Thailand staat in Zuidoost-Azië al langer bekend als een land met zeer hoge huishoudschulden, maar op een veilingterrein in Korat krijgen die cijfers een menselijk gezicht. Hier eindigen auto’s en pick-ups van mensen die hun maandelijkse aflossingen niet meer konden voldoen. Banken nemen de voertuigen terug en proberen via veiling een deel van hun geld terug te halen.
De reportage maakt duidelijk dat het probleem verder gaat dan luxe of overbesteding. Veel voertuigen die op de veiling staan, zijn gewoon nodig voor werk, familievervoer of landbouw. Wie zo’n voertuig verliest, raakt in Thailand niet alleen bezit kwijt, maar ook zelfstandigheid, inkomen en vaak een belangrijk deel van het dagelijks leven.
Thailand heeft niet alleen hoge schulden, maar ook kwetsbare schulden
Volgens de cijfers uit de reportage bedraagt de totale huishoudschuld in Thailand 16,3 biljoen baht. Dat is niet alleen hoog, maar volgens economen ook structureel riskant. Opvallend is dat het grootste deel van die schulden niet voortkomt uit investeringen of luxe, maar uit gewone consumptie. Maar liefst 77 procent van de huishoudschuld is gekoppeld aan dagelijkse uitgaven, dus aan leven, overleven en het opvangen van tekorten in het huishouden. Een groot deel daarvan komt voort uit persoonlijke leningen en creditcards. Dat laat zien dat veel mensen geen schulden maken om rijker te leven, maar om het gewone leven draaiende te houden.
Daarbinnen neemt voertuigs schuld een opvallende plaats in. Auto- en voertuigleningen vertegenwoordigen bijna 20 procent van de totale huishoudschuld in Thailand. Dat is een enorm aandeel. Wie Thailand kent, weet dat schulden hier meerdere vormen aannemen. Er zijn bankleningen, informele schulden bij woekeraars, schulden binnen families en leningen met land als onderpand. Toch zijn voertuigen een zichtbaar en hard onderdeel van het probleem. Zodra de maandlasten niet meer betaald worden, volgt snel inbeslagname. Een voertuig is immers een tastbaar bezit met een duidelijke waarde, en daardoor voor kredietverstrekkers relatief eenvoudig terug te nemen.
Vooral pick-ups en werkauto’s verdwijnen van het erf
De reportage onderstreept dat het hier lang niet alleen gaat om dure of opvallende voertuigen. Juist pick-ups, landbouwvoertuigen en gewone werkauto’s domineren het beeld. Dat maakt de situatie extra wrang, omdat zulke voertuigen in Thailand vaak direct verbonden zijn met inkomen. Een pick-up is niet alleen vervoer, maar ook werkmiddel, gezinsauto en logistieke schakel tegelijk. De cijfers die in de video worden genoemd, zijn veelzeggend. Pick-ups vertegenwoordigen 43 procent van alle gefinancierde voertuigen, maar meer dan 50 procent van alle slechte autoleningen. Ze zijn dus niet alleen populair, maar komen ook opvallend vaak in betalingsproblemen terecht.
Dat wijst erop dat veel mensen juist een functioneel voertuig kopen, geen statussymbool. Ze hebben het nodig voor hun baan, hun familie of hun kleine onderneming. Als zo’n voertuig op een veiling in Korat belandt, verliest iemand dus mogelijk veel meer dan alleen een auto. In de reportage wordt dat pijnlijk concreet gemaakt. De maker ziet voertuigen die duidelijk voor landbouw of dagelijks werk werden gebruikt. Daarmee verdwijnt voor sommige gezinnen niet alleen mobiliteit, maar ook een instrument om geld te verdienen. Dat maakt een autoveiling ineens veel meer dan een commerciële gebeurtenis. Het is ook een sociaal en economisch signaal.
Meer dan 1,3 miljoen voertuigen zitten in de gevarenzone
De druk op huishoudens is volgens de reportage groot en nog steeds groeiende. Op dit moment zijn van 836.000 voertuigen de betalingen achterstallig. Daarnaast lopen nog eens 537.000 voertuigen extra risico. Samen gaat het dus om meer dan 1,3 miljoen auto’s in Thailand die financieel in de problemen zitten of daar dicht tegenaan zitten. Dat cijfer maakt duidelijk dat dit geen randverschijnsel is. Het gaat om een brede kwetsbaarheid in het systeem. De video wijst er ook op dat covid deze ontwikkeling sterk heeft versterkt. Sindsdien is de huishoudschuld verder opgelopen en staat die nu op het hoogste niveau ooit.
Daar komt nog bij dat externe factoren de situatie verder kunnen verslechteren. In de reportage wordt gewezen op spanningen in het Midden-Oosten en de invloed daarvan op olieprijzen. Hogere olieprijzen werken door in transport, voedsel en vrijwel alle onderdelen van de economie. Daardoor stijgen de kosten van levensonderhoud verder. Als dan ook nog sprake zou zijn van een bredere financiële crisis, dan kan de druk op Thaise huishoudens nog groter worden. In zo’n situatie is de auto vaak het eerste bezit dat verdwijnt. Niet omdat die het minst belangrijk is, maar juist omdat die makkelijk terug te nemen is en een vaste maandlast vertegenwoordigt.
Op het veilingterrein in Korat draait alles om snelheid en volume
De reportage speelt zich af in Korat, door de maker ook omschreven als de toegangspoort tot Isaan. Daar bezoekt hij een veiling waar die dag vijftig voertuigen worden aangeboden. Hij krijgt te horen dat het op deze specifieke veiling niet gaat om voertuigen die vooral na ongevallen zijn binnengekomen, maar vooral om auto’s die door banken zijn teruggenomen na betalingsachterstanden. Als aanwijzing noemt hij voertuigen waarop TTB staat vermeld, wat volgens hem wijst op een bankachtergrond. Zulke auto’s zijn vaak relatief nieuw en zouden weinig technische problemen hebben. Een Ford Ranger die hij laat zien oogt inderdaad nog vrij nieuw en netjes, maar is simpelweg teruggenomen omdat de eigenaar de betalingen niet meer kon doen.
Om mee te kunnen bieden, moet je je ter plaatse registreren. De maker levert zijn paspoort in, schrijft zich in en betaalt een borg van 20.000 baht. Daarvoor krijgt hij een biednummer waarmee hij op voertuigen kan bieden. Op de voorruit en carrosserie staan markeringen en aantekeningen die wijzen op mogelijke gebreken. Problemen worden soms omcirkeld, zodat kopers een idee krijgen van de staat van het voertuig. Daarmee probeert de veiling transparantie te bieden, al blijft het natuurlijk een snelle handelsomgeving waarin lang niet iedereen uitgebreid technisch onderzoek kan doen.
Online bieders drukken de prijzen omhoog
Wat de maker vooral opvalt, is dat het klassieke beeld van de autoveiling als koopjesparadijs maar beperkt klopt. Elke auto verschijnt met een prijs op het scherm. Wordt dat niveau niet gehaald of doet niemand een openingsbod, dan wordt het voertuig weer uit de verkoop gehaald. Tegelijk blijkt dat niet alleen de mensen in de zaal bieden. Er zijn ook online bieders actief, en juist dat verandert de hele dynamiek. Vroeger, zo redeneert de maker, was de groep kopers kleiner en kon je mogelijk makkelijker echt scherpe deals sluiten. Nu kijkt online een veel grotere groep mee, waardoor de concurrentie toeneemt en de prijzen minder ver onder de markt zakken.
Dat blijkt ook uit de verkoop van de Ford Ranger, die volgens de reportage op 588.000 baht uitkomt. De maker had verwacht dat er ook echte wrakken tussen zouden zitten voor 10.000 of 20.000 baht, maar dat beeld klopt niet met wat hij ziet. Integendeel, veel voertuigen lijken dicht bij normale online verkoopprijzen te eindigen. Dat maakt het onzeker of je hier als particulier echt voordelig uit bent. Tegelijk nemen online bieders ook extra risico, omdat zij het voertuig niet fysiek kunnen inspecteren. Ze moeten afgaan op scherminformatie, foto’s en veilingnotities. Toch lijkt dat risico hen niet te weerhouden van actief meebieden.
Achter de verkoop schuilt ook emotie
Een van de sterkste elementen in de reportage is dat de maker zelf zichtbaar wordt geraakt door wat hij aantreft. Hij zegt dat hij aanvankelijk vooral nieuwsgierig was naar de auto’s en de biedingen, maar dat de sfeer op het terrein anders binnenkomt dan verwacht. In sommige voertuigen liggen nog persoonlijke spullen, zoals een kussen of kinderspeelgoed. Dat zijn kleine details, maar ze maken de situatie direct concreet. Dan kijk je niet meer alleen naar een kavelnummer of een gebruikte auto, maar naar een voertuig dat deel uitmaakte van iemands dagelijks leven. Voor een gezin kan juist een relatief goedkope auto van grote waarde zijn.
De maker maakt daarbij ook een duidelijk onderscheid. Voor opvallend opgevoerde voertuigen waarin veel geld lijkt te zijn gestoken voor uitstraling voelt hij minder medelijden. Maar voor eenvoudige werkauto’s en gezinswagens ligt dat anders. Dan denk je al snel aan vragen die veel verder gaan dan de veilingprijs. Hoe komen de kinderen nu op school. Hoe doet iemand zijn werk nog zonder pick-up. Hoe verplaatst een gezin zich als het voertuig wegvalt. De reportage laat zien dat schulden niet alleen een financieel probleem zijn, maar ook een probleem van bereikbaarheid, bestaanszekerheid en dagelijks functioneren.
Nieuwe auto veiliger, maar het echte probleem zit in het krediet
Aan het einde van de veiling besluit de maker nergens op te bieden. Wel noemt hij het bezoek een interessant en leerzaam inkijkje. Na zestien jaar wonen in Thailand en na meerdere tweedehands autokopen zegt hij dat je alleen een gebruikte auto moet kopen als je echt goed weet waar je op moet letten, of als je een zeer goede monteur laat meekijken. Zelf ziet hij voor zijn eigen situatie een nieuwe auto als de veiligste keuze. Dat kost meer geld en een auto blijft altijd een bezit dat in waarde daalt, maar hij beschouwt het ook als iets dat de levenskwaliteit verbetert en meer zekerheid biedt dan een onbekende tweedehands auto uit het veilingcircuit.
Zijn bredere conclusie is nog belangrijker. Volgens hem wordt er in Thailand te makkelijk krediet verstrekt aan mensen die het uiteindelijk niet kunnen dragen. Hij pleit er niet voor om krediet volledig stil te leggen, maar wel om het strenger en verantwoord te verstrekken. Alleen aan mensen die het ook echt kunnen betalen. Anders blijft dezelfde negatieve cyclus zich herhalen: makkelijk krediet, druk op het inkomen, gemiste betalingen, inbeslagname, veiling en doorverkoop. Voor veilingbedrijven en wederverkopers is dat handel. Voor veel huishoudens is het het zichtbare eindpunt van een langzaam ontsporende financiële situatie.
De reportage uit Korat maakt daardoor iets zichtbaar wat in statistieken vaak verborgen blijft. Achter iedere teruggenomen pick-up of gezinsauto zit niet alleen een lening, maar vaak ook een verlies van werk, bewegingsvrijheid en zekerheid. Juist daarom laat deze veiling scherper dan veel rapporten zien hoe diep de schuldencrisis in Thailand in het dagelijks leven snijdt.
Over deze blogger
-
Dit artikel is geschreven en gecontroleerd door de redactie. De inhoud is gebaseerd op persoonlijke ervaringen, meningen en eigen onderzoek van de auteur. Waar relevant, is er gebruikgemaakt van AI als hulpmiddel bij het schrijven en structureren van teksten. Wij genereren soms ook foto's met AI. Hoewel er zorgvuldig wordt omgegaan met de inhoud, kan niet worden gegarandeerd dat alle informatie volledig, actueel of foutloos is.
De lezer is zelf verantwoordelijk voor het gebruik van de informatie op deze website. De auteur aanvaardt geen aansprakelijkheid voor eventuele schade of gevolgen die voortvloeien uit het gebruik van de geboden informatie.
Lees hier de laatste artikelen
Vliegtickets1 juni 2026Waarom je buurman in het vliegtuig naar Thailand een heel ander tarief betaalde
Expats en pensionado1 juni 2026Thaise zorg versus de zorg in je thuisland: wereldklasse aan de top maar niet voor iedereen
Achtergrond1 juni 2026De Isaan-buffel was bijna uitgestorven maar is nu een fortuin waard
Van de redactie1 juni 2026Van de redactie: Vertaalfunctie van de site gestopt maar zo lees je Thailandblog voortaan in een andere taal
Wel, kijk, ik ben niet verrast om dit te lezen. Uiteindelijk is er maar één zin die écht van belang is:
Volgens hem wordt er in Thailand te gemakkelijk krediet verstrekt aan mensen die het uiteindelijk niet kunnen dragen.
Het artikel vermeldt ook duidelijk dat 50% van de in beslag genomen wagens voertuigen zijn die mogelijk nodig zijn voor het werk. Maar wat met de andere 50%? Waarvoor werden die dan aangekocht?
Veel Thai kunnen zich geen dure wagen veroorloven. Zij gaan werken met de motorfiets of maken gebruik van alternatief vervoer. En ja, dat lukt ook.
Over elk onderwerp kan men een mooi ingekleed artikel schrijven. Maar wat voor mij van doorslaggevend belang is: koop of financier niets waarvan je niet zeker weet dat je het kunt betalen. Een wijze les waar het grootste deel van de Thai zich weinig van aantrekt.
Een reactie waar ik me perfect kan in vinden.
Een klein voorbeeldje. Mijn schoonvader, nu 72 jaar oud, gepensioneerd rijdt rond met 2 wagens. Een Toyota Fortuner en een Vios. Beide wagens zijn nog steeds geen eigendom, elke maand worden die afbetaald aan de bank.
Ik stel me hierbij 2 vragen:
– Waarom heeft hij hoegenaamd 2 wagens nodig en dan het liefst nog een dikke Fortuner?
– Hoe komt het dat hij na 4 jaar pensioen nu nog altijd moet afbetalen aan de bank?
Hier in de omgeving rijdt schoonpapa rond met zijn Vios maar van zodra hij familie of kennissen bezoekt wordt zijn ‘o zo belangrijke’ Fortuner van stal gehaald. Hypocrisie ten top!
Dit typeert perfect hoe een Thai denkt en leeft. Statussymbolen naar de buitenwereld zijn uitermate belangrijk.
Willy, exact, het gaat om status.
In het artikel wordt gesuggereerd dat een pick-up een werkauto is, maar als ik hier zo rond kijk zijn veel pick-ups behoorlijk gepimpt, en meer statussymbool dan werkauto.
Het schuldenprobleem is helaas complexer dan in eerste instantie gedacht. Met hulp van LLM probeer ik te begrijpen wat er aan de hand is. Hier het relaas.
OORZAKEN EN WAT WORDT ER AAN GEDAAN
======================================
De huishoudschuld in Thailand (inmiddels rond de 86,7% van het bbp) is inderdaad een van de hoogste in Azië. Het is een complex probleem waarbij “financiële onvolwassenheid” slechts een deel van de puzzel is. Experts zien een gevaarlijke cocktail van culturele gewoonten, economische noodzaak en structurele fouten in het systeem.
Hier is een analyse van waarom Thailand in dit “moeras” zit en wat de voorgestelde uitwegen zijn:
1. Cultuur of Noodzaak?
Het is te simpel om het alleen aan “makkelijk lenen” te wijten, hoewel dat een rol speelt. Experts maken onderscheid tussen drie soorten schuldenaars:
De “Survival” Lener (Grootste groep): Sinds Covid en de huidige inflatie van 2026 zijn de kosten voor levensonderhoud harder gestegen dan de lonen. Veel Thai lenen niet voor luxe, maar voor dagelijkse behoeften (huur, eten, benzine). Dit is geen onvolwassenheid, maar een gebrek aan liquiditeit.
De “Status” Lener: Er is een sterke culturele druk (Greb Jai en statusbehoud) om succes uit te stralen. Dit leidt tot het op afbetaling kopen van auto’s of iPhones die men zich eigenlijk niet kan veroorloven.
De “Grassroots” Lener: In de agrarische sector en bij laagopgeleiden is de financiële geletterdheid vaak laag. Men begrijpt de impact van samengestelde rente niet, vooral bij informele geldschieters (loan sharks) waar rentes van 10-20% per maand niet ongewoon zijn.
2. De Diepere Economische Redenen
Thailand zit gevangen in de “Middle Income Trap”:
Stagnatie van lonen: Terwijl buurlanden als Vietnam groeien, blijft de Thaise productiviteit achter. Mensen verdienen te weinig om te sparen, dus wordt krediet de “buffer”.
Toegankelijkheid van krediet: Banken en non-banks (zoals Aeon of Easy Buy) hebben jarenlang agressief krediet gepusht. Het was in Thailand lange tijd makkelijker om een lening te krijgen voor een nieuwe pick-up dan voor een kleine onderneming.
Informele sector: Een enorm deel van de economie is informeel. Deze mensen hebben geen toegang tot normale bankleningen en eindigen in een vicieuze cirkel van woekerrentes.
3. Het Moeras: Wat zeggen de experts?
De Bank of Thailand (BoT) en de overheid hebben begin 2026 verschillende ingrepen gedaan om de situatie te stabiliseren:
Responsible Lending: Sinds 2024/2025 moeten banken strenger toetsen of iemand een lening écht kan terugbetalen. “Agressieve marketing” voor creditcards is aan banden gelegd.
Debt Restructuring (Het “Pid Nee” programma): Er zijn grootschalige programma’s opgezet waarbij kleine NPL’s (niet-presterende leningen) worden bevroren of kwijtgescholden, vooral voor kwetsbare groepen.
Rentedalingen: In februari 2026 heeft de BoT de rente verlaagd naar 1,00% om de schuldenlast voor huishoudens en het mkb direct te verlichten.
Onderwijs: Er wordt zwaar ingezet op financiële educatie op scholen en in dorpsgemeenschappen om de “leencultuur” te doorbreken.
Om informele leners (de beruchte loan sharks) in Thailand de kop in te drukken, hanteert de overheid in 2026 een drieledige strategie: bemiddeling, repressie en alternatieve financiering. Het doel is om de vicieuze cirkel van woekerrentes (vaak 20% per maand of meer) te doorbreken door de lener terug te halen naar het legale circuit.
Hier zijn de belangrijkste acties die momenteel worden ondernomen:
1. Landelijke Schuldbemiddeling (Debt Mediation)
De overheid heeft “schuldenmarkten” en registratiecentra opgezet in alle provincies, ook in Prachuap Khiri Khan.
De Deal: Leners kunnen zich registreren, waarna de lokale overheid (vaak via de districtschef of politie) optreedt als bemiddelaar tussen de lener en de illegale geldschieter.
Resultaat: Het doel is om de schuld te heronderhandelen naar een wettelijk toegestane rente (max. 15% per jaar) of om de lening volledig te herstructureren. In 2025 en begin 2026 zijn op deze manier al duizenden zaken opgelost voor een totaalbedrag van miljarden Baht.
2. “Pico-Finance”: Het legale alternatief
Om de afhankelijkheid van loan sharks te verkleinen, moedigt het ministerie van Financiën informele geldschieters aan om “legaal” te worden.
Registratie: Kleine geldschieters kunnen zich registreren als Pico-finance bedrijven. Zij mogen dan legaal leningen verstrekken tegen een hogere rente dan reguliere banken (tot 36% per jaar), maar staan wel onder toezicht.
Toegang: Dit geeft mensen zonder officieel inkomen een legaal alternatief voor de loan shark, terwijl de geldschieter uit de criminaliteit stapt.
3. Harde aanpak van “Illegal Loan Apps”
Sinds eind 2025 is de strijd verschoven van de straat naar de smartphone. Veel loan sharks werken nu via apps die toegang eisen tot je contacten en foto’s om slachtoffers later te kunnen afpersen.
CIB Acties: De Central Investigation Bureau voert in 2026 grootschalige invallen uit op callcenters (vaak gefinancierd door buitenlands, o.a. Chinees, kapitaal) die deze illegale apps runnen.
iCloud Traps: Er wordt gewaarschuwd voor constructies waarbij leners hun iCloud-gegevens moeten afgeven als onderpand; de politie pakt bedrijven die dit aanbieden nu keihard aan onder de nieuwe wetgeving voor computer-criminaliteit.
4. Overname van schulden door Staatsbanken
Voor de meest schrijnende gevallen kunnen staatsbanken zoals de Government Savings Bank (GSB) en de BAAC (voor boeren) de schuld overnemen.
Herfinanciering: De bank betaalt de loan shark af (tegen een bemiddelde prijs) en de lener krijgt een nieuwe, legale lening bij de bank met een normale rente en een looptijd van bijvoorbeeld 5 jaar.
Het Moeras: De Expert-visie
Hoewel deze maatregelen op korte termijn helpen, waarschuwen experts van het TDRI (Thailand Development Research Institute) voor een “moral hazard”:
“Als de overheid te makkelijk schulden kwijtscheldt of herfinanciert, kan dit de financiële discipline ondermijnen. Mensen kunnen denken: ‘Ik kan gerust lenen, de overheid lost het later wel op’.”
De echte uitdaging voor 2026:
De overheid probeert nu een wet door te voeren die het voor banken verplicht om de “werkelijke afloscapaciteit” te toetsen, in plaats van alleen naar onderpand te kijken. Het idee is dat als de legale leningmarkt gezonder wordt, de loan sharks vanzelf uitsterven door gebrek aan klandizie.
HEBBEN DE MAATREGELEN TOT NU TOE EFFECT
=========================================
De overheid en de Bank of Thailand (BoT) bevinden zich in een lastige spagaat. De officiële cijfers van april 2026 laten een gemengd en soms tegenstrijdig beeld zien: er is sprake van een voorzichtige daling in percentage, maar een toename in individuele kwetsbaarheid.
Hier is de actuele status van het “moeras” volgens de laatste rapportages:
1. Het positieve signaal: “Gradual De-leveraging”
De centrale bank (BoT) rapporteert in hun meest recente evaluatie (maart/april 2026) dat de schuld-tot-bbp-ratio langzaam daalt. Waar deze op het hoogtepunt rond de 96% lag, schommelt deze nu rond de 86-87%.
Oordeel overheid: Zij zien dit als bewijs dat de strengere regels voor “Responsible Lending” (verantwoord lenen) werken. Banken zijn veel voorzichtiger geworden met het verstrekken van nieuwe consumptieve kredieten.
Kanttekening: Deze daling komt deels doordat de economie (bbp) sneller groeit dan de schuld toeneemt, niet per se doordat de Thai hun schulden massaal hebben afgelost.
2. De harde realiteit: Liquiditeit blijft “Tight”
Ondanks de dalende percentages merken de centrale bank en commerciële banken dat het probleem voor de gewone burger erger aanvoelt.
Inkomenscrisis: Voor de laagste inkomensgroepen is het reële inkomen (gecorrigeerd voor inflatie) sinds covid met bijna 18% gedaald. Zij hebben geen reserves meer en gebruiken leningen nu puur om te overleven (voedsel, elektriciteit).
NPL’s (Bad Debt): Hoewel de ratio’s stabiel lijken, waarschuwen banken voor een golf aan “Special Mention” leningen (leningen met een betalingsachterstand van 1-3 maanden). Dit zijn de schulden die op het punt staan om officieel “oninvorderbaar” te worden.
3. De Rente-ingreep van februari 2026
Een cruciaal moment was de beslissing van de Monetary Policy Committee in februari 2026 om de rente te verlagen naar 1,00%.
Waarom? De centrale bank zag dat de hoge rente de schuldenlast voor huishoudens en het MKB verstikte. Ze hopen dat deze verlaging de broodnodige ademruimte geeft om de “debt trap” te verlaten.
Het gevaar: Critici vrezen dat een lagere rente het lenen juist weer aantrekkelijker maakt, wat de structurele hervormingen ondermijnt.
4. Conclusie van de Experts
Experts (zoals van Krungsri Research en SCB EIC) stellen dat de huidige maatregelen vooral symptoombestrijding zijn.
Bemiddeling en Pico-finance helpen bij het beheersen van de schade, maar lossen het fundament niet op.
De overheid erkent nu openlijk dat Thailand kampt met structurele belemmeringen: te lage lonen en een gebrek aan financiële geletterdheid.
De huidige status: Het probleem is beheersbaar op macroniveau (geen directe bankencrisis), maar erger op sociaal niveau. Voor de Thai in Prachuap betekent dit dat de toegang tot goedkoop krediet vrijwel is opgedroogd, terwijl de kosten voor levensonderhoud blijven stijgen.
Veel plannen en praten voor tv etc het punt is dat herfinanciering alleen mogelijk is wanneer men een vaste baan heeft of huis etc als onderpand zoniet dan kan men niets doen .
Ik spreek uit ervaring en heb al 3 miljoen baht aan loansharks van mijn vrouw betaald 20% rente per maand
Niemand kan helpen geen instanties of regering .
Meeste mensen die lenen begint klein of familie helpen want er moeten anderen garant staan voor je zodat wanneer de lener niet betaald of vlucht etc de garantsteller moet betalen .
Meeste leners hebben geen vaste baan of op zwarte lijst bij de bank voor vergeten betaling van i phone /
motorfiets etc.
Er kunnen bij mijn weten geen regelingen worden getroffen anders hoor ik hier van ganse harte over bericht.
Wij rijden ongeveer 30.000 km per jaar met onze 12 jaar oude Corolla en dat gaat prima en ook wij hebben al eens familiie om op te halen …….op de wegen zie ik heel veel dure SUV’s normaal want de Fortuner is dacht ik de best verkochte auto in Thailand en van de 10 pick-ups ik zie rijden rijden er 9 helemaal leeg en zijn er heel veel gepimpt met onnodige maar dure attributen. In TH kan je in principe alles doen met een scooter….zeker in stedelijke omgevingen. Voor die ene keer per jaar men met nieuwjaar naar de familie gaat is een normale auto ook wel voldoende en of kan die familie wel eens de bus (uitstekende verbindingen naar overal) nemen indien nodig….Maar Thai houden van status en uiterlijk vertoon…..een zilveren ring wordt niet getoond het moet een gouden ring zijn…..een tweedehands auto wordt nooit getoond een nieuwe des te meer en vooral als het dan een totaal overbodige patserbak is….Veel Thai lijken me toch te lijden aan een zekere vorm van grootheidswaanzin
Een deel van dit probleem is door de overheid zelf geschapen. Een aantal jaren geleden ,on men met hulp van de overheid, om de auto branche uit het slop te halen, een heel voordelige lening krijgen waarbij het eerste jaar geen aflossing hoefde te worden betaald. Dit was de gelegenheid voor veel Thai om n auto aan te schaffen.
Het jaar daarop begonnen de ptoblemen toen men daadwerkelijk van circa 15.000 thb een lening moest afbetalen. Deze auto’s staan nog steeds in de opslagplaats van de bank.
Nog steeds trapt de hardleerse Thai hier in omdat een ieuwe auto gewoon n statis simbool is.
Is dit niet nog steeds een uitloper van de jaren dat de REGERING het mogelijk maakte dat iedereen een auto kon kopen door veel te goedkope leningen te (laten) verschaffen? Ineens kon iedereen een auto kopen terwijl ze het eigenlijk niet konden betalen. In 2015 wilde mijn toenmalige vriendin dat ik de auto van een oom wou overkopen. Die had hij met subsidie van de overheid gekocht maar werd toen te duur.
Ik kan mij best wel een patserbak veroorloven maar doe dat niet.
Beter is te investeren in je eigen huis zoals onderhoud ed, en mocht het gezondheid noodlot toeslaan de ziekenhuis rekeningen te kunnen betalen.
Ik heb zelf twee voertuigen op 4 wielen een 23 jaar oude standaard pickup die alleen de deur uitkomt als er iets vervoert moet worden wat niet past in mijn kleine kofferbak van mijn inmiddels alweer 4 jaar oude Swift ooit gekocht met contant geld.
Het basis onderhoud doe ik zo goed als het nog kan zelf, als oud voertuig technicus in ruste.
Kleine auto super zuinig in brandstof en onderhoud en ook nog eens makkelijker ergens te parkeren.
Voor het bijna dagelijks gebruik de boodschappen en mocht er toch eens iets aangekocht worden wat een beetje aan de grote kant is, zoals laatst een complete nieuwe airco set, dan kan ook de achterbank leuning nog even plat.
Zijn 2 jaar geleden met mijn ega en stiefzoon op vakantie geweest naar het zuiden in deze mini, en we hebben geen spijt gehad van de keuze.
Voordeel van geen schulden hebben is een goede gemoedsrust te hebben en goed te kunnen slapen nachts.
Laat ze dan hier maar showen met hun bolides.
Janneman.