Waarom ik ben gaan sporten in Thailand?

Door Hans Pronk
Geplaatst in Leven in Thailand
Tags: , , ,
10 november 2018

Een paar jaar geleden kwam een vriend van mij in Nederland ten val met zijn elektrische fiets. Het was een éénzijdig ongeluk maar hij kwam ongelukkig ten val en had een gecompliceerde breuk opgelopen. Na een vrij lange tijd in het ziekenhuis volgde een langdurige revalidatie.

Hij is echter nooit meer de oude geworden; het is nu echt een oude man al is hij “pas” zeventig. En hij is helaas niet de enige die ernstige gevolgen ondervindt van een val. Onlangs stond er op teletekst het volgende bericht: “In 2017 zijn er in Nederland 3884 mensen om het leven gekomen door een val. Zes keer zo veel als in het verkeer”.

Hoe kon dat zo ver komen met mijn vriend? Het was inderdaad geen sportief type en hij was te zwaar gebouwd. Je coördinatie- en reactievermogen laten dan te wensen over waardoor je eerder valt. Met al die extra kilo’s komt de klap ook nog eens extra hard aan en je spieren zijn ook niet meer in staat om die klap op te vangen. En met slappe spieren krijg je ook zwakke, breekbare botten. En vervolgens verlaat je het ziekenhuis met nog minder spieren dan toen je er in ging waardoor revalidatie bijzonder langdurig wordt. Dat verklaart allemaal een heleboel.

Mij zou zoiets niet overkomen, dacht ik tamelijk arrogant. Want ik deed elke dag nog wat huishoudelijke klusjes, ging wandelen met de honden, deed ook wat karweitjes op het land en ging bovendien bijna elke dag even zwemmen. Totdat ik op een dag een steentje bovenhands zo ver mogelijk probeerde weg te gooien. Niet alleen kwam dat steentje teleurstellend ver, ik hield er ook nog een geblesseerde schouder aan over. En toen ik op andere manieren mijn conditie en kracht testte, toen viel dat ook allemaal bar tegen. Nee, zo’n val als mijn vriend maakte zou mij ook kunnen overkomen. En ik besloot er wat aan te gaan doen. Ik had nog hardloopschoenen uit Nederland meegenomen, weliswaar tientallen jaren oud maar ik ging toch voorzichtig weer wat hardlopen. Verder kocht ik een fiets, een fitnesstoestel voor krachttraining, wat gewichten, een voetbal en een basketbal (niet alles tegelijk natuurlijk).

Dat was een kleine vijf jaar geleden. En ik ging aan de slag. Nu doe ik bijna elke dag wat aan sport. Soms maar een paar minuten maar vaak iets in de richting van een uur. En dat werpt natuurlijk z’n vruchten af. Ik heb het voorzichtig opgebouwd om blessures te voorkomen maar vreemd genoeg liep ik juist met hardlopen blessures op. En niet alleen in mijn benen, maar ook in mijn voeten en zelfs mijn onderbuik. Niet zo erg dat ik er in het dagelijks leven problemen mee had, maar wel zodanig dat ik het rustig aan moest doen met hardlopen. Dat was allemaal het gevolg van tientallen jaren van verwaarlozing zonder één sprintje. Nu kan ik ge;ukkig weer voluit een honderd meter lopen zonder nadelige gevolgen.

(Gewetens)vraag aan de lezer: wanneer was het de laatste keer dat je voluit minimaal 50 meter liep? Niet een beetje rennen maar echt zo hard mogelijk?

Hoe heb ik dat trainen ruim vier jaar vol kunnen houden? Simpel, door te variëren, door mijzelf achteraf te belonen (yoghurt met frambozenjam) en door mijn vorderingen bij te houden. Op mijn fitnessapparaat kon ik steeds meer blokjes verstouwen en af en toe ging ik naar een atletiekbaan om mijn 100- en 400- metertijd te klokken. En op mijn eigen landje heb ik een 50 meter baan uit gezet. Ik hoop dat nog heel lang vol te houden. Er zijn tenslotte ook honderdjarigen die wereldrecords lopen op de 100 meter.

Ik heb trouwens bepaald geen sportieve achtergrond. Magere zesjes voor gymnastiek op school en weliswaar tien jaar voetballen in Nederland maar wel op een laag niveau. Dat is het wel zo’n beetje. Niet echt indrukwekkend.

Doe ik het om jong te blijven? Nee, want dat is toch een verloren zaak. Wel doe ik het om het verouderingsproces niet onnodig te versnellen door inactiviteit.

Nu besef ik wel dat het er voor veel ouderen niet meer inzit om te sporten, en dat ik het makkelijk heb met de ruimte die ik hier heb en een atletiekbaan op fietsafstand. Maar aan de andere kant, zelfs in één minuut is al veel te bereiken. Denk maar aan opdrukken, kniebuigingen, op je tenen wippen, schijnboksen of steppen op een laag muurtje. Er is zoveel mogelijk in korte tijd en zonder hulpmiddelen. Maar iedereen moet natuurlijk zelf de afweging maken: hoeveel energie te stoppen in sporten en welk voordeel je daarmee denkt te behalen. Een kwestie van plussen en minnen. Zelf zal ik bijvoorbeeld geen marathons gaan lopen. Daar ben ik echt te lui voor.

Heb ik er voordeel aan gehad dat ik weer ging sporten? Natuurlijk. Om een voorbeeld te geven: Vroeger had ik vaak last van lage rugpijn. Soms zo erg, dat ik alleen glijdend mijn bed uit kon komen. Daar heb ik nu totaal geen last meer van. In mijn geval was het duidelijk te wijten aan slappe buik- en rugspieren.

En om terug te komen op de aanleiding, ben ik nu valbestendiger geworden? Waarschijnlijk wel. Een paar maanden geleden werd ik ik tijdens een voetbalwedstrijd in een volle sprint onderuitgehaald door een tegenstander. Omdat ik nooit valoefeningen heb gedaan en ik natuurlijk ook geen tijd had om iets te bedenken moest ik wel op mijn aangeboren reflexen vertrouwen: na een schouderrol belandde ik gelukkig zo maar weer op mijn voeten. Dat hoorde ik achteraf want die twee beslissende seconden zijn niet opgeslagen in mijn geheugen. Van de scheidsrechter kreeg ik een vrije trap mee. Dat weet ik nog wel.


» Laat een reactie achter


6 reacties op “Waarom ik ben gaan sporten in Thailand?”

  1. Han zegt op

    Goed verhaal, als ik niet sport in thailand groei ik dicht met al die lekkernijen. Maar ik doe dat wel smorgens vroeg, overdag vind ik het te warm.
    Rennen kan ik helaas niet meer door een knieblessure, dus drie keer on de week een uur baantjes zwemmen. En dan bedoel ik echt zwemmen, niet zoals vaste clubjes farang daar in groepjes al kletsend zich naar de andere kant manouvreren.
    Drie van de andere dagen ga ik om een uur of 6 smorgens gewichttrainen, gevolgd door een kwartiertje hometrainer en daarna stretchen. 1 dag in de week rust.
    Hier ben ik drie jaar geleden mee begonnen en sinds die tijd ben ik een stuk fitter geworden

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  2. Jeannine zegt op

    Ik probeer zeker 3 keer per week een strandwandeling te doen van 6 km. Ook probeer ik iederedag aan 10000 stappen te komen. Ik zal wel moeten, anders groei ik dicht door alle lekkere dingen die ik hier in Thailand eet. Sportschool, zie ik hier niet zitten.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +4 (obv 4 stemmen)
  3. Sjaak S zegt op

    Een goede beslissing. Sport is olie voor je lichaam. Heb net een uur crosstrainer gedaan en vanmiddag (wanneer het niet regent) 50 baantjes trekken in het zwembad.
    Omdat ik een maand geleden met de scooter was uutgegleden heb ik op mijn linkerbeen een flinke schaafwond en mijn bovenbeen is nog steeds gezwollen. Maar ik denk dat het langzaam beter wordt. Ik mag me alleen niet te zeer inspannen. Ik had bij mijn schaafwond plotseling een blaar. Waarschijnlijk door de dunne huid en hogere bloeddruk door het inspannen tijdens het fietsen.
    Maar ik wil en zal niet iedere dag sporten. Vaak op zaterdag of zondag gewoon wakker worden en tijd voor mijn vrouw hebben. Moet ook kunnen, of niet?

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)
  4. P.C.Brouwer zegt op

    Beweging is zeer aan te bevelen.De hoge bloeddruk van 150 ging naar 120. De hoofdpijn verdween .De schouder blessure verdween.Mijn spiermassa nam toe.Gewicht 10 kilo minder.
    Al met al een goede beslissing

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  5. jacques zegt op

    Mijn persoonlijke mening is dat een ieder zich zelf respecterend persoon zijn of haar lichaam dient te onderhouden, zowel geestelijk als lichamelijk. Natuurlijk met de mogelijkheden die de persoon in kwestie heeft. Het is jammer genoeg niet een ieder gegeven. Zoals Jeannine en Han hiervoor al aangeven doen zij het nodige op hun niveau. Goed dit te lezen en een voorbeeld om te volgen. Uiteindelijk houdt het een keer op, maar ook ik blijf o.a., sporten tot het eind van mijn bestaan.

    Probeer van het investeren in jezelf, de lol in te zien en zeker weten dat je je beter gaat voelen. Het nut hiervan is wel bekend, mag ik veronderstellen.
    Persoonlijk heb ik heel veel moeite met een bepaalde groep mensen die onvoldoende bestand is tegen de verleidingen in het leven, waar we allemaal de voorbeelden van voorgeschoteld krijgen. Maak je stappen doordacht na het afwegen van zaken en ben je bewust dat alles consequenties heeft. Verder wens ik een ieder een gezonde oude dag, want we zien de voorbeelden te over, waarbij het niet goed gaat. Bij een dagje ziekenhuisbezoek is dit voor een ieder waar te nemen en velen hebben daar zelf voor een deel schuld aan.

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +2 (obv 2 stemmen)
  6. steve zegt op

    ik sport als ik op vakantie ben in thailand ook heel veel, rond de middag trainen met gewichten in een open
    sportschool zonder airco ( lekker zweten) daarna goed eten en rusten en savonds naar een andere sportschool lopen van Jomtien naar Pattaya toe waar overigens wel airco is. daar ga ik douchen en omkleden
    daarna loop ik naar de walking street voor een paar biertjes en dan loop ik weer terug naar mn condo in Jomtien. en de dag daarna baantjes zwemmen, en zo wissel ik dat af. en dat bevalt me beter lichamelijk
    dan iedere dag dronken worden en wakker te worden met een kater!

    VA:F [1.9.22_1171]
    Waardering: +3 (obv 3 stemmen)

Laat een reactie achter

Thailandblog.nl gebruikt cookies

Dankzij cookies werkt onze website het beste. Zo kunnen we je instellingen onthouden, jou een persoonlijk aanbod doen en help je ons de kwaliteit van de website te verbeteren. Lees meer

Ja, ik wil een goede website