In het dierenrijk zijn de instincten zodanig ingericht dat de ouders gedurende kortere of langere tijd zorgen voor hun jongen. Ze zogen ze, ze voeden ze en in veel gevallen brengen ze hen ook de fijne kneepjes en trucjes van hun specifieke soort bij. Dat kan bij sommige dieren, zoals olifanten en apen oplopen tot meerdere jaren onderricht.

Ook bij mensen is het veelal gebruikelijk dat de ouders voor hun kinderen zorgen en dat de kinderen op zeker moment vanonder moeders wieken verdwijnen en zelfstandig hun eigen weg vervolgen. Toch is dit niet overal het geval. In Thailand loop je er maar al te vaak tegenaan dat het omgekeerde proces plaats gaat vinden als de kinderen volwassen worden. Het wordt dan vanzelfsprekend geacht dat de kinderen hun ouders financieel gaan steunen.

Op een of andere manier wordt dit op jonge leeftijd al heel diep ingeprent in het normen- en waardenpatroon van de kinderen. Ze voelen het later dan ook als een vanzelfsprekende plicht waar ze zich niet aan kunnen onttrekken. Je ziet overigens wel dat de tijden enigszins veranderen en dat lang niet alle kinderen en met name als ze van het mannelijk geslacht zijn is mijn indruk, nog bereid zijn een deel van hun inkomen af te staan aan hun ouders. In heel veel gevallen gebeurt dit echter toch nog wel.

In het Westen is het niet uitzonderlijk dat kinderen als ze in de pubertijd geraken gaan rebelleren tegen hun ouders, wat in sommige gevallen zelfs kan leiden tot permanent slechtere verstandhoudingen. Wat je echter zelden ziet zijn ouders die hun hand op houden bij hun kinderen. Ook niet als die ouders het niet breed hebben. Voor veel ouderen geldt daar dat het laatste wat ze zouden willen is hun kind tot last zijn. Ik weet nog dat ik zelf lang getwijfeld heb of ik een kind wilde omdat ik niet zeker wist dat ik de bijbehorende financiële verplichtingen wel aan kon. In Thailand ligt dat omgekeerd. Juist als je arm bent moet je kinderen hebben, want dat is een toekomstige bron van inkomsten en dus een aantrekkelijke oudedagsvoorziening.

Ja maar, hoor ik iedereen zeggen, Thailand is een arm land en het is goed dat de jongeren voor de ouderen zorgen. Er is immers geen pensioenstelsel en dat is ook zo. In de praktijk heb ik echter maar al te vaak gezien dat ouders en vooral moeders, hun dochter helemaal leegplukten. Ik weet niet of het nog voorkomt, maar in een verder verleden werden kinderen zelfs verkocht aan fabrieken die ze kwamen ronselen om voor een habbekrats lange uren te komen werken. Dit was lang niet altijd om een karig bestaan te kunnen leiden, maar vaak om allerlei luxe zoals auto’s, gouden kettingen of een huis om mee te pronken te betalen en dan heb ik het nog niet over zaken als gokschulden afbetalen of het alcoholmisbruik financieren.

Het is allemaal maar subjectieve waarneming natuurlijk, maar het beeld dat bij mij ontstaat is dat in Thailand de liefde van de kinderen voor de ouders vaak groter is dan de liefde van de ouders voor de kinderen. Ik heb nooit de indruk gehad dat ouders eronder leden dat hun dochter haar geld meer horizontaal dan verticaal verdiende. Gewoon de handen voor de ogen, niet over praten, dan is er ook niets aan de hand en het geld smaakt naar meer.

Het is niet zo dat ik geen begrip heb voor de kinderen die fysiek voor hun ouders gaan zorgen. Ik heb een dame meegemaakt die als hotelmanager werkte en haar goede baan opzegde om haar zieke moeder te kunnen verzorgen en ook een vrouwelijke tandarts die haar praktijk stopte om haar mindervalide moeder te kunnen bijstaan en zo heb ik legio voorbeelden. Dit soort opoffering is in het Westen zeer schaars en het siert de Thais juist dat ze dit doen, hoewel wat betere voorzieningen en verzekeringen voor ouderen hier ook geen kwaad zouden kunnen. Dat is echter wat anders dan financiële uitbuiting van kinderen door ouders.

Nu weten de meeste lezers van Thailandblog ook wel zo’n beetje hoe de hazen lopen in Thailand. Ik heb wat dat betreft niet het idee dat ik iets nieuws vertel. Wat mij echter intrigeert is de vraag wat precies het mechanisme in de opvoeding is, dat ervoor zorg draagt dat het gros van de kinderen hun ouders financieel zal gaan ondersteunen in de toekomst en vooral hoe het komt dat ze vrijwel geen weerstand kunnen bieden tegen de soms vrij agressieve druk die de ouders opleggen. Veel kinderen gaan zover dat ze hun toekomstperspectief inruilen voor snel geld in de seksindustrie, maar ook in fabrieken of zelfs met vertrek naar een buitenland waar ze niet graag zijn om tegemoet te komen aan de lang niet altijd redelijke financiële verlangens van de ouders

Wat ik me verder afvraag is hoe lang dit systeem nog stand zal houden en hoe het dan de overgangsgeneratie zal vergaan, de mensen die gegokt hadden op steun van hun kinderen, maar die achter het net vissen omdat die kinderen hier niet meer voor voelen? Temeer omdat deze generatie vaak nog op het platteland woont dat in hoog tempo ontvolkt en vergrijst, zodat de armoede snel toe kan slaan.


» Laat een reactie achter


No votes yet.
Please wait...

19 reacties op “Lezersinzending: Zorgplicht, maar hoe lang nog…….”

  1. Cornelis zegt op

    Dochters die geld meer horizontaal dan verticaal verdienen, snel geld in de seksindustrie: lekker vooroordeel-bevestigend! Alsof dat ‘de norm’ is in Thailand……….. Ja, misschien in de ogen van de Pattaya-ganger/barhanger – maar dat is dan natuurlijk weer een vooroordeel van mijn kant.

  2. Tino Kuis zegt op

    Toch maar even gaan kijken hoe die liefhebbende Thaise kindertjes daar zelf over denken. Daar wordt eindeloos veel over gediscussieerd. Honderden postings. De meningen lopen uiteen van ‘je moet alles over hebben voor je ouders’ tot ‘ze krijgen geen cent van me’. Ook hier geldt dat er geen eensluidend Thais gedachtengoed is, hoewel men dat de goedgelovige farang wel wijs wil maken, en men zichzelf ook vaak voor de gek houdt.

    Paar voorbeelden uit pantip.com:
    พ่อแม่ที่อยากให้ลูกเลี้ยงตอนแก่คือคนที่เห็นแก่ตัวค่ะ!
    Vaders en moeders die willen dat hun kinderen hen verzorgen op hun oude dag zijn egoïstisch!
    https://pantip.com/topic/37303727

    พ่อแม่ของฉันเรียกร้องจะเอาแต่เงิน เงิน และเงิน. เบื่อเหลือเกิน
    Mijn vader en moeder eisen alleen maar geld, geld en nog eens geld. Ik ben het helemaal zat!
    https://pantip.com/topic/34875700

    แม่ไม่พอใจที่เราไม่ได้ให้เงินเดือนแม่ทั้งหมด
    Mijn moeder is niet tevreden als wij haar niet ons hele maand salaris geven.
    https://pantip.com/topic/36775923

    Er wordt ook heel veel gemopperd over hoe slecht hun ouders zijn.

    De officiële versie is dat alle kinderen hun ouders liefhebben, heel dankbaar zijn (over twee dagen is het Moederdag!) en ze altijd graag willen steunen.

  3. ruud zegt op

    Het mechanisme is heel simpel: als je je ouders niet ondersteunt, gaan ze dood van de honger.
    Dat dit mechanisme in Nederland is verdwenen, komt, omdat de overheid de taak van de kinderen op zich heeft genomen, door de invoering van de AOW.

    Verder zijn de Thai net echte mensen.
    Sommigen zorgen goed voor hun kinderen, en sommigen niet.
    Sommige kinderen ondersteunen hun ouders, en sommigen buiten hun ouders uit.

    Vroeger, en niet eens zo heel erg vroeger – bestonden kinderen niet voor de Thaise overheid.
    Die waren bezit van de ouders, net als een buffel, en die kon je verkopen, of weggeven.
    Leerplicht bestond er ook niet.
    Pas als ze ik dacht 15 jaar oud waren kwamen ze tot leven voor de overheid.

    • wibar zegt op

      In Nederland hebben we dat afgekocht door het afdragen van allerlei sociale lasten (belasting). Ons sociale verzekeringsstelsel zou dat moeten doen. Helaas is dat allang niet meer voldoende om die zorg te bieden. En probeert de huidige politiek een mentale omslag te bereiken (mantelzorg, thuiszorg) om dit weer te brengen bij familie. Ook hier weer helaas zonder daartegenover een directe lastenverlichting aan te beiden want de overheidspotten moeten gevuld blijven. Thailand heeft wel een pensioenstelsel maar dat is onvoldoende om van te leven dus moet er zorg van kinderen komen om dit aan te vullen. Dat dit in een aantal situaties tot extreme leidt is helaas zo. Vooral de druk van de omgeving is erg sterk van invloed. Thai pronken graag met hoe goed hun kinderen wel niet voor hun zorgen. En doen ze dat niet, dan weet het hele dorp dat en zal dat ook laten merken aan het bezoekende kind. Gezichtsverlies is iets wat geen Thai wil leiden dus……

  4. Rob V. zegt op

    Thailand is een hoger midden-inkomen land, je kunt dat echt geen arm land of ontwikkelingsland meer noemen. En zoals ondertussen wel bekend mag zijn* zien we nagenoeg alle landen opschuiven naar 2-3 kinderen per vrouw, de armoede ontsnappen en een langere levensverwachting. Met de sterk verbeterde sociale situatie is het niet langer nodig om veel kinderen te krijgen en op de kinderen terug te vallen. O.a. Azië is al flink ingelopen op ‘het westen’ en het lijkt er sterk op dat Azië die titel van ‘s werelds motorblok weer terug zal pakken.
    Ook Thailand bouwt aan sociale vangnetten, al is het een sterk kapitalistisch land met ‘s werelds grootste ongelijkheid tussen arm en rijk. Je kunt er dus donder op zeggen dat ook in Thailand het met wat jaren gedaan zal zijn met ouders die op hun kinderen terug vallen. Die sociale structuur zal onvermijdelijk veranderden. Blijft de grote uitdaging hoe de ongelijkheid binnen Thailand in te perken…

    *kijk anders naar Hans Rosling zijn presentatie over ontwikkeling:
    https://www.youtube.com/watch?v=fPtfx0C-34o

  5. Bert zegt op

    Mijn vrouw komt uit een gezin met 7 kinderen.
    Slecht 2 (incl mijn vrouw) geven maandelijks geld aan moeders.
    De andere 5 willen dat wel, maar kunnen dat niet, alhoewel ik weleens denk 100 Thb kan iedereen toch wel per maand missen.
    De oudste zus zorgt wel dat moeders regelmatig een keer wordt opgehaald of mee gaat naar een etentje, maar ook zij is weer afhankelijk van haar dochter, die gelukkig wel een iets betere baan heeft maar ook haar eigen kind graag naar een “goede” school stuurt.
    Ook ziekenhuis bezoek e.d wordt geregeld door de oudste zus.
    Wij wonen 1.000 km ver, dus dat zijn dingen die we niet zo makkelijk kunnen.
    Ook als er in huis iets nieuws moet komen (wasmachine, tv etc) dan delen mijn jongste schoonbroer en mijn vrouw de kosten.
    Als we op bezoek zijn wordt de garderobe weer aangevuld, de voorraad rijst etc.
    Al met al wordt schoonmoeder goed verwend en verzorgd.
    Maar de toekomst durf ik geen oordeel over te geven.
    Wij zijn gelukkige positie dat mijn wiegje in NL heeft gestaan en mijn vrouw heeft ook de nodig jaren in NL gewoond en gewerkt dus als de potjes niet leeg zijn tzt krijgen wij een goed pensioen en AOW.

  6. Leo Bosch zegt op

    U suggereert dat het feit dat in Thailand volwassen kinderen noodgedwongen voor hun ouders moeten zorgen een specifiek fenomeen is.
    Nog niet zo lang geleden, voordat in begin 50er jaren in NL. de AOW werd ingevoerd, was dat in Nederland en ik denk overal in Europa niet anders.

  7. Joop zegt op

    In Thailand ligt de morele plicht om voor de ouders te zorgen meestal bij de oudste dochter. Als tegenprestatie erft die dan vaak het ouderlijk huis. Zonen verhuizen meestal naar de familie van hun vrouw en voelen zich daarom ontheven van de zorgplicht jegens hun eigen ouders.
    Wat als een Thai geen dochters (of überhaupt geen kinderen) heeft?; die moet dan hopen dat andere familieleden voor hem/haar willen zorgen, of anders hulp van de tempel vragen.

    In Nederland hebben ouders de wettelijke plicht zorg te dragen (financieel en in daad) voor de opvoeding van hun kinderen. Wat veel mensen niet weten dat er in Nederland tot vrij recent (ver ná de invoering van de AOW) ook een wettelijke plicht was voor de kinderen om financieel voor hun ouders te zorgen. Die plicht is uit de wet geschrapt. Dus zo heel vreemd is die onderhoudsverplichting jegens de ouders niet.
    Het veelgehoorde argument is dat de kinderen er niet om hebben gevraagd te zijn geboren, maar ze vergeten dan wel dat zij hun opvoeding en scholing (en daarmee welvaart) wel aan hun ouders hebben te danken en daar mag wat mij betreft best iets tegenover staan.

    • Jos M zegt op

      Toen ik ruim 50 jaar geleden begon met werken moest ik ook mijn loonzakje nog afgeven aan mijn ouders en dat waren geen Thai

      • ruud zegt op

        Ik neem aan, dat u toen ook nog bij uw ouders woonde en daar te eten kleren en zakgeld kreeg.
        U moest gewoon uw bijdrage aan het huishouden voldoen.

        Dat loonzakje afgeven, doet een aantal jongeren ook nog steeds in Thailand, als ze een baan hebben.
        Moeder beheert het geld dan en de jongeren krijgen kost, inwoning en zakgeld.
        En waarschijnlijk wordt er mee gespaard voor een huwelijk.

        • Bert zegt op

          Ik heb vroeger thuis ook gewoon meebetaald in het huishouden van mijn ouders. En ik ben nog niet zo heel oud (nu 56).Vanaf mijn eerste loon heb ik mijn ouders altijd vrijwillig meegeholpen.
          Niet dat mijn ouders dat nodig hadden, ze hadden zich al die jaren prima kunnen redden, maar gewoon omdat ik het ze gunde. ook mijn broers deden dat geheel op vrijwillige basis.

          Denk als je tegenwoordig het woord kostgeld in de mond neemt dat dat gelijk staat aan vloeken.

    • TheoB zegt op

      Beste Joop,
      Ik heb ook de indruk dat in Thailand vaak de oudste dochter de morele plicht heeft voor de ouders te zorgen en daarna het ouderlijk huis erft.
      En ja, je bent met dit sociale systeem goed in de aap gelogeerd als je als behoeftige om een of andere reden geen kind(eren) (meer) hebt.
      Er is in Nederland inderdaad ooit een wettelijke verplichting geweest voor kinderen om minimaal een kwartje per week af te dragen aan de ouders.

      Met jouw laatste zin ben ik het hartgrondig oneens.
      Ik ben echt niet vergeten dat mijn ouders mij hebben opgevoed en hebben gezorgd dat ik onderwijs naar keuze en intelligentieniveau kreeg. Maar ik beschouw dat als hun plicht, voortvloeiend uit het feit dat zij mij op de wereld hebben gezet.
      Het kan mijns inziens niet zo zijn dat nadat een kind geboren is de ouderlijke verplichtingen naar dat kind hooguit bestaan uit het geven van eten en drinken. De verantwoordelijkheid voor een opvoeding tot verantwoordelijke volwassene en passende scholing zijn ook onderdeel van die verplichtingen.
      Die verantwoordelijkheid houd op zodra het kind wettelijk handelingsbekwaam wordt verondersteld te zijn (meerderjarig). In Nederland en België is dat normaliter op 18-jarige leeftijd, in Thailand op 20-jarige leeftijd.
      Pas nadat het kind wettelijk handelingsbekwaam is geworden mag de ouder voor verdere hulp wat terug verlangen dan wel eisen.

      En ik vind het van de zotte wanneer een volk dat zich vrij of “Het volk van de vrijen” noemt, tegelijkertijd de eigen kinderen als persoonlijk eigendom beschouwd.
      Verder lijkt het mij kapitaalvernietiging en niet slim om, naar ik aanneem, goed betalend werk als hotelmanager of tandarts in te (moeten) ruilen voor zorg voor de ouders.

    • ruudje zegt op

      In Belgie is het nu nog zo dat , indien de ouders geen financiele middelen genoeg hebben om in een rustoord/verzorgingscentrum te verblijven , de kinderen hierop aangesproken om het tekort bij te passen

      Ruudje

    • Peter zegt op

      Was het maar zo dat de ouders voor een opleiding zorgen.
      Mijn vriend is als kind , net als zijn broers en zussen Vaak verrot geslagen
      Na de lagere school mochten ze niet verder studeren, ze moesten werken en
      het inkomen afstaan. Vaak niet genoeg te eten ondanks dat zijn vader goed geld verdiende als smid. Vaderlief heeft 6 jaar lang niet tegen zijn zoon
      gesproken toen deze op 17 jarige leeftijd besloot in Bangkok te gaan werken en zijn
      studie weer op te pakken. Nadat hij na 6 jaar op de knieen aan zijn vader om vergiffenis had gevraagd
      ontdooide deze een beetje. Ondanks alles heeft mijn vriend voor zijn ouders een huisje gebouwd
      en maandelijks geld gestuurd. Alles vanzelfsprekend in de ogen van de ouders.
      Eigenlijk hoort de oudere zus, die alles al op haar naam gekregen heeft en ook nog naast
      de ouders woont voor ze te zorgen. Maar zij en haar man zijn hier te hebberig voor ondanks dat ze
      goed boeren. Ik ben vaak bij de familie op bezoek geweest en blijf me verbazen .
      Mijn vriend houdt echt van zijn ouders , omgekeerd is dat voor mij een groot vraagteken.

  8. Alex zegt op

    Bram, jouw stelling klopt grotendeels.
    Ik heb inmiddels 12 jaar ervaring met mijn Thaise schoonfamilie, en inderdaad: “genoeg is nooit genoeg”!
    De zussen van mijn partner, werden op 12 jarige leeftijd naar de fabriek gestuurd, moesten daar dubbele diensten draaien, hadden net genoeg geld om met z’n vieren op een kamertje te wonen en te eten. Verder moest al het geld naar de ouders. Met name Isan staat hierom bekend.
    Mijn partner mocht nog zijn highschool afmaken omdat hij de jongste zoon was (met 4 oudere zussen). Ondanks druk van de onderwijzer, mocht hij niet doorstuderen. Toen hij zijn diploma had MOEST hij ook werken! En ook al het geld naar de ouders, inmiddels van 5(!) kinderen..
    En dar gaat nu nog steeds door! Zowel van zijn zussen als van hem.!
    Ze hebben gigantische rijstvelden, een mooi huis etc. Maar van de opbrengst van de rijstvelden hoor je nooit iets.
    Ik heb het er vaak met hem over gehad, maar al die kinderen zijn compleet gehersenspoeld: moeder heeft ze hun leven lang ingeprent: “ik heb jou 9 maanden in mijn buik gedragen en gebaard, en daarzul je mij altijd dankbaar voor moeten zijn!” Daarkomt ook die ziekelijk verering voor hun moeders vandaan…
    Ook ik heb hier vrienden en vriendinnen van mijn partner hun baan hun carriere zien opgeven omdat een telefoontje van moeder genoeg is, om ze naar huis te laten komen en voor hen te zorgen…
    Hun hele eigen toekomst en leven naar de klungels…
    Inmiddels zijn er heel wat voorzieningen voor ouderen en behoeftigen. Daar is kort geleden nog een uitvoerig artikel over op dit blok gepubliceerd. Zeer leerzaam! Maar als je daarover begint, weten ze van niets… Is gewoon extra inkomen…
    Mijn schoonouders hebben “ook geen geld” maar moeder laat wel 50 vrachtautos zand komen om de grond rond hun huis op te hogen. Daar had ze ineens wel geld voor…
    Zelfs zijn kinderloze tante vraagt gewoon aan mijn partner “als ik oud bent zorg jij wel voor mij!” En het antwoord is gewoon: JA! Dat wordt afgedwongen door zijn moeder, die alle macht heeft en die ook uitvoert.
    Het is diep triest om te zien dat jonge mensen, in een relatie, niet eens de kans krijgen om een eigen leven op te bouwen, en een gezin te stichten…
    Ze laten hun eigen kinderen bloeden om ook ooms en tantes te helpen.
    Een Amerikaan zei eens tegen mij: Thaise vrouwen kennen geen moedergevoelens! En hij heeft gelijk!
    Hoe triest is dat?
    Ik heb mijn partner in 12 jaar veel bij kunnen leren, hij is kritischer, maar blijft wel betalen. Ook als ze net de opbrengst gebeurd hebben van 80.000m2 rijstvelden! Ongelooflijk!

  9. Frits zegt op

    Vergeet niet dat de ouders vaak in hetzelfde huis wonen als de kinderen. Vind ik heel positief en zie ik in Nederland nog niet gebeuren. In Nederland mag je als oudere lekker eenzaam thuis zitten…

  10. Geert Barbier zegt op

    Ik kan begrijpen dat ouders, die hun kinderen een goedde opvoeding geven, in Thailand daarvoor beloond worden. Wanneer in dit geval hier nocg de vader, noch de moeder ooit een poot uitgestoken hebben – ten hoogste wat geld naar de grootouders gestuurd op onregelmatige basis – dan wil ik helemaal niet voor die moder opdraaien. Ze is 15 jaar jonger dan ik en klaagr al tien jaar, maar werken? Ho maar!

  11. John Chiang rai zegt op

    Dat ook in Thailand niet ieder kind voor zijn ouders zorgt is zeker een feit.
    Toch zou bij een geheel ontbreken van deze zorg in Thailand,waar andere sociale hulp haast niet voorhanden is,veel niet meer functioneren.
    Een ouder die zijn hele leven voor een Thais mininimumloon gewerkt heeft,zal als hij/zij hier überhaupt van sparen kon,hoogstens moeten leven van een magere spaar duit en een uiterst miserable staats pensioentje, dat afhankelijk van de leeftijd ook niet meer is als een bedrag ergens tussen de 6 a 800 Baht per maand.
    Een expat die reeds klaagt met een AOW en een pensioen,en hier bovendien ook nog vrijwillig is komen wonen,klaagt dan ondanks een sterke Baht, in het vergelijk wel op een heel erg hoog niveau.

  12. tom bang zegt op

    Mijn schoonvader is al vroeg bij schoonmoeder weggegaan en dus zag zij geen andere mogelijkheid om haar 2 dochters te laten studeren door naar Canada te verhuizen en als nanny te gaan werken.
    De dochters bleven in het huis wat moeders met een zus samen had gebouwd ( 2 onder een kap, met een doorgang in de woonkamer ) achter en gingen naar school, hebben nu allebei een goede baan en moeders is inmiddels gepensioneerd en blijft in Canada wonen omdat anders het pensioen verloren gaat.
    Ze moet minimaal 6 maanden per jaar daar wonen anders raakt ze het kwijt en ik hoor dat er veel Thai op oudere leeftijd wonen want het pensioen willen ze niet opgeven.
    Maar als moeders dan voor 5 maanden naar Thailand komt zorgen de kinderen financieel voor haar en zei kookt en maakt het huis “schoon”.
    Daar heeft ze tijd genoeg voor en dan hoor ik haar ook zeggen dat ze zich verveelt want de hele dag tv kijken is vervelend. Nu is ze weer naar Canada en zie ik foto`s voorbijkomen van een uitstapje met vriendinnen, in Canada is het ook heel mooi zo te zien.
    Haar dochters hebben allebei een goeie baan en zijn dus ook meer dan 50 uur per week niet thuis, mam kan goed voor zich zelf zorgen en zolang dat zo is zal ze wel in Canada blijven, 24 uur om naar Thailand te komen waar ze dan kan koken, poetsen en zich vervelen.
    Ergens wel jammer , nu ben ik de klos, wassen, strijken en poetsen, koken af en toe want bij foodland kost het geen drol.


Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website