Wederom aandacht voor de Usufruct kwestie (lezerinzending)

Volgens mij lopen in de beschrijving verschillende dingen door elkaar. De aankoop van grond kan alleen door zijn Thai echtgenote worden gedaan. Na registratie van de aankoop krijgt zij de chanoot. Zijn echtgenote kan met die grond doen en laten wat zij wil.

Maar als zij zeker wil zijn dat Jan Beute na onverhoopt eerder overlijden van haar toch met dat stukje grond verder kan, registreert zij Usufruct op die grond ten gunste van Jan, haar buitenlandse echtgenoot.
Zou hij ook op die grond willen bouwen, dan doet zij er goed aan ook ‘Superficies’ (Recht van Opstal) te registeren.Zijn naam en de gunsten “vruchtgebruik” en “opstal” worden achter op de cahanote vermeld.

In alle deze procedures en protocollen heeft een buitenlander geen enkele rol noch medezeggenschap, ook al doet Jan Beute blijken de regie te hebben. Mooi omschreven, maar beneven de werkelijkheid.

Als er sprake is van aankoop door zijn Thai vrouw, waarom dan een 10-jarige lease. Dat voegt niets toe. Als hij de grond wil leasen van zijn vrouw moet een lease-contract worden gesloten, en dat contract is pas rechtsgeldig als die is geregistreerd bij de Land Office. Maar als hij usufruct wil, wordt geen Lease alsnog geaccepteerd. En ook niet andersom.

Tenzij Jan Beute bedoelt dat hij dat stukje grond van de eigenlijke eigenaar leaset. Dus dat zijn vrouw niet aankoopt. Dan is een leasecontract mogelijk, en in de voorwaarden zijn dan termijn, huurpenningen en het doel van de lease beschreven. Zijn vrouw heeft er nu niets mee van doen. De eigenaar en Janneman sluiten dat contract ter land Office af. Maar waarom komt hij dan met die Usufruct-kopietjes af? Die doen in een lease niet ter zake. Jan doet er goed aan klare wijn te schenken, wat dit alles vergroot enkel de verwarring rondom usufruct. Dat is de titel van deze inzending en niet aankoop van grond of lease.