al aanwezige barretjes gingen toch nergens over. De opgewonden als boter marine-mannen zaten vaak veel te lang
    op zee zonder een vrouw zelfs maar te zien. Deze Heren weten de dove dames om heel andere dingen te waarderen. “Who gives a f**k ?” Precies !
    zo is het maar net. De kunst is weten waar het om draait in het leven; prioriteiten stellen.

    De bar of zeg maar gerust etablissement zag er werkelijk prachtig uit. Met een american-diner-thema from the 50’s. Maar rustig dat het er was!
    uitgestorven is wellicht een betere beschrijving. Je kon bij wijze van spreke een speld horen vallen. Schrijver dezes was de enige bezoeker die ‘m dan zou
    horen en de enige bezoeker punt. Ze zaten gewoon te wachten tot er weer zo’n joekel van een schip subic-bay binnen kwam varen.
    Had mijn conclusie wel getrokken. Deze bar is niks voor mij en laat de rest van het land ook maar zitten.

  8. Kees 2 zegt op

    Ken een Australier die er 12 jaren gewoond en gewerkt heeft + business.
    300.000 AUD kwijtgeraakt, rechter werd omgekocht door rijke familie die de Australier bedonderd had.

    Stelling van de Australier: Thailand kent vele oplichters, Philippijnen is 10x zo erg.

    Dus: vooral GEEN zaken doen, GEEN geld uitlenen.

  9. Rori zegt op

    Ik sta sprakeloos. Veel geschreeuw en weinig echt gemotiveerd.
    Ik heb voor mijn werk (Philips, AB-Inbev en andere) in veel landen in Zo Azie mogen vertoeven.
    Thailand, Vietnam, Maleisie, Indonesie, China en ook de Filippijnen. Resultaat van het laatste land dat ik 20 jaar met een filipijnse getrouwd ben geweest.

    Als je inderdaad mocht overwegen om in de filipijnen te gaan wonen ga eerst eens een paar keer wat langer daar ter plekken rondkijken. Niet slechts 3 weken maar probeer het een aantal maanden.

    Wat overstromingen, aardbevingen en tyhoons betreft die hebben ze daar regelmatig.
    Echter gezien de groote en uitgestrektheid van het land heb je wel mogelijkheden om in wat rustiger gebieden te zitten.

    Als ik mag aanbevelen ga niet te veel ten noorden van Manila zitten maar ga iets naar het zuiden. Sta Rosa, Tagatay, Los Banos regio (hot spring gebied). Je bent dan nog redelijk dicht bij Manila maar toch echt buiten de stad en drukte.
    Daarnaast is Cebu een leuke plaato.
    Zelf ben ik helemaal weg van Puerta Pricessa op Palawan. Ook is het zo dat de westkust naar het noorden toe ook vele leuke plaatsen heeft.

    Medische zorg is in de kleine plaatsen wat problematisch maar als je een wat grotere plaats in de buurt hebt zijn en genoeg goede ziekenhuizen. Daar heb ik me nooit zorgen over gemaakt en wel met de eigen familie en kleine kinderen veelvuldig gebruik van gemaakt. En er is niemand overleden en dat is het belangrijkste.

    Mocht iemand meer info willen drop even een antwoord en kan je me eventueel ook prive benaderen. De angstscenarios welke ik hier eerder zie daar kan ik me niet in herkennen. Ok Filipijnen is een heleboel azie met een spaanse paraplu en een amerikaanse inhoud -> heeft iets van mexico.

  10. evie zegt op

    Hai Rori,

    IDD ik sta er ook van te kijken,zelf wil ik er aankomend/volgend jaar graag weer naar toe.
    En zou graag nieuwe plekken willen ontdekken om het kort te houden mag u mij gaarne
    een mail sturen dan kunnen wij het e.e.a uitwisselen: e.pleyter@hotmail.com

  11. Aart van Wijngaarden zegt op

    Met enige terughoudendheid wil ik reageren over het onderwerp met pensioen naar Thailand of de Philippijnen. Mei 2005 vertrok ik naar Thailand na eind 2004 mijn latere vrouw voor het eerst ontmoet te hebben. In mei 2005 keerde ik terug naar Thailand om met haar te trouwen. Eind van 2005 emigreerde ik naar Thailand om definitief bij haar te blijven. Bijna 8 jaar heb ik een prachtig huwelijk met haar gehad tot ze als gevolg van een misdadige chemokuur kwam te overlijden. Tot op de dag van vandaag denk ik iedere dag aan haar, we waren zo gelukkig met elkaar tot ze in april 2013 overleed. Na dreigementen van haar familie, omdat ze 50% van haar bezit aan mij wilde nalaten, besloot ik naar de Philippijnen te vertrekken, in mijn ogen een volledige foute keuze. Ik ga het niet opnieuw uitleggen, omdat ik door sommige lezers, die niets van de situatie kenden, was mijn verhaal niet waar, dus geef ik er de voorkeur aan het in een persoonlijk contact te vertellen. Mijn e-mail adres is: aartliberty@gmx.com. Ofschoon ik ook over een condo beschik, is de verkoop daarvan geen must, het is maar een weet.

    Groeten uit CEBU op de Philippijnen,

    Aart van Wijngaarden


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website