Gewoon even een leuke ervaring en warm gevoel delen! (lezersinzending)

Laat ik mij even voorstellen. Mijn naam is Peter. In Thailand is mijn tweede naam Peter Pakwan, oftewel Peter Sweet Mouth. Dat komt, denk ik, omdat ik nogal gevoelig ben, met name voor de Thaise inwoners. Maar goed, ik ben al 23 jaar getrouwd met mijn mooie meisje Anothai. Ik heb al vaker wat gepost op Thailandblog. Leuk om te doen, en mooi om verhalen en gevoelens te delen met mede-farangs uit onder andere Nederland.

Ik woonde in Nederland, in Den Haag. Sinds mijn pensioen woon ik in Bangkok, in het district Sai Mai.

Nu mijn verhaal, dat 23 jaar teruggaat in de tijd, toen ik mijn vrouw leerde kennen. Zij stuurde mij via internet destijds een cassettebandje met Thaise muziek, omdat ik haar had verteld dat ik gek ben op muziek, en met name op hardrock. De artiest was Mai Charoenpura. Nooit van gehoord. Een beetje softmuziek. Sinds die tijd heb ik mij behoorlijk verdiept in Thaise muziek.

Nu het echt leuke gedeelte. Ik denk dat menig Thailandbloglezer de band LOSO wel kent, oftewel Sek Loso. Geweldige muziek, dus ik luisterde er in Nederland veel naar. Mijn vrouwtje was ook in Nederland en op een dag vertelde zij mij: “LOSO en Mai Charoenpura komen naar Nederland.” Pfff, wat was ik blij!

Natuurlijk heb ik kaartjes besteld, samen met veel vrienden uit Nederland die ook getrouwd waren met een Thaise vrouw. Mai Charoenpura trad op in Amsterdam. Mijn vrienden en ik gingen compleet uit ons dak. Pfff, wat een mooie vrouw. Suay maak maak! Bijna net zo mooi als mijn eigen vrouw.

Daarna was het wachten op het concert van LOSO. Ik wist nog niet in welke stad hij het concert zou geven. Nu komt het: ik ben geboren in Rijswijk, Zuid-Holland. Een kleine stad, en laat LOSO nu net daar zijn concert geven! Pfff, gekker kon je me niet maken.

Natuurlijk heb ik kaarten gekocht en ben ik helemaal uit mijn dak gegaan. Na afloop van het concert, met redelijk wat Singha-biertjes in mijn opgefokte bierbuikje, keek ik waar Sek Loso naartoe ging. Hij bleek naar het parkeerterrein te gaan. Ik ging erachteraan en had het geluk dat ik hem kon spreken. En hoe brutaal, gek of misschien nog steeds gek ik was: ik vroeg of ik een knuffel van hem mocht hebben. Spontaan gaf hij mij ook nog een kus op mijn wang.

Dat is dus gelukt! Nooit meer gewassen, 555!

Nu woon ik al bijna vier jaar in Thailand en ben ik nog steeds gek op Thaise muziek. In mijn straat, of soi zoals ze hier zeggen, was een straatfeest om Songkran te vieren. Alle bewoners waren aanwezig, samen met een erg leuke band. En ja hoor, zij zetten een nummer in van LOSO. Ik ken elk nummer uit mijn hoofd. Het nummer dat zij begonnen te spelen was “Jai Sang Ma”. Dat betekent: mijn hart vertelt me dat ik van je hou.

Ik dacht: dit is mijn kans. De farang uit Rijswijk gaat een privéconcert geven. Hup hup, Peter Pakwan! Nou, het ging meer dan geweldig. Iedereen stond op en gaf mij liefdevol een hart terug.

En nog steeds, als ik ergens uit eten ga en er is een bandje, vraag ik of ik “Jai Sang Ma” mag zingen. Het voordeel is dat ik na het zingen vaak gratis drink met veel wais van het prachtige Thaise volk.

Sawasdee khub,

Jai Sang Ma!

Ingezonden door Peter